Гаррисон Пойнт форты – Кенттегі 1860 ж. салынған бұрынғы артиллериялық бекініс. Теміз өзенінің стратегиялық маңызын қорғады, Францияның шапқыншылығынан сақтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гаррисон-Пойнт форты – Кент графтығындағы Шеппи аралындағы Гаррисон-Пойнт түбегінің соңында орналасқан бұрынғы артиллериялық бекініс. 1860 жылдары француз басқыншылығының мүмкіндігіне байланысты туған алаңдаушылыққа жауап ретінде салынған, ол 16-ғасырдың ортасынан бері осы орында болған артиллериялық батареялардың соңғысы болды. Форттың орналасуы Медуэй өзенінің Темза өзенімен қосылатын стратегиялық маңызды нүктесін қорғауға мүмкіндік берді. Бұл екі қабатты казематтық форттың сирек кездесетін мысалы – сол дәуірде елдегі осындай форттардың тек екеуі ғана сақталған. Оның құрылысы төменгі Темза бойындағы басқа форттардың құрылысына ұқсас. Үкіметтің күшейген қауіпке жауабы – Ұлыбританияны қорғау жөніндегі Корольдік комиссияны тағайындау болды, ол 1860 жылы кең ауқымды есеп жариялады. Есепте көптеген қолданыстағы форттарды жаңарту немесе толығымен қайта құру, сондай-ақ жағалау бойындағы стратегиялық маңызды және осал нүктелерді қорғау үшін жаңа форттар салу ұсынылды. Корольдік комиссияның есебі нәтижесінде Англияның жағалауында барлығы 70-ке жуық форт пен батарея салынды. Гаррисон-Пойнт бұрыннан-ақ бекітілген. 1547 жылы Генрих VIII тұсында төртбұрышты блокхаус салынды. Ол 1667 жылы екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Медуэйге жасалған шабуыл кезінде қиратылды, содан кейін жаңа форт салу жоспарланған. 1669 жылы ол Бернард де Гоммнің жобасы бойынша бастиондық форт ретінде қайта салынды, ол сонымен қатар өзен бойымен жоғары орналасқан Тилбери фортын да жобалаған. Қорғанысты одан әрі нығайту үшін екі қосымша бекініс – Жарты ай батареясы және Кавалерия батареясы салынды. Корольдік комиссия де Гоммнің қызыл кірпіштен салынған бекінісін және заманауи қаруларға төтеп бере алмайтын екі кейінгі батареяны сол жерде броньды артиллериялық фортпен алмастыруды ұсынды. Оның атыс шеңбері Медуэйдің екінші жағындағы Грайн аралындағы Грайн форты мен Грайн мұнарасының (кейінірек Грайн қанатты батареясы және макеттік батарея) атыс шеңберімен қиылысатын болды.
Garrison Point Fort is a former artillery fort situated at the end of the Garrison Point peninsula at Sheerness on the Isle of Sheppey in Kent. Built in the 1860s in response to concerns about a possible French invasion, it was the last in a series of artillery batteries that had existed on the site since the mid 16th century. The fort's position enabled it to guard the strategic point where the River Medway meets the Thames. It is a rare example of a two tiered casemated fort – one of only two of that era in the country – with a design that is otherwise similar to that of several of the other forts along the lower Thames. The government's response to the increased threat was to appoint a Royal Commission on the Defence of the United Kingdom, which published a far reaching report in 1860. It recommended that many existing forts should be upgraded or rebuilt entirely, and that new forts should be constructed to guard particularly strategic or vulnerable points along the coast. In all, around 70 forts and batteries were constructed around the English coast as a result of the Royal Commission's report. Garrison Point had long been fortified. A square blockhouse was constructed there by 1547, during the reign of Henry VIII. It was in the process of being replaced with a new fort when it was destroyed in the June 1667 Raid on the Medway during the Second Anglo Dutch War. It was rebuilt as a bastion fort by 1669 to a design by Bernard de Gomme, who also designed Tilbury Fort further upriver. Two additional fortifications, the Half Moon Battery and Cavalier Battery, were subsequently added to further strengthen the defences. The Royal Commission recommended that de Gomme's red brick fortification and the two later batteries, which were incapable of withstanding modern guns, should be replaced by an armoured artillery fort on the same site. Its arc of fire would overlap that of Grain Fort and Grain Tower (and later Grain Wing Battery and Dummy Battery) on the other side of the Medway on the Isle of Grain.
