Кит Росс Миллер: Австралияның ұлы крикетшісі және авиаторы

Кіріспе

Австралиялық крикетші (1919–2004)

Кит Росс Миллер (28 қараша 1919 – 11 қазан 2004) – австралиялық тестілік крикетші және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралия Корольдік әуе күштерінің ұшқышы. Миллер Австралияның ең ұлы жан-жақты ойыншысы деп есептеледі. Оның қабілеті, еркін мінезі және сұлу келбеті оны көрермендердің сүйіктісіне айналдырды. Ағылшын журналисі Ян Вулдридж Миллерді крикеттің "алтын баласы" деп атады, соның салдарынан оған "Нуггет" деген лақап қойылды. Крикет тарихындағы ең үздік жан-жақты ойыншының статистикасына ие болған Миллер 1956 жылы тестілік крикеттен зейнеткерлікке шықты. Ол көбінесе жоғары позицияда, кейде тіпті үшінші нөмірде де ойнайтын. Ол допты күшпен соғатын шебер еді, Сиднейдегі крикет алаңында соққан бір тік алтылығы трибунаның жоғарғы бөлігіне тиген кезде әлі де көтеріліп тұрды. Миллер өзінің боулингін өзгерту арқылы батсмендерді шатастырумен танымал болды: ол баяу доптарды аяусыз пайдаланды және жиі жүгірісін өзгертіп, таңқаларлықтай, ең жылдам доптарын қысқа жүгіріспен тастады. Ол сондай-ақ жақсы алаң қорғаушы және әсіресе сырға ұстау кезінде акробатикалық қабілетке ие болды. Миллердің мінезі – жеңіске емес, бәсекеге деген құштарлығы, және оның өмірге деген еркін көзқарасы мен той-думанға бейімділігі – оның крикет мансабын қалыптастыруға және шектеуге көмектесті, өйткені ол капитан және кейіннен ұлттық құрамаға іріктеуші Дональд Брэдманның қатаң моральдық принциптеріне қарсы болды. Невилл Кардус Миллерді "Австралияның ең ұлысы" деп атады; Вулдриджтің жауабы "Шындығында, ол дұрыс айтты" болды. Бұл мәртебе Миллердің Австралия Крикет Даңқының алғашқы он мүшесінің бірі болғанда нақтыланды.

Алғашқы жылдар

1919 жылғы 28 қарашада Мельбурн қаласының батыс жағындағы Саншайн елді мекенінде дүниеге келген Миллер Лесли мен Эдит Миллердің төрт баласының ең кішісі болды. Ол Австралия авиациясының пионері ағайынды Кит пен Росс Смиттердің құрметіне аталған, олар Миллер туған кезде Англиядан Австралияға тарихи сапардың ортасында болған. Миллердің үш ұлы қыс айларында Австралия футболын, ал жаз айларында крикет ойнаған. Әкесі бұрынғы крикетші болғандықтан, ұлдарын классикалық және дәстүрлі техникамен ойнауға үйреткен. Жеті жасында Миллер отбасы Мельбурнның оңтүстік-шығысындағы Элстернуикке көшіп өтті. Бала кезінде Миллер өзінің жасына қарағанда кішкентай болған, сондықтан ол күшке емес, техникасын жетілдіруге мәжбүр болды, бұл болашақта оған көмектесті. 12 жасында Виктория штатының 15 жасқа дейінгі мектеп құрамасына іліккен. Миллер өзінің бойының кішкентай болатынын сезіп, крикет немесе футболшы болудың орнына жокей болудың ықтимал екенін ойлады. Миллер Мельбурн жоғары мектебінде оқыды, бірақ оқуда жақсы нәтижелер көрсетпеді, бұл Вудфуллді көңілсіздікке түсірді. 14 жасында Миллер мектеп құрамасының бірінші тобына ілікті және 44 ұпай жинады. Оның ойынды бақылауы мен тұрақтылығы көрермендерді оны "ұстау мүмкін емес" деп атауға итерді – Вудфуллдің өзінің лақабы. 1934 жылы Миллер барлық пәндерінен емтиханды сәтсіз тапсырды, Вудфуллдің геометрия сабағы бойынша соңғы емтиханында нөл алды және оқу жылын қайталауға мәжбүр болды. Миллердің мектеп крикет командасының капитаны Кит Трускотт оны 1934-1935 жылғы маусымның басында жергілікті "Сент-Килда" клубына сынаққа алып барды, бірақ Миллер оның бес командасының ешқайсысына ілікпеді. Дегенмен, оның командаласы, бұрынғы Виктория штатының ойыншысы Хьюи Кэрролл Миллердің талантын байқап, оны қарсылас "Оңтүстік Мельбурн" клубына шақырды. Вудфулл 1936 жылғы мектеп журналында "Миллерде тесттік матчқа қатысу мүмкіндігі бар" деп жазды. 1936 жылғы наурыз айында Миллер "Оңтүстік Мельбурн" командасы сапында Вудфуллдың капитаны болған "Карлтонға" қарсы ойнады. Миллер 6/32 есебімен ойынға қосылды. Көпшілік Миллерді тұрғызып шапалақтады, ал газеттер оны Понсфорд пен Алан Киппакспен салыстырды. "Карлтон" командасы оған "тамаша өнер көрсеткені үшін" күміс жұмыртқа тостаған сыйлады, оны Вудфулл Миллерге алгебра сабағында тапсырды. Оның бойы өсіп, жокей болу арманынан бас тартуға мәжбүр болды. 1936 жылдың соңында ол 10-шы сыныпты бітіріп, жоғары мектепті тастап, кеңседе жұмыс істеді. 1937-1938 жылғы крикет маусымында Миллер "VCA Colts" клубына ауысты. Жаздың соңында ол Виктория штатының құрамындағы бірінші сыныптық ойында өнер көрсетіп, Мельбурн крикет алаңында Тасманияға қарсы 181 ұпай жинады. 1938-1939 жылдары ол "Оңтүстік Мельбурнға" қайта оралып, Виктория үшін тағы төрт матч ойнады, 25.00 орташа есеппен 125 ұпай жинады. Ол әлі Шеффилд Шилд турнирінде ойнаған жоқ, тек бір матчта ғана қатысқан. Осы кезеңде Миллер футболда да жетістікке жетті, 1937 жылы ағаларының ізімен Виктория футбол ассоциациясындағы (VFA) "Брайтон" футбол клубына қосылды. Миллер 1939-1940 жылдары крикетте өзінің шығар жолын тапты, ол Аделаида Овалда Оңтүстік Австралияға қарсы Шеффилд Шилд турниріндегі бірінші ойынына шақырылды. Ол бесінші нөмірдегі ойыншы ретінде 4 және 7 ұпай жинады. Виктория командасы алаңға шыққанда Миллер болашақ "Жеңілмейтіндер" командасының капитаны Дон Брэдманды қақпадан шығарды. Миллердің командаластарының бірі Перси Бимес болды, ол сонымен қатар "Vacuum Oil" компаниясында оның менеджері болды. Оңтүстік Австралияға қарсы қайталама матчта Миллер аяқ спиннері Кларри Гримметке қарсы белсенділік танытып, агрессивті түрде қадам басып, соққы берді. Миллер 108 ұпай жинап, Шеффилд Шилд турниріндегі бірінші жүздігін тіркеді. Жүздікке қоса, Миллердің маусымы орташа болды, ол 29.80 орташа есеппен 298 ұпай жинады. 1940 жылғы Австралия қысында Миллер VFA-да төртінші маусымын бастады. "Кобургке" қарсы матчта, 19 жасында, ол сол дәуірдің ең үздік шабуылшысы Боб Праттке қарсы толық қорғанышта ойнауға таңдалды. Миллер Праттты матч бойына бір ғана голға шектеді және алаңдағы ең үздік ойыншы деп танылды. Жоғары деңгейдегі Виктория футбол лигасының (VFL) "Сент-Килда" клубының скауттары Миллермен сол сәтте келісімшартқа қол қойды. "Сент-Килда" командасы "Карлтонға" қарсы матчта Миллердің қарсыласы Рон Купер матчтың басында оны қатты ұрып соқты. Командалар келесі кездескенде Миллер матчтың бірінші минутында Купердің иығына соққы беріп, оны алаңнан шығуға мәжбүр етті. "Сент-Килда" сол маусымды соңғы екінші орында аяқтады.

