Джон Эдгар Гувер: ФБР-дың алғашқы директорының өмірі мен қызметі

Джон Эдгар Гувер: ФБР-дың бірінші директоры, 48 жыл басқарды. Құқық қорғау технологияларын жаңартып, бюроны дамытты. Биографиясы мен қызметі туралы оқыңыз.

22 мин оқу

100%

Дереккөз: J. Edgar Hoover — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық құқық қорғау органының әкімшісі (1895–1972)

Джон Эдгар Гувер (1 қаңтар 1895 – 2 мамыр 1972) – американдық құқық қорғау органының әкімшісі, Тергеу бюросының (BOI) соңғы директоры және Федералдық тергеу бюросының (FBI) алғашқы директоры. Президент Кальвин Кулидж 1924 жылы Гуверді ФБР-дің алдыңғысы – BOI директоры қызметіне тағайындады. 11 жыл қызмет еткеннен кейін Гувер 1935 жылдың маусымында ФБР құрылуына зор үлес қосты, ол қайтыс болғанға дейін, яғни 1972 жылдың мамырына дейін директор болып тағы 37 жыл қызмет етті. Осылайша Гувер BOI және ФБР-ді 48 жыл бойы басқарды және сегіз президенттің кезінде қызмет етті. Гувер ФБР-ді ірі қылмысқа қарсы күрес агенттігіне дейін кеңейтті және полиция технологиясын жаңғыртуға бірнеше қадамдар жасады, мысалы, орталықтандырылған саусақ іздерінің тізімі мен сот-медициналық зертханалар құрылды. Гувер сонымен қатар ФБР индексі немесе Индекс тізімі деп аталатын ұлттық қара тізімді құрып, кеңейтті. Өмірінің соңында және қайтыс болғаннан кейін Гувердің құпия билікті теріс пайдаланғанының дәлелдері пайда бола бастағанда даулы тұлғаға айналды. Ол ФБР-дің өзінің қағидаларын және ФБР-дің орындауы тиіс заңдарды жүйелі түрде бұзғаны, сондай-ақ заңсыз бақылау, тыңдау және қарақшылық арқылы дәлелдер жинағаны анықталды. Осының нәтижесінде Гувер үлкен билікке ие болды және жоғары лауазымды саяси тұлғаларды қорқытып, оларға қысым көрсетуге қабілетті болды.

Ерте өмір және білім

Гувер 1895 жылы Жаңа жыл күні Вашингтонда Анна Мари (туған тегі Шейтлин; 1860–1938) және Диккерсон Нейлор Гувердің (1856–1921) отбасында дүниеге келді. Диккерсон Гувер ағылшын және неміс тегінен шыққан. Гувердің анасының әкесі Джон Хитц – Швейцарияның Америка Құрама Штаттарындағы құрметті бас консулы болған. Отбасында ол анасына ең жақын болды, ол нұсқау беруге көбірек бейім болғанымен, ұлына зор қамқорлық көрсетті. Гувер Вашингтонның Капитолий тауы ауданындағы Шығыс базарының жанындағы Севард алаңында орналасқан Капитолий тауының біріккен методистік шіркеуі орналасқан жердегі үйde дүниеге келді. Шіркеудегі әйнек сурет оған арналған. Гувер туған кезде туылғандығы туралы куәлік тіркелмеген, бірақ 1895 жылы Вашингтонда мұндай куәлік беру талап етілген. Оның екі бауырының куәліктері болған, бірақ Гувердің куәлігі 1938 жылы, ол 43 жасқа толғанда ғана тіркелді. Гувер өмірінің соңына дейін Вашингтонда тұрды. Ол Орталық орта мектепте оқыды, онда мектеп хорында ән шырқады, Резервтік офицерлерді даярлау корпусының бағдарламасына қатысты және дебат командасында өнер көрсетті. Мектеп газеті оның "салқын, табанды логикасын" жоғары бағалады. Гувер өзінің алғашқы жұмысын – Конгресс кітапханасының тапсырыс бөліміндегі хабаршы лауазымын 18 жасында қабылдады. Кітапхана оның үйінен жарты миль қашықтықта болды. Бұл тәжірибе Гувердің өзіне де, ФБР профильдерін жасауға да әсер етті; Гувер 1951 жылғы хатында: «Бұл жұмыс маған материалды жинаудың маңыздылығын үйретті. Бұл менің ФБР-дегі жұмысыма керемет негіз болды, онда ақпаратты және дәлелдерді жинау қажет болды» деп жазды. Гувер 1916 жылы Джордж Вашингтон университетінің құқық факультетін бітіріп, заң бакалавры атағын алды, онда ол Каппа Альфа орденінің Альфа Ну бөлімінің мүшесі болды. Бұл орден 1865 жылы Конфедерация жеңілгеннен кейін «Оңтүстік рыцарлығының теңдесі жоқ гүлінің мұрасын жалғастыру» ниетімен құрылған оңтүстік бауырластығы еді. Гувердің болашақ нанымдарына әсер еткен белгілі Каппа Альфа түлектерінің қатарында жазушы Томас Диксон және Джон Темпл Грейвс болды. Гувер 1917 жылы сол университеттің құқық факультетін бітіріп, заң магистрі дәрежесін алды. Құқық факультетінде оқып жүргенде Гувер Нью-Йорк қаласындағы АҚШ пошта инспекторы Энтони Комстоктың мансабына қызығушылық танытты, ол алаялыққа, жамандыққа, порнографияға және абортқа қарсы ұзақ науқандар жүргізді.

Hoover was born on New Year's Day 1895 in Washington, D. C., to Anna Marie (née Scheitlin; 1860–1938) and Dickerson Naylor Hoover (1856–1921), chief of the printing division of the United States Coast and Geodetic Survey, formerly a plate maker for the same organization. Dickerson Hoover was of English and German ancestry. Hoover's maternal great uncle, John Hitz, was a Swiss honorary consul general to the United States. Among his family, he was the closest to his mother, who despite being "more inclined to instruction", showed great affection towards her son. Hoover was born in a house on the present site of Capitol Hill United Methodist Church, located on Seward Square near Eastern Market in Washington's Capitol Hill neighborhood. A stained glass window in the church is dedicated to him. Hoover did not have a birth certificate filed upon his birth, although it was required in 1895 in Washington. Two of his siblings did have certificates, but Hoover's was not filed until 1938 when he was 43. Hoover lived his entire life in Washington, D. C. He attended Central High School, where he sang in the school choir, participated in the Reserve Officers' Training Corps program, and competed on the debate team. The school newspaper applauded his "cool, relentless logic." Hoover was 18 years old when he accepted his first job, an entry level position as messenger in the orders department at the Library of Congress. The library was a half mile from his house. The experience shaped both Hoover and the creation of the FBI profiles; as Hoover noted in a 1951 letter: "This job trained me in the value of collating material. It gave me an excellent foundation for my work in the FBI where it has been necessary to collate information and evidence." Hoover obtained a Bachelor of Laws from the George Washington University Law School in 1916, where he was a member of the Alpha Nu Chapter of the Kappa Alpha Order, a Southern fraternity that was born out of a desire to "carry on the legacy of the 'incomparable flower of Southern Knighthood'" after the defeat of the Confederacy in 1865. Some prominent Kappa Alpha alumni, who had an influence on Hoover's future beliefs, included author Thomas Dixon and John Temple Graves. Hoover graduated with an LL. M. in 1917 from the same university. While a law student, Hoover became interested in the career of Anthony Comstock, the New York City U. S. Postal Inspector, who waged prolonged campaigns against fraud, vice, pornography, and birth control.

