Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бұрынғы бөлімшесі
Former division of the US Navy
АҚШ флоты 1922 жылдан Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінге дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің құрамындағы ұйым болды. "Sink us" деп айтылатын CINCUS аббревиатурасы АҚШ флотының Бас қолбасшысы үшін қолданылды. 1941 жылдың желтоқсанында ол COMINCH-ке алмастырылды, оған Атлантика, Тынық мұхиты және Азия флоттарымен қатар, барлық теңіз жағалау күштеріне операциялық басқару құқығы берілді. Бұл акт CNO және COMINCH лауазымдарын бір офицердің иелігінде болуына рұқсат берді; адмирал Эрнест Дж. Кинг мұны бірінші болып істеді, ал 1944 жылы ол флот адмиралының бес жұлдыздық атағына көтерілді.
The United States Fleet was an organization in the United States Navy from 1922 until after World War II. The acronym CINCUS, pronounced "sink us", was used for the Commander in Chief, United States Fleet. This was replaced by COMINCH in December, 1941, under the , when it was redefined and given operational command over the Atlantic, Pacific, and Asiatic Fleets, as well as all naval coastal forces. The authorized the offices of the CNO and COMINCH to be held by a single officer; Admiral Ernest J. King was first to do so, and in 1944 was promoted to the five star rank of fleet admiral.
Құру
1922 жылдың 6 желтоқсанындағы директива АҚШ Тынық мұхиты флотын және АҚШ Атлантика флотын біріктіріп, АҚШ Біріккен флотын құрды. Оның негізгі күштері – Ұрыс флоты Тынық мұхитында, ал Барлау флоты Атлант мұхитында орналасты. Бұған қоса, Атлантика теңіз жолдарын қорғауға арналған "Бақылау күштері" және "Флот базалық күштері" енді. Азия флоты, Еуропадағы Әскери-теңіз күштері, Арнайы қызмет эскадрильясы (Кариб теңізі) және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің барлық су асты кемелері АҚШ Біріккен флотынан тәуелсіз қалды. 1930 жылы Ұрыс флоты мен Барлау флоты Ұрыс күштері және Барлау күштері деп қайта аталды. Су асты кемелері де CINCUS бақылауына қосылды. 1931 жылы Бақылау күштері таратылды. Арнайы қызмет эскадрильясы мен Азия флоты сақталды, олардың екеуі де АҚШ флотынан тәуелсіз болды. АҚШ флоты 1931 жылдың 1 сәуірінде Ұрыс күштері, Барлау күштері, Су асты күштері және Базалық күштері болып қайта ұйымдастырылды.
The directive of 6 December 1922 combined the U. S. Pacific Fleet and the U. S. Atlantic Fleet to form the United States Fleet. The main body of its ships, the Battle Fleet, was stationed in the Pacific Ocean and the Scouting Fleet was stationed in the Atlantic Ocean. In addition, the "Control Force", protecting the Atlantic sea lanes, and the "Fleet Base Force" were included. Remaining independent of the United States Fleet were the Asiatic Fleet, the Naval Forces in Europe, the Special Service Squadron (Caribbean), and all U. S. Navy submarines. During 1930, the Battle Fleet and Scouting Fleet were renamed the Battle Force and the Scouting Force. The Submarine Force was also placed under control of the CINCUS. The Control Force was abolished in 1931. The Special Service Squadron and the Asiatic Fleet were retained, both still apparently independent of the U. S. Fleet. The United States Fleet was reorganized on 1 April 1931 into Battle Force, Scouting Force, Submarine Force, and Base Force.
1941 жылы қайта ұйымдастыру
Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, АҚШ Әскери-теңіз күштері Атлантика және Тынық мұхитында соғыс болу мүмкіндігін жоспарлай бастады. 1941 жылдың 1 ақпанында «АҚШ Флоты» ұйымын тарату туралы 143-ші жалпы бұйрық шығарылды. Оның орнына, әрқайсысы өз бас қолбасшысының басқаруында АҚШ Атлантикалық флоты және АҚШ Тынық мұхиты флоты қайта құрылды. Азиялық флот бұрынғыдай тәуелсіз ұйым болып қала берді. Егер екі немесе одан көп флоттар бірлесіп әрекет етсе, «АҚШ Флотының Бас қолбасшысы» қосымша лауазымы үш флоттың (Атлантикалық, Тынық мұхиты және Азиялық) бірінің командиріне берілді. Осы ережеден басқа, әр бас қолбасшы тікелей АҚШ Президенті мен Әскери-теңіз күштерінің хатшысына жауапты болды. 1941 жылдың 1 ақпанында контр-адмирал Хазбанд Э. Киммель «АҚШ Флотының Бас қолбасшысы» (CINCUS) және «АҚШ Тынық мұхиты Флотының Бас қолбасшысы» (CINCPAC) лауазымдарына тағайындалды, сол күнінен бастап адмирал шеніне ие болды. Киммель 1941 жылдың 17 желтоқсанында, Пёрл-Харборға жасалған жапон шабуылынан кейін көп ұзамай CINCUS/CINCPAC лауазымынан босатылды. Келесі күні, 1941 жылдың 18 желтоқсанындағы жарлық бойынша, «АҚШ Флотының Бас қолбасшысы» (COMINCH) лауазымы қайта анықталды және Атлантикалық, Тынық мұхиты және Азиялық флоттарға, сондай-ақ барлық теңіз жағалау күштеріне операциялық басқару құқығы берілді. Адмирал Эрнест Дж. Кинг, Перл-Харбор шабуылынан кейін лауазымның аталуының әсерінен қорқып, CINCUS-тан COMINCH-қа аббревиатураны өзгертуді ұсынды. 20 желтоқсанда адмирал Эрнест Дж. Кинг COMINCH лауазымына тағайындалды. Бұрынғы CINCUS лауазымынан ерекшеленетін бір маңызды жайт, адмирал Кинг өзінің штаб-пәтерінің әрқашан Вашингтон қаласында, флотпен бірге емес, орналасуын талап етті. Әскери-теңіз күштерінің басқаруын COMINCH, адмирал Кинг және Әскери-теңіз операцияларының бастығы (CNO), адмирал Гарольд Р. Старк арасында бөлу тиімді болмады. Президент Франклин Д. Рузвельт 1942 жылдың 12 наурызындағы жарлығымен бұл мәселені шешті, онда CNO және COMINCH лауазымдары бір адамда бірігуі керек екені белгіленді, ал адмирал Кинг COMINCH лауазымын қоса CNO лауазымына да ие болды. Кинг 1942 жылдың 29 наурызында Старкты CNO лауазымынан босатты және соғыстың соңына дейін осы екі «қалпақты» киді.