Born on 28 November 1919 in the western Melbourne suburb of Sunshine, Miller was the youngest of Leslie and Edith Miller's four children. He was named after the Australian pioneer aviator brothers Keith and Ross Smith, who were half way through their historic flight from England to Australia at the time Miller was born. The three Miller boys played Australian rules football in winter and cricket in summer. Their father had been a successful local cricketer and taught the boys to play with an orthodox and classical technique, At the age of seven, Miller's family moved to Elsternwick, in Melbourne's south east. As a child, Miller was small for his age, which forced him to develop his technique rather than rely on power, something that held him in good stead for the future. At the age of 12, he was selected for an under 15 Victorian schoolboys cricket team. Miller reasoned that, as he appeared destined to be short, a career as a jockey was more likely than one as a cricketer or footballer. Miller attended the selective Melbourne High School, Miller was a mediocre student, which disappointed Woodfull, Aged 14, Miller was selected for the school's first XI, scoring 44. His control and solidity prompted the spectators to call him The Unbowlable—Woodfull's own nickname. In 1934, Miller failed all of his subjects, scoring zero in his final exam for Woodfull's geometry class, and was forced to repeat the year. Keith Truscott, Miller's school cricket captain, took him to a trial with local club side St Kilda at the start of the 1934–35 season, but Miller could not find a place in any of its five teams. Nevertheless, his teammate, former Victoria state player Hughie Carroll, spotted Miller's talent and lured him to the rival South Melbourne club. Woodfull wrote in the 1936 school magazine, "Miller has Test possibilities". In March 1936, Miller played for South Melbourne against Carlton, captained by Woodfull. Miller came to the crease at 6/32. The crowd gave Miller a standing ovation, and newspapers him compared him to Ponsford and Alan Kippax. The Carlton team presented him with a silver eggcup, "for sterling performance", which Woodfull presented to Miller during an algebra class. reaching in height. This thwarted his career as a jockey. At the end of 1936, he completed year 10 and quit high school, taking a position as a clerk. For the 1937–38 cricket season, Miller transferred to the VCA Colts, Late in the summer, he made his first class debut for Victoria and hit 181 against Tasmania at the Melbourne Cricket Ground. In 1938–39, he rejoined South Melbourne and also played four further matches for Victoria, scoring 125 runs at an average of 25.00. He was yet to play in the Sheffield Shield competition, having appeared only in one off matches. During this period, Miller achieved more success as a footballer, following his brothers in joining the Brighton Football Club in the Victorian Football Association (VFA) in 1937. Miller finally made his breakthrough in cricket in 1939–40, when he was selected to make his Sheffield Shield debut, against South Australia at the Adelaide Oval. He managed just four and seven, batting at number five in the order. When Victoria fielded, Miller ran out his future Invincibles captain Don Bradman. One of Miller's teammates was Percy Beames, who was also his manager at Vacuum Oil. In the return match against South Australia, Miller took the initiative against leg spinner Clarrie Grimmett, aggressively advancing down the pitch and driving. Miller reached 108, his first century in Shield competition. Apart from the century, Miller had a moderate season, ending with 298 runs at 29.80. In the Australian winter of 1940, Miller started his fourth season in the VFA. In a match against Coburg, aged just 19, he was selected to play at full back, against the greatest forward of the era, Bob Pratt. Miller restricted Pratt to just one goal for the match, and was named best on ground. Scouts from top tier Victorian Football League (VFL) club St Kilda signed Miller on the spot. In a match for St Kilda against Carlton, Miller was king hit by his opponent Ron Cooper at the start of the match. When the teams next met, Miller shoulder bumped Cooper in the first minute, forcing him to leave the field. St Kilda finished second last that season.

