Радио Flyer (1992) фильмі: Ричард Доннер режиссерлік еткен, Том Хэнкстің даусымен айтылған драмалық-фэнтези. Актерлер құрамында Лорейн Бракко, Элайджа Вуд бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылы шыққан американдық фильм
1992 American film
«Радио Флайер» – 1992 жылы түсірілген американдық драмалық фантастикалық фильм, режиссері Ричард Доннер, сценарий авторы – Дэвид Микки Эванс. Басты рөлдерде Лоррейн Бракко, Джон Хёрд, Илайджа Вуд, Джозеф Маззэлло, Адам Болдуин және Бен Джонсон ойнаған, ал баяндаушы – Том Хэнкс. Эванс бұл фильмде режиссерлік дебютін жасауға жоспарлаған, бірақ оны Доннер ауыстырды. Майкл Дуглас пен Эванс атқарушы өндірушілер болды. Фильмнің түсірілім алаптарына Новато, Калифорния және Колумбия, Калифорниядағы Колумбия әуежайы кірді.
Radio Flyer is a 1992 American drama fantasy film directed by Richard Donner and written by David Mickey Evans. It stars Lorraine Bracco, John Heard, Elijah Wood, Joseph Mazzello, Adam Baldwin, and Ben Johnson and is narrated by Tom Hanks. Evans was to make his directorial debut on the film but was replaced by Donner. Michael Douglas and Evans were executive producers. Filming locations included Novato, California, and Columbia Airport in Columbia, California.
Сюжет
Майк екі ұлының ұрысып жатқанын байқап, біреуі уәде бергеннің мәнісі жоқ деседі. Оларға уәде берудің маңызды екенін түсіндіру үшін, ол жастық шағындағы оқиғасын айтады. 1969 жылы 11 жасар Майк, 8 жасар Бобби, аналары Мэри және неміс қойшысы Шейн, әкелері/күйеуі тастап кеткен соң Нью-Джерсиден Калифорниядағы Новатоға көшіп келеді. Сол жерде Мэри жаңа адамға үйленеді, балалар оны «Патша» деп атайды. Мэриге белгісіз, Патша алкоголик, жиі мас болып, Боббиді ұрады. Патша сонымен қатар пластинкасында Ханк Уильямстың «Jambalaya (On the Bayou)» әнін қайта-қайта қояды. Мэридің ақыры Патшамен бақытты болғанын көріп, Бобби Майкке зорлық-зомбылық туралы ешкімге айтпауға ант береді. Оның орнына, екі бауыр Патшамен өткізетін уақытты толтыру үшін оқиғалар іздейді; олар балалық шақтағы «жеті керемет қабілет пен қызығушылықты» еске алады, жаңа ортаны зерттейді және аудандық бұзақылармен күреседі. Ас үйде бақылаусыз қалған жағдайда, бауырлар Патшадан құтылу үшін монстрға қарсы эликсир жасауға тырысады. Бұл Боббиді Патшаның ауруханаға жатқызуына себеп болады, бірақ Шейн Патшадан кек алады. Түрмеде уақыт өткізгеннен кейін, Патша анасының қайтысынан кейін босатылып, гүлдер мен шоколад әкеліп, енді ішпейтініне және Боббиді ұрмайтынына уәде береді; бірақ бауырлар мектепте болғанда ол уәдесін бұзып, Шейнді өлтіруге жақындап кетеді. Соның салдарынан, бауырлар Боббидің Патшадан біржола қашу жоспарын құрастырады. Мэри де Патшаның нағыз бетін аңдап, ажырасуға келіседі. «Тілек тілеу орны» деп аталатын жардан велосипедімен ұшып кетуге тырысқан Фишер есімді бала туралы қалалық аңызға шабыттанған бауырлар Бобби мен Шейнді қауіптен құтқару үшін өздерінің «Радио Флайер» атты ойыншық вагонын ұшаққа айналдырады. Олар қанаттары мен қозғалтқышы бар сызба дайындайды, көптеген бөлшектерді жинап, Патшаның құралдарын жасырын түрде пайдаланып, сарайда ұшақ құрастырады. Бауырлар сондай-ақ түрлі жолдармен ақша жинайды, мысалы, гольф алаңында жоғалған доптарды тауып, гольфшыларға қайта сатады. Аналарына қоштасу хатын қалдырғаннан кейін, бауырлар құрылғыны түнде жарға алып кетеді, бірақ Патша олардың жоспарын біліп, тоқтатуға тырысады, бұл Шейнді ашумен шабуылдауға итермелейді. Содан кейін Бобби төбеден жалғыз сырғып өтеді (ұшағының қанатымен Патшаны есінен айырып тастайды) және Майк пен Шейн қарап тұрғанда, жеңіспен әуеге көтеріледі. Мэри полиция офицері Джим Догертимен бірге келеді және Патша тұтқындалады. Майк Боббиді енді көрмесе де, одан әлемнің түкпір-түкпірінен пошта карточкаларын ала береді. Қазіргі уақытта Майк ұлдарына уәде бергенді сақтаудың маңыздылығын қайталайды және тарихті айтушының санасында болатыны туралы сабақ береді. Ол әңгімесін: «Мен оны осылай еске аламын» деп аяқтайды.