Соғыс төтенше жағдай бөлімі

Заңгерлік магистр дәрежесін алғаннан кейін Гувер Әділет департаментіне соғыс жағдайларына байланысты бөлімде жұмыс істеуге қабылданды. Ол 1917 жылғы 27 шілдеде 22 жасында кеңсе қызметкері лауазымына тағайындалды. Бұл жұмысының жалақысы жылына 990 доллар (АҚШ долларымен) болды және әскерге шақырудан босатылған. Американың бірінші қызыл үрейі басталып кеткен кезде, Гувердің алғашқы тапсырмаларының бірі Палмердің рейдтерін жүзеге асыру болды. Гувер және оның таңдаған көмекшісі Джордж Рух АҚШ-тың түрлі радикалдық топтарын қадағалады. Осы кезеңде Маркус Гарви, Роуз Пастор Стокс және Сирил Бриггс, Эмма Голдман мен Александр Беркман, сондай-ақ болашақ Жоғарғы Сот судьясы Феликс Франкфуртер Гувердің назарында болды, ол Франкфуртерді "Америкадағы ең қауіпті адам" деп есептеді. 1920 жылы 25 жастағы Эдгар Гувер Вашингтондағы Федералдық ложа №1-де масондыққа қабылданды. Кейіннен ол Шотландиялық ритуалға қосылып, 1955 жылы 33-ші дәрежелі құрметті бас инспектор атанды.

Тергеу бюросының басшысы

1921 жылы Гувер тергеу бюросында басшының орынбасары болды, ал 1924 жылы Бас прокурор оны директор міндетін атқарушы етіп тағайындады. 1924 жылдың 10 мамырында президент Кальвин Кулидж Гуверді Тергеу бюросының бесінші директоры етіп тағайындады, бұл бұрынғы директор Уильям Дж. Бернстің «Теапот кубогы» жанжалына қатысы бар деген айыптамаларға жауап ретінде жасалды. Гувер тергеу бюросын басқарған кезде онда шамамен 650 қызметкер болды, оның ішінде 441 арнайы агент. Гувер барлық әйел агенттерді жұмыстан босатып, оларды болашақта жұмысқа алуға тыйым салды. Гувер кейде басшылығында болжаусыздық танытты. Ол бюро агенттерін жиі жұмыстан шығарып, «көлік жүргізушілерге ұқсайтын ақымақтарды» немесе «бос сөздерді» бөліп алып отырды. Сондай-ақ, ол оған ұнамайтын агенттерді мансабын аяқтауға әкеп соқтыратын қызметтерге және орындарға жіберді. Мелвин Пурвис осыған жақсы мысал: Пурвис 1930-жылдардағы бандиттік топтарды ұстау және таратудағы ең тиімді агенттердің бірі болды, және Гувер оны қызғанышпен Бюродан шеттетуге тырысқан деген қаңқу бар, себебі Пурвис көпшіліктің үлкен құрметіне ие болған. 1929 жылдың желтоқсанында Гувер 1930 жылғы Лондон теңіз келісіміне (ресми түрде Теңіз қарулануын шектеу және азайту шарты) қатысу үшін Вашингтонға келе жатқан жапондық теңіз делегациясының қауіпсіздігін қамтамасыз етті. Жапон делегациясын Вашингтон Юнион (поезд) станциясында АҚШ Мемлекеттік хатшысы Генри Л. Стимсон және Жапония елшісі Кацуджи Дебучи күтіп алды. Жапон делегациясы кейін Ақ үйге барып, президент Герберт Гувермен кездесті.

Депрессия дәуіріндегі бандиттер

1930 жылдардың басында қылмыстық топтар Орта Батыста көптеген банк тонауларын жасады. Олар басым артықшылығы бар қару-жарақтары мен жылдам көліктерін жергілікті құқық қорғау органдарынан қашып, тұтқындалудан аулақ болу үшін пайдаланды. Осы қылмыскерлердің көптегені АҚШ-тың газет беттерінде жиі пайда болды, әсіресе Джон Диллинджер, ол банктердің торларын секіріп өтуімен және түрмелерден, полицияның қолайсыз жағдайларынан бірнеше рет қашуымен танымал болды. Ұлы депрессия кезінде банктер мен банкирлер қарапайым халықты қанаушылар деп есептелгендіктен, Орта Батыста оларға біршама көңіл бөлінді. Тонаушылар штаттар арасында әрекет етті, ал Гувер олардың қылмыстарын федералдық құқық бұзушылық ретінде тануға ұмтылды, осылайша ол және оның адамы оларды қууға және оларды ұстауға құқылы болар еді. Бастапқыда Бюрода бірнеше ұятты оқиғалар болды, әсіресе Диллинджер мен оның серіктерімен байланысты. Висконсин штатының Манитовиш-Уотерс қаласындағы «Кішкентай Богемия» деп аталған жазғы үйге жасалған шабуыл Бюроның бір агенті мен жанындағы бейбіт тұрғынды қаза қылды, ал басқалары жараланды; барлық тонаушылар қашып кетті. Гувер өзінің жұмысы қауіпті екенін түсінді және кінәлілерді ұстау үшін барлық мүмкіндіктерін жұмылдырды. 1934 жылдың шілдесінің соңында Чикагодағы кеңседегі операциялар директоры, арнайы агент Мелвин Пурвис Диллинджердің қайда екені туралы ақпарат алды, ол расталды, Диллинджерді анықтады, «Биограф» театрының сыртында Бюро агенттері шабуылдап өлтірді. Гувер бірнеше танымал ұстауларға немесе заңсыздық жасағандарды атып өлтіруге қатысқаны үшін мақтау алды. Олардың ішінде 1933 жылы «Машиналық мылтық Келли», 1934 жылы «Диллинджер» болды, бұл Бюроның өкілеттіктерін кеңейтуге әкелді. 1935 жылы Тергеу бюросы Федералдық Тергеу бюросы (ФБР) болып қайта аталды. Бұл жай ғана атаудың өзгеруі емес. Көптеген қайта құрулар жүргізілді. Шындығында, Гувер 1929 және 1932 жылдары АҚШ-тағы өзінің ФБР зертханасын құруды жоспарлау үшін Канадалық сот-медициналық ғалым Уилфрид Деромның зертханасына екі рет барды. Осы сапарлардан алған білімі оған 1935 жылы БОИ-ді ФБР-ге айналдыруға көмектесті. 1939 жылы ФБР Гувер жасаған өзгерістердің арқасында, әсіресе Сәйкестендіру бөліміндегі саусақ іздерінің тізімдерін кеңейту және біріктіру, бүгінгі күнге дейін саусақ іздерінің ең үлкен жинағын құру және ФБР-дің жұмысқа алуын кеңейтуге, сондай-ақ 1932 жылы құрылған және ФБР тапқан дәлелдерді зерттеуге және талдауға арналған ФБР зертханасын құруға көмектескендіктен, ішкі барлау саласында жетекші болды.