Соғыс қызметі

Миллердің спорттық мансабы Екінші дүниежүзілік соғыспен үзіліске ұшырады. 1940 жылдың 20 тамызында ол милицияға (армия резервіне) қосылып, 4-ші резервтік моторлы көлік компаниясына бекітілді. Қыркүйектің соңында Миллер оқуын бастады. Конформист емес болған ол қараша айында "жоғары лауазымды офицерге құрметсіз сөздер айтқаны үшін" айыппұл төлеген кезде билікпен алғашқы қақтығысын бастан өткерді. 1940-1941 жылдардың жазында Миллер штаттар аралық крикет ойындарына қатысу үшін демалысқа жіберілді. Соғыс салдарынан қысқартылған маусымда Миллер 28.00 орташа есеппен 140 ұпай жинап, алғашқы сыныптық викетін алды. 1941 жылғы VFL маусымы да өтті. Миллер ойын жағдайына қарай қорғаныс және шабуылда ойнады. 16 матчта ол 28 гол соқты, оның ішінде бір матчта сегіз гол. Миллердің маусымы ерте аяқталды, ол қайтадан қызметке шақырылды. Ол тәртіптік мәселелерді жалғастырды. 1941 жылдың желтоқсанында Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауынан екі ай өткен соң Миллер активтік қызметке шақырылды. Ол №4 Бастапқы оқу мектебінде, Оңтүстік Австралиядағы Виктор-Харборда оқыды және 1942 жылдың соңында қанаттарын алды. Оңтүстік Австралияда орналасқан 1942 жылғы футбол маусымында ол тек бір матчқа қатысты. Сапарға Бостондағы (АҚШ) оқу лагеріне тоқтау кірді, онда Миллер болашақ әйелі Пег Вагнермен танысты. Наурыз айында ол Англияның Борнмут қаласына жіберілді, онда оқуын жалғастырды. Миллер Лондонға RAAF командасына шақырылды. Миллер өзінің алғашқы матчын Лордс стадионында Уорнердің XI командасына қарсы өткізді. Бұл командада бұрынғы, қазіргі және болашақ Англия футболшылары, соның ішінде Боб Уайатт, Габби Аллен, Тревор Бейли және Алек Бедсер болды. Миллер бірінші таймда 45 ұпай жинап, екінші таймда 21 ұпай қосты, оның ішінде екі алтылық соқты. Тамыз айында ол Уорнердің XI командасына қарсы Доминион үшін ойнап, 32 және 2 ұпай жинады. Бұл матч Миллер мен оның жақын досы, Англияның шабуылшысы Денис Комптонның алғашқы кездесуі болды. Лордс стадионында өткен RAAF пен Корольдік әуе күштері арасындағы маусымның соңғы матчында Миллер 3/23 есебімен 91 ұпай жинады. RAAF және Dominions командаларының сол маусымдағы табысы, әсіресе Миллер мен Кит Кармодидің тартымды ойындары, Уорнерді Англия мен Австралияның қарулы күштері арасындағы "Тест" сериясын жоспарлауға итермеледі. 1943 жылдың соңына қарай Миллер Глостерширде орналасқан. Бір күні түнде ол өзінің командирін ұрып-соғумен қорқытты, нәтижесінде оны бағынбау үшін үш апталық тәртіптік курсқа мәжбүрлі еңбекпен соттады. Қарашаның ортасында ол Ньюкасл-апон-Тайн маңындағы Оустонға жіберілді, онда ол радарды пайдалануды үйренді. Ол жерде болған кезінде Миллер күрес кезінде арқа жарақат алды: жарақат оған қайталанатын және тұрақты проблемалар туғызды, әсіресе оның доп тастау қабілетін төмендетті. 1944 жылы Миллер қайтадан RAAF командасына таңдалды. Шілдеде Лордс стадионында британдық азаматтық қорғаныс қызметіне қарсы матчта Миллер V1 ұшқыш бомба жақын жерде түскен кезде жүзге жетті. Англияның XI командасына қарсы матчта Миллер 100 минутта 85 ұпай жинады. Кейін ол Бристольде Англияның батысына қарсы матчта 6/28 есебімен жеңіске жетті. Он айлық оқудан кейін Миллер ұшқыш офицері болып тағайындалды, содан кейін Бедфордширдің Кранфилд қаласына көшіп барды. Оустонға бұрынғы жолдастарын көруге оралғанда, Миллер сегіз қылмыс жасады деп айыпталып, арсыз босатылуы мүмкін. Оқу кезінде Миллер Бофорттар, Бофигерлер және Москитоларды ұшырды. Ол тағы бір өлімге жақын жағдайды бастан кешірді: механикалық проблемалар оны Beaufighter-тің апатты қонуына мәжбүр етті. Ұшақ басқалар үшін жөндеуден өтті, бірақ келесі рейсте, проблема қайтадан пайда болған кезде, ұшқыш қаза тапты. Бірде Миллер ангармен соқтығысудан сантиметрмен қашып құтылды. Офицерлік дайындықты аяқтағаннан кейін Миллер Корольдік әскери-теңіз флотының эсминцінің бортына әскери-теңіз күштерінің арасындағы алмасу бағдарламасының бір бөлігі ретінде жіберілді. Бельгияға аттанған кезінде кеме неміс подводнигімен соғысып, батып кеткен. Англияға оралғаннан кейін, Миллер 1944 жылы 4 қарашада ұшу офицері болды. 1945 жылдың наурыз айында Миллер Норфолк, Шығыс Англиядағы Ұлы Массингэмде орналасқан RAF станциясына жіберілді. Ол 169 эскадрильяға тағайындалды, ол "Москито" ұшақтарын ұшатын. Миллер эскадрильясы 1945 жылдың сәуір мен мамыр айларында Еуропаның құрлықтағы нысаналарға қарсы миссияға қатысты. Олар Балтық теңізіндегі Пенеменде аралында V1 және V2 өндіріс және сынақ полигондарына шабуыл жасады. 19 сәуірде Миллер Германияның солтүстігіндегі Фленсбург қаласындағы неміс нысанына шабуылға қатысты. Мамыр айында оның эскадрильясы Сильт аралындағы Вестерланд әуежайына шабуыл жасау үшін Fire Bash операциясына жөнелтілді. Миллердің бомбаларының бірі босатылмады және жүк қанаттан ілініп тұрды. Миллер бомбасы ілініп тұрған күйі ұшақты қонуға мәжбүр болды. Миллердің келесі миссиясы нашар ауа райы салдарынан кешіктірілді, сол кезде Германия капитуляциялады. Оның командирі оған одақтас бомбалаудың нәтижелерін көру үшін Германия үстінен әскери қызметкерлерді тасымалдауды бұйырды. Бір рейс барысында Миллер ұшу формациясынан бөлініп, кешігіп базаға оралды, өйткені ол Бетховеннің туған жері Бонн қаласының үстінен ұшқысы келді. Миллердің соғыс жылдарындағы ерліктері оның спорт алаңына оралғанда оған көбірек перспектива беруге тиіс болды. Майкл Паркинсонмен көп жылдар өткен соң сұраққа жауап бергенде, Миллер крикеттегі қысым туралы:

Miller's sporting career was interrupted by World War II. On 20 August 1940, he joined the Militia (army reserve), and was assigned to the 4th Reserve Motor Transport Company. In late September, Miller began his training. A non conformist, he had the first of many clashes with authority in November, when he was fined for "using insulting language to a superior officer". During the summer of 1940–41, Miller was granted leave so that he could play interstate cricket. In a war shortened season, Miller scored 140 runs at 28.00 and took his maiden first class wicket. The 1941 VFL season also went ahead. Miller played in defence and attack, depending on match conditions. In 16 games, he kicked 28 goals, including eight in one match. Miller's season ended early when he was recalled to duty. He had continued disciplinary problems,

