Кіріспе

Ұлттық үкімет

Гаити үкіметі – жартылай президенттік республика, көп партиялық жүйе. Гаити президенті халықтың тікелей сайлауы арқылы сайланатын мемлекет басшысы болып табылады. Премьер-министр үкімет басшысы болып табылады және ол Ұлттық Ассамблеядағы көпшілік партиядан таңдалған Президент тарапынан тағайындалады. Атқару билігі Президент пен Премьер-министрдің бірлескен құрамымен жүзеге асырылады, олар үкіметті құрайды. Заң шығару билігі үкіметке де, Гаити Ұлттық Ассамблеясының екі палатасына да жүктелген. Үкімет біртұтас түрде ұйымдастырылған, сондықтан орталық үкімет конституциялық келісімді қажет етпей, департаменттерге өкілеттік беруге құқылы. Гаитидің қазіргі саяси жүйесінің құрылымы 1987 жылғы 29 наурыздағы Конституцияда белгіленген.

Үкімет

Гаити үкіметі – жартылай президенттік республика, көппартиялық жүйе. Гаити президенті халықтың тікелей сайлауы арқылы сайланатын мемлекет басшысы болып табылады. Премьер-министр үкімет басшысы болып табылады және ол Ұлттық Ассамблеядағы көпшілік партиядан таңдалған Президент тарапынан тағайындалады. Атқару билігін президент пен премьер-министр бірлесіп жүзеге асырады, олар бірге үкіметті құрайды. Заң шығару билігі үкіметке де, Гаити Ұлттық Ассамблеясының екі палатасына да жүктелген. Үкімет біртұтас түрде ұйымдастырылған, сондықтан орталық үкімет конституциялық келісімді қажет етпей, департаменттерге өкілеттіктер береді. Гаитидің қазіргі саяси жүйесінің құрылымы 1987 жылғы 29 наурыздағы Гаити Конституциясында белгіленген. Қазіргі президент – 2021 жылы қызмет атқарып жатқан Клод Жозеф. 2010 жылы Гаити Ұлттық полициясында 7000 адам қызмет етті. Ұлттық мұраны қорғау институты 33 тарихи ескерткішті және Кап-Аитиеннің тарихи орталығын сақтап қалды. Азаматтық талаптарға қатысты құқықтық жүйе Наполеон кодексінің нұсқасына негізделген. 2013 жылы жылдық бюджет 1 миллиард АҚШ долларын құрады.

19 ғасыр

Жан Жак Дессалин 1805 жылғы конституция бойынша еркін және тәуелсіз Гаитидің алғашқы басшысы болды. Бастапқыда ол генерал-губернатор ретінде қарастырылды, кейіннен өзін Гаити императоры Жак I деп атады. Оның билігі екі жарым жыл (1804–1806) созылды және оның билігіне наразы болған әкімшілігінің басшылары оны өлтірді. 1806 жылы Конституциялық жиналыс жаңа конституцияны қабылдады және Анри Кристофты төрт жылдық мерзімге Гаити Республикасының президенті етіп тағайындады. Келесі жылы Сиберт шайқасы Гаитидің Александр Петион басқаратын оңтүстік республикасы мен Кристоф басқаратын солтүстік мемлекеті болып бөлінуімен аяқталды. 1818 жылы Петион қызбадан қайтыс болды, ал президенттік гвардияның бастығы Жан-Пьер Бойер Гаити Республикасының өмір бойына президенті болып тағайындалды. 1820 жылы Кристоф өзіне-өзі қол жұмсағаннан кейін Бойер Кристофтың солтүстік штатында Республикалық конституцияны жариялады. Бұл солтүстік және оңтүстік Гаитидің бірігуіне әкелді. 1822 жылы Бойер Санто-Домингоға келді және бүкіл Испаньола аралын өзінің бақылауына алғанын жариялады. Бойердің басшылығымен Франция королі Карл X Гаитидің тәуелсіздігін шартты түрде мойындайтын жарлыққа қол қойды және Гаити үкіметінен 150 миллион франк көлемінде өтемақы талап етті. Бұл қарыз Гаити экономикасын ұрпақтан-ұрпаққа дейін мазалады. 1843 жылы президент Бойер биліктен құлатылып, Парижге жер аударылды. 1843 жылғы Конституция қабылданды және Чарльз Ривьер Херар Гаити президенті болып тағайындалды. Ривьер Херардтың басшылығымен Доминикан Республикасы Гаитиден тәуелсіздігін жариялады.

