Якоб ван Кампен: Голландия сәулетшісі мен суретшісі

Кіріспе

Голландиялық суретші және сәулетші (1596–1657)

Якоб ван Кампен (2 ақпан 1596 – 13 қыркүйек 1657) – Голландияның алтын ғасырындағы суретші және сәулетші.

Өмір

Ол Харлемде бай отбасында дүниеге келді және жастық шағын туған қаласында өткізді. Ақсүйек тегінен шыққан және бос уақыты болғандықтан, ол сурет салуды көбінесе хобби ретінде таңдады. 1614 жылы ол Сент-Люка гильдиясының мүшесі болды (Харлемде сәулетшілер мен суретшілер бір гильдияда біріктірілген, және Питер Саенредам мен Соломон де Брей сияқты көптеген адамдар екеуі де осы гильдияның мүшелері болды), және Франс де Гребберден сурет салуды оқыды. Ван Кампеннің көптеген картиналары сақталған. Шамамен 1616-1624 жылдары Италияда тұрған деп есептеледі. Нидерландыға оралғаннан кейін Ван Кампен сәулет өнеріне бет бұрды, Андреа Палладиодан, Винченцо Скамоцциден және Витрувийден алған классикалық идеяларын қолдана отырып. Ол голланд барокко архитектурасына классицизм стилін енгізуге, жергілікті голланд кірпіш салу стилін Витрувий принципімен үйлестіріп, халықаралық деңгейде танымал "Голланд классицизмін" жасауға ықпал етті. Ван Кампен Константин Гюйгенспен жақын дос болды, олар бірге Гюйгенс үшін жаңа үйді жобалады. Ван Кампеннің өмірі аяқталғаннан кейін де оның еңбектері Йохан Мауриц ван Нассау-Сигенге, Клефсе бақтарын (Клев бақтарын) жобалаған сәулетшіге, сондай-ақ Бранденбург курфюрсі Фредерик Вильгельмге үлкен әсер етті. Соңғысы Ван Кампеннің кітабына, бағасына қарамастан ие болды. Потсдам қалалық үйі мен сарайы Ван Кампеннің идеяларымен байланысты. Ван Кампеннің алғашқы белгілі құрылысы – 1625 жылы Амстердамда салынған Койман үйі. 1630 жылдары Ван Кампен мен Питер Пост Гаагадағы Маурицхуисты, қазіргі уақытта Корольдік сурет галереясы орналасқан сарайды жобалады, ал Ван Кампен жеке Голландияның алғашқы театрын – Амстердамның Штадсшувбургін салған. Шамамен 1645 жылы Ван Кампен Харлемдегі Nieuwe Kerk шіркеуін жобалады, ол Кристофер Ренге әсер етті. Оның ең танымал жұмысы, әдетте, Амстердамның үлкен ратушасы (1648 жылы салына бастаған), қазір Дам алаңындағы Корольдік сарай. Ван Кампен сәулетші, суретші және Алькмаардағы шіркеудің орган үшін декоративтік схемаларын жобалаушы ретінде жұмыс істеді. Оның өнері мүсін өнеріне де әсер етті. Оған Питер Пост, Даниэль Стальпарт, Маттиас Витхус, Филипс Вингбунс, Артус Квеллинус, Тильман ван Гамерен және Ромбоут Верхулст көмектесті. Қалалық үйдің құрылысы кезінде Ван Кампен жақын маңдағы Кальверстраатта өте қымбат жатақханада тұрып, ақшаны ысыраппен жұмсады. 1654 жылы Ван Кампен (және Виллем де Кейзер) пікір келіспеу салдарынан, ықтимал, бөшкелік күмбездердің дизайнына байланысты, жұмысты тастап кетті. Стальпарт жеңіске жетті, бірақ оның жобаны аяқтауы Ван Кампеннің жобаларына қарағанда нашар болды деп хабарланды. Ұзақ жылдық еңбек жолынан кейін Ван Кампен 1657 жылы Амерсфорт маңындағы Ранденбрук сарайында қайтыс болды, ол оны анасынан мұраға алған, және сол жерде жерленді. Ол оны өзі кеңейтіп, Цезарь ван Эвердингенге безендіру тапсырды. Ван Кампен ешқашан үйленбеген, бірақ оның Александр Ван Кампен есімді ұлы болған.

He was born into a wealthy family at Haarlem, and spent his youth in his home town. Being of noble birth and with time on his hands, he took up painting mainly as a pastime. In 1614, he became a member of the Guild of Saint Luke (in Haarlem the architects and painters were both in the same guild, and many were both, such as Pieter Saenredam and Salomon de Bray), and studied painting under Frans de Grebber a number of Van Campen's oils survive. About 1616 to 1624 he is thought to have lived in Italy. On his return to the Netherlands, Van Campen turned to architecture, applying ideas borrowed from Andrea Palladio, Vincenzo Scamozzi and classical influences from Vitruvius. He was primarily responsible for introducing the classical revival style into Dutch Baroque architecture, combining the native, Dutch brick style with the Vitruvian principles he had learnt to produce "Dutch Classicism", an internationally influential style. Van Campen was friendly with Constantijn Huygens, and together they designed a new house for Huygens. Even after Van Campen's death, his work greatly influenced Johan Maurits van Nassau Siegen, the designer of the Kleefse gardens (the gardens of Cleve), and on Frederick William, Elector of Brandenburg. The latter to own a book by Van Campen regardless of the expense. The city hall and the city palace of Potsdam owe a debt to ideas by Van Campen. Van Campen's first known building was the Coymans house built in 1625 in Amsterdam. In the 1630s Van Campen and Pieter Post designed the Mauritshuis in The Hague, a palace that is now home of a Royal Picture Gallery, and Van Campen alone designed the Netherlands' first theatre, Amsterdam's Stadsschouwburg. About 1645 Van Campen designed the Nieuwe Kerk in Haarlem, a church that influenced Christopher Wren. His best known work is probably the large Town Hall of Amsterdam (begun 1648), now the Royal Palace in Dam Square. Van Campen worked as an architect, a painter and a designer of decorative schemes, like that for the church organ in Alkmaar. His art also influenced sculpture. He was assisted in his work by Pieter Post, Daniël Stalpaert, Matthias Withoos, Philips Vingboons, Artus Quellinus, Tielman van Gameren and Rombout Verhulst. During the building of the city hall, Van Campen lived in very expensive lodgings in the nearby Kalverstraat and he spent freely. In 1654 Van Campen (and Willem de Keyser left after an argument, probably in connection with the design of the barrel vaults. Stalpaert won, but his completion of the project was reported to be less fine than Van Campen's designs. After a long career, Van Campen died in 1657 in his buitenplaats (residence) Randenbroek near Amersfoort, which he had inherited from his mother, and was buried there. He had expanded it himself and had it decorated by Caesar van Everdingen. Van Campen never married, but had one son, Alexander Van Campen.