Вида Блю: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1949–2023)
джам-тобы

Вида Рошелль Блю-младший (/v//aɪ//d//ɑː/; 28 шілде 1949 – 6 мамыр 2023) – американдық кәсіби бейсболшы. Ол 1969 жылдан 1986 жылға дейін Басты лигада сол қолмен тастаушы ретінде ойнады, ең бастысы 1972 жылдан 1974 жылға дейін үш рет қатарынан Әлем сериясін жеңген «Окленд Атлетикасы» командасының маңызды мүшесі болды. Алты мәрте «All-Star» атанған Блю, Басты лига тарихындағы «All-Star» ойынын Америка лигасы (1971) және Ұлттық лигасы (1978) үшін бастаған бес тастаушының біріншісі болды; Роджер Клеменс, Рэнди Джонсон, Рой Халладей және Макс Шерцер – қалғандары. 17 жылдық мансабында ол «Окленд Атлетикасы» (1969–1977), «Сан-Франциско Гиантс» (1978–1981; 1985–1986) және «Канзас-Сити Роялз» (1982–1983) командаларында ойнады. Блю Мэнсфилдтегі ДеСото орта мектебіне қатысты. Ол бейсбол командасы үшін ойнады және футбол командасының төртінші нөмірі болды. Футболдан соңғы курсында ол 3400 ярдқа лақтырып, 35 тачдаунды аяқтады, сонымен қатар 1600 ярдқа жүгірді. Бейсболдан соңғы курсында Блю жеті иннингте 21 соққымен но-хиттер тастады.

Бейсбол карьерасы

Блюу жылдам жұмыс істейтін және соққы аймағына шабуылдайтын күшті тастаушы болатын. Ол соққыларды тепе-теңдіктен шығару үшін кейде қисық допты, ал орташадан жоғары сапалы баяу допты тастайтын, бірақ оның ең танымал добы – жылдам доп болатын, оны ол үнемі , бірақ тіпті жете алатын жылдамдықпен тастайтын. "Нейер/Джеймс тастаушылар туралы нұсқаулығында" барлық кездегі соққылардың рекордсмені Пит Роуз Блюудің "көргендерінің ішінде ең қатты тастайтынын" айтқан, ал бейсбол тарихшысы Билл Джеймс Блюуді сол жақтан ең қатты тастайтын және оның дәуірінде Нолан Райаннан кейін екінші ең қатты тастаушы деп атады.

Окленд Атлетикасы (1969-1977)