In the early 1930s, criminal gangs carried out large numbers of bank robberies in the Midwest. They used their superior firepower and fast getaway cars to elude local law enforcement agencies and avoid arrest. Many of these criminals frequently made newspaper headlines across the United States, particularly John Dillinger, who became famous for leaping over bank cages, and repeatedly escaping from jails and police traps. The gangsters enjoyed a level of sympathy in the Midwest, as banks and bankers were widely seen as oppressors of common people during the Great Depression. The robbers operated across state lines, and Hoover pressed to have their crimes recognized as federal offenses so that he and his men would have the authority to pursue them and get the credit for capturing them. Initially, the Bureau suffered some embarrassing foul ups, in particular with Dillinger and his conspirators. A raid on a summer lodge in Manitowish Waters, Wisconsin, called "Little Bohemia", left a Bureau agent and a civilian bystander dead and others wounded; all the gangsters escaped. Hoover realized that his job was then on the line, and he pulled out all stops to capture the culprits. In late July 1934, Special Agent Melvin Purvis, the Director of Operations in the Chicago office, received a tip on Dillinger's whereabouts that paid off when Dillinger was located, ambushed, and killed by Bureau agents outside the Biograph Theater. Hoover was credited for overseeing several highly publicized captures or shootings of outlaws and bank robbers. These included those of Machine Gun Kelly in 1933, of Dillinger in 1934, which led to the Bureau's powers being broadened. In 1935, the Bureau of Investigation was renamed the Federal Bureau of Investigation (FBI). It was not simply a name change. A great deal of restructuring was done. In fact, Hoover visited the lab of Canadian forensic scientist Wilfrid Derome twice – in 1929 and 1932 – to plan the foundation of his own FBI laboratory in the USA. It was the insight gained from these visits which helped him transform the BOI into FBI in 1935. In 1939, the FBI became pre eminent in domestic intelligence, thanks in large part to changes made by Hoover, such as expanding and combining fingerprint files in the Identification Division, to compiling the largest collection of fingerprints to date, and Hoover's help to expand the FBI's recruitment and create the FBI Laboratory, a division established in 1932 to examine and analyze evidence found by the FBI.

Америка мафиясы

1930 жылдары Гувер ұйымдасқан қылмыстың бар екенін әлдебір тұрақты түрде жоққа шығарды, тіпті тыйым салу кезінде мафия топтарының заңсыз алкоголь сатудан түскен мол пайданы бақылау үшін күресуіне, содан кейін жезөкшелік, заңсыз есірткілер және басқа да қылмыстық іскерліктерді бақылау үшін күресуіне қарамастан. Көптеген жазушылар Гувердің мафияның бар екенін мойындамауының және оны тергеу үшін ФБР-дің барлық мүмкіндіктерін пайдаланбауының себебі, мафиялық қылмыскерлер Мейер Лански мен Фрэнк Костеллоның Гувердің өзінің жетекшісі, ФБР директорының орынбасары Клайд Толсонмен бірге түскен ұятты суреттерін иеленгенімен байланысты деп санайды. Гувер "көбік ойынға құмар" ретінде танымал болды және оның арнайы агенттерін 100 долларлық тігіс қоюға жіберген. Гувер бірде Бюроның букмекерлер мен құмар ойыншыларды қамаудан гөрі маңыздырақ міндеттері бар екенін айтқан. Гувер "Ең ірі қылмыскерлер бағдарламасын" құрды және ел бойынша синдикаттың жоғарғы басшыларын ұстауға кірісті.

Суверсиялық және радикалдық зерттеулер

Гуверді оның пікірінше, төңкершілік деп есептелетін нәрсе алаңдатты, және оның басшылығымен ФБР ондаған мың күдікті төңкершілдер мен радикалдарды тергеді. Сынаушылардың айтуынша, Гувер осы күдіктілердің қаупін шамадан тыс үлкейтіп көрсетуге бейімділік танытты және осы қауіпті жоюға тырысқанда өкілеттігінен көп рет асып кетті. ФБР-дің белсенді қудалауының нәтижесінде 1957 жылға қарай CPUSA мүшелерінің саны 10 мыңнан азырақ болды, олардың шамамен 1500-і ФБР-дің жеделхабаршылары еді.

Флорида мен Лонг-Айлендтегі подводный қайықтар түсірілімдері

ФБР 1930 жылдардың соңында неміс саботажшылары мен тыңшыларының топтарын тергеді және қарсы тыңшылықтың басты жауапкершілігін өз мойнына алды. Неміс агенттерін тұтқындау 1938 жылы басталды және Екінші дүниежүзілік соғыс бойына жалғасты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған Куирин ісінде неміс суасты қайықтары Флорида мен Лонг-Айлендке екі кішкентай топ нацистік агенттерді түсіріп, ел ішінде саботаж жасауға тырысты. Екі топтың бірі агенттің біреуі ФБР-ге хабарласып, барлығын айтқаннан кейін ұсталды, ол да айыпталып, сотталды.

Заңсыз тыңдау

Осы кезеңде президент Франклин Д. Рузвельт АҚШ-тағы нацистік агенттерге қатысты алаңдаушылығынан, "өздерінің құпия қызметтеріне қатысы бар деген күдікпен" адамдардың телефондарын тыңдауға "шартты рұқсат" берді. 1941 жылы ол АҚШ Бас прокурорының әрбір жағдайда осы тыңдаулар туралы хабардар етілуі керек екенін қосты. Бас прокурор Роберт Х. Джексон бұл "істің бәрін" жақтырмағандықтан, тыңдауды қалай және қашан қолдануға Гуверге шешім қабылдауды тапсырды. Джексоннан кейін Бас прокурор лауазымына келген Фрэнсис Биддл кейде Гувердің өтініштерін қабылдамады.

Жасырын тыңшылық ашылулары

1930 жылдардың соңында президент Франклин Д. Рузвельт Гуверге АҚШ-тағы шетелдік тыңшылық пен ішкі коммунистер мен фашистердің қызметін зерттеу міндетін берді. 1940 жылдардың соңында Суық соғыс басталғанда, Гувер басқаратын ФБР АҚШ-тағы коммунистер мен басқа да солшыл жақтас белсенділерді қатаң бақылауға алды.

ФБР-ді жаһандық барлау қызметіне кеңейту жоспарлары

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гувер "Жаһандық барлау қызметі" құру жоспарларын ұсынды. Алайда, бұл жоспарлар Трумэн әкімшілігі тарапынан қабылданбады. Трумэн жоспарға қарсы болды, жаңадан құрылған бюрократиялық қарсыластар биліктің орталықтандырылуына келіспеді, сондай-ақ "Гестапоның" американдық үлгісін жасауға қатысты үлкен алаңдаушылық туды.

Хабеас корпусты тоқтата тұру жоспарлары

1946 жылы Бас прокурор Том Кларк Гуверге соғыс уақытындағы ұлттық төтенше жағдай кезінде ұсталуы мүмкін, адал еместігі күдіктелген американдықтардың тізімін жасауға рұхсат берді. 1950 жылы Корея соғысы басталғанда Гувер президент Трумэнге хабеас корпустың күшін тоқтату және 12000 американдықты ұстау жоспарын ұсынды, олардың адал еместігіне күдік болған. Трумэн бұл жоспарды іске қоспады.

