Жаңа Таверн Форты – Кенттегі сақталған артиллерия бекінісі. 18-19 ғасырларда салынған, екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қорғаныс мақсатында қолданылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Таверн форты – Кент қаласындағы Грейвзендте орналасқан тарихи артиллериялық бекініс. Көбінесе 18-19 ғасырларға жататын бұл нысман 18 ғасырдағы бекіністердің ерекше жақсы сақталған мысалы болып табылады және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қорғаныс мақсатында пайдаланылып келді. Ол Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде, жаңадан құрылған Америка Құрама Штаттарын қолдаған француз және испан шабуылшыларынан Темзаны қорғау үшін салынған. 19 ғасырдың ортасында бұл бекініс қайта жобаланып, француздың темір қапталған жаңа буын соғыс кемелеріне қарсы қорғану үшін қайта салынды. 20 ғасырдың басында Темзаның қорғанысы өзен сағасына жылжытылып, форттан қарулар алынып тасталды. Оның аумағы жұртшылыққа демалыс бағы ретінде ашылды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бекініс уақытша әскери пайдалануға қайта берілді. Бүгінде форт, оның қару-жарақ қоймалары және басқа да жер асты құрылыстары қалпына келтіріліп, көпшілікке ашық. Бұл нысман Ұлыбританияда 18-ден 20 ғасырға дейінгі кезеңдегі қарулар мен оқ орналасқан жерлерінің бірегей жиынтығын ұсынады.
New Tavern Fort is an historic artillery fort in Gravesend, Kent. Dating mostly from the 18th and 19th centuries, it is an unusually well preserved example of an 18th century fortification and remained in use for defensive purposes until the Second World War. It was built during the American War of Independence to guard the Thames against French and Spanish raiders operating in support of the newly formed United States of America. It was redesigned and rebuilt in the mid 19th century to defend against a new generation of iron clad French warships. By the start of the 20th century, the Thames defences had been moved further downriver to the estuary and the fort was disarmed. Its grounds were opened to the public as pleasure gardens, but the fort was taken back into military use temporarily during the Second World War. Today the fort and its magazines and other underground structures have been restored and are open to the public. It is unique in the UK for its display of guns and emplacements ranging from the 18th to the 20th centuries.
Қалқалар мен тұрақтар
Форт Темза өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан және солтүстік жағалаудағы әлдеқайда ескі Тилбери фортын қолдау үшін салынған. Құрылымы зигзаг үлгісінде салынған кең жер қоршауынан тұрады, алдында кең ор қазылған. Форттың ішінде сегіз оқ ату орны бар, оның алтауы кірпіштен, екеуі бетоннан жасалған, олардың астында оқ-дәрі қоймалары орналасқан. Форттың ішкі аумағы, бұрынғы парад алаңы, гүлзарлар, ағаштар, сәндік бұталармен және ортасындағы музыкалық орындықпен жабылған жасыл желімге айналған. Форттың қабырғалары өзенге қарап тұр және үш секторға бөлінген. Бастапқыда Солтүстік жақ деп аталған солтүстік секторда 1904 жылы екі 6 дюймдік зеңбірек орнатылған екі бетоннан жасалған жартылай дөңгелек оқ ату орны бар. Олар әлі де осы типтегі зеңбіректермен жабдықталған, бірақ бұл түпнұсқа емес; бұл Нью-Таверн фортын Ұлыбританиядағы 6 дюймдік екі зеңбіректік батареясы толық қайта жарақтандырылған жалғыз мысал етеді. Батысқа қарай бетоннан жасалған оқ ату орны орналасқан және оның бағанасының қалдықтарын әлі де көруге болады. Қамалдың астынан зигзаг тәрізді өтетін кірпіштен жасалған туннель бар. Туннельден патрондар мен снарядтарға арналған қойма ретінде қызмет ететін 16 қойма шығып тұр, олар жоғарыдағы оқ ату орнымен байланысты оқ-дәрі көтергіштерімен жабдықталған. Басты қойма екі патрон және снаряд қоймасынан тұрады, онда оқ-дәрілер туннель арқылы кішігірім қоймаларға тасымалданды. Қоймалар ішінара жаңартылған, олардың қалай пайдаланылғанын көрсететін көрмелермен және Грейвсендтің әскери тарихына қатысты экспонаттармен жабдықталған, сондай-ақ жазғы демалыс күндері келушілерге ашық. Солтүстік қоршаудың астында 6 дюймдік зеңбіректерге арналған оқ-дәрілерді, сондай-ақ өрт сөндіру құралдарын сақтауға арналған жеке кірпішпен қаланған аркалы қойма орналасқан. Грейвсенд пен Тилбери арасындағы өтпел пункт те маңызды болды, бұл Тюдорларды сол кезде өзеннің екі жағында бекіністер салуға итермеледі. Жаңа Таверн фортын салуға Америка Тәуелсіздік соғысындағы Ұлыбританияның қарсыластары – жаңадан құрылған Америка Құрама Штаттары және олардың еуропалық одақтастары Франция мен Испания төндірген қауіп себеп болды. 