Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мормондық көшбасшы (1832–1925)
сол атқа ие басқа адамдар
American Mormon leader (1832–1925)
other people with the same name
Чарльз Уильям Пенроуз (4 ақпан 1832 – 16 мамыр 1925) 1904 жылдан 1911 жылға дейін Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің Он екі елшілер кеңесінің мүшесі болды. Пенроуз сонымен қатар Бірінші Президенттіктің мүшесі болды, 1911 жылдан өмірінің соңына дейін шіркеу президенттері Джозеф Ф. Смит және Хебер Дж. Гранттың кеңесшісі қызметін атқарды.
Charles William Penrose (February 4, 1832 – May 16, 1925) was a member of the Quorum of the Twelve Apostles of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church) from 1904 to 1911. Penrose was also a member of the First Presidency, serving as a counselor to church presidents Joseph F. Smith and Heber J. Grant from 1911 until his death.
Өмір
Пенроуз Англияның Лондон қаласында дүниеге келген. Ол төрт жасында Библияны оқуға үйренген дейді. Пенроуз ЛДС шіркеуімен танысып, 1850 жылдың 14 мамырында Лондонда он сегіз жасында суға батырылды. Ол сондай-ақ Лондонда әйелі Люсетта Стратфордпен танысып, үйленді. Олардың 18 баласы болған.
Penrose was born in Camberwell London, England. It is said that he learned to read the Bible by the age of four. Penrose was introduced to the LDS Church and baptized at the age of eighteen on May 14, 1850, in London. He also met and married his wife, Lucetta Stratford, in London. The couple had 18 children.
Миссия
Пэнроуз ЛДС шіркеуіне қосылғаннан кейін Англия бойынша уағыз тарату үшін миссионерлік қызметке шақырылды. Осы миссиясы кезінде ол "О, биік таулар" әнін жазды. Келесі жеті жыл бойы ол ауыл шаруашылығымен айналысатын аймақтарда миссионер болып қызмет етті. Осы алғашқы миссиясы барысында Юта соғысының нәтижесінде "Ояныңдар, тұрыңдар, Сионның қорғаушылары" атты әнді жазды. 1868 жылы Пэнроуз шіркеудің Лондон конференциясының президенті болды (қазіргі ЛДС округіне балама). Кейін ол бірнеше конференцияны қамтитын Челтенхэм пасторлығының президенті тағайындалды. Одан кейін Англияның Батыс Мидлендс аймағындағы төрт конференцияға жетекшілік ететін Бирмингем пасторлығына қойылды. Пэнроуз "Тірі жарықтың сәулелері" атты миссионерлік жазбалар жинағын жазды, ол 20 ғасырдың ортасына дейін кеңінен қолданылды.
After joining the LDS Church, Penrose was called on a mission, preaching throughout England. It was while on this mission he wrote the hymn O, Ye Mountains High. For the next seven years he primarily served as a missionary in agricultural areas. During this first mission he wrote "Up, Awake, Ye Defenders of Zion" as a result of the Utah War. In 1868, Penrose became the president of the church's London Conference (equivalent of a modern LDS district). He was then made president of the Cheltenham Pastorate, consisting of multiple conferences. He was then placed in charge of the Birmingham Pastorate, presiding over four conferences in the West Midlands of England. Penrose wrote a set of mission tracts entitled "Rays of Living Light" which were widely used until about the middle of the 20th century.
Юта аумағы
1861 жылы Пенроуз Юта аймағына көшіп барды. Ютаға келгеннен кейін ол Фармингтонға қоныстанды. Пенроуз отбасы Фармингтон қаласында тұрған үйі қазір Юта пионерлерінің қыздары мұражайы болып табылады. Ол фермерлікпен айналысып, сонымен қатар ағаш тасып, мектеп мұғалімі болды. 1864 жылы Езра Т. Бенсон Пенроузды Юта штатының Логан қаласына көшуге көндірді, онда ол фермер және мектеп мұғалімі ретінде жұмыс істеді. 1865 жылы Пенроуз Англияға миссионер ретінде қайта оралуға шақырылды. Осы миссиясы барысында ол бірнеше ән мен гимн жариялады, соның ішінде Бригам Янг кішінің Ютаға аттануына арналған "Мен үшін әдемі Сион" атты шығарма жазылды. Миссиясының алғашқы жылында ол Ланкаширдегі көміршілерге уағыз айтты. Келесі екі жыл бойы ол "Миллениал Стар" газетінің кеңсесінде жұмыс істеді және миссия президенті Франклин Д. Ричардстың көмекшісі болды.