COINTELPRO және 1950 жылдар

1956 жылы Гувер АҚШ Жоғарғы Сотының, әсіресе коммунистердің саяси көзқарастары үшін адамдарды қудалауға Әділет министрлігінің мүмкіндіктерін шектейтін шешімдеріне наразы болып, көңілі тоңды. Оның кейбір көмекшілері ол коммунизм қаупін қасақана үлкейтіп көрсеткенін, «ФБР-ге қаржылық және халықтық қолдауды қамтамасыз ету үшін» жасағанын хабарлады. Осы кезде ол COINTELPRO деген атпен жасырын «китәуірлік әрекеттер» бағдарламасын ресми түрде құрды. COINTELPRO алғаш рет АҚШ Коммунистік партиясын жою үшін қолданылды, онда Гувер күдікті азамат тыңшыларынан бастап, Чарли Чаплин сияқты танымал тұлғаларға дейін, барлық нысаналарды бақылауға және іздеуге бұйрық берді, ол оларды Коммунистік партияның насилын таратушы деп есептеді. COINTELPRO әдістеріне: жасырын кіру, қарақшылық, заңсыз телефон тыңдау, жалған құжаттарды орналастыру және нысана ұйымдарының негізгі мүшелері туралы жалған ақпарат тарату кірді. Кейбір авторлар COINTELPRO әдістеріне зорлық-зомбылықты қоздыру және тіпті кісі өлтіруді ұйымдастыру да кіргенін айыптады. Бұл бағдарлама 1971 жылы сегіз белсендінің Пенсильвания штатының Медиа қаласындағы кеңседен көптеген құпия құжаттарды ұрлағаннан кейін жұртшылыққа жария болды, содан кейін COINTELPRO Гувер мен ФБР-ге қарсы қатаң сынға ұшырады. COINTELPRO-ның қызметін 1975 жылы АҚШ Сенатының барлау қызметіне қатысты үкіметтік операцияларды зерттеу жөніндегі арнайы комитеті зерттеді, ол төрағасы сенатор Фрэнк Черчтың (Айдахо штатынан демократ) есімімен «Черч комитеті» деп аталды. Комитет COINTELPRO-ның қызметінің заңсыз және Конституцияға қайшы екенін жариялады. Гувер көптеген ықпалды адамдар, әсіресе саясаткерлер туралы көп көлемде компроматты және ұятты ақпаратты жинау арқылы үлкен билікке ие болды. 1974 жылдың басында Бас прокурордың орынбасары болып тағайындалған Лоренс Сильберманның айтуынша, ФБР директоры Кларенс М. Келли мұндай файлдардың жоқ немесе жойылған деп ойлаған. Бірақ 1975 жылдың қаңтарында «Вашингтон Пост» газеті бұл туралы жариялағаннан кейін Келли оларды іздеп, өзінің кеңсесінен тапты. Содан кейін Әділет комитеті Сильберманнан олар туралы куәлік беруді талап етті.

In 1956, Hoover was becoming increasingly frustrated by U. S. Supreme Court decisions that limited the Justice Department's ability to prosecute people for their political opinions, most notably communists. Some of his aides reported that he purposely exaggerated the threat of communism to "ensure financial and public support for the FBI." At this time he formalized a covert "dirty tricks" program under the name COINTELPRO. COINTELPRO was first used to disrupt the Communist Party USA, where Hoover ordered observation and pursuit of targets that ranged from suspected citizen spies to larger celebrity figures, such as Charlie Chaplin, whom he saw as spreading Communist Party propaganda. COINTELPRO's methods included infiltration, burglaries, setting up illegal wiretaps, planting forged documents, and spreading false rumors about key members of target organizations. Some authors have charged that COINTELPRO methods also included inciting violence and arranging murders. This program remained in place until it was exposed to the public in 1971, after the burglary by a group of eight activists of many internal documents from an office in Media, Pennsylvania, whereupon COINTELPRO became the cause of some of the harshest criticism of Hoover and the FBI. COINTELPRO's activities were investigated in 1975 by the United States Senate Select Committee to Study Governmental Operations with Respect to Intelligence Activities, called the "Church Committee" after its chairman, Senator Frank Church (D Idaho); the committee declared COINTELPRO's activities were illegal and contrary to the Constitution. Hoover amassed significant power by collecting files containing large amounts of compromising and potentially embarrassing information on many powerful people, especially politicians. According to Laurence Silberman, appointed Deputy Attorney General in early 1974, FBI Director Clarence M. Kelley thought such files either did not exist or had been destroyed. After The Washington Post broke a story in January 1975, Kelley searched and found them in his outer office. The House Judiciary Committee then demanded that Silberman testify about them.

Азаматтық құқықтарды қорғау топтарына қарсылық

1956 жылы, Мартин Лютер Кингке бағытталмас бұрын, Гувер Миссисипи штатының Маунд-Байу қаласынан шыққан азаматтық құқықтар қозғалысының желідесі Т.Р.М. Ховардпен ашық пікір алмасты. Ұлттық сөйлеу туры барысында Ховард ФБР-дің Джордж В. Ли, Ламар Смит және Эммет Тиллдің нәсілдік жеккөрушілікпен жасалған кісі өлтірулерін толыққанды тергемегенін сынады. Гувер баспасөзге ашық хат жазып, бұл мәлімдемелерді «жауапсыздық» деп бағалады. 1960 жылдары Гувердің ФБР-і Джон Леннон, Малкольм Икс және Мұхаммед Алиді қадағалады. COINTELPRO тактикасы кейіннен «Ислам Ұлты», «Қара пантералар» партиясы, Кингтің Оңтүстік Христиандық көшбасшылық конференциясы және тағы да басқа ұйымдарға таратылды. Гувердің бүлікшіл элементтермен байланыста болған адамдарға қарсы шаралары, олардың кейбіреулері азаматтық құқықтар қозғалысының мүшелері болды, сондай-ақ олардың беделін түсіруге тырысты деген айыптамаларға әкелді. Мартин Лютер Кинг және актриса Жан Себергке қатысты жағдайлар осыған дәлел: Жаклин Кеннеди Гувердің президент Джон Ф. Кеннедиге Кингтің Вашингтондағы наурыз науқаны кезінде секс-кеш өткізуге тырысқанын айтқандығын, ал Роберт Ф. Кеннедиге президенттің қосылу рәсімінде Кингтің сыни пікірлер білдіргенін еске алды. Гувердің басшылығымен ФБР 1964 жылы Кингке анонимді шантаж хаты жіберді, онда «Сізге енді тек бір нәрсе қана жасау қалады» делінген, Кинг бұл хатты өзіне-өзі қол жұмсауға шақыру ретінде түсіндірді. Кингтің көмекшісі Эндрю Янг 2013 жылы «Академиялық жетістіктер» ұйымымен сұхбатта SCLC мен ФБР арасындағы шиеленістің басты себебі үкіметтік агенттіктің қара агенттерінің жетіспеушілігі болғанын, ал екі тарап Селмадан Монтгомериге дейінгі шерулер кезінде бір-бірімен ынтымақтасуға дайын болғанын мәлімдеді. 1965 жылы азаматтық құқықтар жөніндегі белсенді Виола Лиуццо Ку-клукс-клан мүшелері тарапынан өлтірілді. Олар оның жолаушысының қара нәсілді жас жігіт екенін байқағаннан кейін оның машинасына аңдып, оқ атқан. ФБР Лиуццоның Коммунистік партия мүшесі болғаны және азаматтық құқықтар қозғалысына қатысқан афроамерикандықтармен қарым-қатынаста болғандықтан балаларын тастап кеткені туралы қаңқу сөздерді таратып, осылайша жағдайды ширатуға тырысты. ФБР деректеріне сәйкес, Гувер бұл ақпаратты президент Линдон Джонсонға жеке жеткізген. Гувер сонымен қатар 1963 жылы Ку-клукс-клан мүшелерінің 16th Street баптистік шіркеуінде жасаған жарылысынан қаза тапқан төрт қызға қатысты федералдық тергеуді тоқтатуға жеке бұйрық берді. 1965 жылдың мамыр айында жергілікті тергеушілер мен ФБР жарылысқа қатысты күдіктілерді және куәгерлерді анықтады, бұл ақпарат Гуверге жеткізілді. Алайда, «Алабама штатындағы ақ нәсілділерден құралған қазылар алдында» «дәлелдер өте күшті болғанына» қарамастан, төрт күдіктіге қатысты қылмыстық іс қозғалмады. Жергілікті және федералдық тергеушілер арасында сенімсіздік қалыптасқан еді. Гувер қылмыстық іс қозғау мүмкіндігінің аз екенін айтты және агенттеріне өздерінің нәтижелерін федералды немесе штаттық прокурорлармен бөліспеуді бұйырды. 1968 жылы ФБР жарылысқа қатысты тергеуді ресми түрде тоқтатып, күдіктілерге қарсы айып тақпады. Файлдар Гувердің бұйрығымен жабылды. 1970 жылы Гувер Уильям С. Салливанның куәлігі бойынша Weather Underground ұйымына қарсы «қара қаптармен» операция жүргізуге жеке рұқсат берді.