Less than two months after the Japanese attack on Pearl Harbor in December 1941, Miller was called to active service. He trained at No. 4 Initial Training School, at Victor Harbor in South Australia, and gained his wings in late 1942. He played only one match during the 1942 football season, while posted in South Australia. The journey included a stopover at a training camp in Boston in the United States, where Miller met his future wife Peg Wagner. In March, he was deployed to Bournemouth, in England, where he continued his training. Miller was invited to join a RAAF team in London. Miller played his first match at Lord's against Warner's XI, a team that featured past, current and future England players, including Bob Wyatt, Gubby Allen, Trevor Bailey and Alec Bedser. Miller top scored in the first innings with 45 and added 21 not out, with two sixes, in the second innings. He went on to play for Dominions against Warner's XI in August, scoring 32 and two. The match marked the first meeting between Miller and his good friend, England batsman Denis Compton and his bowling began to attract media attention. In the final match of the season at Lord's between the RAAF and the Royal Air Force, Miller took 3/23 and scored 91. The success of RAAF and Dominions that season, especially the attractive batting by Miller and Keith Carmody, prompted Warner to begin planning for a "Test" series between the respective armed services of England and Australia. By late 1943, Miller was based in Gloucestershire. One night, he threatened to punch his commanding officer, resulting in his being sentenced for insubordination to a three week disciplinary course with hard labour. In mid November, he was posted to Ouston near Newcastle upon Tyne where he trained in the used of radar. During his stay there, Miller sustained a back injury during a wrestling match: the injury was to cause him recurring and enduring problems, particularly diminishing his ability to bowl. In 1944, Miller was again selected for the RAAF team. In a match against the British Civil Defence Services at Lord's in July, Miller reached his century just as a V 1 flying bomb landed nearby. In a match against an England XI, Miller scored 85 in 100 minutes. He then took match figures of 6/28 against the West of England at Bristol. After ten months of training, Miller was offered a commission as a pilot officer, then moving on to Cranfield, Bedfordshire. On a trip back to Ouston to visit former comrades, a night of drunken revelry saw Miller charged with eight offences and facing possible dishonourable discharge. While training, Miller flew Beauforts, Beaufighters and Mosquitos. He had another near death experience: mechanical problems forced him to make an emergency landing of his Beaufighter. The plane was repaired for use by others, but, on its next flight, the pilot was killed when the problem recurred. On another occasion, Miller avoided colliding with a hangar by centimetres. At the end of his officer training, Miller was sent aboard a Royal Navy destroyer as part of an exchange program between the forces. During a mission to Belgium, the vessel fought a German U boat, which was sunk. Upon his return to England, Miller was promoted to flying officer on 4 November 1944. In March 1945, Miller was deployed to the RAF station at Great Massingham in Norfolk, East Anglia. He was assigned to 169 Squadron, flying Mosquito fighter bombers. Miller's squadron took part in missions against targets on mainland Europe in April and May 1945. They attacked V 1 and V 2 production and test launch sites on the island of Peenemünde in the Baltic Sea. On 19 April, Miller took part in an attack on a German installation at Flensburg in northern Germany. In May, his squadron was deployed in Operation Fire Bash, to attack Westerland Airfield on the island of Sylt. One of Miller's bombs failed to release and the load dangled from a wing. Miller was obliged to land the plane with the bomb still attached. Miller's next mission was delayed by poor weather, by which time Germany had surrendered. His commanding officer ordered him to fly air force personnel over Germany to view the results of Allied bombing. On one flight, Miller broke away from the flying formation and returned to base late because he wanted to fly over Bonn, the birthplace of Beethoven. Miller's wartime exploits were to give him a greater sense of perspective when he returned to the sports field. When asked many years later by Michael Parkinson, about pressure in cricket, Miller responded:

