1872-1930 жылдар аралығындағы «Daily Chronicle» газеті
Daily Chronicle
Британ газеті Daily Chronicle (1872-1930) тарихы: негізгі фактілер, даму жолы, жарнама және хабарламаларға арналған газет ретінде бастауы. News Chronicle-ке бірігуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық газет 1872-1930
British newspaper 1872 1930
Daily Chronicle – 1872 жылдан 1930 жылға дейін жарық көрген, солшыл бағытты британдық газет. 1930 жылы Daily News газетімен бірігіп, News Chronicle атанды.
The Daily Chronicle was a left wing British newspaper that was published from 1872 to 1930 when it merged with the Daily News to become the News Chronicle.
Қор
Daily Chronicle-ді Эдвард Ллойд жергілікті газеттен дамытты, ол өмірді Clerkenwell News and Domestic Intelligencer деп бастады, ол 1855 жылы жарты пенниге төленетін, 4 беттік апталық басылым ретінде құрылды. 1853 жылы және 1855 жылдың шілдесінде жарнама мен жарияланған жаңалықтарға салынатын салықтар алынып тасталғаннан кейін іске қосылған бұл жергілікті газет шағын жеке жарнамаларға маманданған. Бастапқыда, ол жергілікті жаңалықтардан үш есе көп жарнама жариялады. Формула табысты болғандықтан, газет көлемі мен жиілігі артып, атын бірнеше рет өзгертті. 1872 жылы ол ақыры Лондонның Daily Chronicle және Clerkenwell News газеттерінен қарапайым Daily Chronicle газетіне айналды. Ол кезде ол күн сайын сегіз беттен шығарылды, оның жартысы жаңалықтарға, жартысы жарнамаға арналды. Эдвард Ллойд жарнамаға үлкен қызығушылық танытты. Ол айтарлықтай табыс әкелуге және газеттің бағасын төмен ұстауға мүмкіндік беретін потенциалға ие болды. Уақыт өте келе ол Chronicle кірісінің шамамен 40% құрады. Сұраныс жоғары болғандықтан, бір жол үшін жақсы баға алуға болады, бірақ бәрібір жарнама газеттің жартысынан аспауы керек еді. 81 Флит-стриттегі вестибюль жарнама берушілер мен оларға қажетті адамдардың жеке кездесіп, бір-бірін іздеуге мүмкіндік беретін бейресми жұмыс орны ретінде қызмет етті.
The Daily Chronicle was developed by Edward Lloyd out of a local newspaper that had started life as the Clerkenwell News and Domestic Intelligencer, set up as a halfpenny 4 page weekly in 1855. Launched after the duties on advertising and published news had been abolished in 1853 and July 1855, this local paper specialised in small personal ads. At first, it carried about three times as much advertising as it did local news. As the formula proved popular, it grew in size and frequency and often changed its name to match. In 1872, it finally changed from the London Daily Chronicle and Clerkenwell News to plain Daily Chronicle. It was then being published daily in eight pages, half of which were news and half advertising. Edward Lloyd was keenly interested in advertising. It had the potential to generate substantial income and so allow the paper's cover price to be kept low. In time it contributed about 40% of Chronicle revenues. Demand was strong enough to charge a good price per line but, even so, advertising had to be limited to no more than half the paper. The lobby at 81 Fleet Street served as an informal labour exchange where advertisers and targets would search each other out in person.