In 1956, several years before he targeted Martin Luther King Jr., Hoover had a public showdown with T. R. M. Howard, a civil rights leader from Mound Bayou, Mississippi. During a national speaking tour, Howard had criticized the FBI's failure to investigate thoroughly the racially motivated murders of George W. Lee, Lamar Smith, and Emmett Till. Hoover wrote an open letter to the press singling out these statements as "irresponsible." In the 1960s, Hoover's FBI monitored John Lennon, Malcolm X, and Muhammad Ali. The COINTELPRO tactics were later extended to organizations such as the Nation of Islam, the Black Panther Party, King's Southern Christian Leadership Conference and others. Hoover's moves against people who maintained contacts with subversive elements, some of whom were members of the civil rights movement, also led to accusations of trying to undermine their reputations. The treatment of Martin Luther King Jr. and actress Jean Seberg are two examples: Jacqueline Kennedy recalled that Hoover told President John F. Kennedy that King had tried to arrange a sex party while in the capital for the March on Washington and that Hoover told Robert F. Kennedy that King had made derogatory comments during the President's funeral. Under Hoover's leadership, the FBI sent an anonymous blackmail letter to King in 1964, indicating that "There is only one thing left for you to do," which King interpreted as an exhortation for him to commit suicide. King's aide Andrew Young claimed in a 2013 interview with the Academy of Achievement that the main source of tension between the SCLC and FBI was the government agency's lack of black agents, and that both parties were willing to co operate with each other by the time the Selma to Montgomery marches had taken place. In one 1965 incident, white civil rights worker Viola Liuzzo was murdered by Ku Klux Klansmen, who had given chase and fired shots into her car after noticing that her passenger was a young black man; one of the Klansmen was Gary Thomas Rowe, an acknowledged FBI informant. The FBI spread rumors that Liuzzo was a member of the Communist Party and had abandoned her children to have sexual relationships with African Americans involved in the civil rights movement. FBI records show that Hoover personally communicated these insinuations to President Lyndon B. Johnson. Hoover also personally ordered to cease the Federal inquiry into the 1963 16th Street Baptist Church bombing by members of the Ku Klux Klan that killed four girls. By May 1965, local investigators and the FBI had identified suspects in the bombing and witnesses, and this information was relayed to Hoover. No prosecutions of the four suspects ensued, however, even though the evidence was reportedly "so strong that even a white Alabama jury would convict". There had been a history of mistrust between local and federal investigators. Hoover wrote in a memo that the chances of a conviction were remote and told his agents not to share their results with federal or state prosecutors. In 1968, the FBI formally closed their investigation into the bombing without filing charges against any of their named suspects. The files were sealed by order of Hoover. Hoover in 1970 personally authorized "black bag" jobs against the Weather Underground per testimony from William C. Sullivan.

Карьерасының соңына таман және өлімі

Оның өмірбаясын жазған Кеннет Акерман Хувердің құпия файлдары президенттерді оны жұмыстан босатудан сақтады деген айыптың "аңыз" екенін жазды. Дегенмен, 1971 жылы Ричард Никсон Гуверді жұмыстан босатпауының себебінің бірі – Гувердің оған қарсы шаралар қолдануынан қорқуы екенін айтқандығы тіркелген. Сол сияқты, президенттер Гарри Трумэн мен Джон Ф. Кеннеди Хуверді ФБР директоры лауазымынан босатуды қарастырған, бірақ соның саяси құны тым жоғары болады деп шешкен. 1964 жылы Гувердің ФБР-і президент Линдон Джонсонның арнайы көмекшісі және сенімді адамы Джек Валентиді тергеді. Валенти Джонсонның жеке хатшысымен үйленген еді, бірақ коммерциялық фотограф досымен гомосексуалдық қарым-қатынаста болған деген күдік болды. Гувер жеке өзі президент Джон Ф. Кеннедиге жасалған қастандықтың тергелуіне жетекшілік етті. 1964 жылы, Гувер Уоррен комиссиясының алғашқы тыңдауларында куәлік беруге дайындалып жатқанда, президент Линдон Б. Джонсон АҚШ мемлекеттік қызметкерлерінің міндетті зейнеткерлік жасын 70 жасқа дейін көтерді, осылайша Гуверге "белгісіз мерзімге" ФБР директоры болып қалуға мүмкіндік берді. 1979 жылы Палатаның Қастандықтар жөніндегі арнайы комитеті ФБР, Уоррен комиссиясы және басқа да агенттіктердің жұмысын сынаған есеп жариялады. Есепте ФБР-дің (Гувердің) президентке жасалған қастандыққа қатысты құлықты толыққанды тергеуге құлшынбауы сынға алынды. 1969 жылғы қаңтарда Никсон президенттік лауазымға келген кезде Гувер 74 жасқа толыпты. Вашингтонда ФБР басшысының қарттығына байланысты зейнеткерлікке кетуі керек деген пікір күшейді, бірақ Гувердің Конгрестегі күші мен байланыстары оны осыдан мәжбүрлеуге жеткіліксіз болды. Гувер 1972 жылғы 2 мамырда Вашингтондағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін ФБР директоры қызметін атқарып тұрды. Осыдан кейін бюроның операциялық басқаруы директордың орынбасары Клайд Толсонға жүктелді. 1972 жылғы 3 мамырда Никсон ФБР тәжірибесі жоқ Әділет министрлігінің қызметкері Л. Патрик Грейді ФБР директорының міндетін атқарушы етіп тағайындады, ал У. Марк Фелт директордың орынбасары болды. Гувердің денесі АҚШ Капитолийінің Ротондасында орналастырылды, онда Бас судья Уоррен Бергер оны мақтады. The New York Daily News хабарлағандай, Гуверге дейін мемлекеттік қызметкерлердің ешқайсысы осылай орналастырылмаған. Сол кезде The New York Times газеті бұл "бұрын 21 адамға ғана берілген құрмет, олардың сегізі президенттер немесе бұрынғы президенттер" екенін жазды. Президент Никсон Ұлттық пресвитериан шіркеуіндегі жерлеу рәсімінде де сөз сөйлеп, Гуверді "ұлы жетістіктермен және осы елге деген адал қызметімен толы өмір сүрген алыптардың бірі" деп сипаттады. Гувер Вашингтондағы Конгресс зиратында ата-анасы мен бала кезінде қайтыс болған әпкесінің қабірінің жанына жерленді.