20 ғасыр

1915 жылы адмирал Уильям Б. Капертон басқарған АҚШ теңіз әскерлері Порт-о-Пренске кіріп, Гаитиді АҚШ-тың оккупациялауын бастады. АҚШ 19 жыл бойы Гаитидегі кірістерді жинау және банктерді өз бақылауына алды. 1934 жылы американдық әскерлер Гаитиден шығып кетті, бұл АҚШ оккупациясының аяқталуын білдірді. 1957 жылы Франсуа Дювалье, сондай-ақ "Папа Док" деп танылған, Гаити президенті болып сайланды. 1964 жылы ол өзін өмір бойына президент деп жариялады және оның ұлы Жан-Клод Дювалье, "Бейби Док" деп белгілі, оның орнын басатынын мәлімдеді. Олардың билігі тұсында үкіметке қарсы оппозицияға жол берілмеді; сондықтан Дювальерлер халықты басып тастау үшін зорлық-зомбылық пен террорді пайдаланды, нәтижесінде шамамен 30 000 гаитилік қаза тапты. Соңында, 1986 жылы бірқатар көтерілістер "Бейби Док"-ты Гаитиден Францияға қашуға мәжбүр етті. Дювальерлер отбасы билікте болған кезеңде миллиондаған доллар ұрлап, Гаитиді бүгінгі таңда зор қарызға баттырды.

21 ғасыр

2004 жылғы 29 ақпанда 184 топтың басшылығымен мемлекеттік төңкеріс жасалып, халық сайлаған президент Жан Бертран Аристид француз және АҚШ үкіметтерінің көмегімен құлатты деген күдік туды; сол кезде АҚШ және француз әскерлері Гаитиде болды, жақында келген (даулы мәселелерді қараңыз). Төңкерістен кейін өткен алғашқы сайлау 2006 жылғы 8 ақпанда жаңа президентті сайлау үшін өтті. Рене Преваль 50 проценттен астам дауыспен жеңіске жеткені жарияланды. 2008 жылы Парламент президент Превальдің премьер-министрін азық-түлік бағасының өсуіне байланысты болған қырқыстардан кейін қызметтен босатуға дауыс берді. Оның тағайындаған ізбасары Парламент тарапынан қабылданбады, нәтижесінде ел ұзақ уақыт бойы үкіметсіз күйде қалды.

Бүгін

Гаити ресми түрде жартылай президенттік республика болып табылады. Алайда, Democracy Index сияқты дереккөздер Гаитиді іс жүзінде аралас немесе авторитарлық режим деп сипаттайды. 18 жастан асқан барлық ересектерге сайлау құқығы кепілденген. Конституция АҚШ және Франция конституциялары үлгісінде жасалған. Ол 1987 жылдың наурыз айында мақұлданды, бірақ 1988 жылдың маусымынан 1989 жылдың наурызына дейін тоқтатылып, тек 1994 жылдың қазанында толық күшіне енді. Гаити үкіметінің кейбір өкілдері жақында 25 жасқа дейінгілер үшін мемлекеттік тіркеуде некеге тұру қажеттігін айтты, бірақ бұл кеңінен наразылық тудырды.

Заң шығарушы билік

Гаитидің екі палаталы Ұлттық Ассамблеясы (Assemblée Nationale) Депутаттар Палатасынан (Chambre des Députés) және Сенаттан (Sénat) тұрады. Депутаттар Палатасының 99 мүшесі бар, олар халықтың тікелей дауысымен төрт жылдық мерзімге сайланады. Сенат 30 мүшеден тұрады, олар халықтың тікелей дауысымен алты жылдық мерзімге сайланады, олардың үштен бірі екі жыл сайын сайланады. Сенаттың соңғы сайлауы 2010 жылдың 28 қарашасында, ал екінші тур сайлауы 2011 жылдың 20 наурызында өтті. Сенаттың келесі сайлауы, орындардың үштен бірі үшін, 2012 жылы өткізілуі тиіс еді, бірақ өткізілмеді. Депутаттар Палатасының соңғы сайлауы 2010 жылдың 28 қарашасында, ал екінші тур сайлауы 2011 жылдың 20 наурызында өтті. Депутаттардың кезекті сайлауы 2014 жылы өтеді. 2002 жылғы аумақтық заңға дейін, он бірінші департамент құрылғанға дейін, Депутаттар Палатасында 83 орын, ал Сенатта 27 орын болды.

Сот тармағы

Құқықтық жүйе римдік азаматтық құқығы жүйесіне негізделген. Гаити Халықаралық соттың міндетті юрисдикциясын қабылдайды. Жоғары сот (Cour de Cassation) бар, оған коммуналдық деңгейдегі жергілікті және азаматтық соттар көмек көрсетеді. 1987 жылғы Гаити Конституциясына сәйкес, Жоғарғы соттың Бас судьясы президент қайтыс болған немесе отставкаға кеткен жағдайда оның орнын басады.