Форрест Аккерман: Ғылыми-фантастиканың шебері мен коллекционері
Forrest J Ackerman
Форрест Аккерман: ғылыми-фантастика жазушысы, Эсперанто жақтаушысы, кітаптар мен кино естеліктерін жинаушы. «Famous Monsters of Filmland» журналының редакторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және коллекционер (1916–2008)
American writer and collector (1916–2008)
Форрест Джеймс Акерман – эсперанто тілінің белгілі жақтасы; жанрлық кітаптар мен кино естеліктерін әлемдегі ең құлшынысты коллекционерлердің бірі. Ол Лос-Анджелесте, Калифорния штатында тұрды. Әдеби агент ретінде ол Рей Брэдбери, Исаак Азимов, А. Э. Ван Вогт, Курт Сиодмак және Л. Рон Хаббард сияқты ғылыми-фантастика авторларын өкілдік етті. 70 жылдан астам уақыт бойы ғылыми фантастиканың тұрақты жақтаушысы және насильдеушісі болды. Warren Publishing баспасынан шыққан «Famous Monsters of Filmland» американдық журналының негізін қалаушы редакторы және бас жазушысы еді. Ол 1968 жылғы Джейн Фонданың «Барбарелла» фильміне негізделген «Вампирелла» кейіпкерін бірлесіп жасады. Акерман 1950 жылдардан бастап 21-ші ғасырға дейін фильмдерде де ойнады. Ол осы кезеңмен байланысты бірнеше деректі фильмдерде пайда болды, мысалы, «Famous Monster: Forrest J Ackerman» (режиссері Майкл Р. Макдональд, сценарий авторы Йен Джонстон), ол 2009 жылдың наурыз айында Египет театрында көрсетілді, Форрест Джеймс Акерманға арналған құрмет кешінде; «The Ackermonster Chronicles!» (жазушы және режиссер Джейсон В. Броктың 2012 жылғы Акерман туралы деректі фильмі); және бұрынғы клиенті «The Ackerman Agency» болған, марқұм автор Чарльз Бомонт туралы «Charles Beaumont: The Short Life of Twilight Zone's Magic Man». Оны «Форри», «Форри аға», «Акермонстер», «Доктор Акула», «Форжак» деп те атады. 1953 жылы Дүниежүзілік ғылыми-фантастика қоғамының мүшелері оны «#1 жанкүйер тұлғасы» деп таныды, бұл бірегей «Хьюго» жүлдесі ешкімге бұрын берілмеген. Ол сондай-ақ ғылыми фантастика қауымдастығында эсперантоның алғашқы және ең белсенді жақтаушыларының бірі болды.
Forrest James Ackerman a prominent advocate of the Esperanto language; and one of the world's most avid collectors of genre books and film memorabilia. He was based in Los Angeles, California. As a literary agent, he represented such science fiction authors as Ray Bradbury, Isaac Asimov, A. E. Van Vogt, Curt Siodmak, and L. Ron Hubbard. For more than 70 years, he was one of science fiction's staunchest spokesmen and promoters. He was the founding editor and principal writer of the American magazine Famous Monsters of Filmland, published by Warren Publishing. He co created the character Vampirella, based on the 1968 Jane Fonda film Barbarella. Ackerman also acted in films from the 1950s into the 21st century. He appears in several documentaries related to this period in popular culture, like Famous Monster: Forrest J Ackerman (directed by Michael R. MacDonald and written by Ian Johnston), which premiered at the Egyptian Theatre in March 2009, during the Forrest J Ackerman tribute; The Ackermonster Chronicles! (a 2012 documentary about Ackerman by writer and filmmaker Jason V. Brock); and Charles Beaumont: The Short Life of Twilight Zone's Magic Man, about late author Charles Beaumont, a former client of The Ackerman Agency. Also called "Forry", "Uncle Forry", "The Ackermonster", "Dr. Acula", "Forjak", In 1953, he was voted "#1 Fan Personality" by the members of the World Science Fiction Society, a unique Hugo Award never granted to anyone else. He was also among the first and most outspoken advocates of Esperanto in the science fiction community.