1778 жылы американдық авантюрист Джон Пол Джонс Камбриядағы Уайтхейвенге шабуыл жасаған кезде британдық жағалау қорғанысының әлсіздіктерін көрсеткен. Келесі жылы оның эскадрильясының Британ шығыс жағалауындағы әрекеттері, сондай-ақ 1779 жылғы франко-испандық армадасы британ үкіметін елдің жағалау қорғанысын зерттеуге итермеледі. Қорғаныстың жағдайы қанағаттандырмас деңгейде деп танылды және Норфолктан Корнуоллға дейін ағылшынның оңтүстік және шығыс жағалауында 30 жаңа батарея салу жоспарланды. Сауалнаманың Темза бөлігін инженер Томас Хайд Пейдж жүргізді. Ол Грейвсендке қарама-қарсы өзен жағалауындағы Тилбери фортын жаңартуды және ескі Грейвсенд блокхаусын, басқа Тюдор дәуіріндегі бекіністің орнын толтыру үшін жаңа форт салуды ұсынды. Жаңа форт блокхаустың шығысында орналасады, онда өзенге қарай кеңрек көру мүмкіндігі болады және оның оты Тилбери фортымен қиылысады. Америкалық одақтастарының қолдауымен француз шабуылының қаупі күшейгенде, үкімет Пейджтің ұсыныстарын мақұлдады және құрылыс көп ұзамай басталды.
The fort is situated on the south bank of the River Thames and was intended to support the much older Tilbury Fort on the north bank. The structure consists of a broad earthen rampart constructed in a zig zag pattern, with a broad ditch in front of it. Eight emplacements, six of brick and two of concrete, are contained within the rampart with magazines underneath them. The interior of the fort originally its parade ground is occupied by a grass covered lawn with flowerbeds, trees, ornamental bushes and a bandstand at the centre. The ramparts face the river and can be divided into three sectors. The northern sector, originally called the North Face, contains two concrete semi circular emplacements in which two 6" breech loading guns were installed in 1904. They are still occupied by guns of this type, though not the originals; this makes New Tavern Fort the only example in the UK of a fully re armed two gun 6" battery for breech loading guns. A concrete fire position is located immediately to the west and the remains of its instrument pillar can still be seen. brick tunnel which zig zags under the rampart. Sixteen storage rooms serving as expense magazines for cartridges and shells are situated off the tunnel, with ammunition lifts linking them to the gun positions above. The main magazine consisted of two cartridge and shell stores, from where the ammunition would be transported along the tunnel to the smaller expense stores. The magazines have been partly refurbished with displays illustrating how they were used and exhibits relating to the military history of Gravesend, and are open as a visitor attraction on summer weekends. A separate brick arched magazine lies below the north rampart and was used to store ammunition for the 6″ guns, as well as a fire appliance. The crossing between Gravesend and Tilbury was also of considerable importance, which had prompted the Tudors to build fortifications on both sides of the river at that point. The impetus for the construction of New Tavern Fort came from the threat posed by the United Kingdom's adversaries in the American War of Independence the newly created United States of America and its European allies, France and Spain. Serious weaknesses in British coastal defences had been revealed in 1778 by the American adventurer John Paul Jones in his raid on Whitehaven, Cumbria. The activities of his squadron on the British east coast the following year, along with the failed Franco Spanish Armada of 1779, prompted the British government to commission a survey of the country's coastal defences. The state of the defences was found to be unacceptably deficient and plans were made for the building of 30 new batteries, positioned in an arc along the southern and eastern English coast from Norfolk to Cornwall. The Thames portion of the survey was carried out by the engineer Thomas Hyde Page. He recommended the refurbishment of the existing Tudor era Tilbury Fort on the riverbank opposite Gravesend, and the construction of an entirely new fort to replace the older Gravesend Blockhouse, another Tudor era fortification of which only traces now remain. The new fort would be located to the east of the blockhouse, where it would have a greater reach downriver and would be able to cross its fire with that of Tilbury Fort. With fears increasing of a French invasion in support of their American allies, the government approved Page's proposals and construction began soon afterwards.
