Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
1865 жылғы 29 наурызда шамамен 9000 мен 12000 сарбаздан тұратын үлкен одақтық атты әскер күші Вирджиния штатының Динвидди Корт Хаузына қарай жылжыды. Бұл орын Конфедерация желісінің батысына шамамен 6 км, ал Вирджиния штатындағы Five Forks маңызды жол торабынан оңтүстікке қарай 8 км қашықтықта орналасқан. Генерал-майор Филип Шеридан басқаруымен, әлі де Шеннода армиясы деп аталатын одақтық күштерге бригадир генерал Томас Девиннің бірінші дивизиясы, бригадир генерал (бриват генерал-майор) Джордж Армстронг Кастердің үшінші дивизиясы, жалпы қолбасшылықты бригадир генерал (бриват генерал-майор) Уэсли Меррит жүзеге асырды (бұл ресми корпус командирі емес), сондай-ақ Потомак армиясынан бөлінген екінші дивизия, генерал-майор Джордж Крук басқарды. Five Forks Оңтүстік жақ теміржолының (кейде Southside Railroad деп те аталады) конфедерациялық жабдықтау желісін бақылау үшін маңызды жер болды. Девин мен Крук дивизиялары 29 наурыздың түскісіне қарай Динвидди Корт Хаузына жетті, ал Кастер дивизиясы қалған екі дивизиядан шамамен 11 км қашықтықтағы вагондық колоннаны күзетіп тұрды. Сондай-ақ, 1865 жылғы 29 наурызда генерал-майор Гувернер К. Уоррен басқаратын Одақтың V корпусы Конфедерацияның White Oak Road желісінің соңына, конфедерациялық қорғаныстың оң жақ қанатына жетті. Уоррен корпусы конфедерациялық алдыңғы күзет бекеттерінің бақылауын алды және Льюис фермасы шайқасының нәтижесінде Квакер жолының қиылысындағы Бойдтон Планк жолының маңызды көлік және байланыс жолының бір бөлігін басып алды. 30 наурызда одақтық желіні алға жылжытқаннан кейін, Уоррен күштері 31 наурызда конфедерациялық күтпеген шабуылға уақытша кері шегінді. V корпус қайта жиналып, Бойдтон Планк жолындағы позициясын қайта басып алды, 31 наурыздың түстен кейін White Oak Road шайқасында конфедерациялық қорғаныс желісі мен генерал-майор Джордж Пикеттің жұмыс тобы арасындағы тікелей байланысты үзіп тастады. Күннің соңында V корпус Шеридан позициясына ең жақын одақтық жаяу әскер корпусы болып қала берді. 31 наурызда Шериданның атты әскері Динвидди Корт Хаузының солтүстігінен Five Forks-ты басып алуға бағытталған қозғалысқа шықты. Шеридан генерал-майор Джордж Пикетт пен генерал-майор Фитцхуг Ли басқаратын конфедерациялық жаяу әскері мен атты әскерінің шабуылына ұшырады. Шериданның әскері күні бойында әр түрлі жерлерде қарсылық көрсетті, бірақ ұзақ және қаһармандық күрес жүргізіп, кері шегінгеннен кейін де ұйымдастырылуын сақтап, конфедерациялықтарға жүздеген шығын келтірді. Ақырында полковниктер Александр С. М. Пеннингтон және Генри Кейпхарт басқаратын Кастер дивизиясының екі бригадасымен нығайтылған (бұл бригадалар вагондық колоннаны күзетуден алынған), Динвидди Корт Хаузындағы одақтың атты әскерлері қаладан солтүстікке қарай өздерінің позицияларын ұстап тұрды. Түнге қарай Шеридан күштері ауылдың сыртындағы конфедерациялық күштердің қауіпті жағдайына байланысты қауіпке ұшыраған сияқты көрінді. Бірақ 31 наурыз түнде генерал-бригадир Чарльз Гриффиннің V корпусының бірінші дивизиясының генерал-бригадир Джозеф Бартлетт бригадасы, содан кейін бірнеше сағаттан кейін Уорреннің бүкіл корпусы Пикеттің озық позициясынан тиімді пайдалануына мүмкіндік бермес үшін оның қанатына шабуыл жасап, Five Forks-қа қайтаруға мәжбүр етті. Сағат 7:00-ге қарай Шеридан жаяу әскер және атты әскер корпусына Five Forks-қа қарсы жол ашты. White Oak Road және Динвидди Корт Хаузы шайқастары, бастапқыда конфедерация үшін сәтті болғанымен, тіпті Динвиддиде күннің соңында тактикалық жеңіске жеткенімен, ақырында конфедерациялық позицияны жақсартпады және одақтық күштерді әлсірету және кері қайтару немесе Шеридан күштерін қолдаудан ажырату стратегиялық мақсатына қол жеткізбеді. Конфедерация екі шайқастағы азайып бара жатқан күштеріне кемінде 1560 қаза тапты. 31 наурыздағы шайқастар мен одан кейінгі әскерлердің қозғалысы келесі күні, 1865 жылғы 1 сәуірде Five Forks шайқасында конфедерациялық жеңіліске және конфедерациялық қорғаныс желісінің құлауына, сондай-ақ 1865 жылғы 2 сәуірде Петербургтің үшінші шайқасына (Петербургтегі бұзу деп те аталады) жағдай жасады. 2 сәуірдің түнінде Петербург пен Ричмондты эвакуациялау және конфедерациялық армияның батысқа қарай жылжуы, одақтық армияның тығыз қуып жететіні, ақырында 1865 жылғы 9 сәуірде Вирджиния штатындағы Аппоматтокс соты шайқасынан кейін Лидің Солтүстік Вирджиния армиясының тапсырылуына әкелді.
On March 29, 1865, a large Union cavalry force of between approximately 9,000 and 12,000 troopers moved toward Dinwiddie Court House, Virginia about 4 mile (6 km) west of the end of the Confederate lines and about 5 mile (8 km) south of the important road junction at Five Forks, Virginia. Under the command of Major General Philip Sheridan, and still designated the Army of the Shenandoah, the Union force consisted of the First Division under Brigadier General Thomas Devin and the Third Division of Brigadier General (Brevet Major General) George Armstrong Custer under the overall command of Brigadier General (Brevet Major General) Wesley Merritt as an unofficial corps commander, and the Second Division, detached from the Army of the Potomac, commanded by Major General George Crook. Five Forks was a key location for control of the critical Confederate supply line of the South Side Railroad (sometimes shown as Southside Railroad). While Devin's and Crook's divisions reached Dinwiddie Court House in the late afternoon of March 29, Custer's division was protecting the bogged down wagon train about 7 mile (11 km) behind the other two divisions. Also on March 29, 1865, the Union V Corps under Major General Gouverneur K. Warren moved to the end of the Confederate White Oak Road Line, the far right flank of the Confederate defenses. Warren's corps seized control of advance Confederate picket or outpost positions and occupied a segment of a key transportation and communication route, the Boydton Plank Road, at the junction of the Quaker Road, as a result of the Battle of Lewis's Farm. After a day of pushing the Union line forward on March 30, Warren's force was driven back temporarily on March 31 by a surprise Confederate attack. The V Corps rallied and regained their position on the Boydton Plank Road, cutting direct communication over the White Oak Road between the Confederate defensive line and Major General George Pickett's task force about 4 mile (6 km) west at Five Forks, during the afternoon of March 31 at the Battle of White Oak Road. At the end of the day, the V Corps remained the closest Union infantry corps to Sheridan's position. At the same time on March 31, Sheridan's cavalry force deployed north from Dinwiddie Court House in a movement aimed at occupying Five Forks. Sheridan was thrown on the defensive by an attack by both Confederate infantry and cavalry under Major General George Pickett and Major General Fitzhugh Lee. Sheridan's men gave way at various locations during the day but fought long and hard delaying actions, keeping their organization after withdrawals and inflicting hundreds of casualties on the Confederates. Finally reinforced by Custer with two brigades of his division under Colonels Alexander C. M. Pennington, Jr. and Henry Capehart which were brought forward from wagon train guard duty, the Union cavalry divisions at Dinwiddie Court House held their line just north of the town. Sheridan's force appeared to be in peril by nightfall due to the threatening position of the strong Confederate force just outside the village. During the night of March 31, however, Brigadier General Joseph J. Bartlett's brigade of Brigadier General (Brevet Major General) Charles Griffin's First Division of the V Corps, followed hours later by Warren's entire corps, maneuvered Pickett back to Five Forks by advancing on his flank before he could take advantage of his advanced position the next day. By 7:00 a. m., Sheridan had a corps of infantry as well as his cavalry to proceed against Five Forks. The battles at White Oak Road and Dinwiddie Court House, while initially successful for the Confederates, and even yielding a tactical victory at the end of the day at Dinwiddie, ultimately did not advance the Confederate position or achieve their strategic objective of weakening and driving back the Union forces or separating Sheridan's force from support. The Confederates suffered at least 1,560 casualties to their dwindling forces in the two battles. The battles of March 31 and the troop movements in their aftermath set the stage for the Confederate defeats and the collapse of Confederate defensive lines at the Battle of Five Forks on the following day, April 1, 1865, and at the Third Battle of Petersburg (also known as the Breakthrough at Petersburg) on April 2, 1865. The evacuation of Petersburg and Richmond on the night of April 2–3 and march west of the Confederate Army, with the Union Army in close pursuit, ultimately led to the surrender of Lee's Army of Northern Virginia after the Battle of Appomattox Court House, Virginia on April 9, 1865.