Алғашқы жылдар
Акерман 1916 жылғы 24 қарашада Лос-Анджелесте Кэрролл Кридланд (құрметті әйелі Уайман; 1883–1977) және Уильям Шиллинг Акерманның (1892–1951) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Уильям, бас статистик және «Associated Oil Company» компаниясының көлік бөлімінің вице-президентінің көмекшісі Нью-Йорк қаласынан, ал анасы (архитектор Джордж Уайманның қызы) Огайо штатынан; ол күйеуінен тоғыз жас үлкен болған. Акерман 1934–1935 оқу жылында Берклидегі Калифорния университетінде оқыды, содан кейін кинопроектор болып жұмыс істеді және жанкүйер достарымен түрлі жұмыстар атқарды. 1942 жылғы 15 тамызда ол АҚШ армиясына қатарына қосылды, 1945 жылы құрметпен демобилизация болғанға дейін штаб-сержант шеніне дейін көтерілді. Ол өзінің қызметін толығымен Лос-Анджелес қаласының Сан-Педро ауданындағы Форт-МакАртурда өткізді, соңында базалық газеттің редакторы болып қызмет етті.
Ackerman was born Forrest James Ackerman (though he would refer to himself from the early 1930s on as "Forrest J Ackerman" with no period after the middle initial), on November 24, 1916, in Los Angeles, to Carroll Cridland (née Wyman; 1883–1977) and William Schilling Ackerman (1892–1951). His father, William, chief statistician and assistant to the vice president in charge of transportation for the Associated Oil Company was from New York and his mother (the daughter of architect George Wyman) was from Ohio; she was nine years older than her husband. Ackerman attended the University of California, Berkeley during the 1934–1935 academic year; thereafter, he worked as a film projectionist and at odd jobs with fan friends. On August 15, 1942, he enlisted in the U. S. Army, where he rose to the rank of staff sergeant before being honorably discharged in 1945. He passed his entire time in service at Fort MacArthur in the San Pedro neighborhood of Los Angeles, ultimately serving as editor of the base newspaper.
Карьерасы мен жанкүйерлері
Акерман өзінің алғашқы "имаги фильмін" 1922 жылы ("Бір даңқты күн") көрді, 1926 жылы алғашқы ғылыми фантастика журналын Amazing Stories сатып алды, 1930 жылы Boys' Scientifiction Club-ты құрды ("сол кезде қыз фанаттар бір мүйіздің мүйізіндей сирек кездесетін"). Ол 1932 жылы Супермен атағын алған Шустер мен Сигел баспасында жарық көрген алғашқы ғылыми-фантастикалық журналдарға, "Уақыт саяхатшысы" және "Ғылыми-фантастикалық журналға" үлес қосты. 1933 жылы әлемде 127 тілшімен хаттасты. Оның есімі Science Fiction журналының 3-ші санындағы "Суперменнің билігі" атты түпнұсқа Супермен оқиғасындағы репортер кейіпкері үшін қолданылды. Ол Лос-Анджелес ғылыми-фантастикалық қоғамының ертедегі мүшесі болды және ондаған жылдар бойы белсенділік танытты. 1939 жылы 1-ші Дүниежүзілік ғылыми-фантастикалық конвенцияға қатысты, онда ол алғашқы "фьютуристикалық костюмді" (оның досы Миртл Р. Дуглас, Морохо деп танымал болған) киді, бұл жанкүйерлердің костюмдерін жасау дәстүрін қалыптастырды, оның соңғы нұсқасы – косплей. Өмірі бойы барлық Worldcon-дардың екісінен басқа барлығына қатысты. 