In 1861, Penrose emigrated to Utah Territory. After arriving in Utah he settled in Farmington. The cabin the Penrose family lived at in Farmington is now a museum of the Daughters of the Utah Pioneers. Besides working as a farmer and hauling logs, was also a school teacher. In 1864, Ezra T. Benson convinced Penrose to move to Logan, Utah, where he continued to work as a farmer and school teacher. Penrose was asked to return to England as a missionary in 1865. While on this mission he published several songs and hymns, including "Beautiful Zion for Me", which was written on the occasion of Brigham Young, Jr. leaving for Utah. For about the first year of his mission he preached to coal workers in Lancashire. For the next two years he was in the office of the Millennial Star and was an assistant to the mission president Franklin D. Richards.
Шаруашылық және бөлшек сауда
Пенроуз 1868 жылы Ютаға оралғаннан кейін Логанға қайтып келді, онда ол шаруашылық және бөлшек саудамен айналысты. Ол серіктестік құрды, сосын Логан кооперативтік сауда мекемесін құрды, онда ол хатшы, қазынашы және бухгалтер болып жұмыс істеді. Бірақ ол мекеме сәтсіздікке ұшырады және ол Логанды тастап кетті. Логанда тұрғанда Пенроуз LDS қауымдастығының жоғарғы кеңесінің мүшесі де болды.
Upon Penrose's return to Utah in 1868, he returned to Logan, where he was involved in farming and retailing. He formed a partnership, and then the Logan Cooperative Mercantile Institution, of which he was secretary treasurer and bookkeeper. That failed and he ended up leaving Logan. While in Logan, Penrose also served as a member of the LDS stake high council.
Баспа ісі
Ол Франклин Д. Ричардстың кеңесімен Огден қаласына (Юта штаты) қоныстанды. Мұнда ол газет шығару ісіне қатысып, "Огден Джанкшн" газетін жариялады. Ол сондай-ақ қауымдастықта белгілі лектор болды. Пенроуз Огден қалалық кеңесінің де мүшесі болды. Вебер қасиеттік округі құрылғанда Пенроуз жоғары кеңеске мүше ретінде шақырылды. 1877 жылы Пенроуз Солт-Лейк-Ситидегі Дезерт Ньюс газетінің редакторының көмекшісі болып жұмыс істеді, ол Джордж Кью. Каннонның жетекшілігінде болды. Пенроуз өзінің жазу өнерімен танымал болды, оның ішінде миссионерлік жазбалар мен соңғы күнгі қасиеттілер әндерінің сөздері бар, соның ішінде "Аталарымыздың Құдайы", "О, биік таулар" және "Көтеріліңдер, ояныңдар, Сионның қорғаушылары" әндері. 1880 жылы Пенроуз Deseret News газетінің бас редакторы болды.
He next settled in Ogden, Utah, on the advice of Franklin D. Richards. Here he became involved in newspaper publishing, publishing the Ogden Junction. He also was a prominent public speaker in the community. Penrose also served as a member of the city council in Ogden. When the Weber Stake was organized Penrose was called as a member of the high council. In 1877, Penrose became the assistant editor of the LDS Church owned Deseret News in Salt Lake City, working under George Q. Cannon. Penrose was known for his writing, including missionary tracts and lyrics of Latter day Saint hymns, including "God of Our Fathers", "O Ye Mountains High", and "Up, Awake, Ye Defenders of Zion". In 1880, Penrose became the editor in chief of the Deseret News.
Өкілетті тұлға
1872 жылы Пенроуз сол жылғы конституциялық конвенцияда Юта штатының Вебер округінен делегат болды. Конвенция штат конституциясын жазғанмен, ол АҚШ Конгресі тарапынан қабылданбады және Юта сол кезде штатқа айналмады. Пенроуз Ютаның аумақтық заң шығарушы органында қызмет етті, алғаш рет 1874 жылы Огденнен сайланды. Солт-Лейк-Ситиге көшкеннен кейін, ол 1879 жылы штат заң шығарушы органына қайта сайланды, бұл Альберт П. Роквудтың қайтысынан туған бос орынды толтыру үшін болды. 1880 жылы Пенроуз штат заң шығарушы органында Эммелин Б. Уэллстің ықпалымен әйелдерге аумақтың барлық мемлекеттік қызметтерінде жұмыс істеуге рұқсат беретін заң жобасын ұсынды. Бұл заң жобасы заң шығарушы органмен мақұлданды, бірақ Юта аумағының губернаторы оған вето қойды. Пенроуз 1882 жылғы Юта штатының конституциялық конвенциясының мүшесі де болды. 1884 жылы Пенроуз Солт-Лейк қауымының президенті Ангус М. Кэннонның кеңесшісі болып тағайындалды. Пенроуз, Джордж Рейнольдс және Джон Р. Уиндер 1890 жылғы манифесті редакциялады және оны Уилфорд Вудрафф берген бастапқы мәтін негізінде жариялауға дайындады.