Mike observes his two sons fighting, with one insisting that a promise doesn't mean anything. To help them understand that a promise does mean something, he tells them the story of his youth. In 1969, 11 year old Mike, 8 year old Bobby, their mother, Mary, and their German Shepherd, Shane, relocate from New Jersey to Novato, California after their father/husband leaves them. There, Mary weds a new man who the children call "The King". Unbeknownst to Mary, The King is an alcoholic who often gets drunk and beats Bobby. The King also repeatedly plays Hank Williams’s "Jambalaya (On the Bayou)" on his record player. Seeing that Mary has found happiness at last with The King, Bobby swears Mike to secrecy about the abuse. Instead, the two boys seek adventures to occupy the time that would otherwise be spent with The King; they recount the "seven great abilities and fascinations" of childhood while exploring their new surroundings and dealing with the neighborhood bullies. An unsupervised incident in the kitchen in which the boys attempt to create an anti monster potion to get rid of The King leads to Bobby being hospitalized by The King, but Shane gets revenge on The King by violently biting him on the arm. After spending time in jail, The King is released following the death of his mother and returns to their house with flowers and chocolates promising never to drink or abuse Bobby again; he violates his promise while the boys are at school and nearly kills Shane. As a result, the brothers devise a plan for Bobby to escape The King once and for all. Mary also starts to catch on to The King's true nature and finally requests a divorce. Inspired by the urban legend of a boy named Fisher who attempted to fly away on his bicycle over a cliff nicknamed “The Wishing Spot”, the two convert their eponymous Radio Flyer toy wagon into an airplane in the hopes of sending Bobby and Shane away from harm. They draw up a schematic diagram with wings and an engine and scavenge numerous parts, secretly using The King's tools to build the aircraft in their shed. The boys also raise money through various means, such as retrieving lost balls on a golf course and selling them back to the golfers. After leaving a farewell letter for their mother, the brothers take the device to the cliff at night, but The King discovers their plan and attempts to stop them, prompting Shane to furiously attack him. Bobby then speeds down the hill alone (knocking out The King with the wing of his plane) and triumphantly soars into the air as Mike and Shane look on. Mary arrives with police officer Jim Daugherty and The King is arrested. Though Mike never sees Bobby again, he continues to receive postcards from him from places all over the world. Back in the present, Mike reiterates to his sons the importance of keeping a promise, and imparts a lesson about history being in the mind of the teller. He concludes his story by saying, "That’s how I remember it."
