Орегонның Уилламетте Ұлттық Орманы

Кіріспе

Уилламет ұлттық орманы – АҚШ-тың Орегон штатындағы Каскад тау жотасының орталық бөлігінде орналасқан ұлттық орман. Оның ауданы 380 000 акрдан астам (694 миль², 1540 км²) құрайды, оның ішінде жеті ірі тау шыңын қамтитын жабайы аймақтар бар. Орманның ішінде бірнеше ұлттық жабайы және көрнекті өзендер де бар. Орман Уилламет өзенінің құрметіне аталған, оның бастауы осы орманнан басталады. Орман штабы Спрингфилд қаласында орналасқан. Маккензи Бридж, Детройт, Свит-Хом және Вестфир қалаларында жергілікті рейнджерлік округтік кеңселер орналасқан. Орман Орегонның батысындағы Каскад тауларының батыс беткейімен 160 шақырымнан астам созылады. Ол Салемнің шығысындағы Джефферсон тауынан басталып, Уилламет және Умпква өзендерінің суайдындарын бөлетін Калапоя қырқасына дейін жетеді. Орманның шамамен 61% Лэйн округінде орналасқан, бірақ Линн, Марион және Дуглас округтерінде де үлкен аумақтар бар, сондай-ақ Клаккамас және Джефферсон округтерінде кішкентай аумақтар кездеседі.

Тарих

Бұл бөлімде Уиламет ұлттық орманның веб-сайтынан алынған мәтін бар, ол қоғамдық мүлік болып табылады. Каскад орман қорығы 1893 жылдың қыркүйегінде АҚШ президенті Гровер Кливлендтің жарлығымен, Каскад жотасын қорғауды сұраған жергілікті азаматтардың көптеген өтініштеріне жауап ретінде құрылды. Каскад орман қорығы Колумбия өзенінен Калифорния шекарасына дейін созылған. 1893 жылдан 1897 жылға дейін Каскад орман қорығы көбінесе қорық ретінде басқарылды. 1897 жылғы маусымдағы «Азаматтық ассигнованиелер туралы» заң (негізгі заң) ұлттық орман қорығын басқаруға қаражат бөлді және басқару мақсаттарын белгіледі. Бұл басқару мақсаттарына мыналар кірді: «су ағынының жағдайын жақсарту және АҚШ азаматтарының қажеттіліктері үшін ағашпен үздіксіз қамтамасыз ету», орманды өрттен және зардаптардан қорғау, сондай-ақ минералды ресурстарды дамыту және тағы басқа ережелер. Негізгі заң орман қорығының шекараларын, орман басшыларын және орман күзетшілерінің патрульдік аудандарын құруға әкелді. Эдди Моррис және Сай Бингем болашақта Уиламет ұлттық орман болатын аймақтардағы ертедегі көрнекті күзетшілер болды. 1908 жылы Каскад орман қорығы Орегон ұлттық орманы, Каскад ұлттық орманы, Умпква ұлттық орманы және Кратер ұлттық орманы болып бөлінді. 1911 жылы Сантиам ұлттық орманы Орегон ұлттық орманы мен Каскад ұлттық орманының бөліктерінен құрылды. Дешут ұлттық орманы Дешут өзеніне құятын аймақтардан құрылды. 1933 жылы Сантиам ұлттық орманы мен Каскад ұлттық орманы біріктіріліп, Уиламет ұлттық орманы құрылды. 1905-1933 жылдар аралығында Батыс Каскадтардың орманшаруашылығы орталықтандырылмаған басқару жүйесіне ие болды. Орман және аудандық әкімшілік шекаралары одан әрі нақтыланды. АҚШ Орман қызметі жергілікті қоғамдық пен орман пайдаланушылармен қарым-қатынас орнатуға тырысты. Бұл Батыс Каскадтарда кең ауқымды демалыс жоспарлау кезеңі болды. Өртке қарсы күрес ұйымы құрылды. Кен өндіруге рұқсат берілді және алғашқы ірі ағаш сатулары Детройт пен Оукридж маңында өтті. Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уиламет ұлттық орманы Батыс Каскадтардағы қауымдастықтардағы федералды үкіметтің өкілі болды. Азаматтық консервациялық корпус арқылы және тұрақты өнімді орман шаруашылығын пайдалану арқылы жұмыспен қамту мен экономикалық жағдайларды жақсартуға тырысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уиламет соғысқа қажетті ресурстарды қамтамасыз ету үшін ағаш сатуды арттырды. 1942-1945 жылдар аралығында Уиламет ағаш сатумен айналысты. 1945-1970 жылдар орман шаруашылығы мен орманды басқарудың қарқынды даму кезеңі болды. Бұл кезеңде демалыс пайдалану, ағаш сату, тоған салу, кемпингтер құру және жабайы табиғатты басқарудың күрт өсуі байқалды. Кен өндіруге қатысты талаптар одан да сынды көзбен қарастырылды. Осы кезеңде ұлттық орманды жайылымдық жерлер азайтылып, кейін толығымен тоқтатылды. 1962 жылы Колумб күні болған дауыл шамамен ағаштарды құлатты және өзендерде көптеген кептелістерді тудырды. Екі жылдан кейін, 1964 жылы, Рождество аптасындағы су тасқыны Уиламетке ауыр зиян келтірді. Алты кемпинг толығымен қирады, тағы жетісі зақымдалды. Жолдар, көпірлер мен су өткізгіш құбырлар да жойылды. Сол жылдың басында қабылданған «Жайлау туралы» заң жаңа жабайы аймақтарды құрды және жаңа аймақтарды басқару туралы дау тудырды. Бұл кезеңде белсенді экологиялық қозғалыстың құрылуы мен өсуі де байқалды. Бұл қозғалыс ең көп танылған бөлігі – Үш бауырлас даласына француздық Пит қосылуына байланысты дау. 1970 жылдан кейін Орман қызметі мен Уиламет ұлттық орманның тарихы күрт өзгерістерге және қызу дау-дамайларға толы болды. Уиламеттің ағаш сатуы 1970 жылдар бойы жылына шамамен жалғасты, бірақ мың кубометрге баға күрт өсті. Бұл бағаларға байланысты болжамдар 1980 жылдардың басында ағаш сатудың тоқтауына және сатуды қайта сатып алуға әкелді. 1980 жылдардың басында сатылмаған көлем онжылдықтың екінші жартысында қайта сатылды. АҚШ Конгресі қабылдаған «318-бөлім» заңы 1990 жылы Уиламетте сатылатын ағаш көлемін шамамен 100 мың кубометрге дейін арттырды. Содан кейін ағаш сату көлемі күрт төмендеді. Уиламет ұлттық орманның жерді басқару жоспары 1990 жылы бекітілді. 1993 жылы жоспар Солтүстік-Батыс орман жоспарымен (Президенттің жоспары деп те аталады) толықтырылды. 1997 жылы Уиламеттің жоспарланған сату көлемі .