In 1872 Penrose was a delegate for Weber County, Utah in the state constitutional convention of that year. While the convention wrote a state constitution, this one was rejected by the U. S. congress and Utah did not at that time become a state. Penrose served in the Utah Territorial Legislature, first being elected from Ogden in 1874. After moving to Salt Lake City, he was again elected to the state legislature in 1879, elected to fill a vacancy caused by the death of Albert P. Rockwood. In 1880, Penrose introduced a bill in the state legislature, largely at the urging of Emmeline B. Wells, that would have allowed women to serve in all public offices in the territory. This bill passed the legislature but was vetoed by the governor of Utah Territory. Penrose served as a member of the Utah State Constitutional Convention of 1882 as well. In 1884 Penrose was called a counselor to Angus M. Cannon in the presidency of the Salt Lake Stake. Penrose, along with George Reynolds and John R. Winder, edited the 1890 Manifesto and prepared it for publication after being given the initial text by Wilford Woodruff.
Профессор
Пенроуз 1897 жылдан 1899 жылға дейін және 1901 және 1902 жылдары Бригам Янг академиясында теология профессоры болды. Пенроуз 1882 жылы 50 адамнан тұратын ЛДС Кеңесінің мүшесі болды. 1884 жылдың желтоқсанында көп әйел алу айыбымен оған тұтқындау ордері шығарылды. 1885 жылдың қаңтарында ол Вашингтон қаласына сапар шегіп, Гровер Кливлендпен және басқалармен кездесті. Осы кездесулердің кейбірін Бригам Янг кішімен бірлесіп өткізді. Содан кейін Пенроуз шамамен алты ай бойы Англияда миссияда қызмет етті. Ол Лондон конференциясына төрағалық етті, сондай-ақ миссия президенті Дэниел Х. Уэллспен тығыз жұмыс істеді. Пенроуз осы миссиясы барысында Ұлыбританияның барлық аймақтарында, сондай-ақ Германияда, Швейцарияда, Швецияда және Данияда уағыз айтты. 1889 жылдың соңында Пенроуз көп әйел алу ісі бойынша Кливлендтен кешірім алды, бірақ көп әйел алушыларға қарсы куәлік беруден бас тартқаны үшін сотқа бағынбағандығы үшін жақын арада түрмеге қамалды.
Penrose was a professor of theology at Brigham Young Academy from 1897 to 1899 and again in 1901 and 1902. Penrose was made a member of the LDS Council of 50 in 1882. An arrest warrant was issued for him on polygamy charges in December 1884. In January 1885 he traveled to Washington, D. C. where he met with Grover Cleveland, among others. Some of these meetings were done jointly with Brigham Young Jr. Penrose then served a mission in England for about six months. He presided over the London Conference, and also worked closely with the mission president, Daniel H. Wells. Penrose preached in all the lands of the United Kingdom, as well as in Germany, Switzerland, Sweden and Denmark while on this mission. In late 1889 Penrose was pardoned by Cleveland for polygamy, and shortly after went to prison for contempt of court for refusing to testify against other polygamists.
Солт-Лейк
1892 жылы Пенроуз Deseret News газетін тастап, Salt Lake Herald газетінің штатына қосылды. Ол сонымен қатар ЛДС шіркеуінің тарихшысының көмекшісі де болды. Сол жылы ол Чикагодағы Демократиялық партияның ұлттық конвенциясына делегат ретінде қатысты. 1894 жылы Пенроуз Юта штатының генеалогиялық қоғамының алғашқы директорларының бірі болды. 1909 жылы ол қоғамның вице-президенті, ал 1921 жылы президенті болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін сол лауазымда қызмет етті. 1898 жылы Пенроуз Deseret News газетіне редакторы болып қайта оралды.