With the start of World War II in Europe, the U. S. Navy began to plan for the possibility of war in the Atlantic as well as the Pacific. On 1 February 1941, General Order 143 was issued, abolishing the "United States Fleet" organization. In its place, the U. S. Atlantic Fleet and the U. S. Pacific Fleet were re established, each under its own commander in chief. The Asiatic Fleet remained an independent organization as before. The additional title of Commander in Chief, United States Fleet was given to one of the three fleet commanders (Atlantic, Pacific, or Asiatic) in the event of two or more fleets operating together. Except for this provision, the individual commanders in chief were responsible directly to the President of the United States and the Secretary of the Navy. Rear Admiral Husband E. Kimmel was appointed the Commander in Chief, United States Fleet (CINCUS) and the Commander in Chief, United States Pacific Fleet (CINCPAC) on 1 February 1941, carrying the temporary rank of admiral starting on that date. Kimmel was relieved as the CINCUS / CINCPAC on 17 December 1941, shortly after the devastating Japanese attack on Pearl Harbor. On the following day, by of 18 December 1941, the position of Commander in Chief, United States Fleet (COMINCH) was redefined, and given operational command over the Atlantic, Pacific, and Asiatic Fleets, as well as all naval coastal forces. The acronym change from CINCUS to COMINCH was suggested by Admiral Ernest J. King, who feared that the pronunciation of the post would be demoralizing in the wake of the Pearl Harbor attack. On 20 December, Admiral Ernest J. King was assigned as the COMINCH. One important difference from the previous post of CINCUS was that Admiral King insisted that his headquarters would always be in Washington, D. C., rather than with the Fleet. Dividing command of the Navy between the COMINCH, Admiral King, and the Chief of Naval Operations (CNO), Admiral Harold R. Stark, did not prove to be very effective. President Franklin D. Roosevelt addressed this problem with his of 12 March 1942, which designated that the offices of the CNO and COMINCH would be held by a single officer, and Admiral King was selected to be CNO in addition to being COMINCH. King relieved Stark as CNO on 29 March 1942, and wore both of these "hats" for the remainder of the war.
Жою
Соғыстан кейін АҚШ Флотының Бас қолбасшысы лауазымы қажет болмай қалды. Сондықтан, 1945 жылдың 29 қыркүйегінде президент Гарри С. Трумэн 9635-ші атқарушы бұйрыққа қол қойды, ол 8984-ші және 9096-шы бұйрықтарды күштен шығарып, COMINCH-тің барлық жауапкершіліктерін CNO-ға жүктеді. Осы уақыттан бері CNO көбінесе АҚШ Теңіз күштерінің жоғары шенді офицері болып табылады. 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңы қабылданғаннан кейін, CNO заң бойынша әрекеттегі ең жоғары ранкті әскери-теңіз офицері болып саналады, бірақ Штабтар төрағасы (Ұлттық қауіпсіздік заңының 1949 жылғы өзгерістерімен құрылған лауазым) және/немесе Штабтар төрағасының орынбасары (1986 жылғы Goldwater-Nichols заңымен құрылған лауазым) да АҚШ Теңіз күштерінің офицері болған жағдайда бұл ережеге ескерту жасалады.
After the war, the position of Commander in Chief, United States Fleet was no longer needed. Thus, on September 29, 1945, President Harry S. Truman signed Executive Order 9635, which revoked both EO 8984 & EO 9096 and transferred all the responsibilities of the COMINCH to the CNO. Since that time, the CNO has nearly always been the highest ranking U. S. Navy officer. Following passage of the National Security Act of 1947, the CNO is by law the highest ranking naval officer on active duty, except when the Chairman of the Joint Chiefs of Staff (a position created by the 1949 amendments of the National Security Act) and/or the Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff (a position created by the Goldwater Nichols Act in 1986) is also a U. S. Navy officer.