Жеңіс сынақтары

Соғыстың аяқталуы 1945 жылғы крикет маусымының басталуын кешіктірді. Миллер Лордсқа оралып, британдық Империя XI командасына қарсы RAAF үшін 50 ұпай жинады. Австралиялық крикет әкімшілері үш күндік матчтарды тесттік матчтар ретінде мойындамады. Англия жақсы күйде болғандықтан, Екінші Австралия императорлық күштері мен RAAF командалары бірігіп, Уоррант-офицер Хассеттің жетекшілігімен Австралиялық әскери крикет командасын құрды. Бірінші Жеңіс Тесті Лордста өтті және соғыстан кейінгі жаңа дәуірді бастауы күтілді, оны крикет жанкүйерлері қызығушылықпен күтеді. Англия бірінші болып ойын ашты, ал Миллер өзінің Ұлы Массингхэмдегі әріптесі Билл Эдричті 1/11 есебімен шығарып, ағылшын командасының құлауына себепкер болды. Миллер ойынға қосылып, Австралияға көшбасшылық жасауға көмектесті, содан кейін қарқынды ойын көрсетіп, 210 минутта 105 ұпай жинады. "Таймс" газеті оның ойынын "Лордста көптен бері көрілмегендей керемет жүздік" деп бағалады. Австралия 6 қақпата жеңіске жетті. Миллер екінші Жеңіс Тестіне дайындық үшін Ланкашир және RAF командаларына қарсы RAAF үшін ең көп ұпай жинады. Браммал Лейнде өткен тесттік матчта Миллер бірінші иннингте 17 ұпай жинап, қақпа алуға қол жеткізбеді. Екінші иннингте Миллер қарқынды боулинг көрсетті. Ол кезде Миллер боулингке бейжай қарады, сондықтан оның табысы оны ойынға жауапкершілікпен қарауына шақырды, жай ғана жүгіріп, доп тастаудың орнына. Сонымен қатар, Миллер рұқсатсыз ұшулар жасап, командирінің наразылығын тудырды. Германия үстінен ұшуды қаламаған Миллер Mosquitoes ұшақтарында ақаулар бар екенін айтып, жалған есептер берді, бұл қажетсіз жөндеу жұмыстарына әкеп соқты. Осылайша, командир Миллерге өзінің ұшағымен ұшуға бұйрық берді, ол өртеніп кетті. Бір қызмет жасайтын қозғалтқышымен Миллер әуе базасына оралып, жерге қонды. Келесі күні Миллер Оңтүстік Англияға қарсы RAAF үшін Лордсқа ойнауға барды. 208 ұпайға таласқан Миллер 95 минутта жеңілмеген 78 ұпай жинады, бірақ жаңбыр ойынды тоқтатты. Лордста өткен үшінші Жеңіс Тестісінің бірінші иннингінде, боулингке шақырылған Миллер, Джон Дьюз, Дональд Карр және Хаттонды қақпадан шығарды. Ол 3/44 есебімен аяқтады. Миллер екінші иннингте жаңа допты алды. Ол Дьюз, Эдрих және Дик Поллардты қақпадан шығарып, 3/42 есебімен аяқтады. Төртінші Тестте, тағы да Лордста, Миллер бірінші иннингте 118 ұпай жинады, ал екінші иннингте жеңілмеген 25 ұпай теңдікке қол жеткізді. Жеңіс Тестілеріне жұртшылықтың қызығушылығы артып, кестеге бесінші матч қосылды. Осы уақытта Жапония капитуляциялады, ал No. 169 эскадрилья таратылды. Миллер RAF-пен шамамен 550 сағат әуеде болды, оған оның RAAF бөлімшесі қосылған болатын. Ол 1939–45 жұлдызы, Франция және Германия жұлдызы, Қорғаныс медалі, 1939–1945 жылдарғы Соғыс медалі және 1939–45 жылдарғы Австралия қызмет медалімен марапатталды. Миллер доппен бір қақпа алды, бірақ екінші иннингте тек төрт қақпа алды, Англия жеңіске жетіп, серияны 2–2 есебімен теңестірді. Хассетт серия соңында: "Бұл крикеттің өзі болуы керек, енді крикетте "соғыс" туралы сөз болмасын" деп жазды. екінші иннингте қарқынды ойын көрсетті. Ол Эрик Холлиске екі рет алтылық соқты, оның бірі төбеге тиді. Келесі күні ол 115 минутта жүздікке жетіп, таңертеңгі сеанста тағы бес допты шекарадан асырып жіберді. Бір ойынның 35 минутында ол Лири Константинмен бірге 91 ұпай қосты, содан кейін Миллер 165 минутта 185 ұпаймен ойыннан шықты. Миллер крикет үйіне келгеніне қуанды. Бұл маусымда Лордста өткен сегіз иннингте ол 94.68 орташасымен 568 ұпай жинады, үш жүздік соқты. Маусым ағылшын округтеріне қарсы тағы бірнеше матчпен аяқталды. Миллер Ноттингемшир және Левесон Гоуэрдің XI командаларына қарсы жеңістерде агрессивті жартылай жүздіктер соқты. Бірінші сыныптық матчтарда Миллер 72.50 орташасымен 725 ұпай жинап, орташа және жалпы есеп бойынша екінші орынға ие болды. Австралиялық әскери команданың табысы Австралияға оралғанда Үндістан мен Цейлонға қаржы жинау сапарына түрткі болды.

The end of the war prompted the belated start of the 1945 cricket season. Miller returned to Lord's and scored 50 for the RAAF against a British Empire XI. Australian cricket administrators did not accredit the three day matches as Tests. England was close to full strength, so the Second Australian Imperial Force and the RAAF teams merged to form the Australian Services cricket team under the leadership of Warrant Officer Hassett. The First Victory Test was at Lord's and was expected to usher in a new post war era, which cricket watchers hoped would be more attractive to watch. England batted first and Miller bowled his Great Massingham colleague Bill Edrich to end with 1/11 and precipitate an English collapse. Miller came to the crease at and helped Australia take the lead, before cutting loose, eventually finishing with 105 in 210 minutes. The Times opined that his innings was "as good a century as has been seen at Lord's in many a long day". Australia went on to win by six wickets. Miller warmed up for the Second Victory Test by top scoring for the RAAF against Lancashire and the RAF. In the Test, played at Bramall Lane, Miller went wicketless and scored 17 in the first innings. In the second innings, Miller bowled a fierce spell, At the time, Miller had a leisurely attitude towards bowling, so his success led to calls for him to start taking it seriously, instead of simply jogging in and releasing the ball. In the meantime, Miller earned the further ire of his CO by flying unauthorised leisure flights. Not wanting to fly tour flights over Germany, Miller lodged bogus reports saying that the Mosquitoes were malfunctioning, causing unnecessary maintenance work. Thus, the CO ordered Miller to take his plane instead, which caught fire. With one functional engine, Miller came back to the air base and bellylanded. The next day, Miller headed to Lord's to play for the RAAF against the South of England. Chasing 208, Miller scored an unbeaten 78 in 95 minutes, but rain washed out the match. In the first innings of Third Victory Test at Lord's, when finally called upon to bowl, Miller measured out a run up and removed John Dewes, Donald Carr and Hutton, all bowled. He ended with 3/44. Miller was rewarded with the new ball in the second innings. He removed Dewes, Edrich and Dick Pollard to end with 3/42. In the Fourth Test, again at Lord's, Miller scored 118 in the first innings, before an unbeaten 25 in the second innings ensured a draw. The tremendous public reception of the Victory Tests resulted in a fifth match being added to the schedule. In the meantime Japan had surrendered, and No. 169 Squadron was disbanded. Miller had spent around 550 hours in the air with the RAF, to which his RAAF unit had been seconded. He was awarded the 1939–45 Star, France and Germany Star, Defence Medal, War Medal 1939–1945 and Australia Service Medal 1939–45. Miller took one wicket with the ball but managed only four in the second innings as England won, to square the series 2–2. Hassett wrote at the end of the series that "This is cricket as it should be let's have no more talk of "war" in cricket". before cutting loose in the second innings. After settling in, he hit Eric Hollies for two sixes, including one that hit the top of the roof. The next day, he registered his century in 115 minutes, clouting another five balls over the boundary in the morning session. In one 35 minute passage of play, he and Learie Constantine added 91 runs, before Miller departed for 185, made in just 165 minutes. Miller had enjoyed his visit to the home of cricket. In eight innings at Lord's for the season, he had scored 568 runs at 94.68, with three centuries. The season ended with a few more matches against English counties. Miller struck aggressive half centuries in wins against Nottinghamshire and Leveson Gower's XI. In first class matches, Miller had scored 725 runs at 72.50 for the season, finishing second in both averages and aggregates. The success of the Australian Services prompted a fundraising tour of India and Ceylon on their return to Australia.

