Дэвид Уилкокс: Дирижер, сазгер және әскери қайраткер өмірі
David Willcocks
Дэвид Уилкокс (1919-2015) – британдық дирижер, органды таңғырлатқан, композитор. Кингз колледжі хорының басшысы, "Carols for Choirs" авторы. Соғыстағы ерлігі үшін марапатталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық хор дирижері (1919–2015)
British choral conductor (1919–2015)
Сэр Дэвид Валентин Уиллкокс (30 желтоқсан 1919 – 17 қыркүйек 2015) – британдық хор дирижері, органшы, композитор және музыка әкімшісі. Ол Кембридж қаласындағы Кингс колледжінің хорымен байланысы үшін ерекше танымал болды, 1957 жылдан 1974 жылға дейін оған жетекшілік етті, осы кезеңде көптеген хабарлар мен жазбалар жасады. Ол жазған бірнеше әндер мен хорлық өңдеулер «Хорларға арналған әндер» кітаптар сериясында жарияланды, оны Реджинальд Жак пен Джон Раттермен бірге редакциялады. Сонымен қатар ол Лондондағы Корольдік музыка колледжінің директоры болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1939–1945) ол Ұлыбритания армиясының офицері болып қызмет етті және 1944 жылдың шілдесіндегі Нормандия шайқасында 112-ші биіктіктегі ерлігі үшін Әскери крестпен марапатталды. Оның үлкен ұлы Джонатан Уиллкокс та композитор.
Sir David Valentine Willcocks, (30 December 1919 – 17 September 2015) was a British choral conductor, organist, composer and music administrator. He was particularly well known for his association with the Choir of King's College, Cambridge, which he directed from 1957 to 1974, making frequent broadcasts and recordings. Several of the descants and carol arrangements he wrote for the annual service of Nine Lessons and Carols were published in the series of books Carols for Choirs which he edited along with Reginald Jacques and John Rutter. He was also director of the Royal College of Music in London. During the Second World War (1939–1945) he served as an officer in the British Army, and was decorated with the Military Cross for his actions on Hill 112 during the Battle of Normandy in July 1944. His elder son, Jonathan Willcocks, is also a composer.
Өмірбаян
Корнуоллдың Ньюквей қаласында туған Уиллкокс 1929 жылдан 1934 жылға дейін Вестминстер аббаттығында хоршы бала ретінде музыкалық білімін бастады, бұл туралы сол кездегі Король музыкасының шебері сэр Генри Уолфорд Дэвис Эрнест Буллокқа ұсынған болатын. 1934 жылдан 1938 жылға дейін ол Бристольдегі Клифтон колледжінде музыка стипендиясы бойынша оқыды, онда оның ұстазы Дуглас Фокс болды, ол оның ең маңызды музыкалық ықпалы болды. Сол жерде ол Дэвид Бриггспен танысты, ол хор стипендиясының иегері (бас). Уиллкокс пен Бриггс кейіннен 1959 жылдан 1974 жылға дейін Корольдік колледжде әріптес болды, олар органшы және хор ұлдарының шебері, сондай-ақ Корольдік колледж мектебінің директоры қызметін атқарды, бұл мектепке Корольдік колледж хорының хоршы балалары қатысты.
Born in Newquay in Cornwall, Willcocks began his musical training as a chorister at Westminster Abbey from 1929 to 1934, following a recommendation by the then Master of the King's Music, Sir Henry Walford Davies, to Ernest Bullock. From 1934 to 1938, he was a music scholar at Clifton College, Bristol, where his teacher was Douglas Fox, his most important musical influence. There, he met David Briggs, a choral scholar (bass). Willcocks and Briggs would later be colleagues at King's, from 1959 to 1974, as Organist and Master of the Choristers and as Headmaster of King's College School, the school attended by the choirboys of King's College.
Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол музыкадағы оқуын үзіліспен тоқтатып, Ұлыбритания армиясында қызметке түсті. 1941 жылғы 15 ақпанда Корнуолл герцогының жеңіл жаяу әскеріне (DCLI) екінші лейтенант болып кірді және 1944 жылғы 10-11 шілде түнінде Нормандия шайқасындағы іс-әрекеттері үшін, 5-ші батальон DCLI-де батальонның барлау офицері қызметін атқарғандығы үшін уақытша капитан дәрежесінде Әскери крестпен марапатталды. 43-ші (Уэссекс) жаяу әскер дивизиясының 214-ші жаяу әскер бригадасы құрамындағы батальонға «Эпсом» операциясы аясында Францияның Нормандиясындағы 112-ші биіктікті ұстауға бұйрық берілді. Ол түн бойы өте жақсы қызмет етіп, артиллериялық қолдау шақырып, неміс әскерлеріне ауыр шығын келтіруге көмектесті, осы арқылы қарсы шабуылдарды тойтарды. Түнде батальон 250-ден астам жауынгерін жоғалтты, оның ішінде батальон командирі мен рота командирінің бірі болды. Осыдан кейін Уиллкокс батальон штабының басшысы қалды, ол сол кезде батальонның ең алдыңғы бөлігі еді. Ол әскерлерді біріктіріп, батальонның тұруын және қайта ұйымдасуын қамтамасыз етті. Марапат 1944 жылғы 21 желтоқсанда жарияланды.
