Фредерик Орлин Тремейн: Өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Фредерик Орлин Тремейн (7 қаңтар 1899 – 22 қазан 1956) – американдық ғылыми фантастикалық журналдар редакторы, ең әйгілісі – ықпалды Astounding Stories журналының редакторы. Ол көптеген басқа журналдарды да редакциялады, бірнеше баспа компаниясын басқарды және сирек көркем әдебиет жазды.

Өмірбаян

Фредерик Орлин Тремейн дүниеге 1899 жылдың 7 қаңтарында Нью-Йорк штатының Харрисвилл қаласындағы корнуоллдық американдық отбасында келді. Оның екі бауыры болды: Девитт Карлтон (1900–1965) және Нельсон Доуд Тремейн (1907–1971) және бір қарындасы – Элис Лейла М. Тремейн (1912–1998). Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы болды. 1921 жылы Индиана штатының Вальпараисо университетінің Өнер және ғылым колледжін бітіріп, бакалавр дәрежесін алды. Вальпараисода ол студенттік ұйымның белсенді мүшесі болды, драмалық өнерге қатысты және апталық университет газеті – The Torch-та жұмыс істеді. 1932 жылы Вера Эвангелина Курцқа (1905–1992) үйленді. 1940 жылға қарай олар ажырасып кетті. Ол Американың сыршыл жазушылар қауымдастығының, Вашингтон (Колумбия округі) Пресс-клубының және Америка революциясының ұлдарының мүшесі болды. 1920–1921 жылдары бас редактор қызметін атқарды. Бітіргеннен кейін алғашқы жұмысы Нью-Йорк қаласындағы газеттің штабында болды. 1922 жылдың соңында ол Нью-Йорктегі The Eastern Underwriter журналының редакторы болды. Кейін Macfadden баспалар конгломератына ауысты. 1923 жылдың мамырында ол Macfadden's Brain Power and Beautiful Womanhood журналының бас редакторы болды. 1923 жылдың 1 маусымында ол беделді Metropolitan Magazine журналының редакторы болды (1924 жылдың қазанында Macfadden Fiction Lover's Magazine деп қайта аталды). 1924 жылдың басында ол True Story Magazine журналының бас редакторы болды. Ол сондай-ақ алғашқы True Romances, True Detective және True Experiences журналдарын шығаруға қатысқанын айтты. Кейінірек Тремейн Джон Р. Кориелдің үлкен әсер еткенін атап өтті: «Сексен жасқа жуық Кориел бұл мен алғаш рет ұлттық журналдың редакторы болған кезде Macfadden Publications баспасының көркем әдебиет немесе әңгімелер редакторы болды және ол маған басқа ешкім үйретпегендей, әңгімелер, қарапайымдық және қазіргі заманғы жазу техникасы туралы көп нәрсе үйретті». 1924 жылдың соңында ол The Smart Set журналының редакторы болып тағайындалды, бұл қызмет 1926 жылдың ортасына дейін жалғасты. Ол сонымен қатар жазушы ретінде де танымал болды, оның алғашқы жарияланған әңгімесі «One Burning Minute» 1926 жылдың тамызы мен қазаны аралығында газеттерде бөлім-бөліммен жарияланды. Содан кейін оның алғашқы танымал "The Throwback" әңгімесі Weird Tales журналында (1926 жылдың қазаны) Орлин Фредерик псевдонімімен жарық көрді. 1927 жылы Тремейн Нью-Ингланд Хоумстед және басқа журналдарды шығаратын Phelps Publishing Company компаниясын бақылауға алуға тырысқан тресттің президенті болды. Қаржылық қиындықтарға байланысты келісім күшін жойды. Тремейн Crossroads Publishing Company компаниясын құру арқылы басқа топпен қайтадан жұмыс істеді. Бір жылдан кейін ол тағы бір баспа кәсіпорнына – Perennial Publishing Company-ге қатысты. 1928 жылдың басында ол жаңа христиан журналы Crossroads-тың редакторы болып тағайындалды. Журналдың бір де бір саны шықпады. 