Кіріспе

Жоғалған адам – орналасқан жері және жағдайы белгісіз болғандықтан, тірі ме, өлген ме екендігі анықталмаған адам. Адам өз еркімен жоғалуы, сондай-ақ апат, қылмыс, теңіз сияқты таба алмайтын жерде қаза болуы немесе басқа да себептерге байланысты жоғалуы мүмкін. Әлемнің көп бөлігінде жоғалған адамдар көбінесе тез табылады. Қылмыстық ұрлаулар жоғалған адамдардың ең көп хабарланған жағдайларының бірі болғанымен, Еуропада жоғалған балалардың барлық жағдайларының тек 2-5% құрайды. Керісінше, кейбір жоғалған адамдардың ісі ондаған жылдар бойы шешілмей қалуы мүмкін. Мұндай жағдайларға қатысты заңдар көбінесе күрделі болады, себебі көптеген елдерде туыстары мен үшінші тараптар адамның өлімі заңмен дәлелденгенге дейін және ресми өлім туралы куәлік берілгенге дейін оның мүлігімен операция жасай алмайды. Адам жоғалған кезде туындайтын жағдай, белгісіздік және жабылудың болмауы немесе жаназа өткізе алмау отбасы мен достарға ұзаққа созылатын ауыр әсер етеді. Жоғалған балаларды іздеудің тиімділігін арттыру мақсатында, Халықаралық жоғалған адамдар жөніндегі комиссия, Халықаралық жоғалған және зәрезап болған балалар орталығы (ICMEC) сияқты бірқатар ұйымдар жоғалған балалар туралы ақпаратты таратуға, тәжірибе алмасуға және байланыс орнатуға тырысады. Сондай-ақ, АҚШ-тағы жоғалған және зәрезап болған балалар жөніндегі ұлттық орталық, Ұлыбританиядағы "Жоғалған адамдар", Бельгиядағы "Балаға көңіл бөлу" және Грекиядағы "Баланың күлімсіреуі" сияқты ұлттық ұйымдар да жұмыс істейді.

Жоғалған балалардың санаттары

Қашқандар: Үйден, оларды орналастырған мекемеден немесе оларға қамқорлық жасауға міндетті адамдардан қашқан кәмелетке толмағандар. Тастап кетілгендер: Ата-анасы немесе қамқоршыларымен тастап кетілген кәмелетке толмағандар. Ата-анасының ұрлауы: Ата-анасы немесе қамқоршысы белгісіз себептермен ұрлаған кәмелетке толмағандар. Ата-анасы емес адамдардың ұрлауы: Ата-анасы емес адамдар ұрлаған кәмелетке толмағандар (мысалы, көшеде кездейсоқ адамдардың ұрлауы). Ересектердің қарауында жоқ, көшіп келген кәмелетке толмағандардың жоғалуы: 18 жасқа толмаған, елінде адамдардың еркін қозғалуы шектеулі, ата-анасынан бөлініп, заң бойынша жауапты ересек адамның қамқорлығында емес, көшіп келген балалардың жоғалуы. Жоғалған, жарақат алған немесе басқа себептермен із-түссіз жоғалған балалар: Кез келген себепсіз жоғалу (мысалы, жазда теңіз жағасында адасып қалған жасөспірімдер) немесе дене жарақаттары салдарынан бірден табылмайтын балалар (мысалы, спорттық жаттығулар барысында, жастар лагерьлерінде болған оқиғалар және т.б.), сондай-ақ жоғалу себебі анықталмаған немесе табылмаған балалар.