Грант бұйрықтары
1865 жылғы 24 наурызда, Конфедерацияның Форт-Стэдманға шабуыл жасауына бір күн бұрын, Грант 1865 жылғы 29 наурызға шабуыл жоспарлаған еді. Мақсаты – Конфедерация әскерлерін ашық шайқасқа шығарып, оларды жеңіп, әскери күшін жою болды. Егер Конфедерация өз бекіністерін ұстап тұрса, Одақ әскері қалған жолдар мен теміржол арналарын – Оңтүстік теміржолын және Бойдтон планк жолын кесіп тастауға мүмкіндік алатын еді. Бұл теміржолдар бұрын қиылысқан Уэлдон теміржолы арқылы Петербургке, ал Ричмонд және Дэнвилл теміржолы арқылы Ричмондқа жалғастыратын. Осылайша Лидің әскерін созуға және оның мүмкіндіктерін сарқылу шегіне жеткізуге болар еді. Грант генерал-майор Эдвард Ордқа Джеймс армиясының бір бөлігін Ричмонд маңындағы бекіністерден Петербург желісінің оңтүстік-батыс бөлігінде генерал-майор Эндрю А. Хамфрис басқаратын II корпустың орнын толтыру үшін көшіруді бұйырды. Орд генерал-майор Джон Гиббонның XXIV корпусының бригадир генералдары Чарльз Девенс пен Уильям Бирнидің екі дивизиясын және бригадир генерал Джон В. Тернердің XXV корпусының бір дивизиясын Аппоматтокс өзенінің оңтүстік жағындағы бекіністерді басып алуға жіберді. Бұл генерал-майор Джордж Мидтің Потомак армиясының екі корпусын Лидің қанаттарына және теміржол арналарына қарсы шабуылға дайындауға мүмкіндік берді: генерал-майор Хамфридің II корпусы және генерал-майор Уорреннің V корпусы. Грант осы корпустарға, сондай-ақ генерал-майор Филипп Шериданның атқыштар тобына (бригадир генерал Томас Девиннің бірінші дивизиясы және бригадир генерал (бригадир генерал) Джордж Армстронг Кастердің үшінші дивизиясы, бірақ екеуі де бригадир генерал (бригадир генерал) Уэсли Мерриттің басқаруында, ресми емес корпус командирі ретінде, және генерал-майор Джордж Круктың екінші дивизиясы Потомак армиясынан бөлінген) Шенендоа армиясы деп белгіленген күштермен бірге батысқа жылжуға бұйырды. Атқыштар алдымен Динуиди Корт Хаусын бақылауға алып, сол жерде Бойдтон планк жолын қиып тастау керек болды.
On March 24, 1865, the day before the Confederate attack on Fort Stedman, Grant already had planned an offensive for March 29, 1865. The objective was to draw the Confederates out into an open battle where they might be defeated and their military effectiveness destroyed. In the alternative, if the Confederates held their lines, the Union force could cut the remaining road and railroad supply and communication routes, the South Side Railroad and the Boydton Plank Road, which connected with the previously severed Weldon Railroad to Petersburg, and the Richmond and Danville Railroad to Richmond, and to stretch Lee's line to the breaking point. Grant ordered Major General Edward Ord to move part of his Army of the James from the lines near Richmond to fill in the lines to be vacated by the II Corps commanded by Major General Andrew A. Humphreys at the southwest end of the Petersburg line before II Corps moved to the west. Ord moved two divisions of Major General John Gibbon's XXIV Corps under Brigadier Generals Charles Devens and William Birney and one division of XXV Corps under Brigadier General John W. Turner to take over lines on the south side of the Appomattox River. This freed two corps of Major General George Meade's Army of the Potomac for offensive action against Lee's flank and railroad supply lines: Major General Humphrey's II Corps and Major General Warren's V Corps. Grant ordered these corps, along with Major General Philip Sheridan's cavalry (First Division of Brigadier General Thomas Devin and the Third Division of Brigadier General (Brevet Major General) George Armstrong Custer but both under the overall command of Brigadier General (Brevet Major General) Wesley Merritt as an unofficial corps commander and the Second Division of Major General George Crook detached from the Army of the Potomac), still designated the Army of the Shenandoah, to move west, with the cavalry first taking control of Dinwiddie Court House and severing the Boydton Plank Road at that location.
Лидің бұйрығы
Ли өзінің әлсіреп бара жатқан армиясының Петербург пен Ричмонд қорғанысын сақтауға қабілеттілігі туралы алаңдаған болатын, және Форт-Стэдмендегі жеңіліс Грантқа оның жабдықтау желілеріне және оң жақ қанатына шабуыл жасауға мүмкіндік беретінін түсінді. Ли бұған дейін оң жақ қанатына, яғни өзінің желісінің оңтүстік-батыс бөлігіне күштер жіберуге дайындық жасаған еді. 29 наурыз күні таңертең Ли генерал-майор Джордж Пикетті, генерал-бригадирлер Уильям Р. Терри, Монтгомери Корс және Джордж Х. Стюарт басқаратын үш бригадасын нашарлаған South Side темір жолы арқылы Сазерленд станциясына жіберді. Әскерді Сазерленд станциясына жеткізетін пойыздар соншалықтай баяу болғандықтан, Пикеттің соңғы әскерлері де бағытына түнгі уақытта, Петербургтен батысқа қарай 16 шақырым жерде ғана жетті. Сазерленд станциясынан Пикетт Клейборн жолымен оңтүстікке қарай Уайт-Ок-роуд және Берджесс-Миллге, полковник Уильям Пеграмның алты зеңбірек батареясымен бірге өзінің үш бригадасын Бес Форкске орналастыру үшін жол тартты. Бұл қимыл генерал-бригадирлер Генри А. Уайз, Уильям Генри Уоллес және Жас Маршалл Муди басқаратын генерал-майор Бушрод Джонсон дивизиясының, генерал-лейтенант Ричард Х. Андерсон корпусының және V корпустың Гриффин бірінші дивизиясының одақтық әскерлерімен қақтығысқа әкеп соқты. Солтүстікке қарай Квакер жолымен, Льюис фермасының жанындағы Рованти сағасынан өтетін жерде Чемберленнің әскері Джонсон күштеріне кездесті. Содан кейін шайқас басталды, оның барысында Чемберлен жараланды және дерлік тұтқынға алынар еді. Чемберленнің бригадасы, төрт зеңбірек батареясымен және полковник (бригадир генерал) Эдгар М. Грегори мен полковник (бригадир генерал) Альфред Л. Пирсон бригадаларынан келген полктермен күшейтілді (кейіннен Пирсон Құрмет медалімен марапатталды), конфедераттарды олардың Уайт-Ок-роуд желісіне кері шегіндірді. Екі тараптың да шығыны шамалы болды – одақтастар 381, ал конфедераттар 371 адамды жоғалтты. Шабыстан кейін Гриффин дивизиясы Квакер жолы мен Бойдтон Планк жолының қиылысына жетіп, конфедераттардың Уайт-Ок-роуд желісінің соңына жақын орналасты. Конфедераттардың Льюис фермасына шабуыл жасамай, олардың Уайт-Ок-роуд желісіне шегінуіне ынталанған Грант Шериданның миссиясын тек теміржолға шабуыл жасаумен шектемей, ірі шабуылға айналдыруға шешім қабылдады, сондай-ақ конфедераттардың желісін кеңейтуге немесе олар ұсынса ғана шайқасқа түсуге мәжбүрледі.