1994 жылы Халықаралық костюмерлер гильдиясы (ICG) Акерманға Conadian, 52-ші Worldcon-да арнайы сыйлық табыс етті, оны 1-ші Worldcon-да "фьютуристикалық костюмін" кигені үшін "Конвенция костюмдерінің әкесі" деп мойындады. Акерман Рэй Брэдбериді Лос-Анджелес қаласындағы ғылыми-фантастика лигасының Лос-Анджелес бөліміне қатысуға шақырды, ол Лос-Анджелес қаласының орталығындағы Клифтонның кафесінде апта сайын кездесетін. Клуб атын Лос-Анджелес ғылым фантастика қоғамы деп өзгертті. Клубқа жиі келетін жазушылардың арасында Роберт А. Хайнлайн, Эмиль Петаджа, Фредерик Браун, Генри Каттнер, Ли Браккет және Джек Уильямсон болды. Брэдбери досы Рей Гаррихаузенмен жиі кездесулерге қатысты; екі сәулені бір-біріне Акерман таныстырған. Акерман мен Мороходан 90 доллар жинаған Брэдбери 1939 жылы төрт нөмірге шыққан "Futuria Fantasia" атты фанзинын шығарды. Акерман ғылыми фантастика лигасының Лос-Анджелес бөлімінің ертедегі мүшесі болды және клуб үшін соншалықты белсенді және маңызды болды, ол оны басқарып, (аты өзгергеннен кейін) Лос-Анджелес ғылыми фантастика қоғамын, танымал аймақтық жанкүйерлер ұйымын, сондай-ақ Ұлттық фантастика жанкүйерлер федерациясын (N3F) басқарды. Морохомен бірге ол "Imagination!" журналын редакциялады және шығарды, кейіннен "Imagi Nation" дауысы деп аталды (ол 1996 жылы 1946 жылғы ең жақсы фанзин үшін Ретро Хьюгомен, ал 2014 жылы 1939 жылғы ең жақсы фанзин үшін Ретро Хьюгомен марапатталды), ол LASFS клубының фанзині болды. Келесі онжылдықтарда Акерман ғылыми фантастика, фэнтези және қорқынышты фильмдер туралы өте үлкен және толық жинақ жинады, ол 2002 жылға дейін "Акермансионның ұлы" деп аталатын 18 бөлмелі үйде және мұражайда сақталды. (Ол 1950 жылдардың басынан 1970 жылдардың ортасына дейін өмір сүрген алғашқы Акермансион Лос-Анджелестегі 915 S. Шерборн драйвінде орналасқан; бұл жер қазір пәтер ғимараты.) Лос-Анджелес қаласының Лос-Фелиз ауданындағы бұл екінші үйде 300 мыңға жуық кітап, фильмдер мен ғылыми фантастиканың естеліктері сақталған. 1951 жылдан 2002 жылға дейін Акерман ашық үйлерде 50 000-ға жуық жанкүйерді көңілдестірді, соның ішінде осындай бір кеште 186 жанкүйер мен кәсіби мамандар тобы болды, олардың ішінде астронавт Базз Олдрин де болды. Акерман Сиэтл ғылыми фантастика мұражайының және атақ залының (қазіргі Поп мәдениет мұражайы) басқарма мүшесі болды, онда оның көптеген коллекциялары қазір көрсетіледі. Ол ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы көптеген ғылыми-фантастикалық жазушыларды білген. Әдеби агент ретінде ол 200-ге жуық жазушының атынан жұмыс істеді және көптеген жоғалған авторлардың деректері бойынша агент ретінде қызмет етті, осылайша олардың еңбектері антологияларда қайта басылып шығуға мүмкіндік берді. Ол Эд Вудтың "әдебиетсіз" агенті болды. Акерман Рэй Брэдбери, Рэй Гаррихаузен, Чарльз Бомонт, Марион Циммер Брэдли және Л. Рон Хаббард сияқты бірнеше ерте замандастарының мансабын дамытып, тіпті оларға шабыт берді. Акерманның 50 әңгімесі жарық көрді, соның ішінде А. Э. ван Вогт, Фрэнсис Флаг, Роберт А. В. Лоундес, Марион Циммер Брэдли, Дональд Вуллхайм және Кэтрин Мурмен бірлесіп жазған және әлемдегі ең қысқа – бір әріпті әліпби. Оның әңгімелері алты тілге аударылған. Акерман комикс кейіпкеріне Вампирелла деп ат қойды және комикстің шығу тарихын жазды. Ол сондай-ақ "Laurajean Ermayne" деген атпен бірнеше лесбияндық әңгімелер жазды Vice Versa үшін және Daughters of Bilitis-тің алғашқы күндері баспаға көмек көрсетті. Ол DOB-ның бір кешінде "ардақты лесбиянка" атаныпты. Акерманның лесбияндық әдебиетпен айналысуы оның Gaylaxicon-дағы тұңғыш гетеросексуалдық құрметті қонақ болуына әкелді. Сондай-ақ ол "әдепсіз материалдарды" пошта арқылы басқа ер адамға жібергені үшін Комсток заңдарында бұзушылық жасады, олар екеуі де лесбиянка болып көрінетін. 