АҚШ-тың сексуалдық қылмыскерлерді тіркеу және хабарлау заңы
Megan's Law
АҚШ-тағы «Меган заңы» – жыныс қылмыскерлерін тіркеу және қоғамға хабарлау туралы федералдық заң. Меган Канканың құрбандығынан кейін қабылданды. Қылмыскер туралы ақпарат алуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ федералды заңы
United States federal law
Меган заңы – АҚШ-тағы федералды заңның атауы (және кейінгі штат заңдарының бейресми атауы), ол құқық қорғау органдарына тіркелген жыныстық қылмыскерлер туралы ақпаратты халыққа ұсынуды талап етеді. Заңдар Меган Канканың қанына батып өлтірілуіне жауап ретінде қабылданды. Федералды Меган заңы 1994 жылғы Джейкоб Веттерлингтің балаларға қарсы қылмыстар және жыныстық зорлық-зомбылық жасаушыларды тіркеу туралы заңның бір бөлігі ретінде қабылданды, ол жыныстық қылмыскерлерді жергілікті құқық қорғау органдарында тіркеуді ғана талап етті. Меган қайтыс болғанға дейін тек бірнеше штат ғана тіркеуді талап еткендіктен, штаттарды Джейкоб Веттерлинг заңының тіркеу талабына және федералды Меган заңының талап еткен халыққа хабарлауға сәйкес келтіру үшін штат деңгейіндегі заңнама бір уақытта жасалды және олар көбінесе жеке штаттардың «Меган заңдары» деп аталады. Осылайша, федералды Меган заңы халыққа хабарлауды (тізімдегі ақпаратты жария етуді) білдіреді, ал штат деңгейіндегі «Меган заңы» жыныстық қылмыскерлерді тіркеуді де, халыққа хабарлауды да білдіруі мүмкін. Әр штат қандай ақпаратты қолжеткізуге болатынын және оны қалай тарату керектігін өздігінен шешеді. Мысалы, олар ақпаратты Facebook сияқты әлеуметтік желілер арқылы таратады. Көбінесе қылмыскердің аты-жөні, суреті, мекенжайы, қамауға алынған күні және жасаған қылмысы туралы ақпарат қосылады. Ақпарат көбінесе тегін қоғамдық веб-сайттарда жарияланады, бірақ газеттерде, буклеттерде немесе басқа да түрлі жолдармен таратылуы мүмкін. Федералды деңгейде Меган заңы балаларға қарсы жыныстық қылмыстар үшін сотталған адамдарды күзеттен шыққаннан кейін (түрмеден немесе психиатриялық мекемеден) мекенжайы немесе жұмысы өзгерген жағдайда жергілікті құқық қорғау органдарына хабарлауға міндеттейді. Хабарлау талабы белгілі бір мерзімге – әдетте кем дегенде он жылға – немесе тұрақты түрде қойылуы мүмкін. Кейбір штаттар барлық жыныстық қылмыстарды тіркеуді талап етеді, тіпті егер кәмелетке толмағандар қатыспаған болса да. Көптеген юрисдикцияларда тіркелмеу немесе ақпаратты жаңарту қылмыс болып саналады. Веттерлинг заңы мен Меган заңы бірлесіп екі маңызды ақпараттық қызмет көрсетеді: құқық қорғау органдары үшін жыныстық қылмыскерлердің тізімі және халық үшін халыққа хабарлау. Жыныстық қылмыскерлерді тіркеуге қосылатын ақпараттың мазмұны мен халыққа хабарлау қалай жүзеге асырылатыны штаттан штатқа өзгеше, және кейбір штаттарда Меган заңы қабылданғаннан бері талап етілетін тіркеу ақпараты мен халыққа хабарлау ережелері көп рет өзгерді. Адам Уолш балаларды қорғау және қауіпсіздік туралы заңы Меган заңын жаңа тіркеу талаптарымен және тіркеуді талап ететін белгілі бір қылмыстар бойынша жіктеу үшін үш деңгейлі жүйемен толықтырады.
