Кіріспе

First Aid Nursing Yeomanry (Princess Royal's Volunteer Corps) (FANY (PRVC)) – 1907 жылы құрылған және екі дүниежүзілік соғыс кезінде мейірбикелік және барлау салаларында қызмет атқарған британдық тәуелсіз, толығымен әйелдерден құралған тіркелген қайырымдылық қоры. Оның мүшелері әскери үлгідегі форма киеді, бірақ ол Регулярлы армияның немесе Армия резервінің құрамына кірмейді; мүшелері Сандхерстте оқытылмайды және оларға офицер шені берілмейді.

Құрылу

Ол 1907 жылы далалық ауруханалар мен майдан шебі арасындағы алғашқы көмек байланысы ретінде құрылды және мүшелері бастапқыда атқа мінгендіктен, "yeomanry" атауы берілді. Медбикелер ұйымдарынан өзгеше, FANY өздерін жаралыларды құтқарып, қазіргі заманғы жауынгерлік фельдшер сияқты алғашқы көмек көрсетумен айналыстырды. Оның негізін қалаушы, сержант-майоры, кейіннен капитаны, Судан кампаниясы мен Екінші Бур соғысының қатысушысы Эдвард Бейкер, жарақат алған әскерге бір атты адам, атпен тартылатын жедел жәрдемнен гөрі жылдам жетеді деп есептеді. Әрбір әйел алғашқы медициналық көмек көрсетуден қатар, кавалериялық қимылдарға дайындық, сигнал беру және жаттығулар бойынша оқытылды. Алғашқы формасы – ақ жеңі бар қызыл түсті киім, астыңғы жағы үш қатар ақ өрнекпен безендірілген көк түсті атты әскерлік юбка және қара былғары жиегі бар қатты қызыл бас киім болды. Уақыт өте келе, форма көбірек практикалық және әсемдемелі емес болды, ең бастысы – әйелдерге атқа мінуге мүмкіндік беретін бөлінген юбка енгізілді. 1914 жылға қарай ол хаки түсті киім, хаки юбка және хаки күннен сақтаушы бас киімнен тұрды. Францияға келгеннен кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, бас киім төменгі жағы түстес шатыры бар жұмсақ бас киімге ауыстырылды, себебі қатты бас киім төменгі түстес шатыры бар жедел жәрдем машинасын жүргізуге ыңғайсыз болды. FANY-ның алғашқы басшылары Грейс Макдугалл және Лилиан Франклин, "Босс" атанған.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылдың 27 қазанында олардың парамедик ретінде көмек көрсету ұсынысын Әскери министрлік қабылдамағандықтан, лейтенанттар Франклин мен Макдугаллды қоса алған алты FANY мүшесі, үш тәжірибелі медбике және екі ер адам санитарлар Кале қаласына өтті. Олардан кейін жеке қаржымен сатып алынған жедел жәрдем машинасы келді. Бельгия армиясы оларды құшақ жайып қарсы алды, ал келесі екі жыл бойы FANY мүшелері жедел жәрдем машиналарын жүргізіп, аурухана мен екі сауықтыру орталығын ашты және майданға жақын жерде жаралыларды іріктеу бекетін құрды. Бұған куә болған британдық ресми қарсылық әлсіреп, 1916 жылдың 1 қаңтарында FANY британдық армия үшін ресми түрде жүргізуші болған алғашқы әйелдер қатарына енді, Каледе жедел жәрдем бөлімі құрылды. Британдықтардың міндеті – өлгендер мен жан сауғалап жатқандарды іріктеу бекеттерінен ауруханаларға және госпитальдық кемелерге тасымалдау болды. Францияда қызмет еткен кезеңде бірнеше FANY мүшесі жарақат алды, бірақ бір ғана адам қаза тапты; Эвелин Фиджон Шоу CdeG француздармен бірге қызмет еткен кезде қайтыс болды және Сезанна қаласында толық әскери салтанатпен жерленді. Макдугалл 1917 жылы өзінің тәжірибесі туралы анонимді есеп жазды, ол "Емдеу оқиғалары: Франциядағы FANY" деп аталды. 1919 жылы Пэт Биушамп Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корпуста қызмет еткен тәжірибесі туралы "Фанни соғысқа барады" атты кітап жазды. Йоркшир мүсіндер паркіндегі "Coffin Jump" инсталляциясы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде FANY-дің жұмысынан шабыттанды.