Lee, who was already concerned about the ability of his weakening army to maintain the defense of Petersburg and Richmond, realized that the defeat at Fort Stedman would encourage Grant to make a move against his supply lines and right flank. Lee already had prepared to send some reinforcements to his right flank, the southwestern end of his line. Early in the day on March 29, Lee sent Major General George Pickett with three of his brigades commanded by Brigadier Generals William R. Terry, Montgomery Corse and George H. Steuart via the deteriorated South Side Railroad to Sutherland Station. The trains shuttling the troops to Sutherland Station were so slow that it was late night before the last of Pickett's men reached their destination, 10 mile (16 km) west of Petersburg. From Sutherland Station, Pickett moved south on Claiborne Road to White Oak Road and Burgess Mill, along with a six gun battery under Colonel William Pegram to deploy to Five Forks with his three brigades. The move resulted in an engagement at the Battle of Lewis's Farm of Confederate brigades of Brigadier Generals Henry A. Wise, William Henry Wallace and Young Marshall Moody from the division of Major General Bushrod Johnson, corps of Lieutenant General Richard H. Anderson, and Union troops of Griffin's First Division of the V Corps. North along Quaker Road, across Rowanty Creek at the Lewis Farm, Chamberlain's men encountered Johnson's force. A back and forth battle ensued during which Chamberlain was wounded and almost captured. Chamberlain's brigade, reinforced by a four gun artillery battery and regiments from the brigades of Colonel (Brevet Brigadier General) Edgar M. Gregory and Colonel (Brevet Brigadier General) Alfred L. Pearson, who was later awarded the Medal of Honor, drove the Confederates back to their White Oak Road Line. Casualties for both sides were nearly even at 381 for the Union and 371 for the Confederates. After the battle, Griffin's division moved up to and occupied the junction of the Quaker Road and Boydton Plank Road near the end of the Confederate White Oak Road Line. Encouraged by the Confederate failure to press their attack at Lewis's Farm and their withdrawal to their White Oak Road Line, Grant decided to expand Sheridan's mission to a major offensive rather than just a railroad raid and forced extension of the Confederate line or a battle only if offered.
Шеридан қозғалысы
1865 жылы 29 наурызда сағат 17:00 шамасында Крук пен Девин басқарған Шеридан әскерінің екі дивизиясы қарсылықсыз Динуиди сотының үйіне енді. Шеридан қалаға кіретін жолдарға конфедерациялық патрульдерден қорғану үшін қарауылдар қойды. Динуиди сотында Шериданның кавалериясы Динуидди округіндегі Бес Форкс маңызды жол торабын басып алуға орналасты, ол солтүстікке қарай 8 шақырым жерде орналасқан және Ли сол жерге қорғаушы күштерін жіберіп жатқан еді. Содан кейін Петербург пен Ричмондқа конфедерациялық темір жол байланыстарын шабуылға алу жоспарланған.
At about 5:00 p. m., on March 29, 1865, two divisions of Sheridan's force commanded by Crook and Devin entered Dinwiddie Court House without opposition. Sheridan posted pickets at the roads entering the town for protection from Confederate patrols. At Dinwiddie Court House, Sheridan's cavalry was positioned to occupy the crucial road junction at Five Forks in Dinwiddie County, about 5 mile (8 km) to the north, to which Lee was just sending defenders, and then to attack the two remaining Confederate railroad connections to Petersburg and Richmond.
Лидің бұйрықтары мен Конфедерацияның қозғалысы
Генерал Ли 29 наурызда одақтың қимылдарынан туындаған қауіпті сезіп, оң жақтан қорғанысын нығайту үшін қатарларын жиырып, жұмылдырды. Ол сондай-ақ генерал-майор Джордж Пикеттің басқаруымен, генерал-майор Фитцхуг Лидің кавалериялық көмегімен маңызды көлік түйіні – Файв Форкссты қорғау үшін конфедерацияның мобильді күшін ұйымдастыруды аяқтады. Ли Оңтүстік теміржолын және маңызды жолдарды ашық ұстап, Динуидди сотының үйіндегі одақтың алғашқы позициясынан күшін кері қайтару үшін осы қиылысты бақылауға алуды қалады. 29 наурыздың түстен кейін басталган, қатты жаңбыр 30 наурызға дейін жалғасты, қимылдарды баяулатып, әрекеттерді шектеді. Фитцхуг Лидің кавалериялық дивизиясы Петербургтен өтіп, Шериданның 29 наурызда Динуидди сотының үйіне жеткен уақытында Сазерленд станциясына жеткенімен, генерал-майор Томас Л. Россердің және генерал-майор В. Х. Ф. "Руни" Лидің дивизиялары Шердан күштерін айналып өтуге мәжбүр болды. Олар Ноттоуэй өзеніндегі Спенсердің диірмені мен Стоуни Крик станциясынан келгенде, Шердан күштерін айналып өтіп, 30 наурызға дейін Сазерленд станциясына жетпеді. Россер мен Руни Лидің дивизиялары 30 наурыз күні түнде Файв Форкске келгенде, Фитцхуг Ли кавалерияның бас командасын өз қолына алып, полковник Томас Т. Мунфордты өзінің дивизиясының басшылығына тағайындады. 30 наурыз күні, үздіксіз жаңбыр жауған күні, генерал Ли Сазерленд станциясында Андерсон, Пикетт және Хет сияқты бірнеше офицермен кездесті. Полковник Чарльз Л. Лейпер басқарған 6-шы Пенсильвания кавалериясының одақтық патрульдерінің шабуылдары мен алдаулары Пикеттің күштерінің Файв Форкске жетуін сағат 16:30-ға дейін кешіктірді. Пикетт Фитцхуг Лидің кавалериясы күтіп тұрған Файв Форкске жеткенде, Фитц Лимен Динуидди сотының үйіне қарай жүруге бола ма, жоқ па деген мәселе бойынша кеңес алды. Жағдайды талқылағаннан кейін, Пикетт кеш болғандықтан және басқа кавалериялық дивизиялардың болмауына байланысты, шаршаған әскерін таңертең Шериданға қарсы Динуидди сотының үйіне көшіруге шешім қабылдады. Конфедерация әскерлері де жараланғандарға ұшырады, соның ішінде бригадир генерал Уильям Х. Ф. Пейн. Ол тіпті Стоуни Крик станциясы арқылы өтіп, конфедерацияның жабдықтарын жою немесе басып алуды ұсынды. Шеридан оның жігіттері Белі Оук жолында Файв Форкске жеткенін жалған мәлімдемемен дәлелдеді. Шындығында, Девиннің әскері Файв Форкстен кері шегіп, Джон Бойсо үйінің маңында, шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан. Талқылау барысында Грант Шериданға жаяу әскерді қолдау үшін V корпусты жіберетінін айтты және оның жаңа бұйрығы желіні одан әрі кеңейту емес, конфедерацияның қанатын бұрып, Ли әскерін жеңу еді. Шеридан Шенноа аңғарында онымен бірге соғысқан VI корпусты қалады. Грант оған VI корпус оның позициясынан өте алыс екенін қайтадан айтты.