Құқықтық аспектілер

Көптеген адамдардың қате түсінігі бар: адам жоғалған деп заңды түрде танылуы үшін кем дегенде 24 сағат бойы хабарсыз болуы керек, бірақ бұл сирек жағдай. Құқық қорғау органдары көбінесе осы оқиғаны мүмкіндігінше ертерек хабарлау қажеттігін айтады. Шындығында, жоғалған адамды қаншалықты ертерек хабарласаңыз, сонша жақсы. Себебі, адам жоғалғаны туралы хабарланғаннан кейінгі алғашқы 48 сағат өте маңызды, осы уақыт ішінде дереу шаралар қабылдауға болады. Осы 48 сағаттың ішінде полиция куәгерлермен сұхбаттасып, олардың есінде әлі жақсы сақталған күдіктілердің сипаттамаларын ала алады. Көптеген мемлекеттерде жоғалған адамды жеті жылдан кейін қайтыс деп жариялауға болады. Бірақ, кейбір жағдайларда, мысалы, ірі шайқастарда немесе 11 қыркүйек сияқты жаппай апаттарда бұл мерзім қысқартылуы мүмкін.

Іздеулер

Көптеген елдерде полиция жоғалған адамдар ісін тергеуге кірісетін негізгі мекеме болып табылады. Теңізде жоғалулар – жалпы ерекшелік, себебі оларға жағалау күзеті сияқты арнайы агенттік қажет. Көптеген елдерде, мысалы АҚШ-та, полицияға іздеу жұмысына көмектесу үшін ерікті іздеу-құтқару топтары шақырылуы мүмкін. Өрт сөндіру қызметтері, тау құтқару және үңгір құтқару сияқты құтқару агенттіктері де өздерінің арнайы ресурстарын қажет ететін жағдайларда қатыса алады. Ланкашир полициясы сияқты полиция күштері адамды мүмкіндігінше жылдам табудың, адамның осалдық деңгейін бағалаудың және адамның байланысы болуы мүмкін жерлерді іздеудің маңыздылығын атап көрсетеді. Шешілмеген істерді тергеуге көмектесетін түрлі қайырымдылық қоры бар. Олардың ішінде АҚШ-тағы "Жоғалған және зәбірленген балалар" ұлттық орталығы, Ұлыбританиядағы "Жоғалған адамдар", Бельгиядағы "Балаға көңіл бөлу" және Грекиядағы "Баланың күлімсіреуі" сияқты ұйымдар бар. Кейбір жоғалған адамдар туралы жаңалықтар кеңінен таралды, ал іздеушілер көмек үшін халыққа жүгінеді. Адамдардың суреттері олардың сипаттамасын жариялау үшін хабарландыру тақталарында, сүт қораптарында, пошта карточкаларында, веб-сайттарда және әлеуметтік желілерде жариялануы мүмкін.

Этностық және әлеуметтік-экономикалық жағдайы

Ақ адамның жоғалуы мен қара адамның жоғалуы жағдайында американдық жаңалықтар құралдарының реакциялары арасындағы нәсілдік теңсіздік байқалады. Сеонг Чже Мин мен Джон С. Фейстердің сөзіне сүйенсек, тарих бойында жаңалықтар құралдары ақ нәсілді адамдарға, әсіресе жақсы жағдайдағы әйелдерге, түрлі-түсті адамдарға қарағанда толыққанды жаңалықтарды көбірек ұсынған. Авторлар олардың арасында байланыс бар екенін атап өткенмен, нақты себеп-салдарлық байланыс жоқ екенін айтады. Олардың пікірінше, баланың әлеуметтік-экономикалық жағдайы немесе сыртқы келбеті де жаңалықтарда пайда болу мүмкіндігіне әсер етуі мүмкін. "Қара және жоғалғандар" қорының мақсаты – жоғалған түрлі-түсті адамдардың отбасыларына көмек көрсету және аз ұлт өкілдерін жеке қауіпсіздік шаралары туралы хабардар ету. Сонымен қатар, Кристен Гилкрист Канада жаңалықтарында абориген әйелдері ақ әйелдерге қарағанда үш жарым есе аз жарияланып, жарық көреді деген болжам жасады. Олар туралы мақалалар қысқарақ және толық емес екені анықталды – ақ әйелдер туралы мақалалардың орташа ұзындығы 713 сөзді құраса, абориген әйелдері туралы мақалалар 518 сөзден тұрады, сондай-ақ олардың жаңалықтардың бірінші бетіне шығуы да сирек. Гилкрист аборигендердің бейнесін "алыс" сипаттаған.