Соғыс аралығы

Тәуелсіз және өзін-өзі қаржыландыратын FANY, әйелдер қызметтерінен айырмашылығы, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін таратылмады. 1926 жылғы жалпы ереуілдегі қызметінің нәтижесінде, аты қысқа мерзімге Жедел жәрдем көлігі корпусына (FANY) өзгертілген кезде, Корпус Соғыс министрлігімен мойындалды және Армия тізіміне енгізілуіне рұқсат берілді, бірақ мемлекеттік қаржыландырудан бас тартты. 1920-1930 жылдары FANY мүшелері радио байланысы, алғашқы медициналық көмек, автокөліктерді жөндеу және механика салаларында оқуларын жалғастырды. Саны артып, бірнеше аймақтық бөлімшелер құрылды. 1931 жылы Шығыс Африкада Корпустың тәуелсіз бөлімшесі құрылды, ол Әйелдердің аумақтық қызметі (EA) деп аталды. Бұл – шетелде құрылған әйелдер бөлімшесінің алғашқысы болды. 1937 жылы, ресми медициналық қызметпен байланысты болжамды байланысты толығымен жою ниетімен, Корпус Әйелдер көлік қызметіне (WTS (FANY)) айналды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Соғыс басталғанда ФАНИ-ге Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде корпуста қызмет еткен Мэри Бакстер Эллис басшылық етті. Хелен Гвинн Воган жаңа құрылған Аумақтық көмекші қызметтің (ATS) алғашқы бас бақылаушысы болды. Бұл Эллис ФАНИ-ді басқаруды қалағандықтан, бас тартқан лауазым еді. Дегенмен, Эллис 1500 FANY мотор механиктерін ATS-те қызмет етуге беруге келісті, егер бұл FANY-лер тәуелсіздігін сақтай алса. Бұл келісімге қол жеткізілді, бірақ Гвинн Воган келісімді бұзып, FANY/ATS-ті аумақтық қызметке біріктіруге мәжбүр етті. Эллис наразылық білдірді, бірақ FANY/ATS мүшелерінің көп жылдар бойы сақталған дәстүр бойынша, бас киімдерінің тажынан жоғары шапқырымен FANY нышанын киюіне қол жеткізді. Лондон қаласында бір уақытта автономды FANY штаб-пәтері жұмыс істеді. Бұл мүшелер «Еркіндік ФАНИ-лері» деп аталды және олар өз формаларын толық құқықпен киді. Екінші дүниежүзілік соғыста ФАНИ-дің танымал рөлінің бірі – Арнайы операциялар атқарушы қызметіндегі қызметі. ФАНИ 1940 жылы Филис Бингхам (сол кездегі корпус командирінің хатшысы) мен полковник, кейін генерал-майор Колин Габбинс (Арнайы операциялар атқарушы қызметінің Операциялар және оқу жөніндегі директоры) арасындағы достық қарым-қатынас арқасында SOE-ге қатысты. ФАНИ-дің қызметі 1940 жылы жау шабуылына қарсы күш ретінде құрылған, өте құпия көмекші бөлімшелерге қатысудан басталды. Соғыс аяқталғанға дейін 3000-нан астам FANY SOE-де оқытушы, кодтаушы, сигнал беруші, жалған құжат жасаушы, хабар жіберуші және, ең танымал, агент ретінде қызмет етті. Жауынгерлер төрт саланың бірінде оқытылды: автокөлік, сымсыз телеграф, кодтар немесе жалпы білім. Олар кодтау және сигнал берумен айналысты, агенттерге жетекшілік етті және Арнайы оқу мектептеріне әкімшілік және техникалық қолдау көрсетті. Олардың жұмысы жоғары құпия және көбінесе жоғары біліктілік талап етті. SOE жіберген 50 әйелдің 39-ы FANY мүшелері болды. Осы 39 әйелдің 12-сі нацистер тарапынан өлтірілді, ал бір корпус мүшесі майданда қаза тапты. FANY-нің қызметі мен батылдығы үшін Ұлыбритания және басқа елдердің көптеген наградалары табысталды. Олардың ішінде Ұлыбританияның ең жоғары наградаларының төртеуі – Одет Хэллоузға (тұтқынға алынып, азапталған, бірақ соғыстан аман қалған), Виолетта Сзабо және Нур Инаят Ханға (екі соңғысы тұтқындықтан қайтыс болды және қаза болғаннан кейін марапатталды) берілген Жорж Кресі болды. Нэнси Вэйктің наградаларына Жорж медалі кірді. Корпус мүшелері Солтүстік Африка, Италия, Үндістан және Қиыр Шығыс сияқты бірнеше соғыс аймақтарында жұмыс істеді. FANY Финляндия үкіметіне қызмет етті. Бір бөлім негізінен Линлитгоуда орналасқан Польша армиясына қосылды, онда олар поляктарды форма, қару-жарақ, көлік, жабдық, азық-түлік, әкімшілік қызметтерімен және жүргізушілермен қамтамасыз етті. Корпус мүшелері генерал Владислав Сикорскийдің жерлеу рәсімінде құрмет сақшыларын да ұсынды, ол әскерін тексеру үшін бірнеше рет Шотландияға келген. 1931 жылы құрылған Кения бөлімі 1941 жылдың тамызында Соғыс кеңсесімен Шығыс Африканың ресми бөлімі деп танылды және соғыс кезінде өте белсенді болды. Бұл бөлім Африканың оңтүстік жартысынан келген әйелдерді қабылдады. Басқа FANY мүшелері Британдық Қызыл Крест, Америкалық жедел жәрдем корпусы және Француздық Қызыл Крест комитетіне қосылды. 1944 жылы тағы бір үлкен топ Оңтүстік-Шығыс Азия командасымен Үндістан субконтинентіне және Қиыр Шығысқа жөнелтілді. Екінші дүниежүзілік соғыста барлығы 6000-нан астам FANY қызмет етті. Соғыс кезінде ATS-те қызмет еткен FANY мүшесі Мауд Маклелан болашақ королева Елизаветаны көлік жүргізуге үйретті. Китсбридждегі Сен-Пол шіркеуіндегі ескерткіш корпустың Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарында қаза болған 52 мүшесінің есімдерін сақтайды, соның ішінде 1944 жылы SS Khedive Ismail кемесі жапондық суасты қайығымен батып кеткен кезде қаза болған 9 мүшесі де бар. FANY мүшелері Суррейдегі Бруквуд ескерткішінде де еске алынады.