Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AEREON 26 – көтеру корпусының дизайнын зерттеу үшін жасалған эксперименталды ұшақ, оның пішіні гибридтік конструкцияларды – жартылай дирижабль, жартылай дәстүрлі ұшақ – құру үшін қолданылуы жоспарланған. Ол поршеньді қозғалтқышпен және артқа қарай итермелейтін винтпен жұмыс істеді, ал көтерілуі алмаз тәрізді фюзеляжының аэродинамикалық қасиеттері арқасында қамтамасыз етілді. 1971 жылы өткізілген ұшу сынақтарының нәтижелері үміттендіргенімен, сол кезде іріктемелі және жартылай жүзуге қабілетті ұшақтарды қаржыландыру мүмкін болмады. Сынақ бағдарламасының тарихын Джон Макфи «Делтоидты қымыз тұқымы» атты кітабында баяндады. Бұл ұшақ НЛО және қастандықтар туралы әңгімелерде ерекше орын алады, себебі әуесқойлар бұл ұшақтың пішіні мен сол кезеңдегі хабарланған НЛО-лардың кейбіреулері арасында ұқсастықтарды байқады.
The AEREON 26 was an experimental aircraft developed to investigate lifting body design with a view to using its shape to create hybrid designs, part airship, part conventional aircraft. It was powered by a piston engine, driving a pusher propeller, and generated lift through the aerodynamics of its lozenge shaped fuselage. Although results of flight tests conducted in 1971 were promising, funding for larger and semi buoyant aircraft was not forthcoming at the time. The story of the test program was recounted by John McPhee in his book The Deltoid Pumpkin Seed This aircraft has a special place in UFO and conspiracy lore, since enthusiasts have drawn parallels between the shape of this aircraft and some reported UFOs from around the same era.
Құрылыс және құрастыру
26 ұшағы (алдыңғы ұшағы сияқты) АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тәжірибелі дирижабль құрастырушысы Эверетт Линкенхокермен құрастырылды. Бастапқы құрылыс екі бөліктен, "Нью-Джерси штатындағы Лейкхерст көлінің жанындағы шағын шеберханада" жүргізілді. Бөліктер содан кейін Red Lion әуежайына жолмен тасылып, онда біріктірілді. Ұшақ бастапқыда құпия сақтау мақсатында әуежайдағы ангар ішінде ағаш және гипсокартоннан жасалған қорапқа орналастырылды. Алғашқы жүріп-тұру сынақтары да Red Lion әуежайында, құпия жағдайда жүргізілді. Соңынан ұшақ ұшу сынақтары үшін Атлантик-Сити қаласының жанындағы Ұлттық авиациялық сынақ орталығына (NAFEC) жолмен жеткізілді.
The 26 was assembled (like its predecessor) by veteran U. S. Navy airship rigger Everett Linkenhoker. Initial construction was in two portions, in "a small shop near Lakehurst, New Jersey." The portions were then transported by road to Red Lion Airport, where they were joined together. The aircraft was initially housed in a timber and sheetrock box within a hangar at the airport, for reasons of secrecy. Initial taxiing tests were conducted at Red Lion, again under conditions of secrecy. Subsequently, the aircraft was transported by road to the National Aviation Facilities Experimental Center (NAFEC) near Atlantic City for flight testing.
Ұшу тарихы
26 ұшағы алғашқы ұшуын 1970 жылдың 7 қыркүйегінде NAFEC-те Джон Олкотт (кейін Ұлттық іскерлік авиация қауымдастығының президенті) басқарып жүргізді. Дегенмен, жоғарыда айтылғандай, ол бастапқыда жер әсерінен көтеріле алмады. 28 қыркүйекте пропеллер ауыстырылып, бірнеше заттар алынып тасталғаннан кейін, 26 ұшағы 15 метр биіктікке жете алды, бірақ жеткіліксіз қуатты болды. 1971 жылдың 24 ақпанында вихрелік генераторлар мен үшінші пропеллер орнатылып, NAFEC-ке қайтарылғанға дейін ұшақ Red Lion-ға қайтарылды. 1971 жылдың 1 наурызында NAFEC-те сынақтар қайта басталды. Осы жолы 26 ұшағы "ешқандай қиындықсыз жер әсерінен шығып, көтерілді". Келесі сынақтарда ол сынақ алаңының айналасын және түрлі маневрлерді орындады, содан кейін қозғалтқыштың қызмет мерзімі аяқталып, сынақ бағдарламасы тоқтатылды.
