Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі. USS Montgomery (DD–121) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, кейіннен DM-17 болып қайта жіктелген кеме. Ол Монтгомери атымен аталатын бесінші кеме және контр-адмирал Джон Б. Монтгомеридің құрметіне аталды.
Wickes class destroyer
USS Montgomery (DD–121) was a in the United States Navy during World War I, later reclassified DM 17. She was the fifth ship named Montgomery and was named for Rear Admiral John B. Montgomery.
Құрылыс және іске қосу
Монтгомери кемесі «Ньюпорт Ньюс Кеме құрылысы және Құрғақ док» компаниясымен салынды. Кеме 1918 жылдың 23 наурызында адмирал Монтгомеридің ұрпағы Эндрю Джонс әйелдің спонсоры болуымен суға жіберілді. Эсминец 1918 жылдың 26 шілдесінде қолданысқа берілді.
Montgomery was built by Newport News Shipbuilding & Dry Dock Company. The ship was launched on 23 March 1918, sponsored by Mrs. Andrew Jones, a descendant of Admiral Montgomery. The destroyer was commissioned on 26 July 1918.
Қызмет тарихы
Шығыс жағалауда сынақтан өткеннен кейін, Монтгомери 1918 жылғы 25 тамызда Хэмптон-Роудстан алғашқы суасты қайықтарға қарсы патрульдік миссиясын орындау үшін шықты. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін осы патрульдерді жағалау күзетімен кезектестіре жүргізді. 1919 жылғы 19 шілдеге дейін Мэннен Кубаға дейін жаттығулар мен флоттық маневрлерді жүргізді, содан кейін Хэмптон-Роудстан батыс жағалаудағы міндеттерге аттанды. Монтгомери 7 тамызда Сан-Диегоға 4-ші эсминецтер эскадрильясына қосылу үшін келді. Келесі 3,5 жыл бойы ол Аляскадан Панамаға дейін флоттық операцияларға қатысты, содан кейін 1922 жылғы 17 наурызда Сан-Диегода деактивацияға кірісті, ал 1922 жылғы 6 маусымда қызметтен босатылды. 1931 жылғы 5 қаңтарда DM-17 ретінде қайта белгіленген Монтгомери жеңіл мина тастау кемесіне айналдырылып, 1931 жылғы 20 тамызда қайтадан қолданысқа енгізілді. Желтоқсанда ол Перл-Харборға бағытталды, ол 1937 жылғы 14 маусымға дейін оның базасы болды, содан кейін Сан-Диегоға оралды, онда 1937 жылғы 7 желтоқсанда қызметтен босатылып, резервке жіберілді.
Following an east coast shakedown, Montgomery left Hampton Roads on 25 August 1918 for her first anti submarine patrol, alternating such patrols with coastal escort duty until the close of World War I. She conducted training and fleet maneuvers from Maine to Cuba until 19 July 1919, when she departed Hampton Roads for west coast duty. Montgomery arrived at San Diego on 7 August to join Destroyer Squadron 4, Pacific Fleet. For the next 31/2 years she took part in fleet operations from Alaska to Panama, then on 17 March 1922 began inactivation at San Diego, where she decommissioned on 6 June 1922. Re designated DM 17 on 5 January 1931, Montgomery was converted to a light minelayer and recommissioned on 20 August 1931. In December she sailed to Pearl Harbor, her base until 14 June 1937, when she returned to San Diego, there to decommission on 7 December 1937 and go into reserve.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында әлемдегі шиеленістердің күшеюімен Монтгомери қайта жандандырылып, 1939 жылдың 25 қыркүйегінде қайта комиссияланды. Ол соғысқа дайындыққа қатысты және 1940 жылдың 3 желтоқсанына дейін батыс жағалауда бірнеше буксирлеу тапсырмаларын орындады. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауымен Монтгомери дереу маңызды базаға қарай суасты қайықтарына қарсы патрульдеуге және аралдар арасындағы конвойлерді сүйемелдеуге кірісті. 1942 жылдың 11 сәуірінде Гавайиден Сува, Фиджиге аттанған Монтгомери 16 ай бойы Сува, Эспириту-Санто және Нумеадан Тынық мұхитының оңтүстік-батысында эскорттық және мина қою операцияларын жүргізді, Соломон аралдары үшін күреске көмектесті. Осы қызметке бір үзіліс 1943 жылдың 22 қыркүйегінен 12 қарашасына дейін болды, ол Атту мен Кисканы қайта басып алуға дайындық ретінде Алеут аралдарында миналар салу үшін солтүстікке қарай жүзіп кетті. 1943 жылдың 24-25 тамызында Гуадалканал жағалауында мина даласын орналастырған кезде Монтгомери Преблмен соқтығысып, мұртынан 6 метр жоғалтты. Ол Тулаги мен Эспириту-Сантода уақытша жөндеу жұмыстарын жүргізіп, 1 қазанда Сан-Францискоға аттанды, 19 қазанда жетті. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін Монтгомери он айлық қызметке кірісті, оған Сан-Франциско мен Гавайи арасындағы екі конвойды сүйемелдеу сапары (1943 жылдың 8 желтоқсаны мен 1944 жылдың 5 ақпаны), Кваджалейн маңында қорғаныс миналарын орнату (17 наурыздан 4 сәуірге дейін), Маджуроға конвойді сүйемелдеу (1944 жылдың мамыр айы) және Гавайи аралдарындағы жергілікті конвойді сүйемелдеу кірді. Монтгомери 1944 жылдың 25 маусымында жаудың суасты қайығына шабуыл жасады, бірақ көзге көрінбейтін нәтиже болды. Эниветокке сүйемелдеу сапарынан кейін (28 маусым - 16 шілде) ол Гуадалканалға Палау аралдарына шабуылға дайындалу үшін аттанды. 6 қыркүйекте шабуылға шыққан Монтгомери 12 қыркүйекте Пелелиу маңында орналасты. 17 қыркүйекте ол Ангаурға шабуыл жасаған әскерлерді тасымалдаған көліктерді сүйемелдеді, екі күннен кейін Улитиде миналарды жою және патрульдеу міндеттерін орындау үшін аттанды, ол 14 қазанға дейін жалғасты. 15 қазанда Нгулуды бомбалады және атолды басып алу кезінде шағын мина қойғыштар үшін аналық кеме ретінде қызмет етті. 17 қазанда Нгулу маңында кемеге зәкір қаққанда, Монтгомери кемеге жақын жерде жүзіп бара жатқан минаны байқады. Жел кемені жоюға немесе оны жоюға мүмкіндік бермей, минаға соқты. Нәтижесінде болған жарылыс екі машина бөлімі мен бір қазандық бөлімін су басты, жанар май бактерілері жарылып, төрт экипаж мүшесі қаза тапты. Құтқару жұмыстары оны жөндеу үшін Улитиге сүйретіп әкелгенге дейін су бетінде ұстады. 1945 жылдың 12 қаңтарында өз күшімен жүріп, Монтгомери 14 ақпанда Сан-Францискоға жетті. Ол жерде оны қызметтен шығару ұсынылды, ол 1945 жылдың 23 сәуірінде орындалды. Монтгомери 1946 жылдың 11 наурызында металл тескілеуге сатылды.
With world tension increasing on the eve of World War II, Montgomery reactivated, recommissioning on 25 September 1939. She trained for possible war service and completed several towing assignments on the west coast until 3 December 1940 when she sailed for her new home port, Pearl Harbor. At Pearl Harbor during the Japanese attack on 7 December 1941, Montgomery immediately began anti submarine patrols in the approaches to the vital base, as well as inter island convoy duty. Departing Hawaii on 11 April 1942 for Suva, Fiji, Montgomery began 16 months operating from Suva, Espiritu Santo, and Nouméa for escort and minelaying operations in the southwest Pacific, aiding in the struggle for the Solomons. One interruption to this service was 22 September to 12 November, when she sailed north to lay mines in the Aleutians in preparation for the recapture of Attu and Kiska. While laying a minefield off Guadalcanal on the night of 24 to 25 August 1943, Montgomery collided with Preble, losing 20 feet (6 m) of her bow. She made temporary repairs at Tulagi and Espiritu Santo, then sailed on 1 October for San Francisco, arriving on 19 October. Repairs completed, Montgomery began ten months of activity which included two convoy escort voyages between San Francisco and Hawaii (8 December 1943 to 5 February 1944), defensive minelaying around Kwajalein (17 March to 4 April), convoy escort to Majuro (May 1944), and local convoy escort in the Hawaiians. Montgomery attacked an enemy submarine contact on 25 June 1944 without evident result. After an escort voyage to Eniwetok and return (28 June to 16 July), she sailed for Guadalcanal to prepare for the invasion of the Palaus. Getting underway for the assault on 6 September, Montgomery took station off Peleliu on 12 September to destroy mines swept from the Japanese minefields. On 17 September she screened transports landing assault troops on Angaur, and two days later sailed for mine destruction and patrol duties at Ulithi until 14 October. She bombarded Ngulu on 15 October and acted as mother ship for small minelayers during the capture of the atoll. While anchored off Ngulu on 17 October, with her engines secured, Montgomery sighted a mine floating close aboard to port. The wind swung the ship down onto the mine before she could get underway or destroy it. The resulting explosion flooded both engine rooms and one fireroom, ruptured fuel tanks, and killed four of her crew. Salvage efforts kept her afloat until she could be towed to Ulithi for repairs. Underway on her own power on 12 January 1945, Montgomery arrived at San Francisco on 14 February. There it was recommended that she be decommissioned, which she was on 23 April 1945. Montgomery was sold for scrapping on 11 March 1946.
Марапаттар
Монтгомери Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін төрт шайқас жұлдызымен марапатталды.
Montgomery received four battle stars for World War II service.