Ричард Крокер: Америкалық саяхатшы және Таммани Холлдың көшбасшысы
Richard Croker
Ричард Крокер (1843-1922) – ирланд-американдық саясаткер, Нью-Йорк қаласының Таммани Холл басшысы. Өмірі, мансабы және Ирландиядан көшіп келген отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1843–1922)
American politician (1843–1922)
Ричард Уэлстед Крокер (24 қараша 1843 – 29 сәуір 1922), "Босс Крокер" деп танылған, ирланд-американдық саяси басшы, Нью-Йорк қаласының Таммани Холл ұйымының жетекшісі болды. Эйр Кут Крокердің (1800–1881) және Фрэнсис Лора Уэлстедтің (1807–1894) ұлы. Ол екі жасында ата-анасымен АҚШ-қа көшіп келді. Олар "Генри Клей" кемесіне мініп, Корк графтығындағы Коб қаласынан мүмкіндіктер еліне сапар шекті. Бұл отбасы мен сол кезде Ирландияны тастап кеткен көптеген отбасылардың арасында маңызды айырмашылықтар болды. Олар протестанттар еді және жерді жалға алған шаруалар емес. Эйр Кут Крокер Корктің оңтүстік-батысындағы Ардфилдте меншік иеленген. АҚШ-қа келгеннен кейін Эйр Кут Крокердің кәсібі болмады, бірақ ол жылқы туралы білімімен мал дәрігері болды. Азамат соғысы кезінде ол генерал Дэниел Сиклс штабында дәл осы қызметін атқарды. 1863 жылы ол ерікті өрт сөндірушілердің біріне қосылып, бір өрт сөндіру бөлімінің инженері болды. Бұл оның қоғамдық өмірге қадам басқан жолы болды. Крокердің ең үлкен саяси жетістігі – 1897 жылы Роберт А. Ван Уайкты бес ауданнан тұратын "үлкен" Нью-Йорк қаласының тұңғыш мэрі етіп сайлауы болды. Ван Уайк әкімдігі кезінде Крокер қала басқаруына толыққанды ықпал еткен деп есептеледі. 1899 жылы Крокер Манхэттен жоғары теміржолы компаниясының президенті, Джей Гулдтың ұлы Джордж Гулдпен келіспеушілікке түсіп, газет беттерінде талқыланды. Гулд Крокердің компанияның құрылысына қысылған ауа құбырларын орнату әрекетіне қарсылық көрсетті. Крокер Нью-Йорк автокөлік компаниясының көптеген акцияларын иеленген, ол бұл келісімнен пайда көретін еді. Гулдтың бас тартуына жауап ретінде Крокер Тамманидің ықпалын пайдаланып, Манхэттендегі құрылыстардың астындағы әрбір көше қиылысында су жинағыш науаларды орнатуды және пойыздың әрбір бес минут сайын қатынауын талап ететін жаңа қалалық заңдарды қабылдады. Бұзушылықтар үшін 100 доллар айып салынды. Крокер сонымен қатар 250 000 долларға бағаланған Американдық мұз компаниясының 2500 акциясына ие болды. 1900 жылы компания мұз бағасын көтеруге тырысқанда бұл акциялар тексеріске алынды. Крокердің 1900 жылғы президенттік сайлауда қаланы жеңіске жеткізе алмауы және 1901 жылы мэрлікке үміткер Эдвард М. Шепардтың жеңіліске ұшырауынан кейін, ол Тамманидегі басшылық лауазымынан кетіп, оның орнын Льюис Никсон басты. Крокер 1905 жылы АҚШ-тан кетіп қалды. Оның бір әріптесі Крокерді "күшті дене бітімімен, терең кеудесімен, қысқа мойнымен және екі мықты жұдырығымен" сипаттады. Ол жартылай сөзбен сөйлейді және шамамен үш жүз сөзден тұратын сөздік қорына ие.