One of his biographers, Kenneth Ackerman, wrote that the allegation that Hoover's secret files kept presidents from firing him "is a myth." However, Richard Nixon was recorded in 1971 as stating that one of the reasons he would not fire Hoover was that he was afraid of Hoover's reprisals against him. Similarly, Presidents Harry Truman and John F. Kennedy considered dismissing Hoover as FBI Director, but ultimately concluded that the political cost of doing so would be too great. In 1964, Hoover's FBI investigated Jack Valenti, a special assistant and confidant of President Lyndon Johnson, married to Johnson's personal secretary, but who allegedly maintained a gay relationship with a commercial photographer friend. Hoover personally directed the FBI investigation of the assassination of President John F. Kennedy. In 1964, just days before Hoover testified in the earliest stages of the Warren Commission hearings, President Lyndon B. Johnson waived the then mandatory U. S. Government Service Retirement Age of 70, allowing Hoover to remain the FBI Director "for an indefinite period of time". The House Select Committee on Assassinations issued a report in 1979 critical of the performance by the FBI, the Warren Commission, and other agencies. The report criticized the FBI's (Hoover's) reluctance to investigate thoroughly the possibility of a conspiracy to assassinate the President. When Nixon took office in January 1969, Hoover had just turned 74. There was a growing sentiment in Washington, D. C., that the aging FBI chief should retire, but Hoover's power and friends in Congress remained too strong for him to be forced to do so. Hoover remained director of the FBI until he died of a heart attack in his Washington home, on May 2, 1972, whereupon operational command of the Bureau was passed onto Associate Director Clyde Tolson. On May 3, 1972, Nixon appointed L. Patrick Gray – a Justice Department official with no FBI experience – as acting director of the FBI, with W. Mark Felt becoming associate director. Hoover's body lay in state in the Rotunda of the U. S. Capitol, where Chief Justice Warren Burger eulogized him. Up to that time, Hoover was the only civil servant to have lain in state, according to The New York Daily News. At the time, The New York Times observed that this was "an honor accorded to only 21 persons before, of whom eight were Presidents or former Presidents." President Nixon delivered another eulogy at the funeral service in the National Presbyterian Church, and called Hoover "one of the Giants, [whose] long life brimmed over with magnificent achievement and dedicated service to this country which he loved so well". Hoover was buried in the Congressional Cemetery in Washington, D. C., next to the graves of his parents and a sister who had died in infancy.

Мұра

Биограф Кеннет Д. Акерман Гувердің мұрасын былайша қорытындылайды: "Жақсы немесе жаман, ол ФБР-ді кәсібилікті және ғылыми қылмысқа қарсы күресті басымдыққа қойған, қазіргі заманғы ұлттық ұйымға айналдырды. Өмірінің көп бөлігінде американдықтар оны батыр санады. Ол G Man брендін осыншалықты танымал етті, оның шыңында ФБР агенті болу, Ivy League колледжіне қабылданудан да қиын болды. АҚШ Президенті Гарри С. Трумэннің айтуынша, Гувер ФБР-ді жеке құпия полициясына айналдырды: «Бізге гестапо немесе құпия полиция қажет емес. ФБР сол бағытта ұмтылып жатыр. Олар жыныстық қатынасқа қатысты даулар мен қарапайым шантажға араласып жатыр. Дж. Эдгар Гувер билікті өз қолына алуға бар күшін салар еді, ал барлық конгрессмендер мен сенаторлар одан қорқады». Гувердің әрекеттері билікті теріс пайдалану ретінде қарастырылғандықтан, қазір ФБР директорларының қызмет мерзімі 10 жылмен шектеледі және АҚШ Сенаты оны ұзарта алады. The National Interest журналының журналисі және аға редакторы Джейкоб Хейлбрунн Гувердің мұрасын екіұшты бағалайды: «Гувердің жетістіктерінің аралас екендігіне ешқандай күмән жоқ, бірақ мен оны жамандыққа толы деп ойламаймын. Оны үнемі коммунизмге қарсы деп айыптайды, бұл оның паранойясының белгісі сияқты. Бірақ шындығында, ол Рузвельт әкімшілігіндегі коммунистік белсенділікті анықтауда жеткілікті ынталы болған жоқ. КГБ мұрағаттарынан белгілі болғандай, үкімет ішінде ондаған, тіпті жүздеген КГБ хабаршылары жұмыс істеген. Ол сондай-ақ адамдардың азаматтық құқықтарын бұзғаны үшін жиі айыпталады, бірақ шындығында Гувер Президент Никсонның жалғастыруды қалаған тыңдау амалдарына қарсы тұрды». ФБР-дің Вашингтондағы бас кеңсесі Гувердің құрметіне J. Edgar Hoover Building деп аталды. Гувердің мұрасының даулылығына байланысты республикашылдар мен демократтар Конгресс палатасы мен Сенатта оның атын өзгерту туралы бірнеше заң жобасын ұсынды. Алғашқы ұсыныс ғимарат ашылғаннан кейін екі ай өткен соң жасалды. 1979 жылдың 12 желтоқсанында Мэриленд штатынан сайланған республикашыл конгрессмен Гилберт Гуде H. R. 11137 заң жобасын ұсынды, ол ғимараттың атауын «J. Edgar Hoover F. B. I. Building» дегеннен қарапайым «F. B. I. Building» деп өзгертуді көздеді. Алайда, бұл заң жобасы комитеттен шыға алмады, сондай-ақ Гуденің келесі екі әрекеті де сәтті болмады. 1998 жылы демократ сенатор Гарри Рид ғимараттан Гувердің атын алып тастау туралы түзету ұсынды, осы ретте «ФБР ғимаратында Дж. Эдгар Гувердің аты – ғимаратқа түскен дақ» деді. Сенат бұл түзетуді қабылдамады, және ФБР бас кеңсесін жаңа қалалық аймаққа көшіру оның атауын өзгерту мәселесін шеше алады. Гувердің ұлттық қауіпсіздік атымен азаматтық құқықтарды бұзу практикасы соңғы кездегі ұлттық бақылау бағдарламаларына қатысты сұрақтарды тудырды. Мысалы, 2015 жылдың 21 сәуірінде Дүниежүзілік саясат институтында өткен «Азаматтық құқықтар және ұлттық қауіпсіздік: Гувер дұрыс айтты ма?» атты лекцияны қарастыруға болады.