With the outbreak of the Second World War, he interrupted his studies in music to serve in the British Army. He was commissioned as a second lieutenant in the Duke of Cornwall's Light Infantry (DCLI) on 15 February 1941, and was awarded the Military Cross as a temporary captain for his actions during the Battle of Normandy on the night of 10/11 July 1944, when he was serving with the 5th Battalion, DCLI as battalion intelligence officer. The battalion, part of the 214th Infantry Brigade of the 43rd (Wessex) Infantry Division, was ordered to hold Hill 112 in Normandy, France, as part of Operation Epsom. He carried out his duties outstandingly overnight, helping inflict severe casualties on the German forces by calling in artillery support to break up counter attacks. The battalion suffered over 250 casualties during the night, including the commanding officer and one of the company commanders. This left Willcocks in command of the battalion headquarters, which by then was the furthest forward part of the battalion. He rallied the men, enabling the battalion to stand firm and reorganise. The award was gazetted on 21 December 1944.
Музыкалық мансап
1945 жылы Уиллкокс Кембриджке оқуға оралды, ал 1947 жылы Кингс колледжінің мүшесі болып сайланды және Кембридж филармониясының дирижері болып тағайындалды. Сол жылы ол Солсбери соборында органшы және Солсбери музыкалық қоғамының дирижері болды. 1950 жылы Вустер соборына ауысып, 1957 жылға дейін сонда қызмет етті, сол кезде ол собордың органшысы, 1951, 1954 және 1957 жылдары Үш хор фестивалінің бас дирижері және Бирмингем қаласының хорының дирижері болды. 1956 жылдан 1974 жылға дейін ол Брэдфорд фестивальдік хор қоғамының дирижері болды, сонымен қатар 1990-шы жылдардың басында олардың Рождество концерттерінде қонақ дирижер ретінде қатысты. 1957 жылдан 1974 жылға дейін ол Кембридждегі Король колледжінің Музыка директоры лауазымын атқарды. Ол колледж хорымен көптеген жазбалар жасады. (Ең танымал жазбалардың бірі – Томас Таллистің 1965 жылы жазылған «Spem in alium» шығармасы.) Хор кеңінен гастрольде болып, әлемдік аренада концерттер берді, сондай-ақ теледидар мен радио арқылы халықаралық деңгейде танылды. Уиллкокстың жетекшілігімен Кембридж университетінің музыкалық қоғамы 1963 жылы (Перуджа) Миланда, Ла Скалада және Венецияда Бенджамин Бриттеннің «Соғыс реквиемін» орындады. Кейін хор Жапония, Гонконг, Португалия және Нидерландыда өнер көрсетті. 1960 жылы ол Лондондағы Бах хорының музыкалық директоры болды және 1977 жылы Патшайымның күміс юбилейіне орай «Бакалавр» орденімен марапатталды. Ол Англияда құрметті ғылыми дәрежелерге ие болды.
Willcocks returned to Cambridge in 1945 to complete his studies, and in 1947 was elected a Fellow of King's College and appointed Conductor of the Cambridge Philharmonic Society. In the same year, he became the organist at Salisbury Cathedral and the conductor of the Salisbury Musical Society. He moved to Worcester Cathedral in 1950 and remained until 1957, during which time he was organist of the cathedral, principal conductor of the Three Choirs Festival in 1951, 1954, and 1957, and conductor of the City of Birmingham Choir. From 1956 to 1974 he was also conductor of the Bradford Festival Choral Society, whilst continuing as guest conductor for their carol concerts into the early 1990s. From 1957 to 1974 he held the post for which he is probably best known, Director of Music at King's College, Cambridge. He made numerous recordings with the college choir. (Among the most notable recordings was one of Thomas Tallis's Spem in alium, made in 1965.) The choir toured extensively, giving concerts worldwide, as well as garnering further acclaim internationally through television and radio appearances. Under the baton of Willcocks, Cambridge University Musical Society performed Benjamin Britten's War Requiem in 1963 in (Perugia) Milan, La Scala, and in Venice. The choir subsequently performed the work in Japan, Hong Kong, Portugal, and the Netherlands. In 1960, he also became the musical director of the Bach Choir in London. and was created a Knight Bachelor in 1977 in the Queen's Silver Jubilee Honours. He held honorary degrees in England
Корольдік колледжден кеткеннен кейін Уиллкокс дирижерлік және ноталарды өңдеумен айналысып, осы қызметтерді басты жұмысы етті. 1990 жылы «The New York Times» газетінде жарияланған мақалада ол өткен жылы АҚШ-қа тоғыз рет сапар шеккені, оның ішінде Манхэттендегі Сент-Томас шіркеуінде «Евенсонг» дирижерлік еткені және Мормондық табernacle хорын басқарғаны айтылды. 2010 жылдың 15 мамырында Лондонның Корольдік Альберт залында оның музыкаға қосқан үлесіне арналған салтанатты шара өтті, онда Уиллкокс таңдаған шығармалар «Really Big Chorus» құрамына кіретін әншілер орындады. Арнайы қонақтардың ішінде Кембридждегі Король колледжінің хоры болды, олар үш шығарма орындады. Ол 2015 жылдың 17 қыркүйегінде Кембридждегі үйінде таңертең қайтыс болды.
