Консерваторлардың сайлау алдындағы жоспары: 1 сағат, 1 күн, 1 апта, 1 айдағы іс-қимылдар тізімі
Timetable For Action
Ұлыбритания консерваторларының 2004 жылғы сайлау алдындағы бағдарламасы: Майкл Ховардтың үкіметке келгендегі алғашқы қадамдары, уәделері мен жағдай бағасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Іс-қимыл кестесі – Ұлыбритания Консервативтік партиясының саяси құжаты. Онда партия жетекшісі Майкл Ховард Консервативтік үкімет құрылған соңғы сағат, күн, апта және ай ішінде премьер-министр болып сайланған жағдайда қолға алатын негізгі шараларын баяндайды.
The Timetable For Action is a policy document by the U. K. Conservative Party, in which leader Michael Howard spells out some key actions he would take if elected Prime Minister, within the first hour, day, week, and month of a Conservative government.
Уақыт және негіздеме
Құжат 2004 жылдың қазан айында Консервативтік партияның жылдық конференциясы барысында жарияланды, және 2005 жылдың мамырында өтетін деген болжам бар жалпы сайлауға дейінгі соңғы құжат болуы мүмкін деп кеңінен айтылды. Говардтың конференциядағы сөйлеген сөзінің негізгі мәселелері – жауапкершілік пен сенім. Бұл кесте сайлаушыларға бір түрлі тізім ұсыну мақсатында жасалған, олар арқылы (болжамды) консервативтік үкімет уәделерін орындай ма, жоқ па, соны анықтай алатын болды. Сол кезде жасалған сауалнамалардың нәтижесінде британдықтардың бар болғаны 12 пайызы Говардтың келесі сайлауда жеңіске жететініне сенді. Көптеген сарапшылар Тони Блэр басқаратын үкіметтік Лейбористік партияның жеңіске қолы жететінін болжады.
The document was released during the Conservative Party's annual party conference in October 2004, widely speculated to be the last before a rumoured general election in May 2005. Key to Howard's address to the conference were the issues of accountability and trust; the Timetable was intended to give the voters a sort of checklist, so they could tell if a (hypothetical) Conservative government was keeping its promises. At roughly the same time, opinion polls suggested that only 12% of the British people believed Howard would win the next election. Most predicted that the ruling Labour Party under Tony Blair would prevail.
Ескертпелер
Көптеген саясаттар дәстүрлі консервативті саясаттар болып табылады. Партия (және Майкл Говард) әрқашан қылмысқа қатысты қатал, Еуропаға күдікпен қараушы және иммиграция мәселесінде бекем позиция ұстанатын ретінде танылған. Басқалары бюрократияны азайтуға (мысалы, ауруханалардың көрсеткіштері) және "кіші үкімет" құруға бағытталған, онда мемлекеттік қызметкерлер өз жұмыстарын кедергісіз атқаруға мүмкіндік беру керек деген теория бар. Ұлттық статистика бюросының тәуелсіздігін қамтамасыз ету саясаты, лейбористердің "жақсы көрініс жасаушы партия" ретіндегі беделін және олардың сандарды манипуляциялауын пайдалануға бағытталған тәжірибе болып көрінеді. Салықты азайтуға қатысты нақты міндеттемелердің болмауы көзге түседі. Партия конференциясында Говард өзі орындай алмайтын уәделер бермейтінін мәлімдеді.
Many of the policies are traditional Conservative policies the party (and Michael Howard) have always been seen as tough on crime, as Eurosceptic, and as taking a hard line on immigration. Others aim at reducing bureaucracy (e. g. hospital targets) and creating a "smaller government", on the theory that workers in the public services should be allowed to simply get on with their jobs. The policy of making the Office for National Statistics independent appears to be an attempt to capitalise on a public perception of Labour as a "party of spin" who manipulate figures. Notable by its absence is any firm commitment to reducing tax. In his speech at the party conference, Howard said that he would not make promises he could not keep.