Megan's Law is the name for a federal law (and informal name for subsequent state laws) in the United States requiring law enforcement authorities to make information available to the public regarding registered sex offenders. Laws were created in response to the murder of Megan Kanka. Federal Megan's Law was enacted as a subsection of the Jacob Wetterling Crimes Against Children and Sexually Violent Offender Registration Act of 1994, which merely required sex offenders to register with local law enforcement. Since only a few states required registration prior to Megan's death, the state level legislation to bring states in compliance—with both the registration requirement of Jacob Wetterling Act and community notification required by federal Megan's Law—were crafted simultaneously and are often referred to as "Megan's Laws" of individual states. Thus, the federal Megan's Law refers to community notification (making registry information public), whereas state level "Megan's Law" may refer to both sex offender registration and community notification. Individual states decide what information will be made available and how it should be disseminated. For example, they disseminate the information via social media platforms such as Facebook. Commonly included information is the offender's name, picture, address, incarceration date, and offense of conviction. The information is often displayed on free public websites, but can be published in newspapers, distributed in pamphlets, or through various other means. At the federal level, Megan's Law requires persons convicted of sex crimes against children to notify local law enforcement of any change of address or employment after release from custody (prison or psychiatric facility). The notification requirement may be imposed for a fixed period of time—usually at least ten years—or permanently. Some states may legislate registration for all sex crimes, even if no minors were involved. It is a felony in most jurisdictions to fail to register or fail to update information. Together, the Wetterling Act and Megan's Law provide two major information services: sex offender registry for law enforcement, and community notification for the public. The details of what is provided as part of sex offender registration and how community notification is handled vary from state to state, and in some states the required registration information and community notification protocols have changed many times since Megan's Law was passed. The Adam Walsh Child Protection and Safety Act supplements Megan's Law with new registration requirements and a three tier system for classifying sex offenders according to certain listed offenses requiring registration.
Тарих
Меган заңына дейін 1994 жылғы Джейкоб Веттерлинг федералды заңы әр штатты жыныстық қылмыскерлерді және балаларға қарсы жасалған белгілі бір басқа да қылмыстарды тіркеуге міндеттеді. Веттерлинг заңы бойынша, тізілімдегі ақпарат тек құқық қорғау органдарының пайдалануына арналған, бірақ құқық қорғау органдарына халықты қорғау үшін қажет деп табылған жағдайда нақты адамдар туралы ақпаратты жариялауға рұқсат берілді. 1994 жылы Пол Крамер Нью-Джерси штатының Бас Ассамблеясында «Меган заңы» деп белгілі болған жеті заң жобасын ұсынды. Меган қайтыс болғанға дейін, Джейкоб Веттерлинг заңында талап етілгендей, жергілікті құқық қорғау органдарында тіркелуге міндетті жыныстық қылмыскерлер тек бес штаттан ғана болды.
Before Megan's Law, the federal Jacob Wetterling Act of 1994 required each state to create a registry for sexual offenders and certain other offenses against children. Under the Wetterling Act, registry information was kept for law enforcement use only, although law enforcement agencies were allowed to release the information of specific persons when deemed necessary to protect the public. Paul Kramer sponsored a package of seven bills known as Megan's Law in the New Jersey General Assembly in 1994. Before Megan's death, only five states required sex offenders to register with local law enforcement as required in Jacob Wetterling Act.
Халықаралық Меган заңы
Балаларды жыныстық қанаудан және басқа да жыныстық қылмыстардан қорғау жөніндегі халықаралық Меган заңы 2016 жылғы 8 ақпанда президент Обама қол қойды. Халықаралық Меган заңы АҚШ азаматының кәмелетке толмаған балаға қатысты жыныстық қылмыс жасағаны үшін жыныстық қылмыскер ретінде тіркелген жағдайда, ол басқа елге бара жатқанда осы елдің үкіметін хабардар етуді талап етеді. Заңға сәйкес, мұндай тіркелгендердің паспорттарына ерекше көзге түсетін "бірдей анықтама белгісі" қойылуы тиіс, ал қылмыскерлер шетелге сапар жасаудан 21 күн бұрын құқық қорғау органдарына хабар беруге міндетті. Заң қабылданғаннан кейін көп ұзамай оған қарсылық білдірілді.
International Megan's Law to Prevent Child Exploitation and Other Sexual Crimes Through Advanced Notification of Traveling Sex Offenders was signed into a law by President Obama on February 8, 2016. International Megan's Law requires the notification of foreign governments when a citizen of United States registered as a sex offender for sexual offense involving a minor is going to be traveling to their country. The law requires a visual "unique identifier" to be placed on the passports of covered registrants and requires offenders to notify law enforcement 21 days before traveling abroad. The law was challenged shortly after being enacted.