Бейтаныс адам ұрлау фактілеріне баса назар аударылады

Көптеп жарияланған жоғалған адамдардың ішінде бейтаныс адамдардың балаларды қағып әкету жағдайлары бар, алайда мұндай оқиғалар сирек болады. Әлемнің көп бөлігінде қылмыстық жолмен қағып әкетулер жоғалған адамдардың жалпы санының аз бөлігін құрайды, және осы қағып әкетулердің көпшілігі баламен таныс адамдар (мысалы, күтімге құқығы жоқ ата-ана) жасаған болып табылады. Бала күтімге құқығы жоқ ата-анасымен тым ұзақ уақыт қалуы оны қағып әкету деп есептеуге жеткілікті.

Халықаралық статистика және күш-жігер

2012 жылы «The Wall Street Journal» газеті былай деп хабарлады: «Жыл сайын әлем бойынша шамамен 8 миллион бала жоғалып кетеді деп есептеледі». BBC News хабарлағандай, әлемде жоғалып кеткен балалардың «көбінесе тез табылатын болғанымен, кейде қиындықтар бірнеше айға, тіпті жылдарға созылуы мүмкін». Балалардың жоғалу мәселесі ұлттық және халықаралық саясатты қалыптастырушылар үшін күрделі мәселеге айналып, әсіресе шекарадан тыс ұрлау, балаларды саудалау, балалар порнографиясы және күтімсіз қалған, баспана іздеп жүрген кәмелетке толмағандардың жағдайына байланысты алаңдаушылықты күшейтеді. БҰҰ-ның Бас комиссариатының мәліметінше, 2009 жылы Еуропалық Одақ, Норвегия және Швейцарияда 15 000-нан астам күтімсіз қалған және отбасынан бөлінген балалар баспана сұраған. Осындай жағдайдағы балалардың осалдығы оларды адам құқықтарының бұзылуына бейім етеді, сондықтан оларды қорғау аса маңызды, себебі олар үлкен тәуекелге ұшырайды. Олардың көпшілігі 14 жастан асқан ұлдар, әртүрлі этникалық, мәдени, діни және әлеуметтік топтардан шыққан, негізінен Ауғанстан, Сомали, Ангола, Конго Демократиялық Республикасы, Эритрея және Ирактан келген. Балаларды пайдаланушылардың арасында оларға әлеуметтік және/немесе отбасылық төлемдер түрінде пайда тиетін туыстары да болуы мүмкін. Frontex жүргізген зерттеулерге сәйкес, күтімсіз көшіп-қонған кәмелетке толмағандарға қатысты қауіп-қатерлерге порнография, жезөкшелік және интернет арқылы сексуалдық қанаушылық, сондай-ақ органдарын мәжбүрлі түрде донорлыққа беру сияқты экономикалық қанаушылық, есірткі тасымалдау және балаларды саудалау (мәжбүрлі неке және тіленшілік қоса алғанда) кіреді. Қылмыстық желілер Еуропаға адам саудасына белсенді қатысады, соның ішінде кәмелетке толмағандарды секс-саудада және басқа да қылмыстық әрекеттерде жұмыс күші ретінде пайдаланады. ЮНИСЕФ-тің 2007 жылғы «Еуропадағы балалар саудасы» есебінде Еуропада жыл сайын 2 миллион бала саудаға түседі деп көрсетілген. Балалар саудасы Еуропаның барлық елдерінде кездеседі. Еуропада балалар саудасының бастапқы және соңғы елдері арасында нақты шекара жоқ. Балалар саудасы көбінесе сексуалдық қанаумен байланыстырылған, бірақ шындығында бұл мәселе әлдеқайда күрделі. Еуропадағы балалар еңбек, үй шаруашылығы, тіленшілік, қылмыстық әрекеттер және басқа да пайдалану мақсатында да саудаға түседі. ЮНИСЕФ сонымен қатар барлық деңгейде үйлестірілген және жүйелі деректерді жинау, талдау және таратудың жетіспеушілігіне назар салады, бұл елдердің ұлттық саясатты және жауап шараларын анықтау үшін қажетті маңызды ақпараттан айырылуына әкеледі. Missing Children Europe – жоғалған балаларды іздеу жөніндегі Еуропалық федерация осы қажеттілікті қанағаттандыруға бағытталған. CRM жүйесі қызу желілердің бірлесіп жұмыс істеуіне және жоғалған балалар мәселесі бойынша деректерді жинауға оң әсер етеді деп күтілуде. Ұлыбританияның Баспана іздеу бөлімінің бағалауынша, Ұлыбританиядағы әлеуметтік қамқорлық орталықтарында орналасқан кәмелетке толмағандардың 60% жоғалып кетеді және табылмайды. Ұлыбританиядағы бұл ашық орталықтар, олардан кәмелетке толмағандар саудагерлерімен байланыса алады, саудагерлер мен адам саудагерлері үшін «адам базары» ретінде қызмет етеді, олар әдетте Ұлыбританияға келгеннен кейін 24 сағат ішінде өздеріне қажеттілерді табады. ЦРУ мәліметінше, әлемде жыл сайын елдер арасында 800 000 адам саудаға түседі, олардың шамамен 50% -і кәмелетке толмағандар. Біріккен Ұлттар Ұйымы жоғалған адамдар жөніндегі комиссияны басқарады, ол халықаралық үйлестіру орталығы ретінде қызмет етеді және жоғалған адамдарға қатысты статистикалық материалдарды ұсынады. Халықаралық Қызыл Крест және Қызыл Жарты Ай қозғалысы қарулы қақтығыстар немесе басқа да зорлық-зомбылық жағдайлары, табиғи немесе адамның салдарынан туған апаттар, көші-қон және басқа да гуманитарлық қажеттіліктерге байланысты байланыс үзілген жағдайда жоғалған адамдардың тағдырын анықтауға тырысады. Сонымен қатар, ол жоғалған адамдардың отбасыларына әлеуметтік өмірін қалпына келтіруге және эмоционалдық жағдайын жақсартуға көмектеседі.

