Джон Тейлор – 19 ғасырдағы ЛДС шіркеуінің үшінші президенті. Англияда туған, АҚШ-тан тыс туған жалғыз президент. Биографиясы, көзқарастары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы ЛДС шіркеуінің басшысы
19th century LDS Church Leader
Джон Тейлор (1 қараша 1808 – 25 шілде 1887) – Англияда туған діни қайраткер, 1880 жылдан 1887 жылға дейін Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (ЛДС шіркеуінің) үшінші президенті болды. Ол АҚШ-тан тыс жерде туған ЛДС шіркеуінің алғашқы және қазірге дейін жалғыз президенті.
John Taylor (1 November 1808 – 25 July 1887) was an English born religious leader who served as the third president of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church) from 1880 to 1887. He is the first and so far only president of the LDS Church to have been born outside the United States.
Ерте өмір
Тейлор Англияның Вестморленд (қазіргі Камбрияның бөлігі) Милнторп қаласында Джеймс пен Агнес Тейлордың ұлы болып дүниеге келді. Ол он төрт жасқа дейін формалды білім алды, содан кейін бастапқыда шебер-құмырашының оқушысы болды, кейін ағаш бұрушы және жиһаз жасаушы ретінде білім алды. Жастығында "көкте кернейімен хабар жариялап тұрған періште көргенімді" айтты, кейін ол бұл періштені Мороний періштесі деп анықтады. Ол Англия шіркеуінде крещениеден өтті, бірақ он алты жасында методист шіркеуіне қосылды. Бір жылдан кейін ол дін уағыздаушы болып тағайындалды және Солтүстік Америкада уағыз айтуға шақырылғандай сезімге ие болды. Тейлордың ата-анасы мен туыстары 1830 жылы Жоғарғы Канадаға (қазіргі Онтарио) көшті. Тейлор отбасылық мүлікті сату үшін Англияда қалды және 1832 жылы Торонтодағы отбасына қосылды. Торонтодағы методист шіркеуіне барғанда Мэн аралынан келген Леонора Кэннонмен танысты, ол бастапқыда оның ұсынысын қабылдамаса да, 1833 жылдың 28 қаңтарында оған тұрмысқа шықты. 1834-1836 жылдар аралығында Джон мен Леонора Тейлорлар Торонтодағы діни оқу тобына қатысты. Топ өздерінің методист дініне қатысты мәселелер мен алаңдаушылықтарды талқылады және тез арада "Диссиденттер" деп белгілі болды. Басқа мүшелерінің ішінде Джозеф Филдинг және оның қарындастары Мэри мен Мерси болды, олар кейіннен Соңғы Күннің Қасиеттілері қозғалысында да танымал атанды. Торонтода Тейлор ағаш бұрушы ретінде жұмысын жалғастырды.
Taylor was born in Milnthorpe, Westmorland (now part of Cumbria), England, the son of James and Agnes Taylor. He had formal schooling up to age fourteen, and then he served an initial apprenticeship to a cooper and later received training as a woodturner and cabinetmaker. He claimed that as a young man, he had a vision of "an angel in the heavens, holding a trumpet to his mouth, sounding a message to the nations"—which he would later identify as the angel Moroni. He was christened in the Church of England, but joined the Methodist church at sixteen. He was appointed a lay preacher a year later, and felt a calling to preach in North America. Taylor's parents and siblings emigrated to Upper Canada (present day Ontario) in 1830. Taylor stayed in England to dispose of the family property and joined his family in Toronto in 1832. He met Leonora Cannon from the Isle of Man while attending a Toronto Methodist Church and, although she initially rejected his proposal, married her on 28 January 1833. Between 1834 and 1836, John and Leonora Taylor participated in a religious study group in Toronto. The group discussed problems and concerns with their Methodist faith, and quickly became known as the "Dissenters." Other members included Joseph Fielding and his sisters Mary and Mercy, who later also became prominent in the Latter Day Saint movement. While in Toronto, Taylor continued to work in his trade as a woodturner.