1967 жылы Канзас-Сити Атлетикасы Блюді МЛБ драфтының екінші турында таңдады. Нотр-Дам университеті, Пурдью университеті және Хьюстон университетінен колледж футболында ойнауға шақырылғанмен, Блю әкесінің қайтысынан кейін отбасын қолдау үшін жылына 12 500 долларлық келісімшартқа Атлетикамен келісті. Ол «но-хиттер» тастаған төртінші ең жас питчер болды. 1971 жылы Блю 24–8 есебімен, 1.82 ERA көрсеткішімен және сегіз толық ойынмен көзге түсті, 301 соққы жасап, «Cy Young» сыйлығы мен Америка лигасының ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды. Сондай-ақ, ол толық ойындар (24), шабуылдар (8) және орташа ұпайлар (1.82) бойынша Америка лигасын жетекшілік етті. Сол маусымда Атлетика 1931 жылғы Әлем сериясінен бері франшизаның алғашқы постсезондық қатысуы үшін Америка лигасының Батыс дивизионында жеңіске жетті. Ол 10–1 есебімен сәтті өнер көрсетіп, Бостонда мамыр айындағы драматикалық ойында 8–0 есебімен жеңіске жеткен Бостонның Сонни Сибертімен кездесті. Ойынды Сиберт пен «Ред Сокс» 4–3 есебімен жеңді, бұл «Фенуэй Парк» тарихындағы ең тартымды ойындардың бірі саналады. Ол 20-шы ғасырдағы ең жас «MVP» жүлдегері атанды. 1971 жылғы «All-Star» ойынында Америка лигасының бастапқы питчері болды. 1971 жылы ол лиганың ашылу ойынында (Вашингтон Сенаторларына қарсы), «All-Star» ойынында және плей-оффтың ашылу ойынында (Балтимор Ориолсқа қарсы) бастапқы питчер болған жалғыз ойыншы болды. 1971 жылы Блю «Sports Illustrated» және «Time» журналдарының мұқабасында болды. 1972 жылы бейсболдағы жетістіктері Блюді Джим Браунның басты рөлде ойнаған «Қара қару» фильміндегі шағын рөлге ие етті. 1971 жылы Блюдің табысты маусымынан кейін ол және Атлетиканың иесі Чарли Финли оның жалақысы туралы келіспеушілікке ұшырады. 1971 жылы 14 000 доллар тапқан Блю 92 500 доллар жалақы сұрады. Ол Блю мен Финли 63 000 долларға келіскенге дейін, маусымның көп бөлігін өткізіп, келісімге келмеді. Блю 1973 жылы 20–9, 1974 жылы 17–15 және 1975 жылы 22–11 көрсеткіштерге жетті, ол 1971 жылдан 1975 жылға дейін Атлетиканың бес рет Американдық лиганың Батыс дивизионының жеңімпазы болды және 1972, 1973 және 1974 жылдары үш рет Әлем чемпионатын жеңіп алды. Оның ең сәтті постсезондық ойындарының бірі – 1972 жылғы Америка лигасының чемпионат сериясының 5-ші ойынында Детройт Тайгерлеріне қарсы төрт иннингтік таза ойын және 1974 жылғы АЛКШ 3-ші ойынында Ориолске қарсы 1–0 есебімен толық ойын болды. 1975 жылдың 28 қыркүйегінде Блю, Гленн Эбботт, Пол Линдблад және Ролли Фингерс бірігіп Калифорния Энджерсін 5–0 есебімен жеңіске жетті. 1976 жылы 18–13 есебімен және 2.35 ERA көрсеткішімен өткеннен кейін Блю журналистерге: «Мен Чарли Финлидің келесі тынысы соңғысы болсын деп тілеймін. Оның жерге құлап, полиомиелиттен өлгенін тілеймін» деді. 1977 жылдың маусым айында бейсбол комиссары Боуи Кун Финлидің Блюдің келісімшартын Нью-Йорк Янкилеріне сатуға тырысқанына вето қойды, және 9 желтоқсанда өткен қысқы жиналыста Редс жариялаған саудаға да вето қойды, ол Блюді Дэйв Реверинг пен 1,75 миллион долларға Цинциннатиге жіберуді көздеген. Екі жағдайда да Кун сауда бейсболға зиян келтіретінін, өйткені ол күшті командаларға пайда әкеледі, ал олар қайтарымда ешқандай маңызды талантты бермейді деді. 1976 жылғы маусымның соңында Оклендтің чемпионаттық командаларының көптеген жұлдызды ойыншылары бейсболдың жаңа еркін агенттігімен кетіп қалды немесе Финлимен саудаластырылды, Блюді, ол әлі де Оклендпен келісімшартта болғандықтан, негізінен жаңадан бастаған және басқа жас ойыншылардан тұратын жаңа командаға бағыттап, тәлімгерлік етуге қалдырды. 1974 және 1975 жылдары Блюді басқарған Элвин Дарк Блюдің командада қалғанына таңқалды, ол «оның қалаған келісімшартты жеңімпаздарын алған болуы керек» деп жазды. 1977 жылғы маусымда Блю 14–19 есебімен 3.83 ERA көрсеткішімен ойнады және АЛ-де соққылар мен ұтып алынған ұпайлар бойынша көшбасшы болды.