General Lee perceived the threat from the Union moves on March 29 and thinned his lines to strengthen the defenses on his far right. He also finalized organization of a Confederate mobile force under Major General George Pickett with cavalry help from Major General Fitzhugh Lee to protect the key road junction of Five Forks. Lee wanted to control this intersection in order to keep open the South Side Railroad and important roads and to drive the Union force back from its advanced position at Dinwiddie Court House. A steady, heavy rain started on the afternoon of March 29 and continued through March 30, slowing movements and limiting actions. Although Fitzhugh Lee's cavalry division passed through Petersburg and reached Sutherland Station about the time Sheridan reached Dinwiddie Court House on March 29, Major General Thomas L. Rosser's and Major General W. H. F. "Rooney" Lee's divisions had to detour around Sheridan's force in their moves from positions at Spencer's Mill on the Nottoway River and Stony Creek Station and did not arrive at Sutherland Station until March 30. When Rosser and Rooney Lee's divisions arrived at Five Forks on the night of March 30, Fitzhugh Lee took overall command of the cavalry and put Colonel Thomas T. Munford in command of his own division. Earlier on March 30, a day of steady torrential rain, General Lee met with several officers including Anderson, Pickett and Heth at Sutherland Station. Skirmishing with and reacting to feints from Union patrols of the 6th Pennsylvania Cavalry under Colonel Charles L. Leiper delayed Pickett's force from reaching Five Forks until 4:30 p. m. When Pickett reached Five Forks where Fitzhugh Lee's cavalry was waiting, he conferred with Fitz Lee about whether to proceed toward Dinwiddie Court House then. After discussing the situation, Pickett decided because of the late hour and the absence of the other cavalry divisions to wait until morning to move his tired men against Sheridan at Dinwiddie Court House. The Confederates also suffered some casualties, including Brigadier General William H. F. Payne who was wounded. He even suggested going by way of Stony Creek Station to destroy or capture Confederate supplies there. Sheridan supported his argument by the false statement that his men had already reached White Oak Road at Five Forks. In fact, Devin's men had been driven back from Five Forks and had encamped about a mile away at the John Boisseau house. During their discussions, Grant told Sheridan he would send him the V Corps for infantry support and that his new orders were not to extend the line further but to turn the Confederate flank and to break Lee's army. Sheridan wanted the VI Corps which had fought with him in the Shenandoah Valley. Grant again told him that the VI Corps was too far from his position to make the move.
Ақ дуға жолы шайқасы
31 наурыз күні таңертең генерал Ли өзінің White Oak Road Line-ін тексерді және бригадалық генерал Ромейн Б. Айрстың дивизиясы ұстаған одақтың сол жақ фланкі күні бұрын алға жылжып, "бос қалған" екенін білді. Динуиди сот жанында одақтың жаяу әскері мен Шериданның ең жақын атқыштар арасында үлкен аралық болды. Ли генерал-майор Бушрод Джонсонға, ауырып қалған жас Маршалл Мудидің орнына, бригадир генерал Генри А. Уайз бен полковник Мартин Л. Стенселдің қалған бригадаларын, сондай-ақ бригадир генералдар Сэмюэл МакГоуэн мен Эппа Ханттон бригадаларымен күшейтіліп, ашық одақ желісіне шабуыл жасауды бұйырды. Стенсел, МакГоуэн және Ханттон бригадалары Айрстың дивизиясының көп бөлігіне және бригадир генерал (брифейт генерал-майор) Сэмюэл Кроуфордтың дивизиясына шабуыл жасады, ол шайқас басталғанда дереу қосылды. Екі одақтық дивизия, 5000-нан астам сарбаздан тұрады, үш конфедерациялық бригадамен кері тартты. Бригадир генерал (брифейт генерал-майор) Чарльз Гриффиннің дивизиясы және полковник (брифейт бригадир генерал) Чарльз С. Уэйнрайттың V корпусының артиллериясы конфедераттардың алға жылжуын Gravelly Run өзенінен бұрын тоқтатты. V корпусына іргелес, генерал-майор Эндрю А. Хамфрис диверсиялық көрсетулер жасады және өзінің II корпусынан бригадир генерал Нельсон Майлстың екі бригадасын алға жіберді. Олар бастапқыда қарсыластарды шаңқайтып, қысқаша шайқастан кейін Уайз бригадасын конфедерациялық желінің сол жағынан кері қайтарды, шамамен 100 тұтқынға алды. Сағат 14:30-да бригадир генерал Джошуа Чемберленнің әскері суық, көпірген Gravelly Run өзенін фордтап өтті, соңынан Гриффин дивизиясының қалған бөлігі, содан кейін Уорреннің қайта ұйымдастырылған бөлімшелерінің қалған бөлігі еріп өтті. Қатты атыс астында Чемберлен бригадасы, полковник (брифейт бригадир генерал) Эдгар М. Грегоримен бірге Ханттон бригадасына шабуыл жасап, оларды White Oak Road Line-ға кері қайтарды. Конфедерация күштерінің қалған бөлігі фланга айналып өтуден және толық жеңіліске ұшыраудан сақтану үшін кері шегінуге мәжбүр болды. Одақтың жоғалғандары (өлгендер, жараланғандар, жоғалғандар – көбінесе тұтқынға алынғандар) Бесінші корпустан 1407 адам, Екінші корпустан 461 адамды құрады, ал конфедерацияның жоғалғандары шамамен 800 адам деп бағаланды. Уорреннің V корпусы, Гриффин дивизиясының басшылығымен және Хамфрис II корпусының Майлз дивизиясының көмегімен White Oak Road шайқасын одақтың жеңісіне айналдырды, ал Шеридан Динуиди сот шайқасы күні аяқталғанда қиын жағдайда болды.
On the morning of March 31, General Lee inspected his White Oak Road Line and learned that the Union left flank held by Brigadier General Romeyn B. Ayres's division had moved forward the previous day and was "in the air." A wide gap also existed between the Union infantry and Sheridan's nearest cavalry units near Dinwiddie Court House. Lee ordered Major General Bushrod Johnson to have his remaining brigades under Brigadier General Henry A. Wise and Colonel Martin L. Stansel in lieu of the ill Young Marshall Moody, reinforced by the brigades of Brigadier Generals Samuel McGowan and Eppa Hunton, attack the exposed Union line. Stansel's, McGowan's and Hunton's brigades attacked both most of Ayres's division and all of Brigadier General (Brevet Major General) Samuel Crawford's division which quickly joined the fight as it erupted. Two Union divisions of over 5,000 men were thrown back by three Confederate brigades. Brigadier General (Brevet Major General) Charles Griffin's division and the V Corps artillery under Colonel (Brevet Brigadier General) Charles S. Wainwright finally stopped the Confederate advance short of crossing Gravelly Run. Adjacent to the V Corps, Major General Andrew A. Humphreys conducted diversionary demonstrations and sent two of Brigadier General Nelson Miles's brigades from his II Corps forward and they initially surprised and after a sharp fight drove back Wise's brigade on the left of the Confederate line, taking about 100 prisoners. At 2:30 p. m., Brigadier General Joshua Chamberlain's men forded the cold, swollen Gravelly Run, followed by the rest of Griffin's division and then the rest of Warren's reorganized units. Under heavy fire, Chamberlain's brigade, along with Colonel (Brevet Brigadier General) Edgar M. Gregory's, charged Hunton's brigade and drove them back to the White Oak Road Line. The remainder of the Confederate force then had to withdraw to prevent being outflanked and overwhelmed. Union casualties (killed, wounded, missing – presumably mostly captured) were 1,407 from the Fifth Corps and 461 from the Second Corps and Confederate casualties have been estimated at about 800. While Warren's V Corps led by Griffin's division, with help from Miles's division of Humphrey's II Corps, turned the Battle of White Oak Road into a Union victory, Sheridan was hard pressed as the Battle of Dinwiddie Court House ended for the day.