Ертедегі шіркеу қызметі
Тейлор және оның әйелі 1836 жылы Торонтода шіркеудің елшісі Парли П. Праттпен кездескеннен кейін, соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуімен алғаш рет байланысқа келді. Леонора бірінші болып шіркеуге қосылды және Тейлорды Праттпен оқуын жалғастыруға итермеледі. Жұбайлар шіркеуде крещениеден өткеннен кейін, Үстіңгі Канадада уағыздау және шіркеуді ұйымдастыру ісіне белсенді қатысты. Тейлор біраз уақыт Торонто аймағындағы алты филиалға жетекшілік етті. 1837 жылдың шілдесінде ол Джозеф Смиттың Торонто аймағына сапарын ұйымдастыруға тікелей қатысты. Содан кейін олар Фар-Уэстке (Миссури штаты) көшіп, онда Тейлор 1838 жылдың 19 желтоқсанында елші етіп тағайындалды. Ол жиі болатын қақтығыстардан қашып, Иллинойс штатының Коммерс қаласына (кейін Науву деп аталды) көшкен басқа шіркеу мүшелеріне көмектесті. 1839 жылы Тейлор және оның бірнеше елші әріптестері Ұлыбританияда миссионерлік қызмет атқарды. Ол Ливерпульде уағыз айтып, Ирландия мен Мэн аралындағы мормондық уағыздауға жауапты болды.
Taylor and his wife first came in contact with the Church of the Latter Day Saints in 1836 after meeting Parley P. Pratt, an apostle in the church, in Toronto. Leonora was the first to join the church and she persuaded Taylor to continue his studies with Pratt. After the couple's baptism into the church, they were active in preaching and the organization of the church in Upper Canada. Taylor for a time presided over six branches in the Toronto area. In July 1837 he was closely involved in coordinating Joseph Smith's visit to the Toronto area. They then moved to Far West, Missouri, where Taylor was ordained an apostle on 19 December 1838. He assisted other church members as they fled frequent conflicts to Commerce, Illinois (soon after renamed Nauvoo). In 1839, Taylor and some of his fellow apostles served missions in Britain. While there, Taylor preached in Liverpool and was responsible for Mormon preaching in Ireland and the Isle of Man.
Наувуо
Тейлор Наувуға (Иллинойс штаты) қайтып оралды. Ол қала кеңесінің мүшесі, діни қызметкер, полковник, газет редакторы және Науву легионының әскери адвокаты болды. Тейлор Наувоодағы екі газетті редакциялады: Times and Seasons және Nauvoo Neighbor. Times and Seasons – соңғы күндердің қасиеттілері шіркеуінің ресми органы болды; ол Джозеф Смитпен бірге ресми түрде редактордың көмекшісі болды, бірақ Смит шіркеу президенті болғандықтан, Тейлор көптеген редакциялық шешімдерді қабылдады. Тейлор сонымен қатар саяси мәселелерге көбірек назар аударатын Nauvoo Neighbor және Nauvoo Neighbor газетінің алдында шыққан Wasp газетін шамамен бір жыл бойы редакциялады. Осылайша, Тейлор 1842-1846 жылдар аралығында Наувудың екі негізгі газетінің редакторы болды. 1842 жылы Тейлор Қауымдық көмек қорының құрылуына қатысты. Ол Сара Кливленд пен Элизабет Энн Уитниді Эмма Смит кеңесшілері етіп тағайындады. 1844 жылы Тейлор шіркеудің негізін қалаушы Джозеф Смит, оның інісі Хайрум Смит және апостол Уиллард Ричардспен бірге Иллинойс штатының Карфаген түрмесінде болғанда, Смиттерді наразылық білдірген топ өлтірді. Тейлор бұл қақтығыста ауыр жарақат алды. Оның өмірі сол кезде өзімен бірге алып жүрген қалта сағатының арқасында сақталған болуы мүмкін, себебі кеудесіне бағытталған мылтық досы сағатқа тиіп тоқтатылған. Алайда, соңғы талдаулар көрсеткендей, Тейлор терезе алдына құлағанда сағат зақымданған болуы мүмкін. 1845 жылы Тейлор Науву саудагерлер қауымдастығының президенті болды. Бұл ұйым жергілікті тұтынуға және экспортқа арналған тауарларды жергілікті өндіруді ынталандыру үшін жұмыс істеді. Тейлорға осы ұйымды басқаруға көмектесетін екі көмекшісі болды: Орсон Спенсер және Финес Ричардс.