Biographer Kenneth D. Ackerman summarizes Hoover's legacy thus:<blockquote>
For better or worse, he built the FBI into a modern, national organization stressing professionalism and scientific crime fighting. For most of his life, Americans considered him a hero. He made the G Man brand so popular that, at its height, it was harder to become an FBI agent than to be accepted into an Ivy League college. U. S. President Harry S Truman said that Hoover transformed the FBI into his private secret police force:
we want no Gestapo or secret police. The FBI is tending in that direction. They are dabbling in sex life scandals and plain blackmail. J. Edgar Hoover would give his right eye to take over, and all congressmen and senators are afraid of him. Because Hoover's actions came to be seen as abuses of power, FBI directors are now limited to one 10 year term, subject to extension by the United States Senate. Jacob Heilbrunn, journalist and senior editor at The National Interest, gives a mixed assessment of Hoover's legacy:

text=There's no question that Hoover's record is a mixed one, but I don't think he was a demon. He's constantly being decried as being virulently anti communist as if this was just a symptom of his paranoia. But if anything, he wasn't vigilant enough in ferreting out communist infiltration in the Roosevelt administration – we now know from KGB archives that there were dozens if not hundreds of KGB informants working inside the government. He's also regularly accused of broaching people's civil liberties but in fact, Hoover resisted the wire tapping activities that President Nixon wanted to perpetuate. The FBI Headquarters in Washington, D. C. is named the J. Edgar Hoover Building, after Hoover. Because of the controversial nature of Hoover's legacy, both Republicans and Democrats have periodically introduced legislation in the House and Senate to rename it. The first such proposal came just two months after the building's inauguration. On December 12, 1979, Gilbert Gude – a Republican congressman from Maryland – introduced H. R. 11137, which would have changed the name of the edifice from the "J. Edgar Hoover F. B. I. Building" to simply the "F. B. I. Building". However, that bill never made it out of committee, nor did two subsequent attempts by Gude. In 1998, Democratic Senator Harry Reid sponsored an amendment to strip Hoover's name from the building, stating that "J. Edgar Hoover's name on the FBI building is a stain on the building." The Senate did not adopt the amendment. and its naming might eventually be made moot by the FBI moving its headquarters to a new suburban site. Hoover's practice of violating civil liberties for the stated sake of national security has been questioned in reference to recent national surveillance programs. An example is a lecture titled Civil Liberties and National Security: Did Hoover Get it Right?, given at The Institute of World Politics on April 21, 2015.

Үй жануарлары

Гувер бала кезінде ата-анасынан алғашқы итін алғаннан кейін, ол ешқашан итсіз қалған емес. Өмірі бойы көптеген итті ұстады және әсіресе текті тұқымдарды өсіруде, атап айтқанда кейн терьерлер мен бигльдерді өсіруде сардар болды. Ол Герберт Гувер (жақын туыс емес) және Линдон Б. Джонсон сияқты көрнекті тұлғаларға көптеген иттер сыйлады, ал Спей де Бозо атымен белгілі кейн терьері де бар, жеті үй жануарының қалдықтарын Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласындағы Аспен-Хилл естелік саябағына жерледі.

Жыныстық қатынас

1940 жылдардан бастап, әлі де 40-тан асқан кезінде анасымен бірге тұратын Гувердің гомосексуал екендігі туралы әңгімелер тарады. Тарихшылар Джон Стюарт Кокс және Атан Г. Теохарис Гувердің 40 жасында көмекші директоры болған және оның негізгі мұрагері атанған Клайд Толсонның Гувердің өліміне дейін оныңмен сексуалдық қатынаста болғанын болжады. Гувер өзінің сексуалдығы туралы қандай да бір меңзеу жасағандарды іздеп табуға және қорқытуға тырысқан. Гувер туралы сенбестік тудыратын әңгімелерді қайталап айтуды ұнататын Трумэн Капоте бірде аңыздың рас екеніне көз жеткізуден гөрі Гуверді ашуландыруды көбірек қалайтынын айтты. Кейбір әріптестері мен ғалымдар Гувердің сексуалдығы туралы, әсіресе Толсонмен болған қарым-қатынасы туралы әңгімелерді ықтимал емес деп санайды, ал басқалары оларды ықтимал немесе тіпті "расталған" деп сипаттайды. Тағы басқа ғалымдар пікір білдірмей, тек әңгімелерді баяндады. Кокс пен Теохарис «көрінетін мүмкіндік – Гувер ешқашан сексуалдық құштарлықты сезінбеген» деген қорытындыға келді. Романшы Уильям Стайрон Саммерске бірде Гувер мен Толсонды Калифорниядағы жағажайдағы үйінде көргенін, онда режиссер досының тырнақтарын бояп жатқандығын айтты. Алғашқы гомосексуалдық құқықтарды қорғау ұйымдарының бірі – Маттахин қоғамының негізін қалаушы Гарри Хей, Гувер мен Толсонның Калифорниядағы Дель-Мар жарыс жолағында тек гомосексуалдарға тиесілі және олардың ғана пайдалануына арналған ложаларда отырғанын айтты.

Басқа романтикалық айыптаулар

Гувердің өмірбаясын жазған Ричард Хак режиссердің гомосексуал болғанына сенбейді. Хак Гувердің 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында актриса Дороти Ламурмен романтикалық қарым-қатынаста болғанын және Гувер қайтыс болғаннан кейін Ламур онымен болған қарым-қатынасы туралы қауесеттерді жоққа шығармағанын айтады. Ол фильмдердің, фотосуреттердің және жазба материалдардың, әсіресе танымал адамдардың жалаңаш суреттеріне ерекше назар бөлген. Ол оларды жеке ләззатына пайдаланған және шантаж үшін сақтап отырған деген хабар бар.

Кескі киім кию оқиғасы

Сченли Индустриз компаниясының негізін қалаушы Льюис Розенстиль Гувердің жақын досы және Дж. Эдгар Гувер қорының негізгі демеушісі болды. Журналист Энтони Саммерс өзінің "Ресми және құпия: Дж. Эдгар Гувердің құпия өмірі" (1993) атты өмірбаянында Розенстильдің төртінші әйелі Сьюзанның 1950-ші жылдары Плаза қонақ үйіндегі тек еркектерге арналған кеште Розенстиль, адвокат Рой Кон және жас еркектермен бірге Гувердің әйелдер киімі кигенін көргенін айтқанын келтіреді. Гувердің тағы бір биографы, Бертон Херш, кейіннен бұл оқиғаны растады. Саммерс мафияның Гуверге қарсы шантаж материалдары болғанын, осының салдарынан Гувер ұйымдасқан қылмысты белсенді түрде қуғындамайтынын мәлімдеді. Саммерстің сөзіне сәйкес, ұйымдасқан қылмыс өкілдері Мейер Лански мен Фрэнк Костелло Гувердің Толсонмен сексуалдық қатынаста болған суреттерін алып, ФБР олардың заңсыз қызметтерін тергемеуі үшін пайдаланған. Сонымен қатар, Саммерс Гувердің бала порнографиясын жасаушы және "Жаңа туған балалар" фильмінің продюсері деп айыпталған Билли Байерс-младшиймен достық қарым-қатынаста болғанын хабарлады. Дегенмен, гомосексуализм және шантаж туралы қауесеттерді естіген Гувердің тағы бір биографы оларды растай алмады. Гувер мен Толсон жиі Дель Чарро қонақ үйіне де баратын. Саммерс Чарльз Кребс деген дереккөзден: "Мен білетін үш рет, мүмкін төрт рет балалар Гувердің өтініші бойынша Ла-Хойяға апарылды" деген сөзді келтірді. Гувердің салғысыздан жасаған әрекеттері оның мінезіне қайшы келер еді, оның сексуалдық бағдары қандай болғанына қарамастан. Көптеген биографтар ФБР-дің мафияны үздіксіз тергеуіне байланысты мафияның шантажы туралы оқиғаның ықтимал еместігін ескереді. Расталмаса да, әйелдер киімі кию туралы айыптама кеңінен таралды. Автор Томас Доэртитің сөзімен айтқанда, "Америкалық халық мәдениеті үшін ФБР директорының Кристин Йоргенсенге ұқсас бейнесін көруге қызығушылық танытты". Биограф Кеннет Акерман Саммерстің айыптауларының "тарихшылар тарапынан кеңінен жоққа шығарылғанын" айтады. Журналист Лиз Смит Коунның Гувердің трансвестизмі туралы "бұл жалпыға белгілі болғанға дейін" өзіне айтқанын жазды.