Австрия

Австрияда жоғалған адамдарды іздеу орталығы бар. Полиция жоғалған адам туралы мәліметтерді тіркейді, олар Австрияның іздеу жүйесінде (EKIS) және (автоматты түрде) Шенген ақпараттық жүйесінде (SIS) сақталады. 2016 жылы барлығы 8887 дерек ЕҚАЖ-да тіркеліп, сақталды. Оның ішінде 6322-сі ЕО азаматы, 44-і шешілген деректерді қоспағанда, ал 2565-і ЕО азаматы емес, 264-і шешілген деректерді қоспағанда. 2017 жылдың 1 қазанына қарай Австрияда 1300 адам жоғалып кеткен: 349 әйел, оның 198-і кәмелетке толмаған; 951 ер адам, оның 597-сі кәмелетке толмаған. 2015/2016/2017 жылдары ЕҚАЖ-да жоғалған деп тіркелген ЕО азаматтарының саны әрдайым 400-500 аралығында болды. 2017 жылы Австрияда 10 000 адам жоғалып кеткені туралы хабарлама келіп түсті. 2018 жылдың 1 мамырына дейін 1267 адам жоғалып кеткен, оның ішінде 746 бала мен жасөспірім. Олардың 505-і ғана ЕО елдерінен келген. 2019 жылдың қаңтарында ЕҚАЖ-да 1037 адам жоғалған деп тіркелді, 2020 жылдың қаңтарында 884 адам. 2016-2019 жылдар аралығында жоғалған адамдар ісінің 85 пайызы бір апта ішінде, 95 пайызы бір ай ішінде, 97 пайызы алты ай ішінде және 98 пайызы бір жыл ішінде аяқталды. 2019 жылы KAP тек 13 жағдайда іздеу жариялады, нәтижесінде: 8 адам тірі табылған, 3 адамның денесі табылды, 2 адам әлі де іздестірілуде. Австрияда жоғалған адамдардың құқықтық жағдайы Өлім туралы жариялау заңымен (Todeserklärungsgesetz) реттеледі.