Таңертеңгі жағдай; әскерлердің орналасуы
1865 жылдың 31 наурызының таңында Одақ генерал-майоры Филип Шеридан генерал-лейтенант Улисс С. Грантка егер жаңбыр тоқтаса және оған жаяу әскер корпусының көмегі болса, Конфедерацияның оң фланкіне шабуыл жасай алатынына немесе жеңіске жете алатынына сенетінін айтты. Шеридан 1864 жылы Шенандоа саясындағы науқандарда бірге жұмыс істеген генерал-майор Хорацио Г. Райт басқаратын VI корпусты қалаған, Шериданға сенімсіздік білдірген генерал-майор Гувернер Уорреннің V корпусын емес. Грант бірнеше сағаттан кейін Шериданды қолдау үшін VI корпус тым алыс екенін, бірақ екінші корпусты ертеңге жылжыта алатынын жауап берді. Грант сондай-ақ Райт өзінің қазіргі орнынан тікелей шабуылға өте алады деп ойлағанын айтты. Крамп жолы мен Динвидди соты жолымен жылжыған күзетшілер Уайт-Ок жолының жанында Конфедерацияның мылтықтарынан отқа түсті. Дэвистің бригадасы Чемберленнің төсегі деп аталатын батпақты сазды аймақтың шығысын бақылауға жіберілді. Пикет таңғы сағат 9:00 шамасында Бес Форкстан Скотт жолымен оңтүстікке қарай, Динуиди сотында Шериданға шабуыл жасау үшін, нашар ауа райына және азықтандырылмаған әскерлерінің ашаруына қарамастан, жорыққа шығуға шешім қабылдады. Шеридан осы қозғалысты естігенде, конфедераттар өзеннің батысына қарай Скотт жолымен қозғалып бара жатыр деп ойлады. Дэвистің бригадасы Данс Фордының өзенінің солтүстік жағалауын қорғауға жіберілді. Солтүстік Каролина әскерлері 2-ші Нью-Йорк атты мылтық полкінің түсірілген жасағымен тоқтатылды, олар қайталанатын карабинмен қаруланған. 6-Огайо кавалериясы да соғысқа қосылды, сондай-ақ қайталанатын карабинмен. Конфедераттар өзеннен өтуге тырысты, 5-ші Солтүстік Каролина кавалериясы қатты атыс астында өтті, 1-ші Солтүстік Каролина кавалериясы ағысқа қарсы өтті, ал 2-ші Солтүстік Каролина кавалериясы 13-ші Вирджиния кавалериясының атты батальонының артынан өтті. Полковник Смит 1-ші Мэн кавалериясының қалған бөлігін 2 км қашықтықтан және 13-ші Огайо кавалериясын жеткізді. 1-ші Мэн кавалериясы төбеде, ал 6-шы Огайо кавалериясы сол жақтағы орманда болғанда, Смиттың Одақ күштері 13-ші Вирджиния кавалериясын кері шегіндірді, олар өз кезегінде 2-ші Солтүстік Каролина кавалериясын бұғаудағы терең суға итерді. Солтүстік Каролинаның 1-ші кавалериясы 2-ші Нью-Йорк атты мылтық полкімен өзеннен кері шегінді. Пикет үш жаяу әскер бригадасымен (Корсе, Терри және Стюарт) және Россердің кавалериясымен бірге Данс Фордынан өту үшін солтүстікке қарай 2 км жорық жасауға шешім қабылдады. Пикеттің жоспары Рэнсомның екі жаяу әскер бригадасының (Рэнсом және Уильям Генри Уоллес) Фицджеральд Фордынан Фиц Ли және Руни Лимен бірге өтуін көздеді. Бірақ Пикеттің жаяу әскері Чемберленнің төсегінен Данс Форды арқылы өтуге дайын тұрды. Девиннің күзетшілері Байтақ бұлақтар маңында полковник Томас Т. Мунфордтың кавалерия дивизиясын ғана анықтады. Руни Ли түстен кейін Чемберленнің төсегіндегі Фицджеральд Фордына тағы бір шабуыл жасауды жоспарлап отырды. Дэвис Данс Фордын күзету үшін майор Уолтер В. Роббинс басқаратын батальонды қалдырып, өз әскерін Fitzgerald's Ford-қа қарай тар, сазды жолмен жаяу жіберді. Дэвис алға жылжып, Смит жағдайды тұрақтандырғанын және Баррингер бригадасының өзеннен өткен әскерлерін кері қайтарғанын анықтады.
Early on March 31, 1865, Union Major General Philip Sheridan told Lieutenant General Ulysses S. Grant that he believed he could turn the Confederate right or make a breakthrough if the rain stopped and he had the help of an infantry corps. Sheridan wanted the VI Corps commanded by Major General Horatio G. Wright, which he had worked with in the Shenandoah Valley Campaigns of 1864, not the V Corps under Major General Gouverneur Warren whom Sheridan did not trust. Grant replied a few hours later that the VI Corps was in the center of the line and too far away to support Sheridan but he could move the II Corps by the next day. Grant also said that Wright thought he could go through the line from his current position. Patrols moving up Crump Road and Dinwiddie Court House Road attracted Confederate rifle fire near White Oak Road. Patrols from Davies's brigade were sent to watch the area on the east of a swampy creek called Chamberlain's Bed. Pickett had decided to march south from Five Forks on Scott Road at about 9:00 a. m. for an attack on Sheridan at Dinwiddie Court House despite the bad weather and the hunger of his ill fed troops. When Sheridan heard about the movement, he assumed the Confederates were moving on Scott Road west of the creek. Davies's brigade was sent to cover the creek's northern crossing at Danse's Ford. The North Carolina troopers were held back by a dismounted detachment of the 2nd Regiment New York Mounted Rifles with their repeating carbines. The 6th Ohio Cavalry joined the fight, also with repeating carbines. The Confederates were able to fight their way across the creek, with the 5th North Carolina Cavalry crossing under heavy fire, the 1st North Carolina Cavalry crossing upstream and the 2nd North Carolina Cavalry crossing behind a mounted battalion of the 13th Virginia Cavalry. Colonel Smith moved up the remainder of the 1st Maine Cavalry from 1 mile (2 km) down the road and the 13th Ohio Cavalry. With the 1st Maine Cavalry on the top of a hill and the 6th Ohio Cavalry in the woods to their left, Smith's Union force drove back the 13th Virginia Cavalry, who in turn forced the 2nd North Carolina Cavalry into deep water in the ford. The 1st North Carolina Cavalry was driven back across the creek by the 2nd New York Mounted Rifles. Pickett decided to go back north for 1 mile (2 km) to cross at Danse's Ford with his three infantry brigades (Corse's, Terry's and Steuart's) and Rosser's cavalry. Pickett's plan was for Ransom's two infantry brigades (Ransom's and William Henry Wallace's) to cross at Fitzgerald's Ford with Fitz Lee and Rooney Lee. In fact, Pickett's infantry was about to force their way across Chamberlain's Bed at Danse's Ford. Devin's patrols actually had spotted only Colonel Thomas T. Munford's cavalry division near Five Forks. Rooney Lee was preparing another attack on the Fitzgerald Ford of Chamberlain's Bed for the afternoon. Davies left a battalion under Major Walter W. Robbins to guard Danse's Ford and started his men on foot along a narrow, muddy road toward Fitzgerald's Ford. Davies rode ahead and discovered that Smith had stabilized the situation, throwing those troopers of Barringer's brigade who had managed to cross the creek back across it.
Союзды кейінге қалдыру іс-қимылдары
Пикет содан кейін басқа жаяу әскер бригадаларын переправа арқылы жіберді. Девин Пикеттің переправа арқылы өтіп кеткенін білмеді, бірақ ол Бес Форк Пикеттің жаяу әскерімен және кем дегенде бір кавалерия дивизиясымен басылып алынғанын білгеннен кейін Фитцхугтың бригадасын Динуиди және Грейвли Рун шіркеуі жолдарының қиылысына қайтарды. Девин жағдайды анықтау үшін Стаггтың әскерімен бірге барды. Дэвис өз әскерін қайта ұйымдастыру үшін Ж. Бойсо фермасына алып барды, жол бойы ондаған адамды жоғалтты, олардың ішінде 1-ші Нью-Джерси кавалериясының майоры Джеймс Х. Харт та болды.
Pickett then sent the other infantry brigades across the ford. Devin did not know that Pickett had moved across the ford but withdrew Fitzhugh's brigade to the junction of Dinwiddie and Gravelly Run Church roads when he learned that Five Forks was held by Pickett's infantry and at least a division of cavalry. Devin accompanied Stagg's men to discover the situation. Davies took his men to J. Boisseau's farm to be reorganized, losing dozens of men along the way, including Major James H. Hart of the 1st New Jersey Cavalry.