1929 жылы ол Clayton баспалар тізбегіне қосылды. Ол Miss 1929 байқауын басқарды, кейіннен ол Miss 1930 деп аталды. 1933 жылы Clayton банкротқа ұшырады және оның активтерінің бір бөлігі Street & Smith баспасы сатып алды. Тремейн Street & Smith-ке қосылды, бастапқыда бұрынғы Clayton-ның үш журналын редакциялады: Astounding Stories (Десмонд Холлдың көмегімен, Clayton-нан келген тағы бір редактор), Clues және Cowboy Stories. Ең жақсы кезеңінде Тремейн Street & Smith-тің жеті журналына жауапты болды: Холл тізімдегі редактор болды. Ол редакциялаған журналдың елу санында Л. Спраг де Камп, Эрик Франк Рассел және басқа да авторлардың мансабын бастады. Ол сонымен қатар ағасы Нельсонның әңгімелерін Уорнер ван Лорн псевдонімімен жариялады; Ван Лорнның нақты кім екені фандомда қызу талқылауларға түрткі болды. Astounding журналының редакторы ретінде Тремейн Х.П. Лавкрафттың «Аңғалдық тауларында» (Джулиус Шварц сатқан) және «Уақыттан тыс көлеңке» (Дональд Вандрей сатқан) әңгімелерін сатып алды, оларды оқымай-ақ. Тремейн екі әңгімені де редакторлармен қысқартып, өңдеуге рұқсат берді, бірақ Лавкрафт тек біріншісіне ғана наразылық білдірді (осы оқиғада ол Тремейнді «құдайдың лас гиенасы» деп атады (Лавкрафт Роберт Х. Барлоуға, 4 маусым, 1936 (м.с., Джон Хей кітапханасы)). 1937 жылдың соңында Тремейн Astounding журналының редакторын ауыстыру үшін Джон В. Кэмпбеллді жалдады, ал Тремейн Street & Smith баспасының редакциялық директоры болып тағайындалды, ол Street & Smith-тен бас тартуға дейін бір жыл бойы осы қызметті атқарды. 1939 жылдың басынан 1941 жылға дейін ол өзінің Нью-Йорк кітап баспасын – Orlin Tremaine Company-ны басқарды. (Жарылымдардың бөлек тізімін төменде қараңыз). 1941 жылдың 23 маусымында фирманың орынбасар редакторы Уильям М. Гибсон шантаж жасағаны үшін сотталды. Ол және Италияның Людовик Пиньятелли ханзадасы ханзаданың туысы Гвидо Пиньятеллиге, егер оларға 50 000 доллар төленбесе, Гвидоның титулына қарсы келетін кітап жариялаймыз деп қорқытты. Оқиға шамамен Orlin Tremaine Co компаниясының соңғы жарылымдарымен сәйкес келеді, бірақ екі оқиғаның байланысты екені белгісіз. Баспа кәсіпорнымен қатар Тремейн 1940 жылдың желтоқсанынан 1941 жылдың шілдесіне дейін бес саны шыққан ғылыми-фантастикалық Comet журналын шығарды. Сонымен қатар, 1939 жылдың соңынан 1940 жылдың басына дейін Тремейн Thrilling Wonder Stories және South Sea Stories сияқты әртүрлі журналдарда төрт әңгіме жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тремейн Magazine Plus журналын шығарды, ол соғыс өнеркәсібіне таратылды, сондай-ақ қарулы күштер үшін үкіметтік нұсқаулықтарды өңдеді. Қазіргі кезде ол жазушы ретінде көп табысқа жете қойған жоқ. Оның келесі жарылымдары 1948 жылдың соңында және 1949 жылдың басында жарық көрді. 1949 жылы ол жаңа Southerner журналының редакторы болды және Short Story Writing кітабын жариялады. Ол осы кезде жүзден астам әңгіме жариялағанын мәлімдеді. 1950 жылдың мамырында Тремейн өзін Macfadden Publications журналының бас редакторы деп сипаттады. 1950 жылдардың басында Артур Лейн есімімен Тремейн Marvel Science Stories журналының редакторы болды. Оның ең үлкен жетістігі Street & Smith баспасымен байланысты болды, ал ең маңызды үлесі Astounding журналын редакциялау болды. Оның мансабының қалған бөлігі баспа бизнесінің өзгеруін көрсетеді.