Австралия

2008 жылдан 2015 жылға дейін Австралияда 305 000-нан астам адам жоғалып кеткені хабарланды (Брикнелл, 2017), бұл шамамен әр 18 минут сайын бір адамның жоғалып кеткені дегенді білдіреді (Хендерсон, Хендерсон және Кинан, 2000). Австралияда әдетте әр жылы 38 159 жоғалған адам туралы хабар түседі (Брикнелл, 2017). Джеймс, Андерсон және Путт (2008) 2008 жылы Австралияда 12 001 әйел және 12 505 ер адам жоғалып кеткенін анықтады.

Канада

Канада Корольдік атты полициясының соңғы он жылдық статистикасы бойынша, 2007 жылы жалпы саны 60 582 бала жоғалып кеткен.

Франция

"Іздеудегі адамдар тізімі" (FPR) – Франция ұлттық полициясының деректер жинағы. Ол Ішкі істер министрлігі мен Қорғаныс министрлігінің де қарауында болады.

Ирландия

2002 жылдың 26 мамырында Ирландияның Килкенни графтығында президент Мэри МакАлиз жоғалып кеткен адамдарға арналған ескерткішті ашты. Бұл әлемдегі осындай ескерткіштердің алғашқысы болды.

Жамайка

"Балалардың дауысын есті" ұйымының негізін қалаушы, балалар құқықтарын қорғаушы Бетти Энн Блейн үкіметтен Ямайкада жоғалған балалар туралы заң қабылдауды сұрады. 2015 жылдың мамыр айында ол: "Ямайкада жоғалған балалардың күрделі мәселесі тұр. Әр ай сайын шамамен 150 бала жоғалып кетеді. Біздің халық саны 2,7 миллион ғана болғандықтан, бұл – дағдарыс" деді. Оның сөзіне göre, ұйымы Халықаралық жоғалған және зәрезап болған балалар орталығымен (ICMEC) бірлесіп, Ямайка Парламентіне ұсынылатын үлгі заңды әзірлейді. "Жохацу" термині Жапонияда өз өмірінен жасырын түрде, із қалдырмай кеткен адамдарды білдіреді.

Латын Америкасы

1970-1980 жылдары Оңтүстік Американың көбінесе барлық елдерін ұзақ жылдар бойы оңшыл әскери диктатуралар биледі. Олардың көпшілігі оппозицияны зорлықпен басып таңсырды, көбінесе қауіпсіздік күштерінің аты-жөні белгісіз мүшелері не қажет емес адамдарды құпия түрде ұрлап әкетті. Туыстары жоғалып кеткендері туралы хабарлағанмен, құрбандар негізсіз түрде түрмеге қамалып, азапталды және соңында өлтірілді. Аргентинада оларды ұшаққа мінгізіп, теңізге тастап жіберді. Аргентинаның әскери диктатурасы тұсында (1976–1983 жж.) осылайша шамамен 9 мың адам жоғалып кетті, олар туралы ешқандай із қалған жоқ.

Ресей

2018 жылы Ресейдің ТАСС агенттігі жариялаған мәліметтерге сәйкес, Ресейде әр жылы 70 000 мен 100 000-ға жуық адам жоғалады. Жоғалған адамдардың шамамен 25%-ының мәселесі әлі де шешілмей отыр.

