Кіріспе

Вашингтондағы тау, АҚШ

Стюарт тауы – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Каскад тау жотасындағы тау. Бұл штаттың жанартаулық емес ең биік екінші шыңы, Бонанза шыңынан кейін, және жалпы алғанда жетінші орында. Стюарт тауы – Стюарт жотасының ең биік шыңы. Ол Вашингтон Каскадтарының орталық бөлігінде, Стивенс асуының оңтүстігінде және Снокуалми асуының шығысында, Альпілік көлдер даласында орналасқан.

Атауы

Стюарт тауының атын Джордж Б. Макклеллан 1853 жылдың қыркүйегінде ең жақын және ең жақсы досы, "қаза болған капитан" Джеймс [Джимми] Стюартты еске алу үшін берді – батыл әскер және көрнекті азамат". Стюарт 1851 жылдың 18 маусымында Орегонның оңтүстік-батысындағы Сискию тауларының етегінде жергілікті американдықтармен болған шайқаста алған жебе жарақатынан көз жұмды.

Топография

Стюарт тауы абсолютті биіктігінен гөрі жергілікті тіктептігімен көбірек танымал. Мысалы, оңтүстік беті бар болғаны 3 шақырым қашықтықта 1524 метрге көтеріледі. Таудың солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс жақтары да ұқсас тік рельефті көрсетеді. Жоғары шыңдардан шалқап орналасқандықтан, Стюарт тауының топографиялық ерекшелігі 5354 фут (1632 м) құрайды, бұл оны штаттың ең ерекше алтыншы тауы етеді. Стюарт тауының тас-құрылымы граниттің кеңінен жарылуына байланысты кедір-бүдырлы.

Тау-кен жорықтарының тарихы

Стюарт тауының басына алғаш рет кім көтерілгені нақты белгісіз. Фред Беккидің айтуынша: "Клойд Раскке Якимадан Франк Брайант шыңнан `Ангус МакФерсон – 1873` деген жазуы бар таяқ тапқанын айтты. 1897 және 1899 жылдары триангуляция үшін шыңға шыққан А. Х. Сильвестр, алғашқы көтеріліс Фрэнк Твиди мен Ричард Гуд Солтүстік Тынық мұхитының жерін зерттеу кезінде жасады деп есептейді". Твиди (Твидидің құлақтары осылай аталған) 1883 жылдың 5 тамызында Стюарт тауына, ал екі күннен кейін Гудпен (Гуд тауы осылай аталған) қайтадан көтерілді. Олар бұрынғы көтеріліс іздерін тапқан жоқ. Ең оңай жол аса қиын болмағандықтан, ертерек жергілікті американдықтардың шыққан болуы да мүмкін. Стандартты бағыт – Каскадтық Couloir, таудың оңтүстік-шығыс бетімен жоғары көтеріліп, негізгі шыңның оңтүстік-шығысындағы жалған шыңға жетеді және қысқа қырқа бойымен аяқталады. Бұл бағыт қиыршықтау және көбінесе тік қардан өтуді қамтиды. Таудың күрделі солтүстік беті мен басқа жақтарында одан да қиын көтерілулер бар.