Үндістанға қызмет көрсету тур

Милер, вице-капитан, Үндістанға саяхатқа кешігіп келгендіктен, саяхатты мүлдем қалып қоюға жақын болды. Үндістанға келгеннен кейін Милер «Солтүстік аймаққа» қарсы тең түскен ойында 46 ұпай жинады. Содан кейін Милер Бомбей қаласында «Батыс аймаққа» қарсы матчта Австралия құрамасын қаптандап, жоғары нәтиже көрсеткен тең түскен ойында 106 ұпай жинады. Үндістанға қарсы матчта Милер екі қақпаны құлатты. Осы кезде команданың көп бөлігі дизентерияға шалдыққан және басшылық командаға әуемен саяхаттауға рұқсат бермегендіктен, бұл оның Австралияны жетекші ету мүмкіндіктерін арттыратын еді. Милер Хассетке қарсы сөз салудан бас тартты және команданы тасымалдау үшін RAAF ұшағы алынғаннан кейін дау аяқталды. Команда Калькуттадағы «Шығыс аймаққа» қарсы ойнады, ал қала қауіпті тәуелсіздік көтерілісінің құрсауында болды. Милердің досы Денис Комптон «Шығыс аймақ» үшін ойнап жатқанда, тәртіпсіздік жасаушылар алаңға кірді. Олардың жетекшісі Комптонға жүгіріп келіп: «Мырза Комптон, сіз өте жақсы ойыншысыз, бірақ тоқтауыңыз керек» деді. Кейінірек, Милер Комптонға қарсы ойнағанда, Комптон алаңға шыққанда осы сөзді қайталап айтатын. Үндістанға қарсы екінші матчта, «Сервис» Үндістанның 386 ұпайына жауап ретінде 2/250 есебімен ойнады, ал Милер бес доптың төртеуінде алты ұпайдан соғып, 82 ұпай жинады. Матч тең аяқталып, Милер жарақат алды. Милер Мадрастағы «Оңтүстік аймаққа» қарсы 3/19 есебімен жеңіске жетті, бұл Австралияның Үндістандағы жалғыз жеңісі болды. Ол Үндістанға қарсы үшінші және соңғы матчта екі және жеті ұпай жинап, соққымен сәтсіз аяқтады, бірақ бірінші таймда 2/60 қақпаны құлатты, нәтижесінде Үндістан серияны 1–0 есебімен жеңді. Австралияның соңғы матчы Коломбода «Цейлон» командасына қарсы өтті. Милер 132 ұпай жинап, Австралия ойынмен жеңіске жетті.

Австралиядағы қызметтер

Австралияға оралғаннан кейін Хассеттің командасы штаттық командаларға қарсы тағы алты бірінші сыныпты матч ойнауға жіберілді. Бұл ойындар крикетті жандандыру мақсатымен ұйымдастырылды және 1946 жылғы наурызда Жаңа Зеландияға болатын халықаралық турнеге дайындық ретінде де пайдаланылды. Миллер Батыс Австралияға қарсы 80 ұпаймен кампаниясын бастады. Ол қаңтарда Мельбурнға оралды, содан кейін Викториямен кездесті. Миллер екі иннингсте де 37 және 59 ұпай жинап, ең көп ұпай алды. Миллер Нью-Саут Уэльске қарсы да қиындыққа тап болды, себебі штаттық команда 7/551 ұпай жинады, ал Миллер ешбір қақпаны құлатпады. Миллер 74 ұпай жинағанда, команда 9/171 есебімен қиын жағдайға түсті. Бір ғана серігі қалған Миллер шабуылға шығып, соңғы 33 ұпайдың 31-ін соқты, 105 ұпаймен жеңіліссіз аяқтады және Австралиядағы крикет сарапшыларының мақтауына ие болды. Бұрынғы жетекші тестілік ойыншысы Алан Киппакс "Австралия жаңа чемпионды тапты" деді, ал О'Райли Миллердің ғасырлық соққысын "маған қарсы жасалған ең жақсы жүздіктердің бірі" деп бағалады.