Стаггс, Фитцхуг, Дэвис кері шегіну
Мұнан кейін Мунфорд өзінің ат әскерлері дивизиясын Динуидди жолымен алға жылжытты, онда олар 6-шы Нью-Йорк ерікті ат әскерлері полкі мен Мичиган полкінің бір бөлігін шегінуге мәжбүр етті. Пикетт Терри бригадасын Фитцхугтың қорғанысын бұзуға жіберді. Содан кейін Пикетт Адамс жолын басып алу үшін орман арқылы қарауылдарды жылжытты және Динвиди сот үйі маңындағы Одақ күштерінен Дж. Бойсо фермасындағы Одақ күштерін бөліп алды. Шериданның екі бөлек тобының әрқайсысы Пикеттің араласу күшінен шамамен үш есе кем күшке ие болды. Бойдтон Планк жолына көшкеннен кейін Девин Адамс және Брукс жолдарының қиылысында Девин дивизиясының бригадир генералы Альфред Гиббс бригадасымен байланысқа түсті. Шериданның бұйрығына сәйкес, Дэвис бригадасы Бойдтон Планк жолын отпен кесіп өтті, ал Дэвис үш бригаданың ең жоғары офицері ретінде басқаруды өз қолына алды. Пикетт Динвиди сот үйінен солтүстік-шығысқа қарай жылжығандықтан, Гиббс, жақын арада Греггке қосылып, Пикеттің қанатына және артқы жағына шабуыл жасап, оны күштерін оларға қарсы қайта бағыттауға мәжбүр етті. Греггтің позициясы Гиббстің қолдауысыз тұра алмайтындықтан, оның әскері кері шегінді. Грегг пен Гиббс Форд станциясының жолынан артқа шегінгенде, олар Смиттің Фицджеральд Фордындағы бригадасын өздерімен бірге алып кетті, себебі Смит күштері Пикеттің жылжуымен тоқтатылып қалған болар еді.
Munford then committed his cavalry division to advance down the Dinwiddie Road where they forced the 6th Regiment New York Volunteer Cavalry and part of a Michigan regiment to retreat. Meanwhile, Pickett sent Terry's brigade to break Fitzhugh's defense. Pickett then moved patrols through the woods to occupy Adams Road and separate the Union force at J. Boisseau's farm from the Union forces at Dinwiddie Court House. Each of the two separated segments of Sheridan's command were outnumbered nearly three to one by Pickett's intervening force. After moving to the Boydton Plank Road, Devin made contact with Brigadier General Alfred Gibbs's brigade of Devin's division at the junction of Adams and Brooks Roads. In line with Sheridan's direction, Davies's brigade then crossed Boydton Plank Road under fire and Davies took command as ranking officer of the three brigades. Because Pickett was moving northeasterly away from Dinwiddie Court House, Gibbs, soon joined by Greggs, was able to attack Pickett's flank and rear, forcing him to direct his force back against them. Gregg's position could not be held without Gibbs's support and his men fell back. When Gregg and Gibbs fell back past Ford's Station Road, they took Smith's brigade from Fitzgerald's Ford with them because Smith's force would have been cut off by Pickett's advance where they were positioned.
Кастер алға жылжып, қатарға тұрады
Шеридан Грегг пен Гиббсті Адамс жолындағы Конфедерациялық шабуылдан қорғану үшін орналастырғанда, Кастердің екі бригадасын шақыртты. Бұл күні ертерек жасағандай, Шеридан жаңа дивизияны қолданып, одақтас әскерлердің шегінуіне байланысты қиын жағдайды түзетуге көмектесті. Кастер Пеннингтонға Смит бригадасын Фицджеральд Фордында күшейтуді бұйырды. Кейпхарттың әскерлері Адамс жолының сол жағына орналасуға тиіс болды. Смит Фицджеральд Фордынан қайтқанда, Шериданның көмекшілерінің бірі Пеннингтонға Кейпхарттың оң жағына жаюға бұйрық берді.
At the same time as Sheridan moved Gregg and Gibbs to guard against the Confederate advance on Adams Road, he sent for two of Custer's brigades. As he had done earlier in the day, Sheridan used a fresh division to salvage a situation where Union units had retreated. Custer directed Pennington to reinforce Smith's brigade at Fitzgerald's Ford. Capehart's troopers were to take position on the left of Adams Road. With Smith retiring from Fitzgerald's Ford, one of Sheridan's aides rode up and told Pennington to deploy on Capehart's right.
Конфедерацияның соңғы шабуылы мен позициялары
Пикетт жаяу әскердің Адамс жолындағы Кастердің позициясына шабуыл жасауын, Фитцхуг Лидің атқыштар тобының одақтастардың сол қанатына шабуылдауын, ал Мунфордтың атқыштар тобы Адамс пен Бойдтон-Планк жолдары арасындағы кеңістікті қамтамасыз етуін шешті. Бірнеше бейбіт тұрғындар генералдардың артынан ерді, олардың ішінде жеңіл жараланған «Нью-Йорк Геральд» газетінің тілшісі де болды. Сол жақта Фитцхуг Лидің атқыштар тобы Смиттың әскеріне шабуыл жасады, олар ауыр шығынға ұшырағанына қарамастан, қараңғыға дейін оқ-дәрісі бітіп қалғанша қарсы тұра берді. Қараңғы түскен кезде Кастер Капехарттың жаяу әскерін бастап, конфедераттарды кері шегіндіріп, олардың соңғы күшін сарқып жіберді. Дегенмен, екі тарап та қараңғыдан кейін бірнеше сағат бойы атысып тұрды. Күндізгі шайқастың соңында екі армияның да шептері өте жақын болды, кейбір жерлерде бірнеше метр ғана арақашықтық болды. Командирлердің сөзіне қарағанда, екі тарап та ертеңгі таңда қарсыласы қиын жағдайда болады деп ойлады. Бірақ конфедераттар қосымша шығынға ұшырап, алға жылжу позицияларын ұстай алмады. Пикетт генерал Терриді жарақаттан айырды. Оның орнына полковник Роберт М. Майо бригада командирі болып тағайындалды.
Pickett decided to have the infantry attack Custer's position down Adams Road while Fitzhugh Lee's cavalry would attack the Union left and Munford's cavalry would cover the field between Adams and Boydton Plank roads. A few civilian visitors rode behind the generals, among them a New York Herald reporter who was slightly wounded. On the left, Fitzhugh Lee's cavalry attacked Smith's men, who continued to hold out despite heavy losses, until they finally ran out of ammunition near dark. As dark was coming on, Custer led Capehart's dismounted men in a charge that drove the Confederates back, seeming to drain their remaining energy. Nonetheless, the opposing sides continued to fire at each other for hours after dark. The two armies' battle lines were very close to each other at the end of the day's battle, in places only about apart. According to their commanders, each side believed the other would be in a perilous position the following morning. Nonetheless, the Confederates had suffered additional losses and could not hold their advanced position. Pickett lost General Terry to a disabling injury. He was replaced as brigade commander by Colonel Robert M. Mayo.
Шериданның Грантқа жіберген хабарламалары
Кешкі сағатта Грант өзінің көмекшісі, полковник Хорас Портерді Шериданның жағдайы туралы хабарлауға жіберді. Ол Грегг пен Гибб бригадалары Адамс және Брукс жолдарының қиылысынан қайтып келген кезде келді. Портер Динуидди сотына жеткенге дейін Шериданмен кездесті. Шеридан Портерге өміріндегі ең қарқынды күндердің бірін басынан өткізгенін, тек атты әскермен жаяу әскер мен атты әскерге қарсы шайқасқанын айтты. Шеридан Портерден Грантқа VI корпустың күштерін жіберуін сұрады, бірақ Портер Гранттың бұрынғы сөзін қайталады: Райт Одақтың оң жағында орналасқан және Шериданға жылдам қосыла алатын жалғыз жаяу әскер корпусы – Уорреннің V корпусы. Шеридан Портерге көрсеткендей сенімді болмаған болуы керек, себебі Грантқа, полковник Джон Келлог арқылы жіберілген хатында, ол былай деп жазды: "Бұл күш (Пикеттің әскері) біз үшін тым күшті. Мен Динуидди сотына мәжбүр болғанша тұрып қаламын." Портер кешкі сағат 7-де Дабнидің диірменінде Грантқа есеп берді.
Late in the afternoon Grant sent his aide de camp Lieutenant Colonel Horace Porter to report on Sheridan's situation. He arrived as Gregg's and Gibb's brigades were falling back from the junction of Adams and Brooks roads. Porter met Sheridan just before reaching Dinwiddie Court House. Sheridan told Porter he had had one of the liveliest days in his experience, fighting infantry and cavalry with only cavalry. Sheridan asked Porter to hasten back to Grant and to ask Grant to send him the VI Corps but Porter repeated Grant's earlier statement to Sheridan that Wright was on the right of the Union line and the only infantry corps that could promptly join Sheridan was Warren's V Corps. Sheridan appears not to have been as confident as he led Porter to believe because in a letter to Grant sent with a later dispatch via an aide, Colonel John Kellogg, he wrote that "This force (Pickett's) is too strong for us. I will hold on to Dinwiddie Court House until I am compelled to leave." Porter made his report to Grant at Dabney's Mill at 7:00 p. m.
