Кіріспе

Американдық медбике және қайырымдылық шараларын қолдаушы Мэри Энн Бикердайк (19 шілде 1817 – 8 қараша 1901), сондай-ақ Ана Бикердайк деп белгілі, Америка Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінің госпиталь әкімшісі және ардагерлерді өмір бойы қолдаушы болды. Ол соғыс барысында 300 далалық госпиталь құруға жауапты болды және соғыстан кейін ардагерлер мен олардың отбасыларына зейнетақы алуға көмектесетін адвокат қызметін атқарды.

Ерте өмір

Мэри Энн Болл 1817 жылғы 19 шілдеде Огайо штатының Нокс округінде Хирам мен Энни Роджерс Болл отбасында дүниеге келген. Ол Огайодағы Оберлин колледжіне қабылданған алғашқы әйелдердің бірі деп есептеледі, бірақ ресми жазбаларда оның оқығанына дәлел жоқ. 1847 жылы ол Роберт Бикердайкке үйленді, ол 1859 жылы, Азамат соғысы басталуға екі жыл қалғанда қайтыс болды. Бикердайктердің екі ұлы болды. Кейін ол Иллинойс штатының Гейлсбург қаласына көшіп, ботаникалық дәрігер болып жұмыс істеді, көбінесе шөптер мен өсімдіктерді қолдана отырып, дәстүрлі емес емдеу тәсілдерін пайдаланды. Бикердайк күйеуінен айырылғаннан кейін көп ұзамай Гейлсбургтегі қауымдық шіркеуге қатынай бастады.

Азамат соғысындағы қызмет

Мэри Бикердайк 1861 жылдың 9 маусымынан 1865 жылдың 20 наурызына дейін Азамат соғысында қызмет етті, барлығы он тоғыз шайқаста жұмыс істеді. Бикердайк өзінің міндетіне ешкімнің кедергі жасамауына жол бермейтін, бейілді медбике ретінде сипатталды. Оның емделушілері, сарбаздары, оның қамқорлығына байланысты оны "Ана" Бикердайк деп атады. Бір хирург қандай да бір іс-әрекет жасауға оның өкілеттілігін сұрағанда, ол: "Жоғары Құдайдың атымен, сенде одан артық билік бар ма?" - деп жауап берді. Шын мәнінде, оның билігі Санитарлық комиссиядағы беделі мен сарбаздардың арасындағы танымалдылығынан туындады. 22-ші Иллинойс жаяу әскерінің хирургы және Бикердайк досы доктор Вудворд Каирдегі (Иллинойс штаты) әскери ауруханалардың лас, хаотикалық жағдайы туралы хат жазды. Хат олардың шіркеуінде дауыстап оқылды және Гейлсбург тұрғындары 500 долларлық көмек жинап, оны жеткізу үшін Бикердайкты таңдады (басқа ешкім бармады). Мэри Ливермормен танысқаннан кейін ол Санитарлық комиссияның Солтүстік-Батыс бөлімшесінің далалық эдженті болып тағайындалды. Ливермор сонымен қатар Бикердайкке екі ұлын Белоитте (Висконсин штаты) күтіп алуға көмектесті, ол соғыстың соңғы кезеңінде әскермен бірге далада болды. Оның ұлдары Белоитте өмір сүруіне наразылық білдірді. Ол Каирде медбике болып қалды, ал ол жерде ол ауруханаларды ұйымдастырды және Гранттың ризашылығына ие болды. Грант оның күш-жігерін қолдап, сарбаздарды ауруханаға дайындады, ал оның әскері Миссисипи өзенінен төмен қарай жылжығанда, Бикердайк қажет болған жерде ауруханалар құрды. Бикердайк бес ай ішінде аурухананың бас медбикесі болды. Кейін ол Форт-Донельсон қаласындағы далалық ауруханаға қосылды, Мэри Дж. Саффордпен бірге жұмыс істеді. Бикердайк Форт-Донельсонды, әсіресе 15 және 16 ақпандағы шайқасты ең алғаш көргенін айтады. Форт-Донельсон қаласында ол әскери ауруханаларда кір жуу орындарының жетіспейтінін байқады. Ол сарбаздардың киімдерін және төсек-орындарды жинап, дезинфекциялағыш заттар қосып, оны Чикагоның санитарлық комиссиясына тазалау үшін Питтсбургке баратын кемеге жіберді. Сондай-ақ, ол Чикагодағы әріптестерінен кір жуатын машиналар, қайнататын қазандықтар мен манглдарды жіберуді өтінді. Ол құтқарылған және бұрынғы құлдарды даладағы ауруханаларға кір жуу қызметін ұйымдастыруға шақырды. Форт-Донельсонда қызмет еткеннен кейін, ол Мемфистегі Гайосо блогы ауруханасының бас медбикесі болып тағайындалды. Гайосода 900 науқас болды, оның ішінде 400-і үндістер. Өзінің басқа ауруханалары сияқты, "Ана" Бикердайк Гайосода да құтқарылған және бұрынғы құлдарды жұмысқа алды. Ол Гайосодан бір шаруаға кетіп, қайтып келгенде, ауруханаға көмек көрсеткен құтқарылған және бұрынғы құлдарды медициналық директор жібергенін көрді. Ол кешкі асқа шығып, бірден қайтып келмеді. Оның орнына генерал Хёрлбуттың штабына барды. Ол қызметкерлерін Хёрлбут өзінен бас тартқанға дейін сақтап қалуға жазбаша рұхсат алды. Сондай-ақ, ол ауруханаға сүт өнімдерін жеткізу үшін сиыр мен тауық сатып алды. Генерал Хёрлбут Президент аралын жайылым ретінде бөліп берді, ал құтқарылған және бұрынғы құлдар малға күтім жасады. Бикердайк сонымен қатар, АҚШ Санитарлық комиссиясының Чикагодағы Солтүстік-Батыс бөлімшесінің Элиза Эмили Чаппелл Портермен тығыз жұмыс істеді. Кейін ол алғашқы ауруханалық кемеде жұмыс істеді. Соғыс кезінде ол генерал Улисс С. Гранттың басшылығымен медбикелер бөлімінің бастығы болды және Виксбург шайқасында қызмет етті. Медбикелер бөлімінің бастығы ретінде Бикердайк кейде әскери тәртіпті әдейі елемеді, ал Грант штабы оның мінез-құлқына наразылық білдіргенде, одақ генералы Уильям Т. Шерман қолын көтеріп: "Ол менің жоғарыда тұрады. Мен әлемде ештеңе істей алмаймын". Шерман оны "өзінің ең жақсы генералдарының бірі" деп мойындады және басқа офицерлер оны "Ауруханаларды басқаратын Бригадир" деп атады. Шерман батыс армияларының соңынан еріп келген осы ерікті медбикеге ерекше жақын болды. Бикердайк генерал Шерман мен генерал Гранттың ықыласына ие болды, олар оған сұраған нәрсені жиі қамтамасыз ететін. 1863 жылдың 27 қазанында Бикердайк Чаттанугаға хабарлап, "булардың үстіндегі шайқас" деп аталған Лоукаут тауының шайқасына куә болды. "Мен бұлттар көзден жасырынғанша, қорқынышты шайқасты көрдім", - деп жазды ол Мэри Холландқа жазған хатында, "Қазір мен генерал Хукердің артиллериясын естип тұрғандаймын". Бикердайк Миссионерлік төбе шайқасы үшін 15-ші армия корпусының далалық ауруханасын құрды, онда ол төрт апта бойы жалғыз әйел көмекші болды. Осы науқан кезіндегі жұмысының бір бөлігі шайқаста қаза болған сарбаздардың жеке заттарын жинап, оларды сарбаздардың үйлеріне қайтару болды. Атланта қаласын басып алу жолында, генерал Шерманның "дұшпанның соғыс ресурстарын мүмкіндігінше зақымдау" бұйрығына қарамастан, Бикердайк конфедерат сарбаздары үшін ауруханалар салуға кірісті. Соғыстың соңында, АҚШ Санитарлық комиссиясының көмегімен, Ана Бикердайк 300 аурухана салып, 19 шайқаста жараланғандарға көмектесті, оның ішінде Шайло шайқасы және Шерманның Теңізге қарай науқаны болды. "Ана" Бикердайк әскерлермен соншалықты жақсы қарым-қатынаста болды, олар оның пайда болуымен шулап сүйсінді. Шерманның өтініші бойынша, ол соғыстың соңында Вашингтондағы армиялардың әскери парадында XV корпустың басында отырды.