Taylor returned to Nauvoo, Illinois, to serve as a city councilman, a chaplain, a colonel, a newspaper editor, and a judge advocate for the Nauvoo Legion. Taylor edited two newspapers in Nauvoo, Times and Seasons and the Nauvoo Neighbor. Times and Seasons was the official organ of the Latter Day Saint church; he was officially the assistant editor under Joseph Smith, but due to Smith also being president of the church, Taylor made most of the editorial decisions. Taylor also edited the more politically concerned Nauvoo Neighbor and the Wasp, the predecessor of the Nauvoo Neighbor, for about a year. Taylor was thus the editor of Nauvoo's two main papers from 1842 to 1846. In 1842, Taylor was present at the organization of the Relief Society. He set apart Sarah Cleveland and Elizabeth Ann Whitney as counselors to Emma Smith. In 1844, Taylor was with church founder Joseph Smith, his brother Hyrum Smith, and fellow apostle Willard Richards in the Carthage, Illinois, jail when the Smiths were killed by a mob. Taylor was severely wounded in the conflict. His life may have been spared when a musket ball directed towards his chest was stopped by a pocket watch which he was carrying at the time. However, recent analysis shows the watch may instead have been damaged when Taylor fell against the windowsill. In 1845, Taylor became the president of the Nauvoo Tradesmen Association. This group worked to encourage local manufacturing of goods for both local use and export. Taylor had two assistants who aided him in running this group, Orson Spencer and Phineas Richards.
Тұзды көл аңғарына көшіру
1846-1847 жылдары көптеген соңғы күндердің қасиеттілері Бригхам Янгпен бірге Айоваға, содан кейін Солтүстік Лейк аңғарына көшті, ал Тейлор Англияға шіркеу басшылығындағы мәселелерді шешу үшін барды. Отанына оралғаннан кейін, ол Праттпен бірге шамамен 1500 адамнан тұратын соңғы күндердің қасиеттілерінің тобын Солтүстік Лейк аңғарына жеткізді, онда Янг пен басқалары қоныстанды және Ұлы тұздық қаласын құрды.
In 1846–1847, most Latter day Saints followed Brigham Young into Iowa then the Salt Lake Valley, while Taylor went to England to resolve problems in church leadership there. On his return, he and Pratt led more Latter day Saints, a group of about 1500, to the Salt Lake Valley, where Young and the others had settled and established Great Salt Lake City.
Үкімет позициялары
Тейлор 1849 жылы АҚШ азаматтығына өтініш беріп, оны алды. Сол жылы ол Дезерет уақытша штатының судьясы болып тағайындалды. Кейіннен ол 1853 жылдан 1876 жылға дейін Юта аумақтық заң шығарушы органында қызмет етті. Тейлор 1857 жылдан бастап бес мәрте қатарынан Палата спикері болып сайланды. 1852 жылы ол "Құдайдың үкіметі" атты кішкентай кітап жазып, онда ол секулярлық және рухани саяси жүйелерді салыстырып, аражік айырмаларын көрсетті. 1868 жылдан 1870 жылға дейін Тейлор Юта округінің мұрагерлік істер жөніндегі судьясы болды. Ол сондай-ақ 1876 жылдан бастап Юта территориясының мектеп басқармасының бастығы болып қызмет етті.
Taylor applied for and was granted United States citizenship in 1849. That same year he was appointed an associate judge in the provisional State of Deseret. He later served in the Utah territorial legislature from 1853 to 1876. Taylor was elected Speaker of the House for five consecutive sessions, beginning in 1857. In 1852, he wrote a small book, The Government of God, in which he compared and contrasted the secular and ecclesiastical political systems. From 1868 to 1870 Taylor served as a probate judge of Utah County, Utah. He also served as superintendent of schools for Utah Territory beginning in 1876.