V корпус қозғалысы; қосымша бұйрықтар
Конфедерация 31 наурызда Динуидди сот үйіне шабуыл жасап, одақтас атқыштарды тығыз қоршауға алып, одан әрі шабуылдап, ығыстыру мүмкіндігін жасады. Шериданның Уорреннің баяу қимылдағаны үшін сынағаны және ертесіне оны қолбасшылықтан шеттетуіне қарамастан, Уайт-Ок-Жол шайқасының соңында алыстағы шайқастың Динуидди сот үйіне қарай шегініп бара жатқанын естіген Уоррен, Гриффин дивизиясының бригадир генералы Джозеф Бартлеттің бригадасын Шерденді күшейту үшін жіберді, Бартлетттің Пикеттің қанатын шабуылдауын ниеттенді. Бартлеттің әскері Грейвли Рунға жеткенде қараңғы болғандықтан, олар кесіп өтуге тырыспады, бірақ қарсы жақтағы конфедераттармен снайперлік атыспен қақтығысты. Уоррен Бартлеттке артиллерия мен вагонды полковник (бригадир генерал) Альфред Л. Пирсон басқаруымен Бойдтон Планк Жолында күзетуге үш полк жіберді және бұл туралы Мидке хабарлады. Бойдтон Планк Жолындағы Грейвли Рун көпірін конфедераттар қиратқандықтан, Пирсон кешікті. Мид Уорренге барлық күштерін жылжуға дайын болуын бұйырды. Сағат 21:17-де Уорренге қатардан кері шегіну және бірден дивизияны Шерденге жіберу бұйрығы берілді. Сағат 21:45-те Мид Грантка Бартлетттің доктор Бойсо фермасындағы алдыңғы орналасуы туралы хабарлап, Уорреннің бүкіл корпусын Шерденге көмектесуге жіберу керек пе деп сұрады. Грант Мидтің кеңесімен келісіп, II корпус Бойдтон Планк Жолының қатарын ұстап тұруы мүмкін, ал екі дивизия Бартлетттің доктор Бойсо фермасындағы және Динуиддиге бір дивизияны ауыстыруы мүмкін, барлық үш дивизияны Динуидди сот үйіне жылжытудың орнына. Грант Мидке Шерденге жағдай туралы хабарлап, Шерден өзіне жіберілген күштерді басқаруын тапсырды. Мид Грантка Уорреннің бүкіл корпусын Шерденге көмектесуге жылжыту жоспары Уорреннің идеясы екенін айтпады. Грант Шерденге V корпус пен Рональд Маккензидің Джеймс армиясының атқыштар дивизиясы оның қолдауына жіберілгенін хабарлағанда, ол негізсіз түрде Уоррен оған "түннің жарымына дейін" жетеді деді. Шаршаған V корпусының сарбаздарына қараңғы, лайлы жолмен, көпірдің қирауымен шамамен 6 мильді (10 км) бір сағатта жүріп өту мүмкін емес еді. Түн бойы ешкім Шерденге Уорреннің орналасуы, логистикалық жағдайы және оның бұйрықтарын қашан алғаны туралы толық және нақты ақпарат бермеді. Мидтің Гриффин дивизиясын Бойдтон Планк Жолына және Айрс пен Кроуфорд дивизияларын Бартлеттке доктор Бойсо фермасына қосылуға жіберу бұйрығы, доктор Бойсо фермасындағы конфедераттардың үлкен күші мен көпірді жөндеу қажеттігін ескермеді. Уорреннің Мидке осы өзгеріс туралы және Грейвли Рундағы конфедераттардың үлкен күші салдарынан конфедераттардың қанатына және артқы жағына қарсы қимылдау мүмкін еместігі туралы хабарламасы телеграф желісінің үзілуіне байланысты кешікті. Хэмфридің II корпусына V корпусының қозғалысынан кейін оны ауыстыру туралы кеңес берілді. Хэмфри өзінің корпусы 31 наурыздың таңынан бастап бұрынғы позициясын қайтадан иелене алатынын жауап берді. Ол Уорренге сағат 00:30-да хат жіберіп, Уорреннің кестесін сұрады, сонда ол өзінің қозғалыстарын Уорреннің қозғалысымен үйлестіре алады. Мид Грейвли Рун көпірінің мәселесі туралы телеграф сағат 23:45-те қалпына келтірілген кезде білді. Уоррен Мидтің баламалы бағыттарды қарастыру туралы ұсынысын қабылдамады, өйткені корпусын жылжытуға тым көп уақыт кетеді. Айрс Уорреннің Бойдтон Планк Жолына көшу бұйрығын сағат 22:00 шамасында алды. Бұл оған шамамен 2 мильді қиын жермен өтіп, Грейвли Рун тармағын кесіп өтуді талап етті. Айрстың дивизиясы таңертең Шерденнің позициясына келді. Уоррен болжағандай, Бартлетттің Пикеттің қанатына қауіп төндіргені Пикеттің Бес Форкқа шегінуіне жеткілікті болды, конфедераттар Айрс Динуидди сот үйіне жеткен кезде осыны істеді. Шерденнің штаб офицерлерінің бірі Айрзбен кездесіп, оған бір миль артқа Брукс Жолына бұрылуы керек екенін айтты. Айрс Брукс Жолына оралды, онда жалғыз конфедерат пикеті тез қашып кетті және Айрстың әскері сағат 14:00-ге дейін демалуға жайғасты. Уорреннің бірде-бір бөлімшесі Ж. Бойсо фермасында болған жоқ. Ең жақын болған - доктор Бойсо фермасында, солтүстікке қарай 2 км жерде, ал Бартлетт бригадасы қайта шақырылды. Осылайша Уоррен Кроуфорд пен Гриффин дивизияларының кері қайтуын қадағалай бастады. Конфедераттар шабуыл жасамады және Уоррен Кроуфордпен бірге Крамп Жолына жеткенше онымен бірге болды. Шерден атпен келіп, бригадир генерал Джошуа Чемберленмен кездесіп, Уоррен қайда екенін сұрады. Чемберлен оның колоннаның соңында деп ойлаймын деді. Уорреннің екі дивизиясы осы хабардан бір сағат ішінде солай істеді. Штаб офицері сағат 09:30 шамасында Уорренге келіп, Уэббтің хабарламасын тапсырды. Уэбб осы хабарламаны Уорренге сағат 06:00-де жібергенде, Мид Грантка Уоррен бүкіл корпусымен жақын арада Динуиддиге жететінін және қосымша бұйрықтар қажет екенін хабарлайтын телеграмма жіберді. Грант Маккензидің атқыштар дивизиясы фронттан вагонды кері шегінуді күзету міндетін орындағаннан кейін, Маккензи мен оның әскерлерін Динуидди сот үйіне Шерденге бағынуға бұйырды. Сағат 03:30-да лагерьді тастап, Маккензидің атқыштары Монкстың мойны мен Воан жолдары арқылы Динуидди сот үйіне қарай жол тартты.