Lewis Rosenstiel, founder of Schenley Industries, was a close friend of Hoover's and the primary contributor to the J. Edgar Hoover Foundation. In his biography Official and Confidential: The Secret Life of J. Edgar Hoover (1993), journalist Anthony Summers quoted Rosenstiel's fourth wife, Susan, as claiming to have seen Hoover engaging in cross dressing in the 1950s at all male parties at the Plaza Hotel with Rosenstiel, attorney Roy Cohn, and young male prostitutes. Another Hoover biographer, Burton Hersh, later corroborated this story. Summers alleged the Mafia had blackmail material on Hoover, which made Hoover reluctant to pursue organized crime aggressively. According to Summers, organized crime figures Meyer Lansky and Frank Costello obtained photos of Hoover having sex with Tolson and used them to ensure that the FBI did not target their illegal activities. Additionally, Summers claimed that Hoover was friends with Billy Byars Jr., an alleged child pornographer and producer of the film The Genesis Children. Another Hoover biographer who heard the rumors of homosexuality and blackmail, however, said he was unable to corroborate them, Hoover and Tolson also frequently visited the Del Charro Hotel. Summers quoted a source named Charles Krebs as saying, "on three occasions that I knew about, maybe four, boys were driven down to La Jolla at Hoover's request." Recklessly indiscreet behavior by Hoover would have been totally out of character, whatever his sexuality. Most biographers consider the story of Mafia blackmail unlikely in light of the FBI's continuing investigations of the Mafia. Although never corroborated, the allegation of cross dressing has been widely repeated. In the words of author Thomas Doherty, "For American popular culture, the image of the zaftig FBI director as a Christine Jorgensen wanna be was too delicious not to savor." Biographer Kenneth Ackerman says that Summers' accusations have been "widely debunked by historians". The journalist Liz Smith wrote that Cohn told her about Hoover's rumored transvestism "long before it became common gossip."

Лаванда қорқынышы

Адвокат Рой Кохн сенатор Джозеф Маккарти төрағалық еткен кезде Сенаттың Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитетінің бас кеңесшісі болды және 1950 жылдары коммунистерге қарсы тергеулер кезінде Гуверге көмектесті. Ол, әдетте, жасырын гомосексуалист екені белгілі болды. Лавандалық қорқыныш кезінде Кохн мен Маккарти АҚШ үкіметіндегі бірнеше жасырын гомосексуалдарды олардың сексуалдық бағыты құпия сақталатынына кепілдік беру үшін маңызды үкіметтік ақпаратты сыртқа шығаруға көндіргенін айтып, коммунистерге қарсы ынтаны одан әрі күшейтті. Бұдан кейін жүргізілген федералдық тергеу президент Дуайт Д. Эйзенхауэрді 1953 жылдың 29 сәуірінде 10450 нөмірімен атқарушы бұйрыққа қол қоюға итермеледі, ол гомосексуалдарға федералдық деңгейде жұмыс табуға тыйым салды. 2004 жылғы зерттемесінде тарихшы Дэвид К. Джонсон Гувердің гомосексуализмі туралы болжамдарды сынға алды, оларды Гувер мен ол басқарған қауіпсіздік бағдарламасы жетілдірген «күнәлілік байланысы, қауесет және расталмаған әңгімелер» сияқты тактикаға негізделгендігін айтты. Ол Розенстиелді өтірікші деп санайды, оған оқиғасы үшін ақы төленген, ал оның «Гувердің әйел киімінде, былғары киген жас сары шашты ұлдармен жыныстық қатынасқа түсіп, Киелі кітапты қорлағаны туралы сипаттамасы – гомофобиялық қиял» дейді. Оның пікірінше, үкіметтегі гомосексуалдарға қарсы ондаған жылдар бойы жүргізілген науқанның қырсынын ұмытқандар ғана Гувердің ұятты жағдайларда пайда болғаны туралы хабарларға сене алады.

Достар қолдау көрсетеді

Гувермен байланысы бар кейбір адамдар оның гомосексуализмі туралы қауесеттерді қолдады. Энтони Саммерстің мәлімдемесіне сәйкес, Гувер Нью-Йорктегі Stork клубына жиі баратын. Сол кезде 18-19 жастағы модель болған Луиза Стюарт Саммерске 1936 жылы лимузинде қалаға жол тартқанда Гувердің Толсонмен қол ұстасқандарын көргенін айтты. Гувер авторлық құқық пен роялтилерді алды.

Құрметтер

1938 жылы Оклахома баптистік университеті Хуверге құрметті докторлық дәреже берді, сонымен қатар ол бітіру салтанатында сөз сөйледі. 1939 жылы Ұлттық ғылым академиясы Хуверге қоғамдық әл-ауқат медалін табыс етті. 1950 жылы Ұлыбритания королі VI Георг Хуверді Британ империясы орденінің құрметті кавалер-командоры етіп тағайындады. 1955 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр Хуверге Ұлттық қауіпсіздік медалін берді. 1966 жылы президент Линдон Б. Джонсон ФБР директоры қызметін атқарғаны үшін Хуверге Мемлекеттік департаменттің "Ерен қызметі үшін" сыйлығын табыс етті. 1973 жылы Вашингтон қаласындағы жаңа салынған ФБР бас кеңсесі Дж. Эдгар Хувер атымен аталды. 1974 жылы Конгресс Хувердің естелігін құрметтеу үшін "Дж. Эдгар Хувер: Америка Құрама Штаттары Конгресіндегі естелік сөздер және оның өмірі мен қызметіне қатысты мақалалар мен редакциялық материалдар" атты естелік кітапты жариялады. 1974 жылы Иллинойс штатының Шомбург қаласындағы мектептің бірі Дж. Эдгар Хувердің есімімен аталды. Алайда, 1994 жылы Хувердің заңсыз әрекеттері туралы мәліметтер жарияланғаннан кейін, мектептің аты Герберт Хувердің құрметіне өзгертілді.