This section includes edited text from the Willamette National Forest website, which is in the public domain. The Cascade Forest Reserve was created in September 1893 by proclamation of U. S. President Grover Cleveland, in response to numerous petitions from local citizens requesting protection of the Cascade Range. The Cascade Forest Reserve stretched from the Columbia River almost to the California border. From 1893 to 1897, the Cascade Forest Reserve was largely managed as a preserve. The Sundry Civil Appropriations Act of June 1897 (an organic act) appropriated funds for management of the national forest reserves and mandated management goals. Those management goals included: " securing favorable conditions of water flows, and to furnish a continuous supply of timber for the use and necessities of the citizens of the United States", protection of the forests from destruction by fire and depredations, and development of mineral resources, among other provisions. The Organic Act led to establishment of forest reserve boundaries, forest supervisors, and forest ranger patrol districts. Addie Morris and Cy Bingham were noteworthy early rangers in areas that would become the Willamette National Forest. In 1908, the Cascade Forest Reserve was divided into the Oregon National Forest, the Cascade National Forest, the Umpqua National Forest and the Crater National Forest. In 1911, the Santiam National Forest was created from parts of the Oregon National Forest and the Cascade NF. The Deschutes National Forest was created from the portions that drain into the Deschutes River. In 1933, the Santiam National Forest and the Cascade National Forest were combined to form the Willamette National Forest. The period of 1905 to 1933 featured decentralized administration for the forests of the western Cascades. Forest and district administrative boundaries were further refined. The U. S. Forest Service made efforts to establish relationships with local communities and with the forest users. This was a time of extensive recreation planning in the western Cascades. A fire control organization was built. Mining claims were established, and the first large timber sales were sold near Detroit and Oakridge. During the Great Depression and World War II, the Willamette National Forest became a representative of the federal government in the communities of the western Cascades. Efforts were made to improve employment and economic conditions through the Civilian Conservation Corps and through the use of sustained yield forestry. During World War II, the Willamette stepped up timber sales to provide resources for the war effort. Between 1942 and 1945, the Willamette sold of timber. The years 1945 to 1970 mark an era of intensive forestry and forest management. This era included dramatic increases in recreation use, timber sales, dam construction, campground construction, and wildlife management. Mining claims were looked at much more critically. Grazing on the national forest was reduced and then virtually discontinued during this era. In 1962, the Columbus Day Storm downed an estimated of timber and created many log jams on the rivers. Two years later, in 1964, the Christmas week flood hit the Willamette hard. Six campgrounds were fully destroyed, and seven more were damaged. Roads, bridges, and culverts were also lost. The passage of the Wilderness Act earlier that year created new wilderness areas and controversy over the management for the new areas. This era also marked the establishment and growth of an activist environmental movement. The movement is best known for the controversy surrounding the French Pete addition to the Three Sisters Wilderness. The history of the Forest Service and the Willamette National Forest after 1970 is one of dramatic change and heated controversies. The Willamette's timber sales continued at about per year through the 1970s; however, the price bid per thousand increased dramatically. This price speculation led to timber sale defaults and sale buy backs in the early 1980s. The volume not cut in the early 1980s was resold in the latter half of the decade. The "section 318" bill passed by the U. S. Congress increased the volume sold on the Willamette in 1990 to nearly of timber. After that, timber sale volumes declined rapidly. The Willamette National Forest Land Management Plan was approved in 1990. The plan was amended in 1993 by the Northwest Forest Plan (also called the President's Plan). In 1997, the Willamette's planned sale volume was .

