Кіріспе

Мельбурн қаласының күнделікті газеті "The Age" 1854 жылдан бері жарық көріп келеді. Nine Entertainment компаниясына тиесілі және баспадан шығарылатын "The Age" газеті негізінен Виктория штатына қызмет етеді, сонымен қатар Тасмания, Австралия астаналық аумағы және Оңтүстік Австралия мен Оңтүстік Жаңа Оңтүстік Уэльстің шекаралық аймақтарында да сатылады. Газет баспа түрінде де, цифрлық форматта да таратылады. "The Age" газеті кейбір мақалаларын өзінің бауырлас газеті "Сидней Морнинг Геральд" газетімен бөліседі. "The Age" Австралияның маңызды газеттерінің бірі саналады және жан-жақты зерттеулерге негіделген материалдарымен танымал. Оның журналистері Австралияның ең беделді журналистикалық сыйлығы – Уолкли сыйлығын ондаған рет жеңіп алған. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, "The Age" газетінің ай сайынғы оқырмандарының саны 5,321 миллион адамды құрады.

Қор

The Age газетін үш Мельбурн бизнесмені: Джон және Генри Кук ағайындылары (Жаңа Зеландиядан 1840 жылдары келген) және Уолтер Пауэлл құрды. Алғашқы саны 1854 жылғы 17 қазанда жарық көрді.