2001 жылы Акерман Уильям Винкланың түсірген The Double D Avenger комедиялық фильмінде ескі балауыз мұражайының күзетшісі рөлін ойнады, онда Кіттен Нативид, Хаджи және Рейвен Де Ла Круа сияқты актерлер ойнады. Акерман Кіттен Нативидтің кейіпкеріне ғашық болған ақылдан безген қарт адам рөлін ойнады, сонымен қатар оның кейіпкері Франкенштейн фигурасымен және мұражайдың қорқыныш палатасындағы басқа балауыз монстрлармен де сөйлесті. Акерман 2006 жылы түсірілген Finding the Future деректі фильмінде өмірі мен ғылыми фантастикалық жанкүйерлік тарихы туралы кеңінен айтты. 2007 жылы Канаданың Roadhouse Films компаниясы Famous Monster: Forrest J Ackerman деректі фильмін шығарды. Деректі фильм тек Ұлыбританияда DVD форматында қол жетімді және BRAVO арнасында үнемі көрсетіледі. 2012 жылы түсірілген Premium Rush әрекет фильмінде сыбайлас полицей Робби Мандей (Майкл Шеннон ойнаған) Forrest J Ackerman деген атты жиі пайдаланды. 2013 жылы ғылыми фантастика авторы Джейсон В. Брок Акерман туралы The Ackermonster Chronicles! толық метражды деректі фильмін шығарды.
Ackerman saw his first "imagi movie" in 1922 (One Glorious Day), purchased his first science fiction magazine, Amazing Stories, in 1926, created the Boys' Scientifiction Club in 1930 ("girl fans were as rare as unicorn's horns in those days"). He contributed to both of the first science fiction fanzines, The Time Traveler, and the Science Fiction Magazine, published and edited by Shuster and Siegel of Superman fame, in 1932, and by 1933 had 127 correspondents around the world. His name was used for the character of the reporter in the original Superman story "The Reign of the Superman" in issue 3 of Science Fiction magazine. He was an early member of the Los Angeles Science Fantasy Society and remained active in it for many decades. He attended the 1st World Science Fiction Convention in 1939, where he wore the first "futuristicostume" (designed and created by his girlfriend, Myrtle R Douglas, better known as Morojo), which sparked decades of fan costuming thereafter, the latest incarnation of which is cosplay. He attended every Worldcon but two thereafter during his lifetime. In 1994, the International Costumers' Guild (ICG) presented a special award to Ackerman at Conadian, the 52nd Worldcon, recognizing him as the "Father of Convention Costuming" for wearing his "futuristicostume" at the 1st Worldcon. Ackerman invited Ray Bradbury to attend the Los Angeles Chapter of the Science Fiction League, then meeting weekly at Clifton's Cafeteria in downtown Los Angeles. The club changed its name to the Los Angeles Science Fantasy Society during the period it was meeting at the restaurant. Among the writers frequenting the club were Robert A. Heinlein, Emil Petaja, Fredric Brown, Henry Kuttner, Leigh Brackett, and Jack Williamson. Bradbury often attended meetings with his friend Ray Harryhausen; the two Rays had been introduced to each other by Ackerman. With $90 from Ackerman and Morojo, Bradbury launched a fanzine, Futuria Fantasia, in 1939, which ran for four issues. Ackerman was an early member of the Los Angeles Chapter of the Science Fiction League and became so active in and important to the club that in essence he ran it, including (after the name change) the Los Angeles Science Fantasy Society, a prominent regional fan organization, as well as the National Fantasy Fan Federation (N3F). Together with Morojo, he edited and produced Imagination!, later renamed Voice of the Imagi Nation (which in 1996 would be awarded the Retro Hugo for Best Fanzine of 1946, and in 