Қоғамдық хабарлау
Мемлекеттер қылмыскерлер туралы ақпаратты жария етуде әртүрлілік танытады. Кейбір штаттарда барлық жыныстық қылмыскерлер Меган заңының веб-сайттары арқылы хабарлауға жатады. Дегенмен, басқаларында тек жоғары тәуекелді қылмыскерлер туралы ақпарат ғана жария етіледі, ал толық тізімдер құқық қорғау органдарының пайдалануы үшін ғана сақталады. Федералдық SORNA бойынша I деңгейдегі тіркелгендер "кәмелетке толмағандарға қарсы жасалған белгілі бір қылмыс үшін" сотталғандарды қоспағанда, жария етуден босатылуы мүмкін. SORNA мемлекеттер сақтауы тиіс ең төменгі талаптарды белгілейтін болғандықтан, SORNA-ға сәйкес келетін көптеген штаттар барлық деңгейдегі ақпаратты жариялайды.
States differ with respect to public disclosure of offenders. In some states all sex offenders are subject to public notification through Megan's Law websites. However, in others, only information on high risk offenders is publicly available, and the complete lists are withheld for law enforcement only. Under federal SORNA tier I registrants may be excluded from public disclosure, with exemption of those convicted of "specified offense against a minor." Since SORNA merely sets the minimum standards the states must follow, many SORNA compliant states disclose information of all tiers.
Сын
Қоғамдық жыныстық қылмыскерлер тізілімдерінің тиімділігін растайтын дәлелдер шектеулі және қайшылы. Көптеген зерттеу нәтижелері жыныстық қылмыстарды тіркеу және хабарлау (SORN) жүйесін енгізуден кейін жыныстық қылмыстардың статистикалық жағынан маңызды өзгерісін көрсетпейді. Аз ғана зерттеулер SORN саясаты жыныстық қылмыстың қайталануын азайтуы мүмкін екенін көрсетеді, ал басқалары SORN іске асырылғаннан кейін жыныстық қылмыстардың статистикалық жағынан маңызды өсуін анықтады. Әділеттік министрлігінің SMART кеңсесінің мәліметінше, жыныстық қылмыскерлерді тіркеу және хабарлау талаптары олардың тиімділігін растайтын эмпирикалық деректердің болмауында жүзеге асырылған. Ұлттық Рационалды Жыныстық Қылмыстар Заңдары Қауымдастығы және Human Rights Watch заңды тым кең және өздігінен әрекет етуге шақыру деп сипаттады. ATSA сияқты емдеу мамандары заңдардың тиімділігін растайтын дәлелдердің жоқтығын, қылмыскерлердің қайтадан қылмыс жасау қаупін анықтамай (ғылыми тұрғыдан негізделген тәуекелді бағалау құралдарын қолдану арқылы) тізілімге автоматты түрде енгізілуін, ғылыми тұрғыдан дәлелденбеген жоғары қайталану туралы жалған сенімді және заңдардың тиімділігін кері әсер ету мүмкіндігін – олар қоғамдық қауіпсіздікті жақсартудың орнына, қайталануға ықпал ететін факторларды (мысалы, жұмыссыздық, тұрақсыздық) күшейтеді – сынға алады. Бұған қоса, азаматтық құқықтар және реформалық ұйымдар тіркелгендердің отбасы мүшелеріне тигізетін жағымсыз салдарды атап көрсетеді және тізілімдердің әділдігін шексіз жаза ретінде, сондай-ақ келісімге келген әрекеттерге қатысқан жасөспірімдер мен жастар сияқты белгілі бір қылмыскерлер тобына қолданылуы тұрғысынан сұрақ қояды. Кейбір құрбандардың құқықтарын қорғаушылар, мысалы Патти Веттерлинг, ұқсас сын айтты.
Evidence to support the effectiveness of public sex offender registries is limited and mixed. Majority of research results do not find statistically significant shift in sexual offense trends following the implementation of sex offender registration and notification (SORN) regimes. A few studies indicate that sexual recidivism may have been lowered by SORN policies, while a few have found statistically significant increase in sex crimes following SORN implementation. According to the Office of Justice Programs' SMART Office, sex offender registration and notification requirements arguably have been implemented in the absence of empirical evidence regarding their effectiveness. National Association for Rational Sexual Offense Laws, and Human Rights Watch, have called the law overbroad and an invitation to vigilante violence. Treatment professionals such as ATSA criticize the lack of evidence of the laws' effectiveness, the automatic inclusion of offenders on the registry without determining the risk of reoffense (by applying scientifically validated risk assessment tools), the scientifically unsupported popular belief in high recidivism, and the counter effectiveness of the laws, which can actually undermine, rather than improve public safety by exacerbating factors (e. g. unemployment, instability) that may lead to recidivism. In addition, civil rights and reformist organizations highlight the adverse collateral effects on the family members of registrants, and question the fairness of the registries as indefinite punishment, and when applied to certain offender groups, such as juveniles and young adults engaging in consensual acts. Some victims' rights advocates like Patty Wetterling have presented similar critique.