Швейцария

Кантондық полиция жоғалу туралы хабарламаларға жауапты, бірақ олардың бұл мәселе бойынша мамандандырылған бөлімдері жоқ. Арыз бір жыл ішінде, егер оқиға адам өміріне қауіп төндірген болса, немесе мүдделі тұлғаның соңғы тірі белгісінен бастап бес жыл ішінде берілуі мүмкін. Егер табылған адам ересек болса, оның рұқсатысыз басқа адамдарға хабарлауға болмайды. Полиция іздеуімен және жедел жәрдем шығындарының бір бөлігі немесе толығымен арыз берушілерге жүктеледі. Тікұшақпен іздеу әсіресе қымбатқа түседі. Егер жағдай өрескел немқұрайлылық салдарынан туындамаса, өлім қаупі болса және аман қалуға мүмкіндік болса, сақтандыру осы шығындарды өтеуге болады. Швейцарияда тау спортындағы апаттар салдарынан көптеген адамдар жоғалады. Мұздықтардың еруіне байланысты полиция мәйіттерді табу жағдайында не істеу керектігі туралы нұсқаулар берді: табылған жерді фотоға түсіріп, белгілеп, координаттарын жазып алу керек. Егер табылған жер немесе оның орналасқан жері қайтадан табылмай қалу қаупі болса, оларды жинап алып, ең жақын полиция бөліміне тапсыру қажет.

Ұлыбритания

2012 жылы Ұлыбританияда The Huffington Post басылымы хабарлағандай, Ұлыбританияның Ұлттық қылмыс агенттігінің Балаларды қорғау және интернеттегі зорлық-зомбылыққа қарсы күрес орталығының (CEOP) есебуынша, жыл сайын 140 000-нан астам бала жоғалып кетеді.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-тағы жоғалған адамдар туралы статистикалық ақпарат Ұлттық қылмыс туралы ақпарат орталығының (NCIC) "Жоғалған және сәйкессіздігі анықталмаған адамдар статистикасы", жылдық AMBER Alert есептері (тек кәмелетке толмағандарға қатысты) және 2002 жылғы NISMART–2 зерттеуі (1999 жылы жоғалған балаларды қамтиды) арқылы ұсынылады. AMBER Alert ескертулері расталған қашу жағдайларында ғана қолданылады, егер баланың денсаулығына қауіп төнуі немесе өмірге қатер туындаса. 2018 жылы 203 балаға қатысты 161 мұндай ескерту берілді. Осы 161 жағдайдың 23-і жалған немесе негізсіз болып шықты (бала жоғалмаған), 92-сі отбасылық қашу, 38-і отбасылық емес қашу, ал қалған 8-і қашып кеткен, жоғалған, жарақат алған немесе жіктемеленбеген жағдайлар еді. 2019 жылдың басында 11 бала әлі де із-түзсіз жоғалып, 7 баланың денесі табылды, ал қалғандары табылды. Қызықтысы, барлық штаттарда AMBER бағдарламасы қолданыста болса да, 16 штатта 2018 жылы ескерту берілген жоқ. 2002 жылы АҚШ Жастар әділеттілігі және құқық бұзушылықтар жөніндегі кеңсесі жүргізген "Жоғалған, қашқан, өздігінен кеткен және тастап кетілген балалардың ұлттық зерттеуі" (NISMART–2) 1999 жылы жоғалған балалардың жағдайларын жан-жақты сипаттады. Зерттеуде баланың қайда екеніне бастапқы күтушінің хабары болмаған және күтуші кем дегенде 1 сағат бойы алаңдап, баланы табуға тырысқан жағдайлар жоғалған бала ретінде қарастырылды. "Күтушінің жоғалған балалары (хабарланған және хабарланбаған)" шамамен 1,3 миллионға жетеді, ал шамамен 800 мың бала жоғалып кеткені туралы хабарланған. 1,3 миллион саны шамамен 33 мың отбасылық емес қашу, 117 мың отбасылық қашу, 629 мың қашып кеткен/тастап кеткен жағдай, 198 мың жоғалған/жарақат алған және 375 мың "жағымды түсіндірмелерге" бөлінеді. Зерттеу деректері жиналған кезде, 1,3 миллион күтушінің жоғалған балаларының 99,8% тірі күйінде үйлеріне қайтарылды немесе табылды. Тек 0,2% немесе 2500 бала ғана табылмай қалды, олардың көп бөлігі мекемелерден қашып кеткендер еді. Сонымен қатар, 33 мың отбасылық емес қашудың тек 115-і ғана бейтаныс немесе жақын таныс адамдардың қатысуымен жасалған, олар баладан құн талап етеді, өлтіру немесе мәңгілік сақтап қалу ниетімен қашуды ұйымдастырады. Зерттеудегі деректер құқық қорғау органдарының зерттеуінен, ересектер мен жасөспірімдердің ұлттық үй шаруашылығы сауалнамаларынан (телефондық сұхбаттар) және жасөспірімдер мекемелерінің зерттеуінен алынған. 800 мың баланың жоғалып кеткені туралы хабарлар бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен таралды. NCIC "Жоғалған адамдар туралы файлда" "Жасөспірім" немесе "EMJ" (Жоғалған жасөспірім туралы ақпарат енгізу) деп аталатын санаты бар, бірақ бұл санақ NCIC-ке жоғалып кеткені туралы хабарланған және жергілікті полиция іздеп жатқан барлық жасөспірімдердің жалпы санын көрсете бермейді. NCIC деректері NCIC-ке жоғалған деп хабарланған және жергілікті полиция іздеп жүрген адамдармен ғана шектеледі. 2012 жылы NCIC-ке енгізілген жоғалған адамдар туралы ақпараттардың саны 661 593, 2011 жылы – 678 860 (оның 550 424-і 21 жасқа дейін), 2010 жылы – 692 944 (оның 531 928-і 18 жасқа дейін, 565 692-і 21 жасқа дейін) және 2009 жылы – 719 558 болды. 2013 жылы жалпы 630 990 жазба жойылды немесе күшін жойды. 2013 жылдың соңында NCIC-де 84 136 әлі де іздеудегі жоғалған адам туралы жазба бар еді, оның 33 849-ы (40,2%) 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер, ал 9 706-сы (11,5%) 18 мен 20 жас аралығындағы жасөспірімдер еді.

