АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы Форрест Шерман

Кіріспе

Forrest Percival Sherman) - АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы. 1970 жылы Эльмо Зумвальд адмиралына дейін Әскери-теңіз операцияларының бастығы қызметін атқарған ең жас адам. Оның құрметіне әскери-әуе базасы мен Пенсакола теңіз әскери-әуе станциясындағы әуе алаңы (Форрест Шерман алаңы) аталған.

Ерте өмір және білім

Нью-Гэмпшир штатының Мерримак қаласында туған Шерман 1918 жылғы АҚШ Әскери-теңіз академиясының курсанты болды. Америка Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқандықтан, ол 1917 жылдың маусымында бітірді.

Теңіз мансабы

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін Шерман Еуропа суларында «Нэшвилл» және «Мюррей» эсминецтерінде офицер болып қызмет етті. 1919–1921 жылдары Шерман «Юта», «Рид» және «Барри» эсминецтерінде командир болып қызмет етті. Атлантика флотының Бақылау күшінің командирінің флаг-лейтенанты болып қызметтен кейін, Флорида штатының Пенсакола әскери-әуе станциясында ұшуға оқытылды. 1922 жылдың желтоқсанында әскери-теңіз авиаторы болып тағайындалған лейтенант Шерман 1924 жылға дейін VF 2B истребитель эскадрильясына тағайындалды, содан кейін ол Пенсаколаға нұсқаушы ретінде оралды. 1927 жылы Әскери-теңіз колледжінде оқығаннан кейін «Лексингтон» және «Саратога» ұшақ тасымалдағыштарында қызмет етті. Соңғы кемелерде ол VS 2B барлау эскадрильясының командирі болды және Ұрыс флотының Ұшақ эскадрильясы командирінің штаб хатшысы қызметін атқарды. 1930 жылы лейтенант-командир, ал 1937 жылы командир болып тағайындалды. Сол онжылдықта Шерман Теңіз академиясында қызмет етті, VF 1B истребитель эскадрильясына қолбасшылық етті, Оружие бюросының авиациялық қару-жарақ бөлімін басқарды, «Ренджер» ұшақ тасымалдағышының навигаторы болды және бірнеше штабтарда қызмет атқарды. 1941–1942 жылдары ол Әскери-теңіз операциялары бастығының кеңсесінде қызмет етті және Канада-АҚШ қорғаныс жөніндегі тұрақты бірлескен кеңестің мүшесі болды. Командир Шерман сол кездегі АҚШ армиясының майоры Альберт С. Уэдмейермен тығыз жұмыс істеді, ол «1941 жылғы Жеңіс жоспарының» авторы, «Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ армиясын жұмылдырудың жоспары». Уэдмейер соғыс жоспарлары бөлімінде жұмыс істеген кезде генерал Джордж С. Маршаллдың тапсырмасымен «Жеңіс жоспарын» жазуға кірісті. «Жеңіс жоспары» әлі құрылмаған армияның болашақ ұйымдастырылуын болжады, әлі жарияланбаған соғыстың жауынгерлік міндеттерін белгіледі және әлі де бейбіт өндіріске бағытталған өнеркәсіптер үшін соғыс өндірісінің талаптарын есептеді. Капитан Форрест Шерманның майор Альберт Уэдмейермен жеке қарым-қатынасы «екі қызмет арасында жоспарлау күш-жігерінің бірлігін қамтамасыз етті және жұмылдыру жоспарлаудың бір ғана қызметке жүктелуі мүмкін емес, бірлескен жауапкершілік екенін мойындайтын болашақты көрсетті». 1942 жылдың 15 қыркүйегінде «Wasp» кемесі жапондық суасты қайығымен батып кеткеннен кейін Шерман Оңтүстік Тынық мұхиты операцияларының алғашқы күндері кемеге басшылық еткені үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды. Содан кейін Шерман Тынық мұхит флотының Әуе күштері командирінің штаб бастығы болды. 1943 жылдың қарашасында контр-адмирал Шерман Тынық мұхит флотының қолбасшысы адмирал Честер В. Нимицке штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. Ол осы лауазымда Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін болды, Тынық мұхитында жеңіске жеткізген шабуылдарды жоспарлауда маңызды рөл атқарды және 1945 жылдың 2 қыркүйегінде Жапонияның капитуляциясына қатысты. Ұшақ тасымалдағыш дивизиясының командирі қызметін атқарғаннан кейін, 1945 жылдың желтоқсанында вице-адмирал Шерман Әскери-теңіз операциялары бастығының орынбасары болды. 1948 жылдың қаңтарынан бастап Шерманның келесі міндеті Жерорта теңізіндегі Әскери-теңіз күштеріне басшылық ету болды. 1949 жылдың қазан айының соңында ол Вашингтонға шақырылып, адмирал шенімен Әскери-теңіз операцияларының бастығы болды. Келесі он алты айда ол Әскери-теңіз флотына саяси дау-дамайлардан (әділдердің «Адмиралдар көтерілісі» деп атаған) қалпына келуіне көмектесті және Кореядағы қақтығыс пен әлемнің басқа жерлерінде күшейіп келе жатқан суық соғыстың екі қиындыққа да жауап беруді қамтамасыз етті. 1951 жылдың 22 шілдесінде Еуропаға әскери және дипломатиялық сапарға шыққан адмирал Форрест Шерман Италияның Неаполь қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 1951 жылдың 27 шілдесінде Арлингтон ұлттық зиратында жерленді.

