Кіріспе

Қапшықты 17 ғасырда ойлап тапқан деседі. Ол қалың сандықты алып тұрған, бірқатар ұзын ағаш дөңгелектерге тірелген ауыр қаңқадан тұратын. Ылғалды кір жуатын киімдерді роликтердің астына тегіс жаюға немесе роликтерге орап қоюға болады: кейде кірдің таза болуын сақтау үшін матаға орап қоятын. Роликтер толған соң, бір немесе екі адам тұтқаларды тартып немесе айналдырып, ауыр сандықты роликтердің үстінен алға-артқа жылжытатын. Қапшықтың басты мақсаты – үй шаруашылығындағы мата және киімді тегістеу еді. Бұл Солтүстік Еуропаның көптеген аймақтарында қолданылатын қолмен ұсталатын тегістеу тақталары мен роликтердің/шыналардың механикалық нұсқасы болды. Бүгінде "қапшық" сөзі кейбір ағылшын тілді елдерде кірден суды сығып шығаруға арналған құралды білдіреді, бірақ қапшық сандықты сығу және тегістеу үшін пайдаланған, ал үлкен заттарды ыстық етудің орнына қолданған. Жазық заттар, мысалы, жамылғылар мен үстел жамылғыларын көбінесе қосымша тегістеудің қажеті болмады. Қапшық сандығы үлкен және қымбат құрал болды, оны пайдалану үшін көп еңбек талап етілді. Оны көбінесе ірі шаруашылықтар, коммерциялық кір жуу орындары немесе жергілікті аудандарын қызмет көрсететін қапшық әйелдері қолданды. 19 ғасырда жаңа үлгілер оны пайдалануды жеңілдетті, ал ғасырдың ортасына дейін екі ролик арасына мата салынып тегістелетін, кеңістікті үнемдейтін тік үлгілер кеңінен танылды. 19 ғасырдың соңында коммерциялық бумен жуу машиналары қапшық сандығын бумен жұмыс істейтін қапшықпен алмастырды.