Құрылысы мен орналасуы
Құрылыс 1861 жылғы ақпанда басталып, 1872 жылғы маусымда қорғаныш қабатының соңғы бөлігі орнатылғанға дейін жалғасты, сол кезде қарулардың шамамен жартысы орнатылған еді. Жаңа бекініс жартылай шеңбер пішіндес құрылым болды, 1860-шы жылдарғы бекініс жобасы бойынша салынған екі бекіністің бірі (екіншісі – Корнуоллдағы Пиклкомб бекінісі). Онда екі қабатты қару орналасқан жері болды, әрқайсысында 17 гранитпен қапталған камералар бар, онда 36 ауыр қару 2000 тонна темір қалқанның артына орнатылды. Тағы екі қару мұнарасы шатырға орнатылуы жоспарланған, бірақ олар салынбады. Оқ-дәрі қоймалары бекіністің жер астындағы жертөлесінде орналасқан. Құрылыстың көп бөлігі кірпіштен, бетон қосымшаларымен салынған. Қабырғалар мен тіреулер жуан. Камералардың жартылай шеңбер қатары, бекіністі жақыннан қорғауға мүмкіндік беретін ойықтар мен қару тесіктері бар Кент рагстоунынан жасалған күл тастардан салынған қорғаныш ғимараттар қатарымен жабылады. Бекіністің ортасында парад алаңы орналасқан.
Construction began in February 1861 and continued until the last of its shielding was installed in June 1872, by which time about half of the guns were already in place. The new fort took the form of a semi circular structure, one of only two built in the 1860s fortification programme (the other being Picklecombe Fort in Cornwall). It had two gun floors, each with 17 granite faced casemates, in which 36 heavy guns were mounted behind 2,000 tons of iron shields. Another two gun turrets were planned for the roof but were not built. The magazines were located below ground in the basement of the fort. The bulk of the structure was built of brick, with concrete additions. The walls and piers are thick. The semi circular row of casemates is closed off to the rear by a row of defensible buildings constructed from ashlar blocks of Kentish ragstone, with loopholes and gun ports in the flanks to facilitate close defence of the fort. A parade ground occupied the middle of the fort.
Ағымдағы жағдай
Форт 1977 жылдан бері II санаттағы ескерткіш болып табылады және Ширнесс қорғанысының кең жүйесінің бір бөлігі, ол жоспарланған ескерткіш ретінде тізілген. Ол Ширнесс доктерін басқаратын Medway Ports Ltd компаниясына тиесілі және порт аумағында орналасқандықтан, жалпы қолжетімді емес. Форт портпен байланысты қолдану үшін бірнеше өзгерістерге ұшырады. 1980-ші жылдары ол бір кезде континентке бағытталған, қазір тоқтатылған паром қызметі үшін терминал ретінде пайдаланылды, бұл паромдарға біріктіру үшін казематтардың бірінен өтетін жолшаны орнатуды қажет етті. Гаррисон Пойнт фортының "баяу құлдырап" жатқаны хабарланды, осыған байланысты ол Мұраны қорғау тізіліміне енгізілді. Ішкі жағы көбінесе бұзылғанмен, бастапқы жабдықтардың іздері сақталған. Бреннан торпеда станциясының және оның ұшыру рельстерінің көп бөлігі әлі де бар, бірақ олар қатты тоттана бастаған. Форттың құрылымы негізінен сақталған болса да, оның шатыры мен ішкі бөлігі қирап, тозып жатыр.
The fort has been a Grade II listed building since 1977 and is part of the wider system of the Sheerness defences, listed as a scheduled monument. It is owned by Medway Ports Ltd, the operators of the Sheerness Docks, and is not publicly accessible as it lies within the port area. Some alterations have been made to the fort to enable its use in connection with the port. It was used for a time in the 1980s as a terminal for a now defunct ferry service to the Continent, which involved fitting a walkway to the ferries through one of the casemates. Garrison Point Fort is reportedly in a state of "slow decay" which has led it to be listed on the Heritage at Risk Register. Although the interior has been largely stripped out, traces remain of the original fittings. A considerable amount remains of the Brennan Torpedo station and its launching rails, though it is corroding badly. While the fort's structure is still basically intact its roof and much of its interior are derelict and decaying.