Құрылысы және алғашқы жылдары
Форт 1780 және 1783 жылдар аралығында бұрын Жаңа таверна қонақүйі орналасқан жерде салынды, және осы қонақүйден атын алды. Жер жеке меншік болғандықтан, оның иесі Мистер Хоутон болды, сондықтан оны сатып алу үшін акт (Плимут, Ширнесс, Грейвсенд, Тилбери бекіністері туралы акт, 1780 жылғы, 20 Geo. 3. c. 38) қабылданды. Алғашқыда ол екі батареяны жалғастыратын шанышқымен байланысқан, нығайтылмаған, дөңгелек пішіндес топырақ үйінді болды.
The fort was constructed between 1780 and 1783 on a site originally occupied by the New Tavern Inn, from which it took its name. As the land was private property occupied by a Mr. Houghton, a vesting act (the Plymouth, Sheerness, Gravesend, Tilbury – Fortifications Act 1780, 20 Geo. 3. c. 38) was passed to purchase it. It was originally an irregularly shaped unrevetted earthwork consisting of two batteries linked by a rampart.
19 ғасырдағы қайта құрулар
19 ғасырда Жаңа таверна бекінісі үлкен реконструкциялардан өтті, бірақ оның негізгі жоспары мен қорғаныс құрылыстары сақталды. 1848 жылы оқ ату орындары жаңартылды, қаруларды жылжытуға арналған платформалар орнатылды және қосымша атыс орындары салынды. Бірақ жақын арада тағы да жаңартулар қажет болды. 1850-ші жылдардың соңында Ұлыбритания мен Франция теңіз қарулану жарысына қатысты. Ұлыбританияның HMS Warrior және Францияның La Gloire сияқты күшті ұңғылы (RML) зеңбіректермен жабдықталған жаңа темір кемелердің класы, жағалау қорғанысына елеулі қауіп төндірді. Осыған жауап ретінде британ үкіметі Ұлыбританияның қорғанысы жөніндегі корольдік комиссияны құрды, ол қорғанысты қарап, жақсарту бойынша ұсыныстар жасауға тиіс болды. Темза өзенінің маңыздылығын және теңізден болатын шабуылдарға осалдығын ескере отырып, Комиссия 1860 жылғы баяндамасында Темза бойында екі негізгі қорғаныс желісін құруды ұсынды. Сыртқы қорғаныс желісін қамтамасыз ету үшін Кенттегі Шорнмид және Клифф бекіністері, сондай-ақ Эссекстегі Коулхаус бекінісі салынды немесе қайта жаңартылды, ал өзен бойындағы маңызды нысандарды қорғау үшін қосымша бекіністер мен батареялар құрылды. Ішкі қорғаныс желісін Тилбери және Жаңа таверна бекіністері қамтамасыз ететін болды. Комиссияның ұсыныстары іске асырылғанға дейін бекініс тағы бір рет қайта қаруланды. Оның бұрынғы қарулары 1859 жылы он 68 фунттық зеңбіректермен ауыстырылды, бұл сол кездегі ең қуатты тегіс ұңғылы зеңбіректердің бірі болып есептелді, олардың ату қашықтығы екі кабельге дейін жететін. 1865 жылы екі 10 дюймдік қабық атуға арналған зеңбірек және тағы бір 8 дюймдік қабық атуға арналған зеңбірек қосылды, бірақ олардың барлығы тегіс ұңғылы зеңбіректер болды. 1862 жылы шассиде орнатылған төрт ертедегі RBL 40 фунттық Армстронг зеңбірегі бұрынғы жылжымалы зеңбіректерді алмастырды. Әскердің бекініс жұмыстарының басты назарында бастапқыда Коулхаус Пойнт, Клифф және Шорнмид қалаларындағы сыртқы бекіністер болды. Тек 1868 жылдың қаңтарында ғана Тилбери және Жаңа таверна бекіністерін қайта құру туралы нұсқаулар соғыс министрлігінен берілді. Қазіргі атыс орындары мен қамалдар бұзылып, жаңа кірпіштен жасалған атыс орындары салынды, оларға он 9 дюймдік және бір 12 дюймдік RML зеңбірегі орнатылды. Қамалдар жаңа атыс орындарына сәйкес келу үшін кеңінен қайта жаңартылды, олар шахталар арқылы атыс орындарының жанындағы қызметтік бөлмелермен байланыстырылды.
