Кіріспе

фильмдік стиль берумен айналысатын постпродакшн компаниясы

Фильмдік стиль (немесе фильмдеу) – бейнематериалдың түсірілгендей көріну үшін жалпы келбетін өзгерту процесі. Бұл процесс әдетте электрондық жолмен жүзеге асырылады, бірақ кейде фильмдеу кейбір оптикалық техникалардың, мысалы, тележазудың қосымша нәтижесі ретінде де пайда болуы мүмкін. Бұл эффект VidFIRE деп аталатын процеске кері әсер етеді.

Видео мен фильм арасындағы айырмашылықтар

Кадр жылдамдығы: фильм үшін секундына 24 кадр, ескі SD видео үшін секундына 30 немесе 40 кадр. Қазіргі заманғы бейнекамералар 24 және одан жоғары кадрлармен де түсіруге мүмкіндік береді. Жалюзи бұрышы: фильмге арналған қысқа (90° - 210°), ескі видеоға жиі ~350°. Қазіргі заманғы бейнекамералар электронды немесе – Arri бейнекамераларында – механикалық жалюзилерді реттеуге ие. Динамикалық диапазон: фильм және бейне жүйелерінің жарықтық динамикалық диапазонды қамтиту шектері әртүрлі. Қазіргі заманғы бейнекамералар киноның динамикалық диапазонына жақын, және режиссерлер олардың қолданылуын жақсы түсінеді. Көру бұрышы және тереңдік: Тереңдік өрісі кескін жазықтығының мөлшерімен байланысты, бірақ кескін жазықтығы тікелей DOF-қа байланысты деген жалған пікір бар. Кішкентай кескін жазықтықтары (пленка немесе сенсор) ұқсас көру бұрышына жету үшін пропорционалды түрде кіші линзаны қажет етеді. Яғни, 12 градус көлденең көру бұрышы бар кадрға 16 мм пленкада 50 мм линза, 35 мм пленкада 100 мм линза, ал 65 мм пленкада 250 мм линза қажет болады. Ал 250 мм линза 50 мм линзаға қарағанда әлдеқайда аз тереңдік береді. Осыдан, көптеген тұтынушылық бейнекамералардағы стандартты линзалардың тереңдік өрісі 35 мм пленкаға қарағанда кеңірек екені көрінеді. Red One немесе Panavision Genesis сияқты цифрлық кинокамералар, сондай-ақ бейнеге түсіру мүмкіндігі бар кейбір цифрлық SLR камералары (мысалы, Canon EOS 5D Mark II) 35 мм пленка кадрларының шамамен мөлшерімен тең сенсорларға ие, сондықтан олар бірдей көру бұрышы сипаттамаларын көрсетеді. Фотохимиялық түс реттеуі/градациясы: тек пленкамен ғана мүмкін; бейне үшін ақ тепе-теңдігін реттеу ұқсас функцияны орындайды. Шу түрі: пленкадағы түйіршік шуы статистикалық және визуалды тұрғыдан цифрлық сенсор шуынан өзгеше. Дегенмен, бейнеге фильмнің түйіршігін имитациялау үшін жасанды шу қосуға болады. Секіру және тоқу: Пленкадан көрсетілген суреттер, экранда кадрдан кадрға дұрыс тізілмеуі мүмкін, себебі тірек тесігінің мөлшерінде шағын өзгерістер болады.