Тестілік тұңғыш рет

Маусым соңында Миллер Квинслендтің капитаны Билл Браун басшылығымен Жаңа Зеландияға сапарға шақырылды. Миллер сапарды сәтті бастады, Оклендке қарсы өткен ойында 139 ұпай жинап, үздік орын алды. Миллер тағы жеті жаңа ойыншымен бірге 1948 жылы Тест мәртебесі алған Веллингтондағы Бассейн резервінде Жаңа Зеландияға қарсы матчта тұңғыш рет Тест ойынына қатысты. Жаңа Зеландия жеребе тастап, шабуылға шықты. Миллер бірінші таймда ойнауға қатыспады, себебі О’Райли мен Эрни Тошак қарсы команданы 42 ұпайға дейін жеткізді. Ол алты оверде 2/6 ұпай жинады, бірақ арқасының жарақаты салдарынан шабуылдан алынып қалды. Австралия қарсыластарын 54 ұпайға ұтып, бір таймдық жеңіске жетті. Арқасының жарақатынан қорқып, Миллер 1946 жылы Жаңа Зеландиядан қайтып келді, бұл оның VFL-дегі соңғы маусымы болды; Сент-Килда соңғы екінші орынды иеленді. Миллер соғысқа дейінгі жылдарға қарағанда агрессивтірек ойнады, ал оның жоғары секіріп алатын шеберлігі Оңтүстік Австралияға қарсы Виктория құрамасының құрамына ілігуіне себеп болды. 1946 жылдың 26 маусымында Миллер RAAF-тан босатылды. Осы жағдайда Миллер австралиялық крикеттен бас тартып, Ланкашир лигасындағы Роутенсталл клубымен үш маусымға жылына 1000 фунт стерлингтік кәсіби келісімшартқа отыруды ойлады. Жарнамалық және коммерциялық міндеттемелер осы соманы үш есеге арттыратын болғандықтан, Англияда ойнау Австралиядағыдан шамамен он есе көп пайда әкелер еді. Миллердің келісімшарты бойынша ол 30 жасқа дейін Англияда болады, бұл оның Австралиядағы карьерасын аяқтауға әкелер еді. Бұдан өзге, ол қысқы маусымда Австралия футбол клубында ойнауға мүмкіндік алмайтын еді. Миллер бұл мәселені ойлап, 1947 жылдың сәуір айында ағылшын маусымының басталуымен міндеттерін Раутенсталл клубымен байланыстыратын келісімшартқа қол қоюды шешті. Осы уақытта Миллер 1946-1947 жылдары Англияға қарсы өтетін Тест сериясын күтіп отырды. Сондықтан ол Вагнерге үйлену үшін АҚШ-қа бару үшін екі айлық демалыс сұрап, жұмыс берушілеріне жүгінді, бұл оған халықаралық серияға дайындалу үшін оралуға уақыт берер еді. Вакуум Ойл компаниясы оның өтінімін қабылдамады, сондықтан Англиядағы жұмыс орнының кепілдігіне сенімді Миллер жұмыстан кетті. Миллер футбол маусымы аяқталған соң, тамыз айының соңында Австралиядан кетіп қалды. Ол Бостонда Вагнермен үш жылдан астам уақыттан кейін қайта қосылды және олар 1946 жылдың 21 қыркүйегінде үйленді. Миллер жаңа әйелімен бірге қараша айында Австралияға оралды. Аделаидадағы "Шилд" матчында Брэдменнің алдында Миллер 188 ұпай жинап, 2/32 есебімен көзге түсті. "Уайзден" Миллердің ойынын "Аделаидадағы ең керемет ұрыс көрсетілімдерінің бірі" деп бағалады. Брэдмен Миллерді жоғары деңгейдегі ұрысшы және Линдуоллдың жаңа серігі ретінде қарастырды. Миллер ұялуға бейім болғанымен, Брэдмен оның Англияның мықты ұрыс шебіне қарсы жылдам шабуыл жасау стратегиясында маңызды рөл атқаратынын сезінді. Миллер Брисбендегі алғашқы Тест матчында "Аш" сериясінде дебют жасады. Брэдмен алты боулингкерді таңдады, Миллер ұрыс шебінде бесінші орынға көтерілді. Австралия бірінші болып ұрып, Миллер 3/322 ұпайына жетті. Ол 80 минут ішінде 50 ұпайға жететіндей агрессивті ойнады, соққыдан мүшелер стендісінің төбесіне алты ұпай соқты, сол кездегі ең үлкен соққы. Миллер Линдуоллмен бірге жаңа допты алды және өзінің алғашқы "Аш" викетін алды, Хаттонды қақпадан шығарды, Англия 1/21 есебімен күнді аяқтады. Келесі күні қатты дауылдан кейін алаң жабысқақ болды. Эдрихтің денесінде 40-қа жуық соққы болды. Миллер Англияның ұрыс шебін бұзып, Эдрих, Уошбрук, Комптон және Джек Икинды төртінші күні таңертең алып тастады, Англия 141 ұпай жинап, екінші таймға шығаруға мәжбүр болды, ол 7/60 есебімен аяқталды. Миллер екі викет алды, соның ішінде екінші таймның бірінші добында Хаттонды қақпадан шығарды, Англия бір таймдық 334 ұпаймен жеңілді, ал Миллер матчта 9/77 есебін көрсетті. Сол алғашқы Тест матчында Миллердің соғыс жылдарындағы қызметімен байланысты оқиға болды, ол Брэдменмен қарым-қатынасын және Тест крикетіне деген сезімін улантты. Майкл Паркинсон оны былай сипаттады: Кит Миллер Екінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан қатты зардап шекті. Ол оны өзгертті. Соғыстан кейінгі алғашқы "Аш" Тест матчында Англия жабысқақ алаңға түсті, Билл Эдрих соққыға шықты. Ол соғыста ауыр жарақат алды, аман қалды, Миллер: "Ол менің бұрынғы әскери досым. Бес жыл соғысқа қатысқаннан кейін, оның ең соңғы қалауы - крикет добымен ұрып-соғу, сондықтан мен оған мейірімділік таныттым". Брэдмен маған келіп: "Кит, жылдамдығыңды бәсеңдетпе. Жылдам ойна", - деді. Бұл сөз мені Тест крикетінен алыстатты. Содан бері мен оны солай сезінбеймін". Сиднейдегі екінші Тестте Миллер тыныш матч өткізді, 40 ұпай жинап, спинге бейім алаңда бір викет алды, бірақ "Шилд" сериясына оралғанда ұрыс формасында екенін көрсетті. Жаңа Оңтүстік Уэльс клубына қарсы ойында ол бір оверде үш алтылық соқты және үш сағаттан астам уақыт ішінде Мерв Харвимен бірге 271 ұпайлық серіктестікте 153 ұпай жинады, бұл бір таймдық жеңіске жол ашты. Билл Понсфорд оның ең күшті соққы екенін айтты. Үшінші Тест Миллер үшін туған қаласындағы алғашқы ойын болды. Ол тең түскен матчта орташа ойын көрсетті, 33 және 34 ұпай жинап, екі викет алды. Алаңнан тыс Миллер Раутенсталл клубымен жасасқан келісімшартын орындамайтынына жекеше шешім қабылдады. Аделаидадағы төртінші Тест алдында Миллер жақсы көңіл күйде болды, екі таймда бір викет алды және ашылудың алғашқы 71 минутында 67 ұпай жинап, өзінің алғашқы Тест жүзін соқты. Англиялықтар оңай ұпай жинаудың алдын алу үшін "аяқ теориясын" пайдаланды, бірақ құйрық бөлігі шығарыла бастағанда Миллер жылдамдықпен өрбуге көшті, қалың көрермендерге соққыларды жіберді, төрт адам қоршағанмен. Миллер 141 ұпаймен жеңіліссіз аяқтады, бірақ матч жоғары ұпайлы тең түсумен аяқталды. Соңғы Тест алдында Миллер Англияға қарсы Виктория құрамасы үшін 4/65 викет алды. Бесінші Тестте Миллер екі таймда бір викет алды. Австралияға тозуға бейім алаңда 214 ұпайдан асып түсу міндеті қойылды. Райт Миллерді үш қатарымен аяқтарды, бірақ Миллер аман қалды және мақсатқа жету жолында екі шекараны соқты. Австралия серияны 3:0 есебімен жеңіп алды; Миллер 76.80 орташа есебімен 384 ұпай жинады және 20.88 орташа есебімен 16 викет алды, бұл оны Брэдмен мен Линдуоллдан кейін ұрыс және боулинг көрсеткіштері бойынша екінші орынға қойды. 1947-1948 жылдарғы Австралия маусымында Миллер Нью-Саут-Уэльс (NSW) клубына ауысты, ол үшін ол "Шилд" мансабының қалған бөлігін өткізді. Ол сондай-ақ 1947 жылғы Хобарт карнавалында вице-капитан ретінде Нью-Саут-Уэльс штатының аралық футбол командасынан өтті. Бұл оны Австралияға алғаш рет келген екі штат үшін футбол және крикеттен ойнаған аз ғана ойыншылардың біріне айналдырды. Үндістан жақсы жеңіліске ұшырады, 4:0 есебімен жеңілді, төрт жеңілістің үшеуі бір таймдық болды. Миллер әр Тестте тек бір рет ұруға қатысты, екі жартылай ғасырлық ұпай жинап, 37.00 орташа есебімен 185 ұпай жинады. Брисбендегі бірінші Тесттегі 58 ұпайы көптеген үлкен соққыларды қамтыды.