During the 19th century, New Tavern Fort underwent major reconstructions, though it retained its basic plan and earthworks. The gun emplacements were modernised in 1848 to install platforms for traversing guns, and further magazines were built. Further upgrades were soon needed. By the end of the 1850s, Britain and France were engaged in a naval arms race. A new class of ironclad ships with powerful rifled muzzle loader (RML) guns, exemplified by the British HMS Warrior and the French La Gloire, posed a substantial threat to existing coastal defences. In response, the British government established a Royal Commission on the Defence of the United Kingdom to review the defences and make recommendations on improvements. Noting the importance of the Thames and its vulnerability to seaborne attack, the Commission advocated in its report in 1860 that two principal lines of defence should be established along the Thames. Three forts would be constructed or rebuilt Shornemead Fort and Cliffe Fort in Kent and Coalhouse Fort in Essex to provide an outer line of defence, with further forts and batteries protecting key sites further downriver. The inner line of defence would be provided by Tilbury Fort and New Tavern Fort. The fort underwent one more rearming before the Commissioners' recommendations were put into effect. Its existing guns were replaced in 1859 by ten 68 pounder guns, among the most powerful smooth bore guns in service at the time, with a range of up to Two of the 68 pdrs. were replaced by 1865 with a pair of 10 inch shell guns, with a further 8 inch shell gun added, though all were still smooth bore guns. Four early breech loading RBL 40 pounder Armstrong guns mounted on field carriages had replaced the earlier movable guns in 1862. The focus of the Army's fortification efforts was initially on the outer forts at Coalhouse Point, Cliffe and Shornemead, and it was not until January 1868 that instructions were issued by the War Office to reconstruct Tilbury and New Tavern Forts. The existing magazines and ramparts were demolished and new brick emplacements were built, on which were mounted ten 9 inch and one 12 inch RML guns capable of ranges of up to Seven of the emplacements were protected by iron shields. The ramparts were extensively remodelled to accommodate new magazines, which were connected via lift shafts to serving rooms adjoining the emplacements.
20 ғасыр
ХХ ғасырдың басында қамал маңыздылығын жоғалтты. Теңіз күштерінің дамуы Темзаның негізгі қорғаныс шебін өзеннің төменгі ағысына, Грэйн мен Шуберинесс батареяларына жылжытты, онда ұзын қашықтықтағы үлкенірек қарулар сағаның барлық аузын бақылай алатын. Ескі RML зеңбіректері қолданудан шығып қалды, ал бекіністер заманауи теңіз артиллериясына қарсы жеткілікті қорғаныс бермеді. 1887 жылғы Соғыс министрлігінің баяндамасында Нью-Таверн қамалының «зеңбіректері тығыз орналасқан және нашар парапеттердің артында; парапеттерді жаңарту және зеңбіректердің санын азайту қажет, осылайша оларды тиімдірек орнатуға болады» делінген. Бұл үшін ұсыныстар енгізілді, зеңбіректердің қашықтығын жаңартылған лафеттерге қайта орнату арқылы ұзарту жоспарланды, бірақ ешқайсысы іске аспады. 1905 жылы RML бекіністері 6 миль (10 км) қашықтықтағы 6 дюймдік зеңбіректерге арналған екі бетондық ұямен алмастырылды, оларды қолдау үшін жеке қоймалар салынды. Олар бірнеше жыл ғана орналастырылды, ал 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін қамал қарусыздандырылды. 1930 жылы Территориялық армияның Грейвсенд батареясын оқыту үшін пайдаланылған екі 6 дюймдік зеңбірекпен қайта қаруланды. Сонымен қатар, Грейвсенд муниципалитеті қамалдың ішкі бөлігін сатып алды. 1932 жылы қамалдың ішкі аумағы жұртшылыққа демалыс бағы ретінде ашылды, бірақ батарея 1938 жылға дейін қолданыста болды. Осы кезеңде қамалдың бірқатар ішкі құрылыстары да бұзылды. 1941 жылы Әскери-теңіз министрлігі HMS Gordon теңіз базасының әуе шабуылынан қорғану үшін қоймаларды және оларға жалғасқан туннельдерді пайдалану үшін иелігіне алды. Соғыстан кейін қамал қайтадан бақ ретінде ашылды. Бас инженердің резиденциясы – Форт-хаус 1944 жылы жақын жердегі V-2 зымыранының шабуылынан қатты зақымданып, бұзылуға мәжбүр болды; Мильтон Чантри кешенінің бір бөлігі де 1948 жылы қиратылды. Чантридің шіркеуі 1953 жылдан 1970 жылға дейін Грейвсенд тарихи қоғамының жергілікті тарих мұражайы ретінде пайдаланылды. 1969 жылы Чантридің қалған бөлігі де бұзылды. Қалған бөлігі 1972 жылы мемлекеттік қорғауға алынып, Gravesham қалалық кеңесі басқаратын мұражай орталығына айналды.
