Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша музыканты (1909–1969)
Polish musician (1909–1969)
Гражина Бацевич-Бьерначка (5 ақпан 1909 – 17 қаңтар 1969) – литва тегіндес поляк композиторы және скрипкашы. Ол ұлттық және халықаралық деңгейде танылған екінші поляк әйел композиторы, алғашқысы – XIX ғасырдың басында Мария Шимановская.
Grażyna Bacewicz Biernacka (; 5 February 1909 – 17 January 1969) was a Polish composer and violinist of Lithuanian origin. She is the second Polish female composer to have achieved national and international recognition, the first being Maria Szymanowska in the early 19th century.
Өмір
Бачевич Лодзь қаласында дүниеге келген. Оның әкесі мен ағасы Витаутас, өзі де композитор, литвалық екенін жариялап, Бацевичус тегін қолданды; ал екінші ағасы Кейстют өзін поляк деп есептеді. Әкесі Винсент Бачевич Гражинаға алғашқы фортепиано және скрипка сабақтарын берді. 1928 жылы Варшава консерваториясында оқуға түсып, Иозеф Яжжабскиден скрипка, Иозеф Турчинскийден фортепиано, ал Казимеж Сикорскийден композицияны оқыды. 1932 жылы скрипкашы және композитор дипломын алды. Білімін Парижде жалғастырды, онда Игнаси Ян Падеревский оған École Normale de Musique-де оқуға стипендия берді. 1932–33 жылдары Надя Буланжеден (композиция) және Андре Туретен (скрипка) сабақ алды. Лодзьде оқыту үшін қысқа мерзімге Польшаға оралды, бірақ 1934 жылы венгр скрипачисі Карл Флештен оқу үшін Парижге қайта оралды. Оқуын аяқтағаннан кейін Бачевич көптеген шараларға солист, композитор және қазылар алқасының мүшесі ретінде қатысты. 1936 жылдан 1938 жылға дейін ол сол кезде Гжегож Фительберг басқарған Польша радиосының оркестрінің концертмейстері болды. Бұл оған өзінің көптеген шығармаларын тыңдау мүмкіндігін берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гражина Бачевич Варшавада тұрды. Ол шығармаларын жазуын жалғастырды және жасырын концерттер берді, онда екі скрипкаға арналған сюитасын тұсаукесер етті. Бачевич отбасылық өміріне де уақыт бөлді. 1936 жылы үйленді, ал 1942 жылы танымал суретші болған қызы Алина Биернацкая дүниеге келді. Варшава көтерілісінен кейін олар қираған қаладан қашып, уақытша Люблинде қоныстанды. Соғыстан кейін Лодзьдегі Мемлекеттік музыка консерваториясында профессор болып жұмыс істеді. Осы кезде ол көптеген марапаттары мен тапсырыстарының ықпалымен музыкалық қызметін композицияға қарай бұрды. 1954 жылы автокөлік апатында ауыр жарақат алғаннан бастап композиция оның жалғыз кәсібіне айналды. 1969 жылы Варшавада жүрек талмасынан қайтыс болды.
Bacewicz was born in Łódź. Her father and her brother Vytautas, also a composer, identified as Lithuanian and used the last name Bacevičius; her other brother Kiejstut identified as Polish. Her father, Wincenty Bacewicz, gave Grażyna her first piano and violin lessons. In 1928 she began studying at the Warsaw Conservatory, where she studied violin with Józef Jarzębski and piano with Józef Turczyński, and composition with Kazimierz Sikorski, graduating in 1932 as a violinist and composer. She continued her education in Paris, having been granted a stipend by Ignacy Jan Paderewski to attend the École Normale de Musique, and studied there in 1932–33 with Nadia Boulanger (composition) and André Touret (violin). She returned briefly to Poland to teach in Łódź, but returned to Paris in 1934 in order to study with the Hungarian violinist Carl Flesch. After completing her studies, Bacewicz took part in numerous events as a soloist, composer, and jury member. From 1936 to 1938 she was the principal violinist of the Polish Radio Orchestra, which was directed then by Grzegorz Fitelberg. This position gave her the chance to hear much of her own music. During World War II, Grażyna Bacewicz lived in Warsaw. She continued to compose and gave secret underground concerts, where she premiered her Suite for Two Violins. Bacewicz also dedicated time to family life. She was married in 1936, and in 1942 gave birth to a daughter, Alina Biernacka [pl], who became a recognized painter. Following the Warsaw uprising they escaped the destroyed city and temporarily settled in Lublin. After the war, she took up the position of professor at the State Conservatoire of Music in Łódź. At this time she was shifting her musical activity towards composition, drawn by her many awards and commissions. Composition finally became her only occupation from 1954, the year in which she suffered serious injuries in a car accident. She died of a heart attack in 1969 in Warsaw.
Композициялар
Оның көптеген шығармаларында скрипка басты рөлде. Олардың ішінде жеті скрипкалық концерт, скрипка мен фортепианоға арналған бес соната, скрипкаға арналған үш шығарма (соның ішінде 1929 жылғы ерте, нөмірленбеген туындысы), төрт скрипкаға арналған квартет, жеті струнный квартет және екі фортепианолық квинтет бар. Оның оркестрлік туындыларына төрт нөмірленген симфония (1945, 1951, 1952 және 1953), Струнный симфония (1946) және қазір жоғалған екі ерте симфония кіреді.
Many of her compositions feature the violin. Among them are seven violin concertos, five sonatas for violin with piano, three for violin solo (including an early, unnumbered one from 1929), a Quartet for four violins, seven string quartets, and two piano quintets. Her orchestral works include four numbered symphonies (1945, 1951, 1952, and 1953), a Symphony for Strings (1946), and two early symphonies, now lost.