Симе тұқымдасы

Бастапқыда бұл кәсіп сәтті болмады, 1856 жылдың маусымында Куктер газетті шотланд туған кәсіпкер Эбенезер Саймға және темір сатушы, McEwans & Co компаниясын құрған Джеймс МакЭванға аукцион арқылы 2000 фунт стерлингке сатты. Жаңа иелері тұсында газеттің алғашқы саны 1856 жылдың 17 маусымында жарық көрді. Құрылғаннан бастап газет саясатында саналы түрде либералды болды: «еркін азаматтық құқықтарды кеңейтуге және өкілді институттарды дамытуға» бағытталды және «сауда, дін еркіндігіне және қоғамдық моральға қатысты мүмкіндік шегінде жеке іс-әрекет еркіндігіне» қатысты барлық шектеулерді жоюды қолдады. Эбенезер Сайм The Age газетін сатып алғаннан кейін көп ұзамай Виктория заң шығару жиналысына сайланды, ал оның інісі Дэвид Сайм газеттің редакциялық және басқару жағынан үстемдігіне ие болды. Эбенезер 1860 жылы қайтыс болғаннан кейін Дэвид бас редактор болды, ол 1908 жылы қайтыс болғанға дейін бұл лауазымды сақтап қалды, бірақ редакторлардың кезегі күнделікті редакциялық жұмысты атқарды. 1882 жылы The Age газетінде журналист және болашақ дәрігер Джордж Э. Моррисон жазған сегіз бөлімнен тұратын серия жарық көрді. Ол Жаңа Гебрид аралдарына жасырын түрде сапар шегіп, Канакаларды тиеген бригант құл кемесінің экипажы ретінде кейіп танытты. Қазан айына қарай бұл серия The Age газетінің апталық қосымшасы – Leader журналында да жарияланды. «Квинсленд құлымен саяхат. Медицина студенті» атты мақала таңғажайып көзқараспен жазылған, «жай ғана мейірімді сын» айтылған; алты айдан кейін Моррисон «алғашқы бағалауын қайта қарастырды», шхунаның қара құс операциясының егжей-тегжейін сипаттап, Квинслендтегі құл саудасын қатты айыптады. Оның мақалалары, редакторға жолданған хаттары және газеттің редакциялық мақалалары үкіметтің араласуын күшейтті. 1891 жылы Сайм Эбенезердің мұрагерлері мен МакЭвандарды сатып алып, жалғыз иесі болды. Ол The Age газетін Викторияның жетекші газетіне айналдырды. Таралымы жағынан ол көп ұзамай өзінің бәсекелестері The Herald және The Argus газеттерін оқтап өтті, ал 1890 жылға қарай күніне 100 000 данадан сатылып, әлемдегі ең табысты газеттердің біріне айналды. Саймның бақылауында The Age Викторияда үлкен саяси билікке ие болды. Ол Грэм Берри, Джордж Хигинботам және Джордж Тернер сияқты либералды саясаткерлерді қолдады, ал Альфред Дикин және Чарльз Пирсон сияқты басқа да жетекші либералдар The Age газетінде журналист ретінде мансабын жалғастырды. Сайм бастапқыда еркін сауданы жақтаған, бірақ Викторияның өндіріс саласын дамыту үшін тарифтік кедергілер қажет деген сенімге ие болғандықтан протекционизмге көшті. 1890 жылдары The Age Австралия федерациясын және Ақ Австралия саясатын қолдаушы болды. Дэвид Сайм қайтыс болғаннан кейін газет оның үш ұлының қолына өтті, ал оның үлкен ұлы Герберт 1939 жылы қайтыс болғанға дейін бас менеджер болып қызмет етті. Дэвид Саймның өсиеті оның ұлдарының өмір бойында газеттегі акцияны сатуға тыйым салды, бұл отбасылық бақылауды қорғау мақсатымен жасалған, бірақ бұл газеттің 40 жыл бойы инвестициялық капиталдан айырылуына әкелді. Сэр Джеффри Саймның (1908–1942) және оның редакторлары Готлиб Шулер мен Гарольд Кэмпбелл басшылығымен The Age газеті заманауи болуға қол жеткізе алмады, ол бірте-бірте нарықты The Argus және The Sun News Pictorial таблоидтарына жоғалтты, газеттің пайдалы болуын тек жарнамалық бөлімдері ғана қамтамасыз етті. 1940 жылдары газеттің таралымы 1900 жылғы көрсеткіштен төмен болды, сонымен қатар оның саяси ықпалы да азайды. Аргус газетінен гөрі либералды көзқарасын сақтап қалғанмен, ол өзінің ерекше саяси ұстанымын жоғалтты. Тарихшы Сибил Нолан былай деп жазады: «Осы жылдардағы The Age туралы есептер газеттің екінші дәрежелі, көзқарасы мен сыртқы түрі ескірген екенін көрсетеді. Уокер газетті либералдық партияның құшағында ұйықтап қалған деп сипаттады; «көңілсіз», «дөңгелек» және «ісінген» - бұл басқа журналистер қолданған сипаттамалардың бірнешеуі. Ол консерватизмге ұшырағаны үшін де, жаңа макеттер мен редакциялық техникаларға ілесе алмағаны үшін де сынға ұшырайды, бұл The Sun News Pictorial және The Herald газеттерінде айқын көрінді». 1942 жылы Дэвид Саймның соңғы аман қалған ұлы Освальд газетті басқарып, газеттің сыртқы түрін және жаңалықтарды жариялау стандарттарын жаңғырта бастады, алдыңғы беттен жарнамаларды алып тастады және басқа газеттер бұрыннан жасағаннан кейін суреттерді енгізді. 1948 жылы газетке сыртқы капитал қажет екенін түсінген Освальд әкесінің өсиетін күштен шығару үшін сотқа жүгінді және Дэвид Сайм және Co компаниясын акционерлік қоғам ретінде тіркеді, 400 000 фунт стерлингке акция сатты. Бұл сату газеттің ескірген өндіріс машиналарын жаңғыртуға қажетті техникалық жаңартуды жүзеге асырды және Сидней Морнинг Геральд газетінің баспагері Fairfax отбасының газетті иелену әрекетін жеңді. Бұл жаңа өмір The Age газетіне коммерциялық жағынан қалпына келуге мүмкіндік берді, ал 1957 жылы The Argus газеті 20 жылдық қаржылық шығындардан кейін жабылып, үлкен серпіліс жасады.