The Confederates won the day on March 31 at Dinwiddie Court House by pushing the Union cavalry into a tight position from which they might be further attacked and dislodged. Despite Sheridan's later criticism of Warren for moving slowly and his removal of Warren from command the next day, when at the end of the Battle of White Oak Road Warren heard the sound of the distant battle receding toward Dinwiddie Court House, he sent Brigadier General Joseph J. Bartlett's brigade of Griffin's division to reinforce Sheridan intending that Bartlett attack Pickett's flank. Since it was dark when Bartlett's men reach Gravelly Run, they did not try to cross but engaged the Confederates on the other side with sniper fire. Warren sent three regiments that Bartlett had detached to guard artillery and wagons down the Boydton Plank Road under Colonel (Brevet Brigadier General) Alfred L. Pearson and reported this to Meade. Since the Gravelly Run bridge on the Boydton Plank Road had been broken down by the Confederates, Pearson was delayed. Meade told Warren to have his entire force ready to move. By 9:17 p. m., Warren was ordered to withdraw from the line and send a division to Sheridan at once. At 9:45 p. m., Meade first advised Grant of Bartlett's forward location at Dr. Boisseau's farm and inquired of Grant whether Warren's entire corps should go to help Sheridan. Grant agreed to follow Meade's advice that II Corps could hold the Boydton Plank Road Line and that two divisions might move to the position held by Bartlett at Dr. Boisseau's farm and one to Dinwiddie, rather than have all three divisions move to Dinwiddie Court House. Grant directed that Meade tell Sheridan about the dispositions and that Sheridan should take direction of the forces being sent to him. Meade did not tell Grant that the plan to move Warren's entire corps to Sheridan's aid was Warren's idea. When Grant then notified Sheridan that the V Corps and Ranald Mackenzie's cavalry division from the Army of the James had been ordered to his support, he gratuitously and without any basis said that Warren should reach him "by 12 tonight." It was impossible for the tired V Corps soldiers to cover about 6 mile (10 km) on dark, muddy roads with a bridge out in about an hour. Through the night, no one gave Sheridan accurate and complete information about Warren's dispositions, logistical situation and when he received his orders. Meade's further order to send Griffin's division down the Boydton Plank Road and Ayres's and Crawford's divisions to join Bartlett at Dr. Boisseau's farm so they could attack the rear of the Confederate force did not acknowledge the large Confederate force at Dr. Boisseau's farm and the needed repair of the bridge. Warren's message to Meade about this change and the unlikelihood he could move against the Confederate flank and rear because of the large Confederate force at Gravelly Run near Dr. Boisseau's house was delayed due to a break in the telegraph line. Humphrey's II Corps was advised to fill in for the V Corps after their movement. Humphrey's replied that his corps could reoccupy its position from the morning of March 31. He sent a message to Warren at 12:30 a. m. asking for Warren's schedule so he could synchronize his movements with Warren's. Meade learned of the Gravelly Run bridge problem when the telegraph was restored at about 11:45 p. m. Warren rejected Meade's suggestion to consider alternate routes because it would take too long to move his corps. Ayres had received Warren's order to move to the Boydton Plank Road at about 10:00 p. m. This required him to move over about two miles of rough country and cross a branch Gravelly Run. Ayres's division arrived at Sheridan's position near dawn. As predicted by Warren, the effect of Bartlett's appearance threatening Pickett's flank was enough for Pickett to withdraw to Five Forks, which the Confederates had done by the time Ayres reach Dinwiddie Court House. One of Sheridan's staff officers met Ayres and told him they should have turned on to Brooks Road, a mile back. Ayres returned to Brooks Road, where a lone Confederate picket promptly fled and Ayres's men settled down for a rest until 2:00 p. m. None of Warren's units had been at J. Boisseau's farm. The closest had been at Dr. Boisseau's farm, 1.25 mile (2 km) to the north and that unit, Bartlett's brigade, had been recalled. So Warren proceeded to supervise the withdrawal of Crawford's and Griffin's divisions. The Confederates did not attack and Warren remained with Crawford until he reached Crump Road. Sheridan rode up, encountered Brigadier General Joshua Chamberlain and asked him where Warren was. Chamberlain replied that he thought he was at the rear of the column. Two of Warren's divisions had done so within an hour of that message. A staff officer rode up to Warren at about 9:30 a. m. and handed him Webb's message. At the same time that Webb sent this message to Warren, 6:00 a. m., Meade sent a telegram to Grant stating that Warren would be at Dinwiddie soon with his whole corps and would require further orders. When Grant learned that Mackenzie's cavalry division had completed their assignment of guarding the withdrawal of wagon trains from the front, he ordered that Mackenzie and his men report to Sheridan at Dinwiddie Court House. Breaking camp at 3:30 a. m., Mackenzie's troopers rode toward Dinwiddie Court House over the Monk's Neck and Vaughan Roads.
Пикет Бес бұралысқа кетеді
Пикетт өзінің позициясының ұстауға келмейтінін түсінді, өйткені сағат 9:00 мен 10:00 аралығында Бартлетт бригадасының Шериданды күшейту үшін келе жатқанын білді, бұл оның күштерін қанаттан шабуылдайтын одақтың жаяу әскеріне ашық қалдырды. Сондықтан Пикетт таңғы сағат 5:00-ге дейін Файв Форкске қайтыды, Шериданға шабуыл жасаудан күткен кез келген артықшылықтан бас тартты. Бартлетт бригадасы сол түні маршқа шыққан Гриффин мен Кроуфорд дивизияларының алдыңғы қатарлы бөлімдері болды, олар Пикеттің күштерін өздері мен Шеридан әскерлерінің арасында қоршап алуға тиіс еді. Пикеттің кері шегінуі оған Файв Форкс пен Оңтүстік теміржолын қорғау мүмкіндігін берді. Шеридан конфедераттардың кері шегінгенін білгенде, Кастер дивизиясын, көбінесе жаяу әскер ретінде, сол жақта, ал Девиннің атты дивизиясын оң жақта қууға жіберді. Бірнеше артиллериялық бөлімдер мен Крук корпусынан Грегг бригадасы да қолдау үшін алға жылжыды. Конфедераттар Файв Форкске жеткенде, окоптар мен бекіністерді жақсартуға кірісті, соның ішінде окоптарының солтүстігінен немесе шығысынан өтетін қорғаныс шебін құруға да көшті. Сол қанатты жақсартуға назар аударылса да, Пикетт өзінің әскері Файв Форкске жеткен кезде бастапқыда салынған топырақ жұмыстарының желісін олар Динуидди сот үйінен оралғанда оқшау жақсартқан жоқ. Желі тек алдында шағын ор қазылған жұқа қарағай тіректерден ғана тұрды, сонымен қатар Пикетттің күштерін орналастыруы да нашар болды. Әсіресе атты әскерлер сулы өзендермен толы орманды аймақтарға орналастырылды, сондықтан олар тек тар жолмен ғана алға жылжуға мүмкіндік алды. Пикетт Файв Форкске оралғаннан кейін, Роберт Лидің "кез келген жағдайда" Файв Форксты ұстауды бұйрықтайтын телеграммасын алды деген қауесет бар.
Pickett realized his position was untenable after he learned between 9:00 p. m. and 10:00 p. m. that Bartlett's brigade was on its way to reinforce Sheridan, exposing his force to flanking Union infantry attack. So Pickett withdrew to Five Forks by 5:00 a. m., giving up any advantage his attack on Sheridan might have gained. Bartlett's brigade was only the lead unit for all of Griffin's and Crawford's divisions which were put on the march later that night and would have trapped Pickett's force between them and Sheridan's troops. Pickett's retreat gave him an opportunity to defend Five Forks and the South Side Railroad. When Sheridan discovered the Confederates were pulling back, he sent Custer's division, mostly dismounted, in pursuit on the left and Devin's mounted division in pursuit on the right. A few artillery pieces and Gregg's brigade from Crook's corps moved forward in support. When the Confederates reached Five Forks, they began to improve the trenches and fortifications, including establishing a return or refusal of the line running north of the left or eastern side of their trenches. While attention was given to improving the refused left flank, Pickett did not have the earthwork line that had been initially constructed when his men had reached Five Forks much improved when his men returned from Dinwiddie Court House. Not only did the line consist only of slim pine logs with a shallow ditch in front but Pickett's disposition of forces was poor. The cavalry in particular were placed in wooded areas inundated by heavy streams so that they could only move to the front by a narrow road. After Pickett returned to Five Forks, he supposedly received Robert E. Lee's telegram ordering him to hold Five Forks "at all hazards."
Бес бұрақтың прелюдиясы
Уорреннің 1865 жылғы 31 наурыздағы Уайт-Ок-жолындағы табыстары және Пикеттің әскерін Динвидди сот үйінен Бес Форкқа кері қайтарған Уоррен дивизияларының қимылы, содан кейін оның корпусын Шеридан күштерімен бірге орналастыру, ертесі күні Бес Форк шайқасында Конфедерацияның жеңілісіне және 1865 жылғы 2 сәуірдегі Петербургтің үшінші шайқасында одақтың шабуылына жағдай жасады.
Warren's gains along the White Oak Road on March 31, 1865 and the movement of Warren's divisions which sent Pickett's men back to Five Forks from Dinwiddie Court House and later positioned his corps with Sheridan's force set the stage for the Confederate defeat at the Battle of Five Forks the day after the battle and the Union breakthrough at the Third Battle of Petersburg on April 2, 1865.