Миссияның президенті
Тейлор ИСА-ның (Әкейлердің Шостық Шіркеуі) екі миссиясының президенті болды. 1849 жылы ол Францияда миссионерлік қызметті бастау үшін шығысқа сапар шегіп, Солтүстік-Лейк аңғарына бет алған мормон пионерлерінің үйлерінде тоқтады. Тейлор Франциядағы алғашқы шіркеу миссиясының президенті болды. Францияда болған кезінде Луи А. Бертранның көмегімен "L'Etoile du Deseret" атты ай сайынғы газет шығарды. Ол сонымен қатар Германиядағы миссионерлік жұмысты қадағалады, бірақ болашақта Германия құрамына кіретін елдерге өзі бармады. Тейлор аударма жұмысын бақылады, оны Болтон, Бертран, Лазар Ауге және "Вильгельм мырза" жүзеге асырды. Тейлор бірнеше әнұранның сөзін жазды, олардың кейбіреулері бүгінге дейін ИСА-да қолданылады. 2005 жылы Тейлордың "Жозеф Көргіш" әнұраны Джозеф Смиттің туғанына 200 жыл толуына арналған ИСА мерекесінде орындалды. 1985 жылғы ИСА әннамасының ағылшын тіліндегі басылымына Тейлордың сөзімен екі ән енген: "Go Ye Messengers of Glory" (№ 262) және "Бар, Көк елшілері" (№ 327).
Taylor served as president of two missions of the LDS Church. In 1849, he traveled east on his way to begin missionary work in France, stopping at various waypoints in the homes of Mormon pioneers still making their way to the Salt Lake Valley. Taylor was the first church mission president in France. While in France, Taylor published a monthly newspaper called L'Etoile du Deseret with the help of Louis A. Bertrand. He also supervised missionary work in Germany, but did not himself go to any of the countries that would later form Germany. Taylor supervised the translation, which was carried out by Bolton, Bertrand, Lazare Auge, and a "Mr. Wilhelm". Taylor wrote the lyrics to several hymns, some of which are still used by the LDS Church. In 2005, Taylor's hymn "Joseph the Seer" was sung at the LDS Church's celebration of the 200th anniversary of Joseph Smith's birth. The 1985 English language edition of the LDS Church hymnal includes two hymns with lyrics by Taylor, "Go Ye Messengers of Glory" (no. 262) and "Go, Ye Messengers of Heaven" (no. 327).
Дінбасы
1877 жылы Бригам Янг қайтыс болғаннан кейін шіркеуді Он екі елшінің кворумы басқарды, ал Джон Тейлор кворум президенті болды. 1880 жылы Тейлор шіркеудің үшінші президенті болды. Ол кеңесшілер ретінде Джозеф Ф. Смит пен Джордж К. Кэннонды таңдады, соңғысы оның әйелі Леонораның немере інісі болды. Шіркеу президенті ретінде Тейлор Солт-Лейк қауымының кеңеюін, шіркеу иерархиясын одан әрі ұйымдастыруды, Вайоминг, Колорадо және Аризона штаттарында, сондай-ақ Канаданың Солтүстік-Батыс аймақтарында (қазіргі Альберта) және Мексиканың Чиуауа штатында мормон колонияларын құруды, көп әйел алуға қарсы үкімет тарапынан күшейіп келе жатқан қарсылықты қорғауды бақылады. Шіркеу президенті болған кезінде Тейлор жергілікті сауда мен өндірісті үйлестіру үшін Сионның Орталық сауда кеңесін құрды, бұл негізінен жергілікті үлестер арқылы кең ауқымда жүзеге асырылды. 1882 жылы АҚШ Конгресі көп әйелділікті қылмыс деп жариялаған Эдмундс заңын қабылдады. Мормондық жүздеген ерлер мен әйелдер көп әйелділікті жалғастырғаны үшін тұтқындалып, түрмеге жабылды. Тейлор Бригам Янгтың көп әйелділік туралы үйретімдерін ұстанды және кем дегенде жеті әйел алған. Оның 34 баласы болғандығы белгілі. Тейлор сотталудан және отбасыларының біреуіне артықшылық көрсетуден аулақ болу үшін апасы Агнеспен бірге Гардо үйіне көшіп барды. Алайда 1885 жылы ол және оның кеңесшілері тұтқындалудан қашу үшін жиі көшіп-қонып, "жер астында" өмір сүруге мәжбүр болды. 1885 жылы соңғы уағызында Тейлор былай деді: "Мен адамның әрбір заңына бағынуға және өзімді оған тәуелді етуге ұмтыламын. Содан кейін не істеу керек? Мен Құдайдың заңын бұзуым керек пе? Менің санама немесе сенің санаңа ешкімнің бақылау құқығы бар ма? Ешкімнің мұндай құқығы жоқ". Көптеген адамдар мормондық көп әйелділікті діни, әлеуметтік және саяси тұрғыдан қауіпті деп есептеді. 