Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық композитор (1869–1941)
British composer (1869 1941)
Сэр Генри Уолфорд Дэвис (6 қыркүйек 1869 – 11 наурыз 1941) – ағылшын композиторы, органшы және педагог. 1934 жылдан 1941 жылға дейін Король музыкасының шебері лауазымын атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күштері қатарында қызмет етті, осы кезеңде Корольдік әуе күштері маршын жазды, сондай-ақ Британдық радио корпорациясының музыка жөніндегі кеңесшісі болды және 1924–1941 жылдар аралығында музыка туралы сұраныс тудырған лекциялар оқыды.
Sir Henry Walford Davies (6 September 1869 – 11 March 1941) was an English composer, organist, and educator who held the title Master of the King's Music from 1934 until 1941. He served with the Royal Air Force during the First World War, during which he composed the Royal Air Force March Past, and was music adviser to the British Broadcasting Corporation, for whom he gave commended talks on music between 1924 and 1941.
Алғашқы жылдар
Генри Уолфорд Дэвис Шропширдің Озвестри қаласында дүниеге келді. Ол Джон Уитридж Дэвис пен Сьюзанның (құрметті Грегори) тоғыз баласының жетіншісі және төрт аман қалған ұлының ең кішісі болды. Олар музыкалық отбасы еді: Дэвис аға, кәсібі бойынша бухгалтер, Озвестриде хор қоғамын құрып, жетекшілік етті және Уолфорд хорда болған Христос шіркеуінің қауымдық шіркеуінің хормейстері болды. Оның басқа екі ұлы, Чарли мен Гарольд кейіннен шіркеуде органшы болып қызмет етті; соңғысы 1919 жылдан 1947 жылға дейін Аделаида университетінде музыка профессоры болды. 1882 жылы Уолфорд Виндзор замкіндегі Сент-Джордж шіркеуіне хоршы ретінде қабылданды, оны органшы, сэр Джордж Элви қабылдады. 1885 жылы дауысы өзгергенде Дэвис хордан кетіп, сол жылы Виндзордың Ұлы саябағындағы Барлық қасиеттілердің патшалық шіркеуінің органшысы болып тағайындалды, сондай-ақ Элвидің ізбасары Уолтер Парраттың және декан (кейіннен архиепископ) Рэндалл Дэвидсонның хатшысы болды. Кейін басқа университеттер де оның үлгісін ұстанды. Дэвис 1889 жылы Кембридж музыкасының бакалаврлық емтиханына түсті, бірақ оның тапсырмасы (Мэтью Арнольдтың сөздеріне жазылған "Болашақ" кантатасы) сәтсіз аяқталды. Кембридж музыка профессоры Чарльз Вильерс Стэнфордтың ынталандыруымен Дэвис екінші рет сынады; ол сәтті болды және 1891 жылы бітірді. Оның мұғалімдері Хьюберт Пэрри және (бір семестрге) Стэнфорд композициядан, ал В. С. Рокстро (контрпункт), Герберт Шарп (фортепиано) және Хайдн Инвардс (скрипка) сабақ берді. Ол үш ай бойы Кампден Хиллдегі Сент-Джордж шіркеуінің, ал бір жыл бойы Соходағы Сент-Анн шіркеуінің органшысы болды, 1891 жылы денсаулығына байланысты қызметтен кеткенге дейін.
Henry Walford Davies was born in the Shropshire town of Oswestry. He was the seventh of nine children of John Whitridge Davies and Susan, née Gregory, and the youngest of four surviving sons. It was a musical family: Davies senior, an accountant by profession was a keen amateur musician, who founded and conducted a choral society at Oswestry and was choirmaster of Christ Church Congregational church, at which Walford was a chorister. Two of his other sons, Charlie and Harold, later held the post of organist at the church; the latter was professor of music at the University of Adelaide from 1919 to 1947. In 1882 Walford was accepted as a chorister at St George's Chapel, Windsor Castle, by the organist, Sir George Elvey. When his voice broke in 1885 Davies left the choir and later that year was appointed organist of the Royal Chapel of All Saints, Windsor Great Park and was secretary to Elvey's successor, Walter Parratt, and Dean (later Archbishop) Randall Davidson. Other universities followed suit later.|group= n Davies entered for the Cambridge bachelor of music examinations in 1889, but his exercise (a cantata, The Future, to words by Matthew Arnold) failed. With the encouragement of Charles Villiers Stanford, professor of music at Cambridge, Davies made a second attempt; it was successful, and he graduated in 1891. His teachers there were Hubert Parry and (for a single term) Stanford for composition, and W. S. Rockstro (counterpoint), Herbert Sharpe (piano) and Haydn Inwards (violin). While still at the RCM he was organist of St George's Church, Campden Hill, for three months, and St Anne's Church, Soho for a year until 1891, when he resigned for health reasons.
Ұлттық бедел
1898 жылғы мамыр айында Дэвис Лондон қаласындағы Храм шіркеуінің органшысы және хор жетекшісі болып тағайындалды, ол 1923 жылға дейін осы қызметте болды. Бұл туынды Австралия мен АҚШ-та да орындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дэвис Парри төрағалығымен Соғыс кезеңіндегі музыка комитетіне қосылды, Франциядағы әскерлер үшін концерттер ұйымдастырды және "Fight for Right" қозғалысы үшін музыкалық шаралар өткізді. 1930 жылдан бері Уолфорд Дэвистің "Салтанатты әуені" ұлттық әуендердің тұрақты тізіміне еніп, Уайтхоллдағы Кенотафтағы Еске алу күнінде орындалатын аза тұту музыкасы ретінде танылды.
In May 1898 Davies was appointed organist and director of the choir at the Temple Church in the City of London, a post he retained until 1923. The work was also given in Australia and the US. During the First World War Davies joined the Committee for Music in War Time under Parry's chairmanship, organised concerts for the troops in France and musical events for the Fight for Right movement. Since 1930 Walford Davies' "Solemn Melody" has been one of the permanent selection of national airs and mourning music performed on Remembrance Sunday at The Cenotaph, Whitehall.