After stepping down from the Royal College, Willcocks resumed conducting and editing scores as his primary activities. A 1990 profile in The New York Times noted that he had made nine visits to the United States in the previous year, including conducting Evensong at St. Thomas Church in Manhattan and conducting the Mormon Tabernacle Choir. On 15 May 2010, a celebration of his contribution to music took place at the Royal Albert Hall in London, where pieces selected by Willcocks were performed by singers who are part of the Really Big Chorus. Special guests included choristers from King's College Choir, Cambridge, who performed three pieces. He died at home in Cambridge on the morning of 17 September 2015.
Жазбалар мен хабар тарату
Уиллкокс (Лондон) Бах хорымен, ағылшын камералық оркестрімен, Сент-Мартин академиясымен, Жак оркестрімен, Филармония оркестрімен және Лондон симфониялық оркестрімен, сондай-ақ Кембридж қаласындағы Кингс колледжінің хорымен жазбалар жасады. Ол 1931 жылдан бері жыл сайын BBC арнасында көрсетілетін Рождество қарсаңындағы «Тоғыз сабақ және ән» қызметін жүйелі түрде жүргізіп келді. Ол сонымен қатар Оксфорд университеті баспасының «Шіркеу музыкасы» сериясының бас редакторы болды. Кингстегі жылдарында хор 1963 жылғы наурыз айында Дэвид Уиллкокс басшылығымен Аллегридің «Miserere» туындысының алғашқы және жиі қайта басылған жазбасын жасады, онда кейін көрнекті дирижер болған 12 жасар Рой Гудман солист ретінде өнер көрсетті. 1965 жылы ол Кингс колледжінің хорымен бірге Таллистің «Spem in alium» туындысын жазды. Ол әсіресе Рождество әндерінің кеңінен қолданылатын хорлық аранжировкаларымен танымал, олардың көпшілігі бастапқыда Кингстегі «Тоғыз сабақ және ән» қызметі және/немесе Бах хорының Рождестволық концерттері үшін жазылған немесе аранжировкаланған. Олар 1961–1987 жылдар аралығында Уиллкокс пен Реджинальд Жак (бірінші том) немесе Джон Раттер редакциялаған бес «Карлз фор Хойрс» антологиясында жарияланды. Әсіресе, әннің қосымша бөлімдері музыканың ең танымал және жақсы көрілетін бөліктерінің бірі болып табылады. Ол Кингс колледжі хорының музыкалық директоры және Кембридж қаласындағы Кингс колледжінің құрметті мүшесі болды. 2010 жылғы 21 қыркүйекте BBC Radio 4 арнасында «Soul Music» атты серияда Уиллкокс Форенің «Requiem» туындысын талқылады. Бағдарламаға 112 төбедегі шайқастар туралы естеліктері енгізілді. Сондай-ақ, Олаф Шмидтің жесірі Кристина да көрсетілді. Уиллкокс соғыстың моральдық жағына күмән келтірді.
Willcocks made recordings with the (London) Bach Choir, the English Chamber Orchestra, the Academy of St Martin in the Fields, the Jacques Orchestra, the Philharmonia Orchestra, and the London Symphony Orchestra as well as with the Choir of King's College, Cambridge, with whom he regularly conducted the Nine Lessons and Carols service on Christmas Eve, broadcast by the BBC every year since 1931. He also served as general editor of the Church Music series of the Oxford University Press. During his years at King's, an early and frequently reissued recording of the Allegri Miserere was made in March 1963 by the choir, conducted by David Willcocks, and featuring a 12 year old Roy Goodman, later a distinguished conductor, as the treble soloist. In 1965, he made his famous recording, with the Choir of King's College, of Tallis's Spem in alium. He is particularly known for his widely used choral arrangements of Christmas carols, many of which were originally written or arranged for the Service of Nine Lessons and Carols at King's and/or the Bach Choir's Christmas concerts. They are published in the five Carols for Choirs anthologies (1961–1987), edited by Willcocks with Reginald Jacques (first volume) or John Rutter. The descant arrangements in particular are among the most famous and well loved musical components. He was Music Director Emeritus of King's College Choir, and an Honorary Fellow of King's College, Cambridge. A notable broadcast took place on BBC Radio 4 on 21 September 2010 in a series called Soul Music, when Willcocks profiled Fauré's Requiem. The programme included his memories of the fighting at Hill 112. The profile also featured Christina, widow of Olaf Schmid. Willcocks questioned the morality of war.