In 1892, Penrose left the Deseret News and joined the staff of the Salt Lake Herald. He also became an assistant historian of the LDS Church. That same year he was a delegate to the Democratic Party national convention in Chicago. In 1894, Penrose was one of the initial directors of the Genealogical Society of Utah. He became vice president of the society in 1909 and president in 1921, serving in that position until his death. In 1898 Penrose returned to the Deseret News as editor.
Елші
1904 жылы 7 шілдеде Пенроуз Он екі елшінің кворумына шақырылып, елші ретінде қабылданды. Ол Абрахам О. Вудраффтың қазасынан соң кворумдағы бос орынды толтыру үшін тағайындалды. 1906 жылдан 1910 жылға дейін Пенроуз ЛДС шіркеуінің Еуропа миссиясының президенті қызметін атқарды. 1911 жылы 7 желтоқсанда Пенроуз шіркеудің Бірінші президенті Жозеф Ф. Смиттің екінші кеңесшісі болды; ол қайтыс болған Джон Генри Смиттің орнын басты. Джеймс Э. Талмидж Пенроуздың Бірінші президенттікке шақырылуына байланысты Он екі елшінің кворумындағы бос орынды толтырды. 1918 жылы Жозеф Ф. Смит қайтыс болғаннан кейін, Пенроуз жаңа шіркеу президенті Хебер Дж. Грант тарапынан екінші кеңесші қызметінде қалды. 1921 жылы 10 наурызда Пенроуз сегіз күн бұрын қайтыс болған Антон Х. Лундтың орнына Бірінші президенттіктегі бірінші кеңесші болды.
Penrose was called to the Quorum of the Twelve Apostles and ordained an apostle on July 7, 1904. He was called to fill a vacancy in the quorum caused by the death of Abraham O. Woodruff. From 1906 until 1910 Penrose served as president of the LDS Church's European Mission. On December 7, 1911, Penrose became Second Counselor to Joseph F. Smith in the church's First Presidency; he replaced John Henry Smith, who died. James E. Talmage filled the vacancy in the Quorum of the Twelve caused by Penrose's being called into the First Presidency. After Joseph F. Smith's death in 1918, Penrose was retained as Second Counselor by new church president Heber J. Grant. On March 10, 1921, Penrose became First Counselor in the First Presidency, following the death of Anthon H. Lund, who had died eight days earlier.
Отбасы
Пенроуз алғаш рет 1855 жылы Люсетта Стратфордқа алғашқы миссиясы барысында үйленді. Олар 1854 жылы үйленуге рұқсат сұраған, бірақ миссия жетекшілері сол кезде рұқсат бермеді. 19 ғасырда ЛДС миссионерлеріне үйленуге рұқсат болды, ал Ютаға ұзақ сапарға шығуға дайын тұрған жалғыз миссионерлерге кейде тіпті оны ұсынды. Чарльз бен Люсеттаның 18 баласы болды, алайда олардың тек 7-сі ғана нәресте шағынан аман қалды. 1863 жылы Пенроуз Луиза Элизабет Ластиге үйленді. Олардың 11 баласы болды, оның сегізі ересекке дейін өмір сүрді. Пенроуз 1886 жылы Румыния Б. Пратт Пенроузға үйленді.
Penrose first married during his first mission to Lucetta Stratford in 1855. They had originally requested permission to marry in 1854 but it was not granted at that time by mission leaders. LDS missionaries marrying was allowed in the 19th century and in the cases of single missionaries about to leave the mission for a long trek to Utah at times even encouraged. Charles and Lucetta had 18 children, although only 7 survived infancy. In 1863, Penrose married Louise Elizabeth Lusty. They eventually had 11 children, eight of whom lived to adulthood. Penrose was married to Romania B. Pratt Penrose in 1886.
Өлім
Пенроуз Солт-Лейк-Ситиде созылмалы простатиттен қайтыс болғанға дейін Бірінші Президенттікке қызмет етті. "Өмірін жақсарту дәуірі" журналында Джордж Х. Бримхолл Пенроуздың ән-гімндерге салған үлесін мақтап өлең жариялады. Ол Солт-Лейк-Сити зиратында жерленді.
Penrose served in the First Presidency until his death in Salt Lake City from chronic prostatitis. In the Improvement Era on the occasion of his death George H. Brimhall published a poem praising Penrose for his works of hymns. He was buried at Salt Lake City Cemetery.