Кестелік жылдамдығы

Қазіргі таңда қолданылатын цифрлық кинокамералардың көпшілігі 24p форматында (секундына 24 прогрессивті кадр) жұмыс істейді. Ескі камералармен түсіргенде 50 Гц интерлейс видеосы (әдетте PAL және SECAM форматтарында қолданылады) секундына 25 прогрессивті кадрға өңдеуге салыстырмалы түрде оңай болады, бұл PAL/SECAM телекино процесінде қолданылатын кадр жылдамдығымен сәйкес келеді. Әр екі бейне өрісін біріктіруге болады, кезектегі бір өріс томендетіледі, ал қалған өрістер екі есе ұзартылып көрсетіледі (бұл вертикальді ажыратымдылықты едәуір төмендетеді), немесе әр екі өрістен бір кадр алу үшін қозғалыс бағалау процесі қолданылуы мүмкін. Бұл техника кейде «өріссіз видео» немесе FRV деп аталады. Кейбір заманауи PAL видеокамералар секундына 25 кадрлық прогрессивті бейне шығару мүмкіндігін ұсынады, бұл фильмге уақытша ұқсастық беру үшін бейнені кейін өңдеу қажеттілігін жоққа шығарады. Ал 60 Гц интерлейс видеосын (NTSC және PAL M жүйелерінде қолданылады) фильмге ұқсас кадр жылдамдығына айналдыру әлдеқайда қиын. PAL/SECAM фильміндей етіп өңдегенде секундына 30 кадрлық бейне шығады, бұл фильмнен едәуір жылдам. Әр бес өрістің екеуін жоюға болады (және қалған өрістерге 3:2 Pulldown қолданылуы мүмкін), бірақ осы процестен кейін қозғалыс өте тегіс болмайды. NTSC видеосын секундына 24 кадрға айналдыру үшін әдетте күрделі компьютерлік қозғалыс бағалау және өріс біріктіру қолданылады – бұл жақында ғана мүмкін болды және әлі де PAL фильмдеу түрлендіруімен салыстырғанда нашар нәтиже береді. Көптеген компьютерлік монтаждау бағдарламалары бейнені деинтерлейс арқылы фильмге жақындатуға мүмкіндік береді. Интерлейс кадры – бұл екі өрістің комбинациясы, біреуі тақ нөмірлі сканерлеу жолдарымен, ал екіншісі жұп нөмірлі жолдармен ұсынылады. Интерлейс «тісті» (combing) деп аталатын қозғалыс бұрмалануына және тік детальдар ажыратымдылық шегіне жақындағанда «ішкі желілік дірілге» (interline twitter) әкеледі, бұл екеуі де фильмде кездеспейді. Деинтерлейсинг осы артефакттарды жоюға немесе азайтуға көмектеседі, нәтижесінде фильмге жақын кескінге қол жеткізіледі. Кейбір арзан тұтынушылық өңдеу бағдарламалары деинтерлейсингті бір өрісті жою арқылы жүзеге асырады. Бұл түпнұсқа кадрдың вертикальді ажыратымдылығын екі есеге төмендетеді және кейде кескінге тік бұзылыстарды қосады.

Жапқыш бұрышы

Әрбір кадр үшін бейнекамералар әдетте сенсорын барынша ұзақ уақытқа жарыққа шығарады, ал кинокамералар негативті осы уақыттың жартысына дейін ғана жарыққа шығарады, қалған уақытта негативті жылжыту үшін. Дегенмен, қазіргі көптеген бейнекамералар соқпақ уақытын қолмен реттеуге мүмкіндік береді, сондықтан бұл мәселе енді қатты алаңдатуды тудырмайды.

Динамикалық ауқым

Ескі бейне технологиясының экспозицияның динамикалық диапазоны 5 аялдаманы құрады. Қазіргі заманғы HD бейнекамералардың диапазоны 14 аялдамаға дейін жетеді. Сондықтан экспозиция мәселесі бұрынғыдай өткір емес, бірақ видеоның гамма қисығының шектерінде пленкадан нашаррақ екеніне қатысты кең таралған пікір бар. Видеода ақтар көтеріліп кетеді, ал пленка әдетте тегіс және жақсырақ ашық түске ие болады.

Степендеу

Бейнематериалға "киноға тән көрініс" беру үшін түс реттеу жүргізілуі мүмкін. АҚШ-та бұл процеске көбінесе түс кестесін жасау дейді.

Секіріп , тоқыңыз

Стандартты кинопроекторда әрбір кадр бір секундтың үлесінде тікбұрышты қақпа деп аталатын ашық тесікке қарсы қозғалмай бекітіледі. Қақпаға кіргенде, жарық экранға түсірілетін кадрдағы бейнеден өтеді. Аспап жарықты тоқтатар тұста, келесі кадрды аспап қайта ашылғанға дейін қақпаға тіркеу үшін тік тіректер немесе тырнақ деп аталатын құрылғы қолданылады. Тік тіректердің (немесе тырнақтың) шұғаның тесіктеріне әрқашан толық сайып кірмейтініне назар аудару керек. Тіректердің тесіктерге кедергісіз кіруі және шығуы үшін шамалы бос орын болуы тиіс. Осы айырмашылықтың салдарынан әрбір кадрды әрқашан қақпаның ішінде дұрыс орналастыру мүмкін емес; кадр сәл жоғары немесе төменге (секіру) немесе солға немесе оңға (қозғалу) ығысуы мүмкін. Бұл фильм көрсетілімінде кадрдан кадрға қажетсіз қозғалыс тудырады. Фильм тозығы жеткенде, шұға тесіктерінің кеңеюіне байланысты бұл айырмашылық күшейеді, соның салдарынан кадрдың орналасуындағы қателіктер көбейеді. Фильмді сканерлеу арқылы электрондық (видео) көшірме жасалғанда, шұға тесіктерінің тозуынан туындаған кадрдың орналасуындағы өзгерістерді азайтуға бағытталған әртүрлі тәсілдер қолданылады. Бұл тәсілдер неғұрлым тиімді болса, нәтижедегі көшірмеде "фильмге тән" ерекшеліктер соғұрлым азырақ болады. Керісінше, егер бұл түзету азайтылса немесе тоқтатылса, электрондық көшірмеде секіру мен қозғалу көбірек байқалып, тұрақсыздық сезімін тудыруы мүмкін.