Кіріспе

Чут – Англияның Вилтшир графтығының шығысында, Гэмпширмен шекаралас азаматтық приход. Оған Үстіңгі Чут ауылы және Төменгі Чут, Чут Станден, Чут Кэдли және Маунт Коудаун сияқты кішігірім елді мекендер кіреді. Бұл елді мекендер жиынтығы кейде "Чуттар" деп аталады. Ең жақын қала – Андовер, Гэмпшир, оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 10 шақырым қашықтықта орналасқан. Конхолт үйі мен Конхолт паркі приходтың солтүстік-шығыс бөлігінде жатыр.

Ерте тарих

Неолит дәуіріндегі адамдар қоныстанғанының куәлігі ретінде, Скотспурдағы, қауымның солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан сопақ оба бар. Қауымның солтүстік шекарасы тарихқа дейінгі Бевисбери каналымен өтеді, ал Темір дәуіріндегі шағын бекініс – Бевисбери, Хэмпшир шекарасынан асып, Чут Кэдлиге жақын орналасқан. 1086 жылғы "Домсдей кітабында" Стандендегі егістік жерлер мен диірмен жазылған. 13 ғасырда бүкіл аймақ Чут орманның бір бөлігі болды. 1869–1972 жылдар аралығында ол Ж. Л. Пирсонның жобалары бойынша дерлік толығымен қайта салынды. Ескі шіркеуде ғибадатхана мен кеме, оңтүстік трансепт, оңтүстік кіреберісі және батыс ағаш қоңырау мұнарасы болды. Қабырғалар ұрып жасалған таспен қапталып, ірі қызыл кірпіш тіреулермен нығайтылды, ал 15 ғасыр терезелері 13 ғасыр стиліндегі жаңа терезелермен ауыстырылды. Ғибадатхананың солтүстік жағына вестибюль салынды, ал кіреберіс пен қоңырау мұнарасы мұнара мен шатырлы шпильдің астындағы жаңа оңтүстік кіреберіспен алмастырылды. Қазіргі таңда шіркеу Савернейк командалық миссионерлігінің құрамында және 1970 жылы викториялық Сент-Мэри шіркеуі жабылғаннан кейін Чут-Форест қауымына да қызмет етеді. 1976 жылы алты қоңырау бұрынғы шіркеуден Санкт-Николай шіркеуіне көшірілді. Мектеп 1978 жылы жабылып, ғимарат ауылдық мәдени орталыққа айналды.

Парашют жолы

Чут-коузвей – Уинчестерден солтүстік-батысқа қарай Милденхоллға (Марлбороның жанында) және одан әрі Циренсестерге дейін созылатын Римдік жолдың бір бөлігі. Конхолтта жол терең Хиппенскомб аңғарынан қашу үшін батысқа бұрылып, Тидкомбке жақын жерде тік бағытын қайта алады.