During and shortly after World War I, Sherman served in European waters as an officer of the gunboat Nashville and destroyer Murray. In 1919–21, Sherman was assigned to the battleship Utah and destroyers Reid and Barry, serving as commanding officer of the latter. Following duty as Flag Lieutenant to Commander Control Force, Atlantic Fleet, he received flight training at Naval Air Station Pensacola, Florida. Designated a Naval Aviator in December 1922, Lieutenant Sherman was assigned to Fighter Squadron VF 2B until 1924, when he returned to Pensacola as an instructor. Study at the Naval War College was followed in 1927 by service in the aircraft carriers Lexington and Saratoga. While in the latter ship, he commanded Scouting Squadron VS 2B and was Flag Secretary to Commander Aircraft Squadrons, Battle Fleet. Promoted to the ranks of lieutenant commander in 1930 and commander in 1937, during that decade Sherman served at the Naval Academy, commanded Fighter Squadron VF 1B, had charge of the Aviation Ordnance Section of the Bureau of Ordnance, was Navigator of the aircraft carrier Ranger, and had duty on a number of flag staffs. In 1941–42, he served with the Office of the Chief of Naval Operations and was a member of the Permanent Joint Board on Defense, Canada United States. Commander Sherman worked closely with then US Army Major Albert C. Wedemeyer, author of the "Victory Plan of 1941", "the blueprint for the mobilization of the United States Army for World War 2". Wedemeyer, while working in the War Plans Department, was commissioned to write the "Victory Plan by General George C. Marshall." The Victory Plan predicted the future organization for an army that did not yet exist, outlined combat missions for a war not yet declared, and computed war production requirements for industries that were still committed to peacetime manufacture." Captain Forrest Sherman's personal relationship with Major Albert Wedemeyer "ensured a community of planning effort between the two services and pointed to a future in which the services would acknowledge that mobilization planning was a joint responsibility that one service alone could not conduct adequately.|source=Charles E. Kirkpatrick, Writing the Victory Plan of 1941

In May 1942, after reaching the rank of captain, Sherman took command of the carrier Wasp, taking the ship through the first month of the Solomon Islands campaign. After Wasp was sunk by a Japanese submarine on September 15, 1942, Sherman was awarded the Navy Cross for his extraordinary heroism in command of the carrier during the opening days of the South Pacific operations. Sherman then became Chief of Staff to Commander Air Force, Pacific Fleet. In November 1943, Rear Admiral Sherman was assigned as Deputy Chief of Staff to the Pacific Fleet commander, Admiral Chester W. Nimitz. He held that position for the remainder of World War II, playing a critical role in planning the offensives that brought victory in the Pacific, and was present when Japan surrendered on September 2, 1945. Following a short tour as a carrier division commander, in December 1945 Vice Admiral Sherman became Deputy Chief of Naval Operations. Sherman's next assignment, beginning in January 1948, was to command the navy's operating forces in the Mediterranean Sea. He was recalled to Washington, D. C., at the end of October 1949 to become Chief of Naval Operations, with the rank of admiral. During the next sixteen months, he helped the navy recover from a period of intense political controversy (as in the so called "Revolt of the Admirals"), and oversaw its responses to the twin challenges of a hot war in Korea and an intensifying cold war elsewhere in the world. On July 22, 1951, while on a military and diplomatic trip to Europe, Admiral Forrest Sherman died in Naples, Italy, following a sudden series of heart attacks. He was buried at Arlington National Cemetery on July 27, 1951.

Мұра

Форрест Шерманның құрметіне оның бас кемесі аталған, содан кейін басқарылатын зымыранды жойғыш «Форрест Шерман» аталды. Сондай-ақ, оның құрметіне Антарктидадағы Шерман аралы, NAS Pensacola-дағы «Blue Angels» үйі – Форрест Шерман алаңы, және АҚШ Әскери-теңіз академиясындағы Госпиталь Пойнттегі Форрест Шерман алаңы аталған. Италияның Неаполь қаласындағы АҚШ Қорғаныс министрлігі мектебі бұрын Форрест Шерман аттас орта мектеп болған.