Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша композиторы және дирижеры, поляк велоспортшысы.
Polish composer and conductor
the Polish cyclist
Мичислав Карлович (11 желтоқсан 1876 – 2 ақпан 1909) – поляк композиторы және дирижері.
Mieczysław Karłowicz (, 11 December 18768 February 1909) was a Polish composer and conductor.
Өмір
Миечислав Карлович Ресей империясының Вильна губерниясында (қазіргі Беларусь) Остоя тайпасына жататын ақсүйек отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Ян – поляк тіл білгірі, лексикограф және музыкант болған. Бала кезінде Карлович скрипка тартты, содан кейін ол осы аспапқа арналған жалғыз концертін жазды. Карлович Варшавада Зигмунт Носковский, Станислав Барцевич, Пётр Мазынский және Густав Рогускиден сабақ алды. Кейін ол Берлинде Генрих Урбанмен оқыды, және өзінің скрипкаларға арналған Серенадасын оған арнады, оны Урбанның шәкірті кезінде жазып, орындады. 1906-1907 жылдары ол Артур Никиштен дирижерлік өнерді үйренді.
Mieczysław Karłowicz was born in Vishneva, in the Vilna Governorate of the Russian Empire (now in Belarus) into a noble family belonging to Clan Ostoja. His father Jan was a Polish linguist, lexicographer, and musician. As a child, Karłowicz studied violin, for which he later composed his only concerto. Karłowicz studied in Warsaw with Zygmunt Noskowski, Stanisław Barcewicz, Piotr Maszyński, and Gustaw Roguski. He later studied in Berlin with Heinrich Urban, to whom he dedicated his Serenade for Strings, which he composed and performed while Urban's student. From 1906 to 1907 he studied conducting with Arthur Nikisch.
Мансап
Карловичтің музыкасы кеш романтикалық сипатқа ие. Ол Петр Ильич Чайковскийдің үлкен жанкүйері болды және оның 6-шы симфониясын жоғары бағалады. Чайковскийдің ықпалы Карловичтің ерте туындыларында, әсіресе Ми минорындағы симфониясында және Скрипкалық концертте анық естіледі. Кейінгі романтиктер сияқты, ол да Рихард Вагнердің, әсіресе «Тристан мен Изольда» операсының күшті ықпалына түсті. Дегенмен, ол гармония мен оркестрлік өңдеуде өзіндік музыкалық тілін дамыта білді, соңғысын ол өте жақсы меңгерді және оркестрлік музыканың ең жарқын, әсем үлгілерін жазды. Оның туындыларының арасында Ми минорындағы Симфония (Rebirth, Op. 7), Ля мажордағы Скрипкалық концерт (Op. 8), «Ақ көгершін» пьесасына қосымша музыка, сондай-ақ «Қайтып келген толқындар», «Мәңгілік әндер», «Литва рапсодиясы», «Станислав пен Анна Освечимовтар», «Қайғылы әңгіме» және «Маскарадтағы эпизод» сияқты алты поэмалық симфония бар. Скрипкалық концерттің премьерасы оның бұрынғы ұстазы Станислав Барцевичке арналған және 1903 жылғы 21 наурызда Берлин филармониясымен бірге Берлинде Карловичтің басшылығымен орындалды. Ол сонымен қатар Казимеж Прзерва Тетмайер, Адам Асник және басқа ақындардың сөздеріне дауыс пен фортепианоға арналған көптеген әндер жазды. Оның аз ғана туындыларының көп бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалып кетті. Карлович өмірінің көп бөлігін Польшаның оңтүстігіндегі Закопане қаласында өткізді, көбінесе жақын тауларда суретшілікпен айналысып, әуесқойлықпен фотосурет түсіретін. Карлович 1909 жылы Татра тауларында шаңғы тебу кезінде болған қар көшкінінен 32 жасында қаза тапты. Ол Варшавадағы Повонзки зиратында жерленген. Штетин филармониясы композитордың музыкалық мұрасын құрметтеу үшін Мичислав Карловичтің есімін алып жүреді.
Karłowicz's music is of a late Romantic character. He was a great admirer of Pyotr Ilyich Tchaikovsky whose Symphony No. 6 he praised. Tchaikovsky's influence can be heard in Karłowicz's earlier works, most notably the E minor symphony and the Violin Concerto. Like most of the late Romantics he also fell under the considerable influence of Richard Wagner, especially with Tristan und Isolde. Nevertheless, he managed to develop an original musical language expressed in harmony and orchestration, the latter of which he mastered like few other composers and wrote some of the most colourful orchestral music ever found. Among his works are a Symphony in E minor (Rebirth, Op. 7), a Violin Concerto in A major (Op. 8), incidental music to a play The White Dove, and six tone poems, which include The Returning Waves, Eternal Songs, Lithuanian Rhapsody, Stanisław i Anna Oświecimowie, Smutna opowieść, and Epizod na maskaradzie. The Violin Concerto was written for and dedicated to his former teacher Stanisław Barcewicz, who premiered the work under Karłowicz's baton in Berlin on 21 March 1903 with the Berlin Philharmonic. He also wrote a number of songs for voice and piano, setting words by Kazimierz Przerwa Tetmajer, Adam Asnyk, and others. Much of the rest of his small output was lost during World War II. Karłowicz spent much of his later life in Zakopane in southern Poland, often enjoying one of his favorite hobbies, photography, in the nearby mountain scenery. Karłowicz died at the age of 32 in an avalanche while skiing on an excursion in the Tatra Mountains in 1909. He was buried at Warsaw's Powązki Cemetery. The Szczecin Philharmonic bears the name of Mieczysław Karłowicz as a recognition of the composer's musical legacy.