The then Kansas City Athletics selected Blue in the second round of the 1967 MLB draft. Though he was recruited to play college football for the University of Notre Dame, Purdue University, and the University of Houston, Blue chose to sign with the Athletics for $12,500 per year to help support his family after his father's death. He was the fourth youngest pitcher to throw a no hitter. Blue had a 24–8 record in 1971, an AL leading 1.82 ERA and eight shutouts, and struck out 301 batters, winning both the Cy Young Award and American League Most Valuable Player Award. He also led the American League in complete games (24), shutouts (8), and earned run average (1.82). That season, the Athletics won the American League West title for the franchise's first postseason berth since the Philadelphia Athletics in the 1931 World Series. He got off to a terrific start, going 10–1 when he linked up with Boston's Sonny Siebert, who was 8–0, in a dramatic May matchup in Boston. The game was won by Siebert and the Red Sox 4–3, and remains what is considered one of the most dramatic games in Fenway Park history. He was the youngest American League player to win the MVP Award in the 20th century. He was the starting pitcher for the American League in the 1971 All Star Game. In 1971 he became the only player ever to be a starting pitcher in the league opener (against the Washington Senators), the All Star Game, and the playoff opener (against the Baltimore Orioles) in the same season. In 1971, Blue was on the covers of Sports Illustrated and Time magazine. In 1972, his success in baseball led Blue to a small role in the film Black Gunn, starring Jim Brown. After Blue's breakthrough season in 1971, he and Athletics owner Charlie Finley clashed over his salary. Blue, who had earned $14,000 in 1971, sought a $92,500 salary. He held out, missing much of the year, before Blue and Finley settled at $63,000. Blue went 20–9 in 1973, 17–15 in 1974, and 22–11 in 1975, as an integral member of the Athletics' five straight American League Western Division pennants from 1971 to 1975, and three consecutive World Championships in 1972, 1973, and 1974. Perhaps his finest postseason performances were four innings of shutout relief work against the Detroit Tigers to save Game 5 of the 1972 American League Championship Series and a complete game 1–0 shutout against the Orioles in Game 3 of the 1974 ALCS. On September 28, 1975, Blue, Glenn Abbott, Paul Lindblad, and Rollie Fingers combined to no hit the California Angels 5–0. After an 18–13 season with a 2.35 ERA in 1976, Blue told reporters, "I hope the next breath Charlie Finley takes is his last. I hope he falls flat on his face and dies of polio." In June , baseball commissioner Bowie Kuhn vetoed an attempt by Finley to sell Blue's contract to the New York Yankees, and did the same thing on January 30, to a trade announced by the Reds at the Winter Meetings on December 9, 1977, that would've had Blue sent to Cincinnati for Dave Revering and $1.75 million. In both instances, Kuhn said the trades would be bad for baseball because they would benefit already powerful teams without making them give up any significant talent in return. At the end of the 1976 season, nearly the entire A's roster of star players from Oakland's championship teams left with baseball's new free agency, or were traded off by Finley, leaving Blue, who was still under contract with Oakland, to mentor a new team of primarily rookies and other young players. Alvin Dark, who managed Blue in 1974 and 1975, was surprised that Blue had remained with the team, writing that he "must have gotten the contract concessions he wanted." In the 1977 season, Blue went 14–19 with a 3.83 ERA and leading the AL both in hits and earned runs surrendered.

Сан-Франциско гиганттары (1978-1981)

1978 жылдың наурыз айында «Атлетика» командасы Блюді «Сан-Франциско Гигантс» командасына Гари Томассон, Гари Александр, Дейв Хеверло, Джон Генри Джонсон, Фил Хаффман, Алан Вирт және 300 000 долларға саудалады. Марио Герреро «Атлетика» командасына кейіннен аталатын ойыншы ретінде, аталған мәмілені аяқтау үшін жіберілді. 1978 жылы Блю 18–10 есебімен жеңіске жетіп, 2.79 ERA көрсетті, соның арқасында «Гигантс» командасы 89 жеңіс тіркеп, Ұлттық лиганың Батыс дивизионында үшінші орын алды, бұл дивизионда «Лос-Анджелес Доджерс» жеңіске жетті. Ол 1978 жылғы «All Star» ойынында Ұлттық лигадан бастапқы құрамда ойнады. Сондай-ақ, ол «Sporting News» журналының Ұлттық лигасының жыл үздік питчері атағын жеңіп алды. 1980 жылы ол 14–10 есебімен жеңіске жетіп, 2.97 ERA көрсетті, ал 1981 жылы 8–6 есебімен жеңіске жетіп, 2.45 ERA көрсетті, бұл маусым ереуіл салдарынан тоқтап қалды.