Richard Welstead Croker (November 24, 1843 – April 29, 1922), known as "Boss Croker", was an Irish American political boss who was a leader of New York City's Tammany Hall. son of Eyre Coote Croker (1800–1881) and Frances Laura Welsted (1807–1894). He was taken to the United States by his parents when he was just two years old. They boarded the Henry Clay in Cobh, County Cork and headed for the land of opportunity. There were significant differences between this family and the typical family leaving Ireland at that time. They were Protestant, and were not land tenants. Eyre Coote Croker owned an estate in Ardfield, in southwest Cork. Upon arrival in the United States, Eyre Coote Croker was without a profession, but he had a general knowledge of horses and soon became a veterinary surgeon. During the Civil War, he served in that same capacity under General Daniel Sickles. He joined one of the Volunteer Fire Departments in 1863, becoming an engineer of one of the engine companies. That was his gateway into public life. Croker's greatest political success was his bringing about the 1897 election of Robert A. Van Wyck as first mayor of the five borough "greater" New York, and during Van Wyck's administration Croker is popularly supposed to have completely dominated the government of the city. Croker was in the newspapers in 1899 after a disagreement with Jay Gould's son, George Gould, president of the Manhattan Elevated Railroad Company, when Gould refused Croker's attempt to attach compressed air pipes to the Elevated company's structures. Croker owned many shares of the New York Auto Truck Company, which would have benefited from the arrangement. In response to the refusal, Croker used Tammany influence to create new city laws requiring drip pans under structures in Manhattan at every street crossing and the requirement that the railroad run trains every five minutes with a $100 violation for every instance. Croker also held 2,500 shares of the American Ice Company, worth approximately $250,000, which came under scrutiny in 1900 when the company attempted to raise the price of ice in the city. After Croker's failure to carry the city in the 1900 presidential election and the defeat of his mayoralty candidate, Edward M. Shepard in 1901, he resigned from his position of leadership in Tammany and was succeeded by Lewis Nixon. Croker departed the United States in 1905. An associate described Croker as having "[a] strong frame, a deep chest, a short neck and a pair of hard fists He speaks in monosyllables, [and] commands a vocabulary that appears to be limited to about three hundred words "
1907 жылы оның Орби атты жылқысы Ұлыбританияның ең беделді жарысы – Дербиде жеңіске жетті. Орбиді американдық жокей Джон Рейф басқарды, оның ағасы Лестер 1901 жылы осы жарысты жеңіп алған еді. Крокер сонымен қатар Орбидің ұлы Гранд Парадтың да шаруасы болды, ол 1919 жылы Дербиде жеңіске жетті.
In 1907, his horse Orby won Britain's most prestigious race, The Derby. Orby was ridden by American jockey John Reiff, whose brother Lester had won the race in 1901. Croker was also the breeder of Orby's son Grand Parade, who won the Derby in 1919.
Өлім
Крокер 1905 жылы Ирландияға оралып, 1922 жылғы 29 сәуірде Дублиннің сыртындағы Стиллоргандағы Гленкерн үйінде, өз үйінде қайтыс болды. Оның қосылу рәсімін Оңтүстік Африка епископы Уильям Миллер өткізді. Дублиннің ең көрнекті азаматтарының көпшілігі қатысты; табын көтерушілердің қатарында Dáil Éireann президенті Артур Гриффит, Дублин мэрі Лоуренс О'Нилл, Оливер Сент-Джон Гогарти, Джозеф МакДонах, Чикагодан келген А. Х. Флаули және Дж. Е. Тирни болды. Уақтылы үкімет төрағасы Майкл Коллинзді Кевин О'Шил, ал лорд-лейтенант виконт ФицАланды оның хатшысы Джеймс МакМахон ұсынды.
Croker returned to Ireland in 1905 and died on April 29, 1922, at Glencairn House, his home in Stillorgan outside Dublin. His funeral, celebrated by South African bishop William Miller, drew some of Dublin's most eminent citizens; the pallbearers were Arthur Griffith, the President of Dáil Éireann; Laurence O'Neill, the Lord Mayor of Dublin; Oliver St. John Gogarty; Joseph MacDonagh; A. H. Flauley, of Chicago; and J. E. Tierney. Michael Collins, Chairman of the Provisional Government, was represented by Kevin O'Shiel; the Lord Lieutenant, Viscount FitzAlan, was represented by his under secretary, James MacMahon.
Отбасы
Крокер екі рет үйленді; алғаш рет 1873 жылы Элизабет Фрейзерге. Олардың бірнеше баласы болды. 1914 жылдың қараша айында, 71 жасында Беула Бенсон Эдмондсонға үйленді. Ол американдық үндістерден тегін алатын, оның тайпалық есімі Кетау Калунтучи еді.
Croker married twice; first, in 1873, to Elizabeth Fraser. They had several children. He married Beulah Benson Edmondson in November 1914 when he was 71 years old. She was of American Indian descent, her tribal name being Ketaw Kaluntuchy.
Даулы өсиет
Крокер екінші әйелі Беулаға 3-5 миллион долларға бағаланған мүлікті қалдырып, жақын арада қарым-қатынасы үзілген балаларын мұрадан шығарды. Өліміне аз уақыт қалғанда ол католик дініне кіргенімен, бұл оның балаларын мұрадан айыруына себеп болмады. 1919 жылғы 15 қарашада Гленкернде жазылған, оның қолмен жазылған хатында былай делінген:
Croker left an estate estimated to $3–5 million to his second wife, Beulah, disinheriting his estranged children. He had converted to Catholicism shortly before his death but this does not appear to have played a role in his disinheriting his children. A note in his handwriting, dated at Glencairn, November 15, 1919 read as follows:
Крокердің қалған балалары Ричард, Этель және Говард Ирландиядағы Корольдің тағы сот алқасындағы мәлімделген өсиетке қарсы сот процесінде сәтсіздікке ұшырады. Жесір және балалар АҚШ-та да байланысты сот процестерін өткізді.
Croker's other surviving children, Richard, Ethel, and Howard, unsuccessfully challenged the will in a celebrated probate lawsuit in the Court of King's Bench in Ireland. The widow and children had related lawsuits in the United States.