The fort had lost much of its importance by the turn of the 20th century. Advances in naval firepower meant that the principal line of defence for the Thames had been moved downriver to the batteries at Grain and Shoeburyness, where bigger guns with a longer range could control the entire estuary mouth. The old RML guns were now obsolete, while the emplacements provided little protection against modern naval artillery. A War Office report of 1887 8 commented that New Tavern Fort's "guns are crowded, and behind weak parapets; the parapets should be revised, and the number of guns reduced, so that they may be more effectively mounted." Proposals were advanced for this to be done and for the range of the guns to be extended by remounting them on modified carriages, but neither of these improvements were implemented. In 1905 the RML emplacements were replaced with two concrete pits for a pair of 6 inch breech loading guns with a range of 6 mile (10 km), with separate magazines constructed to support them. They were only emplaced for a few years and the fort was disarmed before the outbreak of the First World War in 1914 and was rearmed in 1930 with a pair of replacement 6 inch guns, used to train the Territorial Army's Gravesend battery. At the same time, the Gravesend Corporation purchased the interior of the fort. The interior of the fort was opened to the public in 1932 as a pleasure garden, though the battery remained in use until 1938. Some of the fort's internal structures were also demolished at this time. The Admiralty requisitioned the magazines in 1941 to utilise them and the connecting tunnels as air raid shelters for HMS Gordon, a naval shore establishment based in the nearby Sea School. Following the war, the fort was reopened to the public as a garden. Fort House, the Commanding Royal Engineer's residence, was so badly damaged by a nearby V 2 rocket strike in 1944 that it had to be demolished; part of the Milton Chantry complex was also demolished in 1948. The Chantry's chapel was reused as Gravesend Historical Society's museum of local history from 1953 to 1970. In 1969, much of the rest of the Chantry was demolished. The remainder was taken into state guardianship in 1972 and became a heritage centre operated by Gravesham Borough Council.
Бүгін
Бүгінде форт Грейвешем қалалық кеңесінің Риверсайд демалыс аймағының бір бөлігін құрайды. Оның аумағы жыл бойы ашық, ал қалпына келтірілген артиллериялық қоймалары жазғы күндері жергілікті тарих және мұра топтарымен ашылады. 1980 жылдары фортқа екі 6 дюймдік зеңбірек қайта орнатылды, бұл Ұлыбритания материгіндегі осындай типтегі толық қаруланған екі зеңбірек батареясының жалғыз мысалы болды. Артиллериялық қоймалар да Ұлыбританиядағы бірегей деңгейде жаңартылып, қайта жабдықталды. Фортта 18-шы ғасырдан 20-шы ғасырға дейінгі зеңбіректер мен олардың орналасқан жерлерінің көрсетілімі де ерекше.
Today the fort forms part of Gravesham Borough Council's Riverside Leisure Area. Its surface area is open all year round and the restored magazines are opened on summer weekends by a local heritage group. Two salvaged 6 inch guns were reinstalled in the fort in the 1980s, making it the only completely armed two gun battery of its type in the UK mainland. The magazines have also been refurbished and re equipped to an extent that is unique in the UK. The fort's display of guns and emplacements dating from the 18th to the 20th century is also unique.