1960 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Освальд Сайм 1964 жылы зейнеткерлікке шықты, ал оның немересі Рэнальд Макдональд 26 жасында басқарушы директор болып тағайындалды, екі жылдан кейін ол Грэм Перкинды редактор етіп тағайындады; 36 жастағы Перкиннің кеңеске ықпал етуінен босатылуын қамтамасыз ету үшін Макдональд бас редактор рөлін алды, ол 1970 жылға дейін осы лауазымда болды. Олар бірге газеттің форматын түбегейлі өзгертіп, редакциялық бағытын консервативті либерализмнен нәсіл, гендер, мүгедектер және қоршаған орта сияқты мәселелерге, сондай-ақ «Ақ Австралияға» және өлім жазасына қарсылық танытумен сипатталатын жаңа «сол жақтағы либерализмге» ауыстырды. Ол сондай-ақ, әдетте Коалицияны қолдағаннан кейін, Австралияның Еңбек партиясын көбірек қолдады. Викторияның либералды премьер-министрі Генри Болт кейіннен «The Age» газетін «сол қызғылт шүберек» деп атады, бұл консерваторлар сол кезден бері ұстанып келеді. Бұрынғы редактор Майкл Гавенда өзінің «Американдық жазбалар» атты кітабында «The Age» журналының көптеген журналистері саяси солшылдықты ұстанып отырғанын» жазды. 1966 жылы Сайм отбасы акционерлері Fairfax-пен 50/50 дауыс беру серіктестігін құрды, бұл редакциялық тәуелсіздікке кепілдік берді және Австралия мен шетелдегі газет иелерінен сатып алуды болдырмады. Бұл жағдай 17 жыл бойы, 1972 жылы Fairfax бақылау үлесін сатып алғанға дейін жалғасты. Перкиннің редакторлық қызметі Гоф Уитлэмнің Еңбек партиясының реформаларымен тұспа-тұс келді, ал «The Age» 1972 жылы билікке келген Уитлэм үкіметінің негізгі қолдаушысы болды. Кейінгі мифологияға қайшы, «The Age» Уитлэмді сынсыз жақтаған жоқ және Уитлэм үкіметінің құлауына ықпал еткен жанжалдардың бірі – «Карыз ісін» ашуда жетекші рөл атқарды. Бұл 1975 жылдың 15 қазанында Уитлэмнің отставкаға кетуін талап еткен көптеген газеттердің бірі болды. Сол күні оның редакциялық мақаласы, «Енді кет, лайықты түрде», басталды, «Біз оны тура айтамыз, және анық, және бірден. Уитлэм үкіметі өз жұмысын аяқтады». Бұл Перкиннің соңғы редакциялық мақаласы болды; ол келесі күні қайтыс болды. Перкин қайтыс болғаннан кейін «The Age» журналы қалыпты либералды ұстанымға оралды. Сол жылы Уитлэмнің жұмыстан босатылуын сынға алса да, ол алғашқы жылдары Малкольм Фрейзердің либералды үкіметін қолдады. Алайда 1980 жылдан кейін ол өте сынға түсіп, 1983 жылдан кейін Боб Хоуктың реформалаушы үкіметінің жетекші қолдаушысы болды. Бірақ 1970 жылдан бастап «The Age» газеті, басқа газеттердегідей, редакциялық бағандарындағы (адамдар аз оқыған) пікірлерден емес, журналистер, карикатуристер, көркем жазушылар мен қонақ бағаншылардың пікірлерінен саяси ықпал алды. «The Age» әрқашан жетекші редакциялық карикатуристердің тұрақтылығын сақтап келді, атап айтқанда Лес Таннер, Брюс Пети, Рон Тандберг және Майкл Леуниг. 1983 жылы Fairfax Джон Fairfax & Co-ның еншілес компаниясы болған Дэвид Сайм & Co-ның қалған акцияларын сатып алды. Макдональдты Syme отбасының кейбір мүшелері сынға алды (олар, дегенмен, Fairfax-тың өз акциялары үшін жомарт ұсынысын қабылдады), бірақ ол «The Age» Fairfax-тың флагмандық мүлкі, «The Sydney Morning Herald» үшін табиғи серіктес деп мәлімдеді. Ол Fairfax тобының ресурстары «The Age» газетіне бәсекеге қабілетті болуға мүмкіндік береді деп сенді. 1960 жылдардың ортасында Руперт Мердоктың ұлттық күнделікті «Австралиялық» газетінде жаңа бәсекелесі пайда болды, ол алғаш рет 1964 жылдың 15 шілдесінде жарық көрді. 1999 жылы Дэвид Сайм & Co. The Age Company Ltd болды, ақыры Syme байланысын тоқтатты. «The Age» 1969 жылға дейін Коллинз көшесіндегі кеңселерден шығарылды, содан кейін ол 250 Спенсер көшесіне орналасты (осыдан кейбір сыншылар «Спенсер көшесіндегі совет» деген лақап атпен танылды). 