Соғыстан кейін

Соғыс аяқталғаннан кейін Бикердайк бірнеше салада жұмыс істеді. Ол 1866 жылы Чикагодағы Достарына көмек көрсету үйінде жұмыс істеді. Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолының президенті полковник Чарльз Хаммондтың көмегімен ол елу ардагер отбасысын Канзас штатының Салина қаласына қоныс аударуға көмектесті, олар фермерлікке орналасты. Ол генерал Шерманның көмегімен онда қонақ үй басқарды. Бастапқыда Салина асханасы деп аталған, кейін Бикердайк үйі деп аталды. Кейіннен ол заңгер болып, Одақ ардагерлеріне заңдық мәселелерде, соның ішінде зейнетақы алуда көмектесті. Генерал Логан оған Сан-Францискода жұмыс табуға көмектесті. Ол сол жерде "Құтқару Армиясы" үшін де жұмыс істеді. Калифорнияда жүргенде, ол Лион әйелдерінің көмек корпусының бірінші президенті болып сайланды, №6, Оукленд, Калифорния. Ол қызметтен бас тартты, бірақ олардың тізімінде құрылтайшы мүше ретінде тіркелген. Бикердайк Мэри Ливермор оның атынан лоббилегеннен кейін Конгрестен айына 25 доллар көлемінде арнайы зейнетақы алды. Бұл заң жобасын Массачусетс штатының өкілі Лонг енгізді. Генералдар Грант, Шерман, Поуп және Лонг оны қолдады. Заң жобасы 1886 жылдың 9 мамырында қабылданды. Бикердайк Банкер-Хиллге (Канзас штаты) ұлымен бірге тұруға кетті. 1901 жылы ол жеңіл инсульттан кейін бейбіт қайтыс болды және Гейлсбургте жерленді.

Мұра

Бикердейк Мэри Ливермордың "Менің соғыстың тарихым" атты соғыс естеліктерінде еске алынады. Ливермор АҚШ Санитарлық комиссиясының лауазымды қызметкері болған. Клара Бартон Бикердейк, Корнелия Хэнкок, Доротея Дикс, Мэри Ливермор және Энни Этериджді құрметтеген "Далаға барған әйелдер" атты өлең жазды. Оның ескерткіштері Иллинойс штатының Гейлсбург қаласында және Огайо штатының Маунт-Вернон қаласында орнатылған. АҚШ үкіметі оның әскери ерліктерін 1943 жылдың қазан айында суға түсірілген "Мэри Бикердейк" атты госпитальдық кеме және бостандық кемесі арқылы мойындады. Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Семинария/Келлогк көшесінің эстакадасы 2014 жылдың 30 қарашасында ашылды және ресми түрде "Бикердейк көпірі" деп аталды.