География

Орманның биіктігі батыс жиегінде теңіз деңгейінен шамамен 460 метрден басталып, Орегон штатының екінші ең биік шыңы – Джефферсон тауының шаңырағында 3200 метрге жетеді. Каскад тауларының жеті маңызды шыңы – Джефферсон тауы, Вашингтон тауы, Үш саусақты Джек, Даймонд Пик, Солтүстік, Орта және Оңтүстік Систерлер – сондай-ақ көптеген биік тау көлдері осы жабайы жерлердің ішінде орналасқан. Маккензи және Уилламет өзенінің Солтүстік және Орта салалары Ұлттық жабайы және көрнекті өзендер жүйесіне кіреді.

Экология

Орманға жыл сайын Тынық мұхитының ылғалды жағалау ағынынан 80-150 дюйм (2000-3800 миллиметр) жауын-шашын түседі, бұл Каскад тауларына көтерілгенде адиабатикалық салқындауға ұшырайды. Жауын-шашынның көп бөлігі қазаннан сәуірге дейін жоғары биіктіктерде жиналатын қар түрінде жауады. 1993 жылғы Орман шаруашылығы қызметінің зерттеуі орманның ескі өсу аймағының көлемі екенін көрсетті.

Орманды оннан астам басқа қылқан жапырақты түрлер де мекендейді, олардың ішінде батыс қызыл кедрі, хош иісті кедр, батыс ақ қарағайы, ponderosa қарағайы, Тынық мұхиты йеуы, батыс гемолокасы, тау гемолокасы және бірнеше шырша түрлері бар. Орман 300-ден астам балық және жануарлар түріне мекен, олардың ішінде солтүстік дақылды сұңқар, қасқыр елік, аққабақ бүркіт, чинук ласосы, қара құйрықты елік, бұқа алабұқа, қара аю, пума, оңтүстік қызыл арқалы тышқан, бұқа, қасқыр және басқа да көптеген сезімтал және қауіп төнген түрлер бар.

Қорғау

Орман солтүстік дақты соудың жойылып бара жатқан түр мәртебесі және ағаш кесу өнеркәсібі арасындағы әйгілі даудың ортасында тұр. Экологтар орманның көп жылдар бойы агрессивті түрде кесілгенін, бұл федералдық тізімдегі жойылып бара жатқан түрге қауіп төндіргенін айтады. Ағаш өңдеу өнеркәсібі орман бір уақытта ағаш өңдеу жұмыстарын және жануарлар мекендеуін қамтамасыз ете алады деп санайды. 1994 жылдың сәуір айынан бері орман Солтүстік-Батыс орман жоспарымен басқарылуда, ол дақты соулардың болуы мүмкін жерлерде ағаш кесуді шектейді, бірақ толығымен тоқтатпайды.