Кіріспе

Тергеу бюросының директоры (1867–1928)

Уильям Джеймс Флинн (18 қараша 1867 – 14 қазан 1928) 1919 жылдың 1 шілдесінен 1921 жылдың 21 тамызына дейін Тергеу бюросының директоры болды.

Ерте өмір және білім

Флин Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және 1897 жылы, мемлекеттік мектепте білім алғаннан кейін, мемлекеттік қызметке қадам басты.

Ерте мансап

Флинн манхэттендік сантехник ретінде мансап бастаған. Оның құқық қорғау саласындағы алғашқы жұмысы – АҚШ Құпия қызметінде агент болу. Ол көп жыл бойың жалған ақша жасаумен күресті, нәтижесінде ол Black Hand қорқытушыларын және американдық мафия мүшелерін тергеп ұстады, олардың көпшілігі Морелло қылмыстық отбасымен байланысты болды. Флинн Нью-Йорк полициясының детективі Джузеппе "Джо" Петросиномен ынтымақтастықта жұмыс істеді, ол 1909 жылы Сицилиядағы Палермо қаласында, Нью-Йорк қаласын мазалаған гангстерлердің тарихын зерттеп жүргенде қаза тапты. Петросиноның өлімі ресми түрде шешілмеді, бірақ автор және тарихшы Майк Даш күдікті қару қолданған адамды және оның серігін айыптайды, сондай-ақ Джузеппе Мореллоның осы қылмыстың артында тұрғанына еш күмән жоқ екенін айтады.

Бойжеткеннің мансабы

1919 жылы Флинн Тергеу бюросының директоры болып тағайындалды. Бас прокурор Палмер жаңа тағайындалған өкілін "Американың жетекші ұйымдастырушы детективі, Флинн – анархистерді қуушы, АҚШ-тағы анархистер жөніндегі ең білгір сарапшы" деп мақтады. Флинннің ең әйгілі оқиғаларының бірінде, оның оперативтік қызметкерінің бірі неміс дипломаты доктор Генрих Альбертті трамвайда қадағалап отырғанда, Альберттің құпия құжаттары бар портфелін ұрлап алды. Құжаттарда Альберттің АҚШ-та тыңшылар желісін құруға 27 миллион доллар жұмсағаны, неміс ақшасын доктардағы ереуілдерді, кемелерге шабуылдарды және оқ-дәрі зауыттарына бомбалар қоюды қаржыландыру үшін пайдаланғаны көрсетілген. Флинн отставкаға кеткеннен кейін "Федералды теміржол әкімшілігі полициясының басшысы лауазымына ресми жұмыссыздыққа" орналасты. Флинн актер Кинг Багготпен танысу арқылы киноиндустриясының сценарий жазушысы болды, ол 1912 жылы елдегі ең үлкен киножұлдыз деп есептелді. Продюсерлер Теодор және Леопольд Уортон оған өз фильмдері үшін сюжеттер жазуды тапсырды, соның ішінде "Паулиннің қауіп-қатерлері", ал кейін Флинннің тәжірибесіне негізделген 20 бөлімдік шпиондық триллер "Бүркіт көзі" (1918) фильмін жасады, онда Баггот түсті. Осы эпизодтардың кейбіреулері 1919 жылы сол атпен кітап ретінде жарияланды. Ол сондай-ақ өзінің атымен аталатын "Flynn's Weekly Detective Fiction" журналының редакторы болды, ол жанрындағы ең ұзақ және ең табысты басылымға айналды.