Frederick Orlin Tremaine was born into an old Cornish American family on January 7, 1899, in Harrisville, New York. He had two brothers, DeWitt Carlton (1900–65) and Nelson Dowd Tremaine (1907–71), and one sister, Alice Leila M. Tremaine (1912–1998). He was a veteran of World War I. In 1921, he graduated with a B. O. degree from the College of Arts and Sciences, Valparaiso University, Indiana. At Valparaiso, he was active in his fraternity, participated in drama, and worked on the weekly school newspaper, The Torch. In 1932, he married Vera Evangeline Kurtz (1905–92). They were no longer together by 1940. He was a member of the Mystery Writers of America, the Washington (D. C.) Press Club and of the Sons of the American Revolution. He served as Editor in Chief during his senior year of 1920–21. His first job, post graduation, was on the staff of a New York City newspaper. In late 1922, he was associate editor for The Eastern Underwriter in NYC. He moved on to the Macfadden magazine conglomerate. In May 1923, he was the managing editor of Macfadden's Brain Power and Beautiful Womanhood. On June 1, 1923, he became editor of the prestigious Metropolitan Magazine (retitled Macfadden Fiction Lover's Magazine for the October 1924 issue). In early 1924, he became editor of the flagship title True Story Magazine. He also claimed credit for laying out the first issues of True Romances, True Detective, and True Experiences. Tremaine later credited John R. Coryell as a strong influence: "Coryell, approaching eighty of years of age, was fiction or story editor of the Macfadden Publications a quarter of a century ago when I first became an editor of a national magazine, and he taught me more about stories, simplicity of approach, and the technique of modern writing than any other person, before or since." Later in 1924, he departed to become editor of The Smart Set, a tenure that lasted until mid 1926. A sporadic fiction writer, his first known published story, One Burning Minute, received serialized newspaper syndication in August–October, 1926. Soon after, his first known pulp story, "The Throwback," appeared in Weird Tales (October 1926) under the pseudonym Orlin Frederick. In 1927, Tremaine become president of a trust that attempted to take control of the Phelps Publishing Company, publisher of New England Homestead and other magazines. The deal collapsed when financing fell through. Tremaine rebounded with another group in incorporating the Crossroads Publishing Company. A year later, he was involved in yet another publishing enterprise, the Perennial Publishing Company. In early 1928, he was slated to be editor of a new Christian magazine, Crossroads. No issues are known of. Later in 1929, he joined the Clayton pulp publishing chain. He edited Miss 1929, soon renamed Miss 1930. In 1933, Clayton went bankrupt and some of its assets were purchased by publisher Street & Smith. Tremaine joined Street & Smith, initially to edit three of the former Clayton titles: Astounding Stories (assisted by Desmond Hall, another Clayton transfer), Clues, and Cowboy Stories. At his peak, Tremaine was responsible for seven Street & Smith pulps: Hall was the listed editor. During the fifty issues of the magazine he edited, Tremaine launched the careers of authors L. Sprague de Camp, Eric Frank Russell, and others. He also published stories by his brother Nelson under the pseudonym Warner van Lorne; van Lorne's true identity was a matter of intense speculation in fandom. As editor of Astounding, Tremaine bought such stories as H. P. Lovecraft's At the Mountains of Madness (sold by Julius Schwartz) and The Shadow Out of Time (sold by Donald Wandrei), apparently without reading them. Tremaine permitted both tales to be severely abridged and edited by copyeditors, although Lovecraft complained vociferously only about the former (it was on this occasion that he referred to Tremaine as "that god damnn'd dung of a hyaena" (Lovecraft to Robert H. Barlow, June 4, 1936 (ms, John Hay Library)). In late 1937, Tremaine hired John W. Campbell, Jr. to replace him as editor of Astounding, while Tremaine was appointed editorial director of Street & Smith, a position he held for a year before departing Street & Smith during a management shake up. From early 1939 through at least 1941, he ran his own New York book publishing company, the Orlin Tremaine Company. (See separate listing of publications below.) On June 23, 1941, an associate editor of the firm, William M. Gibson, was convicted of extortion. He and Prince Ludovic Pignatelli of Italy had threatened the prince's cousin, Prince Guido Pignatelli, with publishing a book that would challenge Guido's right to his title unless they were paid $50,000. The timing roughly corresponds with the last known publications of the Orlin Tremaine Co., but it is unknown whether the two events are related. Simultaneous to his publishing ventures, Tremaine produced the science fiction pulp Comet, which ran five issues from December 1940 to July 1941. Also, from late 1939 through early 1940, Tremaine published four stories in pulps as diverse as Thrilling Wonder Stories and South Sea Stories. During World War II, Tremaine edited Magazine Plus, distributed to war industries, and edited government manuals for the armed forces. The current record does not indicate much success as a writer. His next known publications appeared in late 1948 and early 1949. In 1949, he became editor of a new magazine, Southerner, and published a book, Short Story Writing. He claimed, at this time, to have published over one hundred stories. In May 1950, Tremaine described himself as the managing editor of Macfadden Publications. In the early 1950s, under the name Arthur Lane, Tremaine was an editorial associate for the pulp Marvel Science Stories. His greatest success appears to have been with Street & Smith, and his most lasting contribution his editorship of Astounding. The rest of his career illustrates the vicissitudes of the publishing business.