Өндіріс
Дэвид Микки Эванстың "Радио Флайер" сценарийі Голливудта үлкен қызығушылық тудырды, ал 1989 жылдың қараша айында Warner Bros. және Columbia Pictures оны сатып алу үшін бәсекелестікке түсті. Warner оны тәжірибелі режиссер Ричард Доннердің жобасы ретінде қарастырды, ал Columbia Майкл Дугластың Stonebridge Entertainment продюсерлік компаниясы атынан сатып алды, олардың соңғы студиямен үлкен өндіріс келісімі болған еді. Құрбан айт мерекесіне дейін Columbia Эвансқа жаңа Голливуд сценарисі үшін үлкен сома төледі: 1,25 миллион доллар. Бұл келісім Эвансқа фильм түсіру тәжірибесі болмаса да, режиссерлік ету мүмкіндігін берді. Алайда Дуглас Эванстың осы жобаны іске асыруға қабілетті екеніне сенді. Бұл Sony меншігіне өткеннен кейін Columbia түсірген алғашқы фильм болды, сонымен қатар Питер Губер мен Джон Петерс басқаратын студияның жаңа басшылығы жасыл жарық берген алғашқы фильмдердің бірі еді. Фильм түсірілімі 1990 жылдың 18 маусымында басталды. Эванстың режиссерлігімен фильмде Розанна Аркетт ана рөлінде, Томас Арана Джек рөлінде, ал Люк Эдвардс және Джеймс Бэдж Дейл балалар рөлінде ойнады. Фильм сценарий жетекшісі Нэнси Бента Хансен мен "біз оның кәсібилігі мен юморын сағынамыз" деген атаумен титрлерде көрсетілмеген өндіріс көмекшісі Симон Фуэнтестің естелігіне арналды.
David Mickey Evans's script for Radio Flyer was a hot property around Hollywood, and Warner Bros. and Columbia Pictures started a bidding war around it in November 1989. Warner had eyes on it as a vehicle for veteran director Richard Donner, while Columbia was buying it on behalf of Michael Douglas's production outfit Stonebridge Entertainment, which had a major production deal with the latter studio. Just before Thanksgiving, Columbia paid Evans a huge sum for a first time Hollywood screenwriter: $1.25 million. The deal also gave Evans the opportunity to direct even though he had no prior experience helming a film. Douglas, however, believed Evans had the vision to pull it off. This was the first film Columbia put into production under the ownership of Sony, as well as one of the first films to be greenlit by the studio's new management, led by Peter Guber and Jon Peters. Filming started on June 18, 1990. Under Evans's direction, the film starred Rosanna Arquette as the mother, Tomas Arana as Jack, and Luke Edwards and James Badge Dale as the children. The film was dedicated to the memory of script supervisor Nancy Benta Hansen and uncredited production assistant Simone Fuentes, "whose professionalism and humor we miss."
Қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильм 40 сыншының пікіріне сүйене отырып, 35% мақұлдау рейтингісіне ие. Сайттың консенсусы: "Радио Флайер үй ішіндегі зорлық-зомбылықтың қатал оқиғасына қиял-ғажайып концепцияны жабатын отбасылық фильм, ол балалар үшін тым ауыр, ал ата-аналары үшін тым әжімті." Роджер Эберт пен Леонард Мальтин фильмді балаларды зорлаудан қашу жолы ретінде қиял-ғажайыпты көрсеткені үшін сынады. Эберт былай деді: "Мен осы баланың өкінішті құрылғысымен төбеден құлауын көріп қатты ойға келдім, қандай аяқталу нашар болатынын білмедім. Егер ол құлап өліп кетсе, ол ойға келмейтін нәрсе, бірақ ол айға ұшып кетсе, ол кешірілмейтін болар еді, себебі қызыл арбада балаларды зорлаудан қашуға болмайды, тіпті осы фильмді түсіргендер де мұндайды ұсынғаны үшін ұялу керек еді." Шындығында фильм Бобидің өгей әкесінен мәңгілікке қашып құтылуымен аяқталады, сондықтан көрермендер (Эберт өзінің ішінде) ұсынылған оқиғаның сенімсіз баяндаушыдан келген жағдай болуы мүмкін деп болжады.
On Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 35% based on reviews from 40 critics. The site's consensus is: "Overlaying its whimsical concept onto a gritty story of domestic abuse, Radio Flyer is a family film that is too harrowing for children and too saccharine for their parents." Roger Ebert and Leonard Maltin both criticized the film for presenting fantasy as a way of escaping child abuse. Said Ebert, "I was so appalled, watching this kid hurtling down the hill in his pathetic contraption, that I didn't know which ending would be worse. If he fell to his death, that would be unthinkable, but if he soared up to the moon, it would be unforgivable—because you can't escape from child abuse in little red wagons, and even the people who made this picture should have been ashamed to suggest otherwise." Because the film in fact ends with Bobby successfully evading his stepfather forever, viewers (including Ebert himself assuming that the one presented was a case of an unreliable narrator.