1887 жылы АҚШ Конгресі Эдмундс-Таккер заңын қабылдады, ол Юта аймағында әйелдердің сайлау құқығын жойды, әйелдерді күйеулеріне қарсы куәлік беруге мәжбүр етті, LDS шіркеуін таратып жіберді, Мәңгілік эмиграциялық қор компаниясын жойды, Наувоо легионын таратып жіберді және LDS шіркеуінің мүлкі 50 000 доллардан асып кетсе, АҚШ-қа тәркіленетінін қамтамасыз етті. Екі жарым жыл бойы Тейлор шіркеуді жер аударылудан басқарды. Осы кезеңде кейбір мормондық фундаменталистік топтар оның 1886 жылғы Аянды алғанын мәлімдеді. Бастапқы құжаттың фотосуреттері сақталған. Онда "Жаңа және мәңгілік келісімнің" тұрақтылығы қайта жаңартылды, бұл фундаменталистік топтар көп әйелділік практикасына тікелей сілтеме деп санайды. LDS шіркеуі бұл аянның жарамдылығын мойындамайды және оны шынайы деп санамайды, бірақ фундаменталистік топтар оны көп әйелділікті жалғастырудың негізі ретінде пайдаланады.
Following Brigham Young's death in 1877, the Quorum of the Twelve Apostles governed the church, with John Taylor as the quorum's president. Taylor became the third president of the church in 1880. He chose as his counselors Joseph F. Smith and George Q. Cannon, the latter being the nephew of his wife, Leonora. As church president, Taylor oversaw the expansion of the Salt Lake community; the further organization of the church hierarchy; the establishment of Mormon colonies in Wyoming, Colorado, and Arizona as well as in Canada's Northwest Territories (now in Alberta) and the Mexican state of Chihuahua; and the defense of plural marriage against increasing government opposition. While he was church president, Taylor also established Zion's Central Board of Trade to coordinate local trade and production, which was done largely through the local stakes, on a wider basis. In 1882, the United States Congress enacted the Edmunds Act, which declared polygamy to be a felony. Hundreds of Mormon men and women were arrested and imprisoned for continuing to practice plural marriage. Taylor had followed Brigham Young's teachings on polygamy and had at least seven wives. He is known to have fathered 34 children. Taylor moved into the Gardo House alone with his sister, Agnes, to avoid prosecution and to avoid showing preference to any one of his families. However, by 1885, he and his counselors were forced to withdraw from public view to live in the "underground" and were frequently on the move to avoid arrest. In 1885, during his last public sermon, Taylor remarked, "I would like to obey and place myself in subjection to every law of man. What then? Am I to disobey the law of God? Has any man a right to control my conscience, or your conscience? No man has a right to do it." Many viewed Mormon polygamy as religiously, socially, and politically threatening. In 1887, the US Congress passed the Edmunds–Tucker Act, which abolished women's suffrage in Utah Territory, forced wives to testify against their husbands, disincorporated the LDS Church, dismantled the Perpetual Emigrating Fund Company, abolished the Nauvoo Legion, and provided that LDS Church property in excess of $50,000 would be forfeited to the United States. For two and a half years, Taylor presided over the church from exile. During this period, some Mormon fundamentalist groups claim that he received the 1886 Revelation. Photographs of the original document exist. It restated the permanence of the "New and Everlasting Covenant", which these fundamentalist groups consider to be a direct reference to the practice of plural marriage. The validity of the revelation is rejected by the LDS Church, which does not consider it to be authentic, but it is used by fundamentalist groups as justification for their continued practice of polygamy.