2014 for 1939), which was nominally the club fanzine for the LASFS. In the decades that followed, Ackerman amassed an extremely large and complete collection of science fiction, fantasy, and horror film memorabilia, which, until 2002, he maintained in an 18 room home and museum known as the "Son of Ackermansion". (The original Ackermansion where he lived from the early 1950s until the mid 1970s was at 915 S. Sherbourne Drive in Los Angeles; the site is now an apartment building.) This second house, in the Los Feliz district of Los Angeles, contained some 300,000 books and pieces of film and science fiction memorabilia. From 1951 to 2002, Ackerman entertained some 50,000 fans at open houses – including, on one such evening, a group of 186 fans and professionals that included astronaut Buzz Aldrin. Ackerman was a board member of the Seattle Science Fiction Museum and Hall of Fame (now Museum of Pop Culture), where many items of his collection are now displayed. He knew many of the writers of science fiction in the first half of the twentieth century. As a literary agent, he represented some 200 writers, and he served as agent of record for many long lost authors, thereby allowing their work to be reprinted in anthologies. He was Ed Wood's "illiterary" agent. Ackerman was credited with nurturing and even inspiring the careers of several early contemporaries like Ray Bradbury, Ray Harryhausen, Charles Beaumont, Marion Zimmer Bradley, and L. Ron Hubbard. Ackerman had 50 stories published, including collaborations with A. E. van Vogt, Francis Flagg, Robert A. W. Lowndes, Marion Zimmer Bradley, Donald Wollheim and Catherine Moore, and the world's shortest – one letter of the alphabet. His stories have been translated into six languages. Ackerman named the comic book character Vampirella and wrote the origin story for the comic. He also authored several lesbian stories under the name "Laurajean Ermayne" for Vice Versa and provided publishing assistance in the early days of the Daughters of Bilitis. He was dubbed an "honorary lesbian" at a DOB party. Ackerman's involvement with lesbian fiction led to him becoming the first heterosexual guest of honor at Gaylaxicon. It also caused him to be found in violation of the Comstock laws for sending "obscene materials" to another man through the mail while both of them were pretending to be lesbians. In 2001, Ackerman played the part of an old wax museum caretaker in the camp comedy film The Double D Avenger directed by William Winckler and starring Russ Meyer luminaries Kitten Natividad, Haji, and Raven De La Croix. Ackerman played a crazy old man who was in love with Kitten Natividad's character, The Double D Avenger, and his character also talked to the Frankenstein figure and other wax monsters in the museum's chamber of horrors. Ackerman appeared extensively on screen discussing his life and the history of science fiction fandom in the 2006 documentary film Finding the Future. In 2007, Roadhouse Films of Canada released a documentary, Famous Monster: Forrest J Ackerman. The documentary, available on DVD only in the UK, airs regularly on the BRAVO channel. In the 2012 action film Premium Rush, the character of the corrupt policeman Bobby Monday (played by Michael Shannon) repeatedly uses the alias "Forrest J Ackerman". In 2013, the science fiction author Jason V Brock released a feature length documentary about Ackerman called The Ackermonster Chronicles!.