At the end of the season, Miller was selected for the New Zealand tour, under the captaincy of Queensland's Bill Brown. Miller started the tour well, top scoring with 139 against Auckland. Along with seven other debutants, Miller made his test debut in the match against New Zealand at the Basin Reserve in Wellington, a match that was retrospectively accorded Test status in 1948. On a sticky wicket, New Zealand won the toss and batted. Miller was not required to bowl in the first innings as O'Reilly and Ernie Toshack skittled the home side for just 42. taking 2/6 in six overs before a flare up of his back injury forced him to be removed from the attack. Australia bowled their hosts out for 54, securing an innings victory. Despite the scare over his back complaint, Miller returned from New Zealand to play in the 1946 season, which turned out to be his last season in the VFL; St Kilda finished second last. Miller played with more aggression than during his pre war years and his high leaping marks were a noted feature of a season that saw him chosen to represent Victoria against South Australia. Miller was discharged from the RAAF on 26 June 1946, Under such circumstances, Miller contemplated quitting Australian cricket and accepting a professional contract with Rawtenstall in the Lancashire League, valued at £1,000 per year, for three seasons. With advertising and commercial commitments likely to triple this figure, playing in England would have been approximately ten times more lucrative than continuing in Australia. Miller's contract would see him in England until he was 30, effectively ending his career for Australia. Furthermore, it would have prevented him from playing Australian football during the winter. Miller weighed it up and opted to sign the contract that tied him to Rawtenstall, his duties to start with the onset of the English season in April 1947. In the meantime, Miller had the upcoming Test series against England in 1946–47 to look forward to. He therefore approached his employers for two months leave so that he could travel to the United States to marry Wagner, which would allow him time to return in preparation for the international series. Vacuum Oil refused, so, with the comfort of job security in England, Miller resigned. Miller left Australia at the end of the football season in late August, amid press speculation that he might not return. He was reunited in Boston with Wagner after more than three years of separation and they married on 21 September 1946. Miller and his new bride returned to Australia in November. In a Shield match in front of Bradman at the Adelaide Oval, Miller struck form with 188 and 2/32 with the ball. Wisden said Miller's innings was "one of the finest batting displays ever seen at Adelaide". Bradman saw Miller as a top order batsman and as the new ball partner for Lindwall. Although Miller was a reluctant bowler, Bradman felt that he was crucial to his strategy of attacking England's strong batting line up with express pace. Miller made his Ashes debut in the first Test in Brisbane. Bradman opted for six front line bowlers, with Miller as high as number five in the batting order. Australia batted first, Miller coming in at 3/322. He played aggressively to reach his fifty in just 80 minutes, striking a six onto the roof of the members' stand at long on, the biggest hit at the ground at the time, Miller was given the new ball along with Lindwall and he took his first Ashes wicket, bowling Hutton as England closed at 1/21. The following day, the pitch had turned into a sticky wicket following a heavy tropical storm. On the unpredictable surface, Edrich was struck around 40 times on the body. Miller cut through the English top order, removing Edrich, Washbrook, Compton and Jack Ikin on the fourth morning, finishing with 7/60 as England made 141 and were forced to follow on. Miller took two wickets, including the dismissal of Hutton with first ball of the second innings as England fell to defeat by an innings and 334 runs and Miller had match figures of 9/77. During that first Test, an incident occurred, coloured by Miller's wartime service, that soured his relationship with Bradman and his feelings towards Test cricket. Michael Parkinson described it as follows:
Keith Miller was deeply affected by the Second World War. It changed him In the first post war Ashes Test England were caught on a sticky [and] Bill Edrich came in. He'd had a serious war and he survived and Miller thought, 'He's my old Services mate. The last thing he wants after five years' war is to be flattened by a cricket ball, so I eased up. Bradman came up to me and said, 'Don't slow down, Keith. Bowl quicker.' That remark put me off Test cricket. Never felt the same way about it after that.' In the Second Test in Sydney. Miller had a quiet match, scoring 40 and taking one wicket on a spin friendly pitch as Australia secured another innings victory, but showed he was in prime batting form when he returned to the Sheffield Shield. Playing against New South Wales, he hammered three sixes in one over and made 153 of a 271 run partnership with Merv Harvey in just over three hours, setting up an innings victory. Bill Ponsford said that it was the hardest hitting he had ever seen. The Third Test was Miller's first in his home town. He had a mediocre game in a drawn match, scoring 33 and 34, and taking two wickets. Off the pitch, Miller privately decided that he would not honour his Rawtenstall contract. Back in a good frame of mind for the Fourth Test in Adelaide, Miller took one wicket in each innings, and accumulated 67 runs in the opening 71 minutes, to reach his maiden Test century. The Englishmen utilised leg theory to prevent easy scoring, but as the tail began to be dismissed, Miller accelerated, launching drives into the crowd, despite the presence of four men on the fence. Miller ended unbeaten on 141 but the match petered out into a high scoring draw. Before the last Test, Miller played for Victoria against England, taking 4/65. The Fifth Test. saw Miller take a wicket in each innings. Australia were left a target of 214 runs on a wearing wicket. Wright beat Miller with three consecutive leg breaks, but Miller survived and struck consecutive boundaries on the way to reaching the target. Australia had taken the series 3–0; Miller scored 384 runs at 76.80 and took 16 wickets at 20.88, which placed him second in both the batting and bowling averages, to Bradman and Lindwall respectively. For the 1947–48 Australian season, Miller transferred to New South Wales (NSW), for whom he played the remainder of his Sheffield Shield career. He also represented the New South Wales interstate football team at the 1947 Hobart Carnival, as vice captain. This made him one of the few players to play both football and cricket for two states. who were on their first tour to Australia. India were well beaten, losing 4–0, three of the four defeats by an innings. Miller was required to bat just once in each Test, accumulating 185 runs at 37.00, including two half centuries, His 58 in the First Test at Brisbane featured many big hits.

Тестілік матчтың нәтижесі

Беттеу Боулинг Қарсыластар Матчтар Ұпайлар Орташа Ең жоғары ұпай 100 / 50 Ұпайлар Викеттер Орташа Ең жақсы (Иннинг) 291,51133.57145*3/61,9498722.407/60 518537.00670/2223924.772/25 13030.00300/0623.002/6 13216.00210/058229.002/40 939933.25840/46313021.035/40 1080153.401474/11,0394025.976/107 Барлығы552,95836.971477/133,90617022.977/60