Еуропалық Одақ

116 000 – бұл Еуропалық одақтың барлық 27 елінде, сондай-ақ Албания, Сербия, Швейцария, Украина және Ұлыбританияда жұмыс істейтін, жоғалған балаларды іздеуге арналған еуропалық жедел желі. Бұл желі Missing Children Europe ұйымының, жоғалған және сексуалдық құмарлыққа ұшыраған балаларды қорғау жөніндегі еуропалық федерациясының бастамасымен құрылған. Еуропа Кеңесінің бағалауынша, Еуропадағы әрбір бесінші бала сексуалдық зорлық-зомбылықтың қандай да бір түріне ұшырайды. Зорлаушылардың 70-85% баланың таныс және сенген адамдары болып табылады. Балаларға қарсы сексуалдық зорлық-зомбылық түрлі формада болуы мүмкін: отбасы ішіндегі сексуалдық зұлымдық, балалар порнографиясы және проституция, сыбайлас жемқорлық, интернет арқылы сұраныс, сондай-ақ құрдастардың сексуалдық шабуылдары. Кейбір жағдайларда, басқа мүмкіндік болмағандықтан, балалар жақсырақ және қауіпсіз өмір іздеп үйлерінен және күтімдік мекемелерінен қашып кетеді. 116 000 еуропалық жедел желіге хабарланған 50-60% қашып кеткен балалардың арасында, 6-сының 1-і қашып жүргенде көшеде ұйықтайды, 8-інің 1-і тірі қалу үшін ұрлыққа барады, ал 4-інің 1-і қандай да бір зорлық-зомбылыққа ұшырау қаупінде. Еуропа бойынша көшеде ұйықтап жатқан балалардың саны артып келеді. Бұл балалар сексуалдық зорлық-зомбылық, алкоголизм және есірткіге тәуелділік сияқты осал жағдайларға түсіп, депрессияға ұшырайды. Қашып кеткен балалардың өзіне-өзі қол жұмсау ықтималдығы басқа балаларға қарағанда 9 есе жоғары. 2011 жылы Балалар қоғамы қашып кеткен балаларды қауіпсіз ұстау үшін үкіметке ұсыныстар жасалған есепті жариялады.