Жеке өмір
Акерманның бір бауыры, кіші інісі Алден Лорейн Акерман болды, ол Арденн шайқасында қаза тапты. Акерман неміс туған мұғалім және аудармашы Матильда Вахрманға (1912–1990) үйленген, ол оны 1950-ші жылдардың басында ол барып тұрған кітап дүкенінде жұмыс істеп жүрген кезде танысты. Кейін ол оны «Вендейн» немесе, азырақ ресми түрде «Венди» деп атады, осы есіммен ол SF және кино жанкүйерлері арасында кеңінен танылды, бұл оның сүйікті фантастикалық туындысы «Питер Пэн» кейіпкерінің аты болды. Акерман 15 жасында атеист болды, бірақ бұл фактіні қоғамдық өмірінде жасырды және барлық діндердің өкілдерін де, дінсіздерді де үйіне және жеке дараларының қатарына тең дәрежеде қабылдады. 2018 жылы Винсент Прайс туралы зерттеуші Люси Чейз Уильямс Акерманның оны және басқа әйелдерді ондаған жылдар бойы, «жазбаша және ауызша тоқтату талаптарына қарамастан» сексуалдық қысымға ұшыратқанын, «күшпен сүйіп» жатқанын, қолына тиіп, оған порнография мен жеке қиялдарын жібергенін, онда ол оны «жарақаттау және зорлық-зомбылық жасау» ниетін білдіргенін жазды.
Ackerman had one sibling, a younger brother, Alden Lorraine Ackerman, who was killed at the Battle of the Bulge. Ackerman was married to a German born teacher and translator, Mathilda Wahrman (1912–1990), whom he met in the early 1950s while she was working in a book store he happened to visit. He eventually dubbed her "Wendayne" or, less formally, "Wendy", by which name she became most generally known within SF and film fandoms, after the character in Peter Pan, his favorite fantasy. Ackerman was an atheist at age 15, but did not emphasize that fact in his public life and welcomed people of all faiths, as well as no faith, into his home and personal circle equally. In 2018, Vincent Price biographer Lucy Chase Williams wrote that Ackerman sexually harassed her and other women over the course of decades despite "written and verbal demands to cease", alleging that he "forced wet kisses" on her, groped her, and mailed her pornography and personal fantasies in which he wanted to "hurt and abuse" her.
Өлім
2003 жылы Акерман: «Мен 100 жасқа толуға және ғылыми-фантастиканың Джордж Бернсі болуға ниеттенемін». Алайда, денсаулығы нашарлап бара жатқан еді. 1966 жылы ауыр жүрек талмасы болды, содан кейін кардиостимулятор тағып жүрді. Өмірінің соңғы жылдарында жұқпалы ауруларға шалдығуға бейім болды және 2008 жылдың қазан айында ауруханаға соңғы рет түскеннен кейін, ең жақсы досы және күтушісі Джо Моеге өмір сүруді жалғастырғысы келмейтінін, бірақ 2008 жылдың қараша айындағы президенттік сайлауда Барак Обамаға дауыс беруге жеткілікті уақыт тілегін білдірді. Акерман ауруханадан өзі шығып, басқа емдеуден бас тартты, тек паллиативтік күтім қызметін қабылдады. Оның тілегін құрметтеп, достары оған «тірі қоштасу тойы» деп атаған шараны ұйымдастыруға көмектесті. Соңғы күндері ол қоштасқысы келгендердің бәрімен сөйлесті. Жанкүйерлер қоштасу хаттарын пошта арқылы жіберуге шақырылды. Оның өлімі туралы алдын ала бірнеше хабарлар тарағанмен, Акерман 2008 жылдың 4 желтоқсанында, түн ортасына бір минут қалғанда 92 жасында қайтыс болды. Голливудтағы «Акердің шағын сарайынан» ол әдетте жанкүйерлерін естеліктерімен және әңгімелерімен апта сайын қуантып, шабыттандырып отырды. Оның өлімінен кейін, Акерманның мүлкін басқару оның досы, теледидар продюсері Кевин Бернске сеніп тапсырылды. Бернске мырза Акерманның ғылыми-фантастика мен қорқыныш жанрындағы естеліктер жинағын сату және тарату міндеті жүктелді. Олардың ішінде «Аббот пен Костелло Франкенштейнмен кездеседі» фильміндегі Бела Лугозидің сақинасы, Лон Чейнидің «Лондон түн ортасынан кейін» фильміндегі тістері мен цилиндрі бар еді. Акерманның өсиеті бойынша он сегіз мүрагер аталды, оның ішінде оның сүйікті мейрамханасы және кездесу орны болған «Пирогтар үйінен» үш қызметкер де болды. Оның жеке құжаттары – кітаптар, хаттар, жанкүйерлердің хаттары және т.б. Сиракуз университетінің Арнайы жинақтар зерттеу орталығына тапсырылды (оған дейін ол материалдарды осы орталыққа, сондай-ақ Вайоминг университетіне, Шығыс Нью-Мексико университетіне және Калифорния университетіне сыйлаған болатын). Акерман әйелімен бірге Forest Lawn Memorial Park (Glendale) зиратында жерленген. Оның тақтасында қарапайым сөздер жазылған: «Ғылыми фантастика – менің құмарлығым».