Алғашқы жылдар
Ллойд газетті 1876 жылы сатып алды, иесіне құқықтары үшін 30 000 фунт стерлинг төледі және оны іске қосуға тағы 150 000 фунт стерлинг жұмсады (қазіргі ақшамен шамамен 19 миллион фунт стерлинг). Флит-стриттегі кеңсе бірнеше жылдан кейін тағы 40 000 фунт стерлингке түсті. Оның жоспарын тек кішкентай топ білді, ал 1877 жылдың 28 мамырында ұлттық күнделікті газет ретінде жарық көргенде көпшілік таң қалды. Оқырмандарға ұнады, және жаңа газет шыға бастағаннан-ақ сәтті болды. 1877 жылы оның таралымы шамамен 40 000 болды, ал бір жыл ішінде 200 000-ға жетті. 1914 жылы соғыс басталғанда таралымы 400 000-ға дейін өсті, соғыс жылдары екі есеге көбейді. 1890 жылдары ол ең көп сатылатын күнделікті газет болды және соғыс кезінде Times, Telegraph, Morning Post, Evening Standard және Daily Graphic газеттерінен көп дана сатылды. Ллойд жаңалықтарға сенімді болды – фактілерді объективті баяндау, пікірлер мен болжамдармен әшекейлемеу. Хрониканың кең көлемділігі мен сапасы оның танымалдығын қамтамасыз етті. Бұл Флит-стритте өндірістік даулар туралы жүйелі түрде хабарлаған алғашқы газет болды. Бұл газеттің саяси ұстанымына сәйкес келді, сонымен қатар оқырмандардың сол кездегі жаңа заңнамалық режим туралы білу қажеттілігін қанағаттандырды – сауда одағына қосылу және жұмыс орындарын пикеттеу еркіндігі. Газет Лондон округтік кеңесінің және 1889 жылғы алғашқы сайлауының жайын, сондай-ақ дін мен шіркеу мәселелерін жариялады. 1880 жылдары ол "Күнделікті Ұлыбритания" деген тақырыппен колониялық жаңалықтарға арналған арнайы бөлім құрды. Сондай-ақ, мамандандырылған тілшілерді пайдалануда алғашқылардың бірі болды. Кітаптарға, әдеби үзінділерге және театрға кең орын берілді. Саяси тұрғыдан газет орталықтан солға қарай бағытталды. Ол Либералдық партияның радикалдық қанатын қолдады, бірақ егер 1877 жылы Лейборист партия болғанда, оны қолдаған болар еді. 1892 жылдан бастап ол Ирландияның өзін-өзі басқаруын қолдады. Ирландиялық депутат және шешен ойлы Джон О'Коннор Пауэр оның ең белсенді редакторының бірі болды. Хрониканың пайда болуы Лондон қаласының маңындағы кеңеюмен және сонымен қатар пойызбен қатынаспен бірге болды. Ол Telegraph газетімен сол нарық үшін және Times сияқты элиталық газеттер өзіне лайық емес деп ойлағандар үшін бәсекелесті. Оның жаңалықтарды кеңінен жабуы көптеген адамдарға ұнады, өйткені ол осы кезде Флит-стритте басым болған Уэстминстер мәселелерінен асып, әдейі түрде жаңа аймақтарды қамтыды.
Lloyd bought the paper in 1876, paying the owner £30,000 for the title and spending a further £150,000 on setting it up (about £19m in modern money). The Fleet Street office cost a further £40,000 a few years later. Only a small circle knew about his plan and the public was taken by surprise when it appeared in national daily guise on 28 May 1877. They clearly liked what they read and the new paper was a success from the start. It had inherited a circulation of about 40,000 in 1877 and this rose to 200,000 in a year. It had risen to 400,000 by the outbreak of war in 1914 and doubled during the war. It was reputedly the best selling daily in the 1890s and, during the war, sold more copies than the Times, Telegraph, Morning Post, Evening Standard and Daily Graphic combined. Lloyd was a great believer in news – objective reporting of facts, unadorned by comment or speculation. The scope and quality of the Chronicle’s reporting secured its popularity. It was the first Fleet Street paper to report industrial disputes systematically. This echoed the paper’s political stance, but it also met readers’ need to know about what was a new legal regime at the time – freedom to join a trade union and picket workplaces. The paper followed the London County Council and its first election in 1889, and covered religion and the affairs of the church. In the 1880s, it created a special section for colonial news under the title "Greater Britain Day by Day". It also led the way in using specialist correspondents. Ample space was made available for books, literary extracts and the theatre. Politically the paper was left of centre. It supported the radical wing of the Liberal Party but it might well have supported the Labour Party, had that existed in 1877. From 1892, it supported Irish home rule. John O'Connor Power, Irish MP and powerful orator, was one of its liveliest leader writers. The Chronicle’s appearance coincided with the expansion of the London suburbs and the commuting by train that went with it. It competed with the Telegraph for that market and for those who felt that elite papers like the Times were not for them. The breadth of its news coverage was welcomed by many because it deliberately ranged far and wide – far beyond the Westminster affairs that dominated Fleet Street at the time.