Кіріспе
1713-1740 жылдар аралығында Пруссияның патшайымы София Доротея Ганноверлік (26 наурыз 1687 [ескі стиль бойынша 16 наурыз 1687] – 28 маусым 1757) күйеуі Фридрих Вильгельм I билік құрған жылдары Пруссияның патшайымы және Бранденбургтың ханшайымы болды. Ол Ұлы Фридрихтің (Пруссия королі Фридрих II) анасы. София дүниеге келген кезде оның әкесі неміс ханзадасы Эрнест Августтың ұлы ғана еді, Брауншвейг-Люнебург герцогі. 1701 жылы ғана Мұрагерлік туралы заң оның анасы арқылы Ұлыбритания тағына мұрагерлікке қойды. Софияның әкесі 1714 жылы Ұлыбританияның королі Георг I болған кезде ол жиырма жеті жасқа толып, Пруссияның патшайымы және көп баланың анасы болған еді.
Sophia Dorothea of Hanover (26 March 1687 [O. S. 16 March 1687] – 28 June 1757) was Queen in Prussia and Electress of Brandenburg during the reign of her husband, King Frederick William I, from 1713 to 1740. She was the mother of Frederick the Great (King Frederick II of Prussia). At the time of Sophia's birth, her father was merely the son of a German prince, Ernest Augustus, Duke of Brunswick Lüneburg. It was not until 1701 that the Act of Settlement placed him, through his mother, in line to inherit the throne of Great Britain. Sophia was twenty seven years of age, and had already become the Queen in Prussia and a mother of many children, by the time her father became King George I of Great Britain in 1714.
Өмір
София Доротея 1687 жылдың 16 наурызында (ескі стиль бойынша) Ганноверде дүниеге келді. Ол Ганновердің Георг-Луисінің, кейін Ұлыбританияның королі Георг I және оның әйелі София Доротеяның жалғыз қызы болды. Ол Ұлыбританияның ағасы, король Георг II тарапынан жек көрілді. Анасы ажырасып, түрмеге қамалғаннан кейін, ол Ганноверде әкесінің анасы Софияның қадағалауымен өсті және гугенот ұстазы Мадам де Сасетодан білім алды.
Неке
София Доротея 1706 жылғы 28 қарашада Пруссия тағының мұрагері, Пруссияның мұрагер ханзадасы Фредерик Вильгельмге тұрмысқа шықты. Олар бала кезінде танысқан, Фредерик Вильгельм әжесі Софияның қамқорлығында біраз уақыт Ханноверде өткізген. София Доротея оны ұнатпаса да, Фредерик Вильгельм оған ертеден қызығушылық білдірген екен. Фредерик Вильгельм олар үйленген жылы ажырасуды ойластырған, ал оның хаттарынан оны өзімен үйленгісі келмейді деп айыптағанын көруге болады. Моргенстерннің сөзінше: "Онда махаббаттанушылардың, күйеулердің немесе достардың сүйікті адамның құрметін жеңіп алуға тырысатын таңғажайып жарасымдылық болған жоқ. Оның кейде айтқан сөздерінен жиналған мәліметтерге сүйенсек, оның алғашқы махаббатының қиылысуы осының себебі болуы мүмкін; ал осы құштарлықтың нысаны, анасы мен әжесінің нұсқауымен, оған қаталдықпен қарады, онда ол махаббатқа қалай үйренуі мүмкін?" Патшаның жомартсыздығы мен еңбек етуді ұнатпауы соншалықты белгілі болды, ол адамдарды жалкоо деп тапса, көшеде де, сарайда да ұрып-соғуға дайын еді. Шарбақтарынан қайтқан соң патша алғаш рет анасының бөлмесіне барды, патшайымды онымен кездесуге шақырды. Ол анасын Потсдамдағы жеке резиденциясына жиі шақыратын, бірақ әйелін ешқашан шақырмады. Әйеліне сирек барып тұрса да, ол анасына Монбижуда жиі баратын, онда ол бас киімін шешіп, оған отыруға рұқсат бергенше тұра берді. София Доротея 1742 жылы ұлы ханзада Вильгельмнің, ал 1744 жылы қызы Луиза Ульриканың үйлену тойларын өткізді. Оның ұлының билігінің алғашқы жылдары София Доротея мен оның келіні патшайым Элизабет Кристина арасындағы қарым-қатынас жақсы болған жоқ, өйткені ол келінінің мәртебесі бойынша басымдығына наразы болды, бірақ ұлы оның тек формалды екенін қамтамасыз етті, алайда олардың қарым-қатынасы өмірінің соңғы жылдарында жақсарды. София Доротея ұлын 1757 жылғы қаңтарда Жеті жылдық соғыс кезінде алғашқы жорылынан кейін соңғы рет көрді. Ол сол кезде денсаулығы жақсы болған, бірақ оның кеткенінен кейін көп ұзамай денсаулығы күрт нашарлап, 1757 жылғы 28 маусымда қайтыс болды.