In 2003, Ackerman said, "I aim at hitting 100 and becoming the George Burns of science fiction". His health, however, had been failing. He had a major heart attack in 1966 and wore a pacemaker thereafter. He was susceptible to infection in his later life and, after one final trip to the hospital in October 2008, informed his best friend and caregiver Joe Moe that he did not want to go on but hoped to live long enough to vote for Barack Obama in the November 2008 presidential election. Ackerman checked himself out of the hospital and refused further treatment, accepting only a hospice service. Honoring his wishes, his friends assisted him in holding what he delighted in calling "a living funeral". In his final days, he saw everyone he wanted to say goodbye to. Fans were encouraged to send messages of farewell by mail. While there were several premature reports of his death in the month prior, Ackerman died a minute before midnight on December 4, 2008, at the age of 92. From his "Acker mini mansion" in Hollywood, he had entertained and inspired fans weekly with his collection of memorabilia and his stories. Upon his death, the administration of Ackerman's estate was entrusted to his friend, television producer Kevin Burns. Burns was tasked with the sale and distribution of Mr. Ackerman's extensive collection of Science Fiction and Horror memorabilia. Included in this were Bela Lugosi's ring from Abbott and Costello Meet Frankenstein and Lon Chaney's teeth and top hat from London After Midnight. There were eighteen beneficiaries named in Ackerman's will, including three waitresses from his favorite restaurant and hangout, "The House of Pies". His personal papers—books, correspondence, fan mail, and more—went to the Special Collections Research Center at Syracuse University (he had made prior donations of material there, as well as to the University of Wyoming, Eastern New Mexico University, and the University of California). Ackerman is interred at Forest Lawn Memorial Park (Glendale) with his wife. His plaque simply reads, "Sci Fi Was My High".
Мұра
PBS бағдарламасының 2013 жылғы қайта көрсетілімі, алғаш рет 2000 жылы көрсетілген Huell Howser-мен кездесу, Акерманды және оның естелік заттар жинағын көрсеткен болатын. Бұл бағдарлама Акерманның қазір қайтыс болғанын және оның жинағы аукционда сатылғанын көрсету үшін қайта өңделді. 2016 жылдың 17 қарашасы, бейсенбі күні таңертең, "Форри аға" 30 жыл бойы тұрған ауданның ортасындағы Франклин және Вермонт даңғылдарының қиылысы Форрест Дж. Акерман алаңы деп аталды.
A 2013 rebroadcast of the PBS program Visiting with Huell Howser, originally airing in 2000, which featured Ackerman and highlighted his memorabilia collection, was revised to indicate that Ackerman had since died and his collection had been auctioned. On Thursday morning, November 17, 2016, the corner of Franklin and Vermont Avenues, in the heart of the neighborhood "Uncle Forry" lived in for 30 years, was christened Forrest J Ackerman Square.