Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бакхорн Уэстон – Англияның Дорсет графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Гиллингэм қаласынан батысқа қарай шамамен 3 миль (5 км) жерде, Блэкмор Вейл аймағында орналасқан. Бұл бұрынғы патшалық аңшылық алқабы – Гиллингэм орманының батыс шетінде жатыр. Аймақтың геологиялық құрамы Оксфорд сазы мен Кораллиан әктастарынан тұрады. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық приходта 356 адам тұрды. Шамамен 450 жылдары саксон тайпалары бұл аймақты басып алып, жергілікті тұрғындарды ығыстырып, бұрынғы құдайхана орнына өздерінің діни орталығын салған болуы мүмкін. Ауылда 26 шаруашылық, 6 жыртыс жер және жайылымдық жерлер болды. Бұл Гиллингэм жүзіне қарасты болды, ал жерді басқарушы – Мортен графы Роберт еді. 1349 жылы ауыл оба эпидемиясынан ауыр зардап шекті, халық саны күрт азайды. Кейіннен, иелік Стуртон әулетіне (Стурхедпен байланысты) және Фэйн әулетіне өтті, ал 1837 жылы Степлтон әулетінің қолына тиді. Олар 1979 жылы сэр Майлз Степлтон қайтыс болғанға дейін маңызды жергілікті жер иелері болып қала берді. Ауылдағы қонақүй әлі де әулеттің атын және гербін сақтап келеді. Мыңжылдық тойын мерекелеу үшін ауылға сыртқы қаржы көмегімен жаңа мәдени орталық салуға мүмкіндік берілді. Әулие Иоанн Баптист шіркеуі 13 ғасырдың басында нығайып, одан да ертерек заманнан бері бар болған болуы мүмкін. Қазіргі ғимараттың көп бөлігі 14 және 15 ғасырларда салынған, бірақ 19 ғасырда оның көп бөлігі айтарлықтай өзгертілді, соның ішінде батыс мұнарасы қайта жаңартылды.
Buckhorn Weston is a village and civil parish in the English county of Dorset, situated in the Blackmore Vale about 3 mile (5 km) west of the town of Gillingham. It lies on the western edge of the former royal hunting ground of Gillingham Forest. The underlying geology is Oxford clay and Corallian limestone. In the 2011 census the civil parish had a population of 356. Saxons invaded the area around 450 AD, driving out existing inhabitants and possibly erecting a heathen temple on the site of a previous place of worship. it had 26 households, 6 ploughlands and of meadow. It was in Gillingham hundred and the tenant in chief was Count Robert of Mortain. In 1349 the village was badly affected by the plague and its population much reduced. Later, the estate passed via the Stourton family (associated with Stourhead) and the Fane family into the hands of the Stapleton family in 1837 who remained substantial local landowners until the death of Sir Miles Stapleton in 1979. The village inn still bears the family name and coat of arms. In celebration of the Millennium, the village was enabled to build a new village hall with the help of significant external funding. The Parish Church of St John the Baptist was well established by the beginning of the 13th century and has probably existed from earlier times. The present building dates largely from the 14th and 15th centuries, though in the 19th century much of it was significantly altered, which included the rebuilding of the west tower.