Өлім
Тейлор 1887 жылғы 25 шілдеде Юта аймағының Кейсвилл қаласында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Тейлор Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласындағы The Avenues зиратына жерленді. Оның қайтысынан кейін екі жыл бойы шіркеу президентсіз қалды. Он екі елшінің кворумы, оның президенті Уилфорд Вудрафф, осы кезеңде басшылықты өз қолына алды. 1889 жылғы сәуірдегі шіркеудің жалпы конференциясында Бірінші президенттік қайта ұйымдастырылды, оның президенті Уилфорд Вудрафф болды. Алты айдан кейін, қазан айындағы жалпы конференцияда Антон Х. Лунд Вудраффтың Он екі елшінің кворумындағы бос орнын толтыруға шақырылды. Тейлордың елші ретіндегі үйретімі 2003 жылы ЛДС шіркеуінің жексенбілік көмек қоғамы мен Мелхиседек рухының сыныптарында оқылды.
Taylor died on 25 July 1887, from congestive heart failure in Kaysville, Utah Territory. Taylor was buried at the Salt Lake City Cemetery in The Avenues, Salt Lake City, Utah. For two years after his death, the church again was without a presidency. The Quorum of the Twelve Apostles, with Wilford Woodruff as president of the quorum, assumed leadership during this interim period. In the April 1889 church general conference, the First Presidency was reorganized with Wilford Woodruff as the president. Six months later, in the October general conference, Anthon H. Lund was called to fill Woodruff's vacancy in the Quorum of the Twelve Apostles. Taylor's teachings as an apostle were the 2003 course of study in the LDS Church's Sunday Relief Society and Melchizedek priesthood classes.
Отбасы
Тейлор көп әйелділікпен айналысқан және сегіз әйелге үйленген: Леонора Кэннон, Элизабет Кайгин, Джейн Баллантайн, Мэри Энн Окли, София Уитакер, Харриет Уитакер, Маргарет Янг және Жозефина Элизабет Руэ. Ол 34 баланың әкесі болды. Тейлордың ұлы Джон В. Тейлор шіркеуде және саясатта қызметін жалғастырды және 1896 жылы Ютаның штат болуына көмектесті. Джон В. Тейлор шіркеудің көп әйелділіктен бас тартуына қарсы болғандықтан LDS шіркеуінен қуылды. Оның ұлы Сэмюэл В. Тейлор жазушы болды және әкесі мен атасының өмірбаянын жазды. Тағы бір ұлы Уильям В. Тейлор жетпістің алғашқы президенттерінің бірі болды және Юта аймақтық заң шығарушы жиналысында қызмет етті. Тейлордың әйелі Маргарет Янг Тейлор қазіргі шіркеудің Жас әйелдер ұйымының алғашқы басшылығының мүшесі болды. Тейлордың қызы Энни Тейлор Хайд, Көмек қоғамының басшылығында болды және Юта пионерлерінің қыздары қоғамын құрды.
Taylor practiced plural marriage and was married to eight wives: Leonora Cannon, Elizabeth Kaighin, Jane Ballantyne, Mary Ann Oakley, Sophia Whitaker, Harriet Whitaker, Margaret Young, and Josephine Elizabeth Roueche. He was the father of 34 children. Taylor's son, John W. Taylor, continued to serve in the church and in politics and helped to shepherd Utah to statehood in 1896. John W. Taylor was ultimately excommunicated from the LDS Church for his opposition to the church's abandonment of plural marriage. His son, Samuel W. Taylor, became a writer, and the biographer of his father and grandfather. Another son, William W. Taylor, served as one of the first presidents of the seventy and also served in the Utah territorial legislature. Taylor's wife Margaret Young Taylor was a member of the inaugural general presidency of what is today the church's Young Women organization. Taylor's daughter Annie Taylor Hyde was a leader in the Relief Society general presidency and was the founder of Daughters of Utah Pioneers.