2003 жылы «The Age» журналы Талламарин қаласында жаңа баспахана ашты. Бас кеңсе 2009 жылы Оңтүстік Крест станциясына қарама-қарсы Коллинз көшесіне қайта көшірілді. Nine Entertainment компаниясы сатып алғаннан кейін, штаб-пәтерлер бұрынғы 717 Bourke Street-ке көшірілді. 2004 жылы редактор Майкл Гавенданың орнын британдық журналист Эндрю Яспан басқарды, оны 2008 жылы Пол Рамадж алмастырды. «The Age» журналы өзінің зерттеулік репортаждарымен танымал. 1984 жылы газет «The Age Tapes» деп аталатын оқиға туралы хабарлаған, онда полиция ұйымдасқан қылмыс өкілдері, саясаткерлер мен мемлекеттік қызметкерлердің арасында сыбайлас жемқорлық жасады деген деректерді жариялаған және Стюарт Корольдік комиссиясын туғызған. Газеттің Австралияның банктік секторындағы заңсыздық туралы кеңінен баяндауы Түрнбулл үкіметі қаржы қызметтері саласына Патшалық комиссия тағайындауына әкелді, сондай-ақ «The Age» газетінің журналисі Адель Фергусонға «Алтын Уокли» сыйлығы табысталды. 2009 жыл мен 2015 жыл арасында «The Age» газетінде Австралияның орталық банкінің еншілес компанияларына қатысты сыбайлас жемқорлық туралы бірнеше мақала жарияланды, нәтижесінде Австралияда компаниялар мен бизнесмендердің шетелдік пара беруі бойынша алғашқы қудалау ісі болды. 2017 жылы газеттің орынбасар редакторы Майкл Бахелард «The Age» газетінің Ислам мемлекеті жеңілгеннен кейін Мосул қаласының азат етілуі туралы хабарлары үшін «Алтын Уокли» сыйлығымен марапатталды. «The Age» газетінің Unaoil халықаралық пара беру оқиғасы туралы хабарлауы Ұлыбританияда, АҚШ-та, Еуропа бойынша және Австралияда сыбайлас жемқорлыққа қарсы агенттіктердің тергеуін бастады, сондай-ақ бірнеше бизнесмендер 17 жыл ішінде тоғыз елде пара беру фактісін мойындады. 2007 жылдың ақпанында «The Age» газетінің редакциялық бөлімі Австралия азаматы Дэвид Хикс Гитантамо Бэй түрмесінен босатылуы керек деп мәлімдеді, Хикс ешқандай батыр емес және «әдетте толыққанды жаңылысқан және қауіпті» болғанымен, оны босатуға болатын себептер бар, өйткені ол айыпсыз немесе сот отырысынан өте алмады. 2009 жылы «The Age» газеті өзінің бағанындағы Майкл Бэкманды ізраилдік туристерді ашкөз және жаман мінезді деп айыптағаннан кейін жұмыстан шығарды, бұл оның антисемит екеніне қатысты сынға алып, оған қарсы шағымдарды қарау бойынша Пресс Кеңесінің шағымын қабылдамады. 2014 жылы «The Age» газеті 2014 жылғы Endeavour Hills шабуылының қылмыскері деп көрсетіп, кінәсіз адам, Абу Бакар Аламның суретін бас бетке шығарды. Келісімнің бір бөлігі ретінде газет жақын жердегі Доветон қаласында мешіт салуға 20 000 доллар сыйлады. 2012 жылдың мәліметтері бойынша «The Age» газетінің үш нұсқасы түнгі уақытта басылады: ішкі және елдік Виктория оқырмандары үшін NAA нұсқасы, қалалық аймақтар үшін MEA нұсқасы және соңғы қалалық нұсқасы. 2013 жылдың наурызында «The Age» газеті дәстүрлі кең форматтан кішкентай таблоид (немесе ықшам) форматқа көшті, «The Sydney Morning Herald» газетімен бірге. 2016 жылдың желтоқсанында бас редактор Марк Форбс жыныстық қысым көрсетуге қатысты тергеудің нәтижесіне дейін қызметтен шеттетілді және оның орнына төрт жыл бас редактор болып қызмет еткен Алекс Лавелл тағайындалды. 2020 жылдың қыркүйегінде «The Age» газетінің бұрынғы Вашингтон тілшісі Гей Алкорн редактор болып тағайындалатыны жарияланды, бұл газет тарихында алғаш рет әйел адам осы лауазымды иеленді. Алкорн 2022 жылдың желтоқсанында лауазымын тастады, ал 2023 жылдың қаңтарында оның орнына Патрик Эллигет тағайындалды.