Канзас-Сити Роялз (1982-1983)

1982 жылы 30 наурызда «Гиганттар» командасы Блюді «Канзас-Сити Роялс» командасына Атли Хэммейкер, Крейг Чемберлен, Рени Мартин және Брэд Веллманға айырбастады. Ол 31 ойында 13 жеңіс және 12 жеңіліс көрсетті, ал орташа нәтижесі (ERA) 3.78 болды. 1983 жылы Блю 19 ойында 0 жеңіс және 5 жеңіліс көрсетті, оның 13 ойыны бастапқы құрамда болды, ал орташа нәтижесі (ERA) 6.01-ге жетті. Блю 1983 жылы 6 тамызда маусым ортасында босатылды. 1983 жылғы маусымнан кейін Блю және бұрынғы командаластары Уилли Уилсон, Джерри Мартин және Уилли Айкенс кокаин сатып алуға тырысқаны үшін өз кінәларын мойындады. Ол үш айға түрмеге кесілді және 1984 жылғы маусымға қатысудан шеттетілді.

Сан-Франциско гиганттары (1985-1986)

1985 жылдың сәуірінде Блю бір жылдық келісімшартпен еркін агент ретінде Сан-Франциско "Гигантс" командасына қайта оралды. Ол 33 ойында 8-8 есебімен, 4.47 ERA көрсетті, оның 20-сы бастапқы ойындар, ал қалғаны ортаңғы кезеңде және резервтік құрамда болды. 1985 жылы Блю Питтсбургтегі есірткі ісіне қатысты сотта куәлік берді. 1986 жылы Блю тағы бір жылдық келісімшартқа қол қойды және 36 жасында 28 ойында 3.27 ERA және 10-10 есебімен карьерасын аяқтады, барлығы бастапқы ойындар болды. 20 сәуірде ол өзінің мансабындағы 200-ші MLB ойынын жеңіп алды. Блю 1987 жылғы маусымға Окленд "Атлетикас" командасымен келісімшарт жасады, бірақ 1987 жылдың ақпан айында зейнетке шығуын жариялады.

Футболдан кейінгі мансап

Бейсболдан кейін Блю NBC Sports Bay Area телеканалында, Сан-Франциско "Гиганттарының" ресми телеарнасында бейсбол аналитигі болды.

Қайырымдылық жұмыс

1971 жылы Блю Боб Хоуппен бірге Вьетнамға және басқа да әскери орналасқан жерлерге USO Рождестволық сапарына қатысты. Блю көптеген қайырымдылық ұйымдарымен жұмыс істеу арқылы белсенділігін сақтап, Safeway All Stars Challenge Sports, автомобильдерді қайырымдылыққа беру, жұлдызды гольф турнирлері және балаларға көмек көрсету сияқты шараларға қатысты. Сондай-ақ, Блю Коста-Рикада бейсболды дамытуға белсенді түрде атсалысты.

Жеке өмір және өлім

1989 жылдың қыркүйегінде Блю Пегги Шеннонға Candlestick Park-тағы питчерлік төбеде үйленді. Оның куәгері – бұрынғы командаласы Уилли МакКови болды, ал Орландо Сепеда Шеннонды төбеге бастап әкелді. Олардың егіз қыздары болды және 1996 жылы ажырасты. Оның Деррик деген ұлы және тағы екі қызы болды. Бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Блю көп жылдар бойы Калифорния штатының Твен Харт аймағында, Сиерра-Невада тауларының етегінде тұрды, содан кейін 2007 жылға дейін Калифорния штатының Трейси қаласына көшіп барды. Блю 2023 жылдың 6 мамырында 73 жасында Шығыс аймақтағы ауруханада қайтыс болды. "Атлетикс" командасының өкілдерінің мәлімдемесіне сәйкес, Блю рак ауруының асқынуларынан көз жұмды.