The 26 made its first flight, piloted by John Olcott (later president of the National Business Aviation Association), at NAFEC on September 7, 1970. However, as discussed above, it was initially unable to climb out of ground effect. By September 28, following the replacement of the propeller and the removal of some items, the 26 was capable of reaching an altitude of 50 feet (15 m) but appeared underpowered. The aircraft was returned to Red Lion before being hauled back to NAFEC on February 24, 1971, following the fitting of vortex generators and the third propeller. Tests resumed at NAFEC on March 1, 1971. On this occasion, the 26 "went up and out of ground effect with no strain at all". In subsequent tests, it performed circuits of the field and a variety of other maneuvers before the engine's life expiry ended the test program.
Бағдарламаның нәтижелері
1974 жылы "Ауадан жеңіл" көлік құралдары жөніндегі ведомствоаралық семинарда Уильям Миллер сынақ бағдарламасының көрсеткіштері болжамдармен сәйкес келетінін, 26 ұшағының тұрақтылығы, басқарылуы және ұшу қасиеттері "жақсы" екенін, ұшақ "сынақтардың шектеулі көлемінде басқаруға оңай және қанағаттанарлық" болғанын, ал тұжырымдаманың іске асырылатыны дәлелденгенін айтты. Бұл бағдарлама "мұндай ұшақтардың әлдеқайда ірі нұсқаларын зерттеуге" негіз бола алады.
Addressing the Interagency Workshop on Lighter than Air Vehicles in 1974, William Miller said the test program indicated that performance was as had been predicted, the 26's stability and control and handling qualities were "good," the aircraft was "docile and acceptable within the limited scope of the tests," and the concept had been shown to be feasible, with the program potentially forming a basis for "realistic studies of much larger such aircraft."
Ауадан ауыр
Сондай-ақ, 26-шы модель сияқты көтеру газы жоқ және әрдайым ауадан ауыр жұмыс істейтін конфигурация нұсқалары да ұсынылды. Олардың ішінде "жалпы авиацияға арналған ұшатын кемпер" және "аймақтық әуе тасымалдау саласы үшін үлкен модель" болды. 1979 жылы қанаттың артқы жиегінен ауа соққысы арқылы тік көтерілу және қысқа қону мүмкіндігі бар нұсқа патенттелді. Тағы бір ауадан ауыр нұсқасы, кейіннен Aereon WASP деп аталды, 1990 жылғы патентте сипатталған. Бұл "ұшқыш бақылау антенна платформасы" "ұзаққа созылатын және жоғары биіктікте ұшу қабілетімен" ерекшеленді. Оның дельтоид пішіндес корпусында "барлық азимуттық бағытта үздіксіз сканерлеу үшін орналастырылған жазық немесе сызықтық фазалық антенналар жиынтығынан тұратын" радар антеннасы орналасуы тиіс еді.
Versions of the configuration that would, like the 26, have lacked lifting gas and operated heavier than air at all times were also proposed. These included "a kind of flying camper for general aviation" and "a bigger model for the regional airline industry." A variant with a V/STOL capability, using blown flaps, was patented in 1979. Another heavier than air variant, later known as the Aereon WASP, is described in a 1990 patent. This "airborne surveillance antenna platform" with "long endurance and high altitude flight capability" was to carry a radar antenna comprising "planar or linear phased arrays arranged to scan in a continuous pattern in all azimuthal directions" within its deltoid hull.
Ағымдағы жағдай
Уильям Миллер 2011 жылдан бері "Аэреон 26" ұшағын мұражайға сыйға беруді жоспарлап келген. 2019 жылға қарай ол Әуе Жеңісі мұражайының тұрақты коллекциясына қосылды және Нью-Джерси штатының Ламбертон қаласында көпшілікке көрсетілуде.
William Miller was looking to donate the Aereon 26 to a museum since at least 2011. As of 2019 it has been added to the Air Victory Museum permanent collection and is on public display in Lumberton, New Jersey.