Бас кеңсесі

"The Age" газетінің арнайы салынған бұрынғы бас кеңсесі, Media House деп аталған, 655 Коллинз көшесінде орналасқан еді. Nine компаниясы сатып алғаннан кейін "The Age" газеті жаңа иелерімен бірге болу үшін 717 Bourke Street-ке көшті.

Маст басы

1854 жылдан бері "Аджес" газетінің тақырыпшасы бірнеше рет жаңартылды. Дизайнның ең соңғы жаңартуы 2002 жылы жасалды. Қазіргі тақырыпшада Ұлыбританияның корольдік гербінің стилденген нұсқасы және "The Age" атауы Electra қалың шрифтімен жазылған. Гербте "Dieu et mon droit" француз тіліндегі ұран орналасқан. "The Age" газетінің көркемдік директоры Билл Фаррдың айтуынша: "Патшалық гербін неге таңдағанын ешкім білмейді. Бірақ сол кезде біз отар болдық, ал Империямен байланысты екендігімізді көрсету оң нәтиже берер еді". 1854 жылғы бастапқы тақырыпшада Виктория колониясының гербі болған. 1856 жылы ол герб алынып тасталды, ал 1861 жылы корольдік гербі енгізілді. 1967 жылы ол қайта өзгертілді, қалқан мен әшекейлеуі өзгертіліп, арыстанға тәж кигізілді. 1971 жылы қалың шрифт қолданылып, герб қоршалған және әшекейі азайтылды. 1997 жылы тақырыпша тігіліп, көк түсті қорапқа (логотип ақ түсті) орналастырылды. 2002 жылы газеттің толық жаңартылуымен бірге тақырыпша қазіргі түрінде қайта жасалды.

Меншік

1972 жылы Джон Фейрфакс Холдингс Дэвид Саймның акцияларының көп бөлігін сатып алды, ал 1983 жылы қалған барлық акцияларын толығымен сатып алды. 2018 жылдың 26 шілдесінде Nine Entertainment Co. және The Age газетінің бас компаниясы Fairfax Media екі компанияны біріктіру туралы шарттарға келіскендерін мәлімдеді, нәтижесінде Австралияның ең ірі медиа компаниясы құрылатын болады. Nine акционерлері біріккен компанияның 51,1 пайызына, ал Fairfax акционерлері 48,9 пайызына ие болады.

Баспа

The Age газеті 1969 жылға дейін Коллинз көшесіндегі кеңсесінен шығарылды, содан кейін 250 Спенсер көшесіне көшті. 2003 жылдың шілдесінде Талламаринде 220 миллион долларлық бес қабатты "The Age баспа орталығы" ашылды. Орталық Fairfax және коммерциялық клиенттер үшін кең ауқымды басылымдар өндірді. Оның күнделікті басылатын басылымдарының ішінде The Age, Australian Financial Review және Bendigo Advertiser газеттері бар. 2014 жылы ғимарат сатылып, баспа "аймақтық баспаханаларға" көшірілуі жоспарланды.

Басшылар

Редактор(лар) Тағайындалған жыл Аяқталған жыл Редакторлық жылдар Иесі(лер) 1 Т. Л. Брайт 1854 1856 жыл Джон Кук, Генри Кук, Уолтер Пауэлл 2 Дэвид Блэр 3 Эбенизер Сайм 1856 1860 жыл Эбенизер Сайм, Джеймс МакЭван 4 Джордж Смит 1860 1867 жыл Дэвид Сайм 5 Джеймс Харрисон 1867 1872 жыл 6 Артур Виндзор 1872 1900 жыл 7 Готтлиб Шулер 1900 1908 жыл 1908 1926 Сэр Джеффри Сайм 8 Лен Бриггс 1926 1939 жыл 9 Гарольд Кэмпбел 1939 1942 жыл 1942 1959 Осуалд Сайм, Дэвид Сайм және Co. 10 Кит Синклар 1959 1966 жыл 11 Грэм Перкин 1966 1972 жыл Дэвид Сайм және Co. 1972 1975 Джон Фэрфакс және Ұлдары 12 Лес Карлайон 1975 1976 жыл 13 Грег Тейлор 1976 1979 жыл 14 Майкл Дэви 1979 1981 жыл 15 Крейтон Бернс 1981 1987 жыл 1987 1989 Уорвик Фэрфакс, Джон Фэрфакс Холдингс 16 Майк Смит 1989 1990 жыл 1990 1992 Джон Фэрфакс Холдингс, Конрад Блэк 17 Алан Колер 1992 1995 жыл 18 Брюс Гатри 1995 1996 жыл 1996 1997 Джон Фэрфакс Холдингс 19 Майкл Гавенда 1997 2004 жыл 20 Эндрю Джаспан 2004 2007 жыл 2007 2008 Fairfax Media 21 Пол Рамадж 2008 2012 жыл 22 Эндрю Холден 2012 2016 жыл 23 Марк Форбс 2016 2016 жыл 24 Алекс Лавелл 2016 2020 жыл Fairfax Media, Nine Entertainment Co 25 Гей Алкорн 2020 2022 жыл Nine Entertainment Co 26 Патрик Эллигетт 2023 қазіргі кезде жыл