Бригам Янг: Американ діни басшысы және Мормон пионерінің көшбасшысы

Кіріспе

Америкалық діни қайраткер (1801–1877)

Бригам Янг (1 маусым 1801 – 29 тамыз 1877) – американдық діни қайраткер және саясаткер. Ол 1847 жылдан 1877 жылы қайтыс болғанға дейін Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің (LDS Church) екінші президенті болды. Президенттік қызметін атқару кезеңінде Янг өзінің ізбасарларын, мормон пионерлерін Иллинойс штатының Науву қаласынан батысқа қарай Солтүстік Лейк аңғарына жетектеді. Ол Солтүстік Лейк-Сити қаласын құрды және Юта аймағының тұңғыш губернаторы болды. Янг сондай-ақ, кейін Юта университеті мен Бригам Янг университетіне айналған білім беру мекемелерін құруға үлес қосты. Көп әйелділікке бейім Янгтың кем дегенде 56 әйелі және 57 баласы болды. Ол қара терілі ер адамдардың дін қызметкері болуына тыйым салуды ресми түрде бекітті және шіркеуді АҚШ-қа қарсы Юта соғысына басшылық етті.

Ерте өмір

Янг 1801 жылғы 1 маусымда Вермонт штатының Уайтингхем қаласында дүниеге келді. Ол Джон Янг пен Абигейл "Набби" Хаудың тоғызыншы баласы еді. Янгтың әкесі фермер болған, ал Янг үш жасқа толғанда оның отбасы Нью-Йорк штатының солтүстігіне көшіп, Чененго округіне қоныстанды. Янг формальды білім алған жоқ, бірақ анасы оған оқу мен жазуды үйретті. Он екі жасында ол ата-анасымен бірге Каюга көлінің жанындағы Генуя қаласына көшіп барды. 1815 жылғы маусымда анасы туберкулезден қайтыс болды. Оның өлімінен кейін ол әкесімен бірге Тайронға (Нью-Йорк) көшіп келді. Сол жерде әкесі Ханна Браун есімді жесір әйелге қайта үйленіп, Янгты кәсіп үйренуге жіберді. Янг Нью-Йорк штатының Оберн қаласына көшіп, Джон С. Джеффристің шәкірті болды. Ол ағаш шебері, шынышы және суретші болып жұмыс істеді. Янг Обернде сурет салуға көмектескен үйлердің бірі Илайджа Миллерге, кейін Уильям Сьюардқа тиесілі болды, қазір ол жергілікті мұражай. 1819 жылғы экономикалық дағдарыс басталғанда Джеффрис Янгты шәкірттіктен босатты, ал Янг Порт-Байронға көшіп барды, ол кезде Баксвилл деп аталды. Янг қатаң пуритандық дәстүрдегі христиандық тәрбие алды. Ол темекі шегетін, бірақ ішімдік ішпейтін. Дегенмен, ол "ұстамдылыққа қол қойсам, өзімді міндетті сезінемін және оны орындауға міндетті болмай-ақ, дұрыс істегім келеді; мен өз еркімді сақтағым келеді" деп, ұстамдылыққа қол қоюдан бас тартты. Янг 1824 жылғы қазан айында Порт-Байронда танысқан Мириам Анжелин Уорксқа үйленді. Олар алғашқыда Янгтың сол кездегі негізгі жұмыс орны болған қап жасау фабрикасының жанындағы кішкентай үйде тұрды. Олардың қызы Елизавета 1825 жылғы 26 қыркүйекте дүниеге келді. Уильям Хейденнің айтуынша, Янг Баксвиллдің сот-медициналық және әдеби қоғамына қатысты. Янг 1824 жылы Киелі кітапты оқығаннан кейін Реформаланған методист шіркеуіне кірді. Ол методистерге қосылғаннан кейін, олардың әдеттегі суды шашып шомылдыру рәсімінен өтудің орнына, суға батырып шомылдыруды талап етті. 1828 жылы отбасы қысқа уақытқа Онтарио көлінің жағалауындағы Освегоға (Нью-Йорк) және 1828 жылы Нью-Йорк штатының Мендон қаласына көшіп барды. Янгтың әкесі, екі бауыры және әпкесі бұрыннан Мендонға көшіп кеткен еді. Мендонда Янг алғаш рет LDS шіркеуінің ерте мүшесі болған Хабер К. Кимболлмен танысты. Янг ағаш шебері және балташы болып жұмыс істеді, сондай-ақ арақ диірменін салып, басқарды.

Young was born on June 1, 1801, in Whitingham, Vermont. He was the ninth child of John Young and Abigail "Nabby" Howe. Young's father was a farmer, and when Young was three years old his family moved to upstate New York, settling in Chenango County. Young received little formal education, but his mother taught him how to read and write. At age twelve, he moved with his parents to the township of Genoa, close to Cayuga Lake. His mother died of tuberculosis in June 1815. Following her death, he moved with his father to Tyrone, New York. While there, Young's father remarried to a widow named Hannah Brown and sent Young off to learn a trade. Young moved to Auburn, New York, where he was an apprentice to John C. Jeffries. He worked as a carpenter, glazier, and painter. One of the homes that Young helped paint in Auburn belonged to Elijah Miller and later to William Seward, and is now a local museum. With the onset of the Panic of 1819, Jeffries dismissed Young from his apprenticeship, and Young moved to Port Byron, which was then called Bucksville. Young reported having a strict Puritan style Christian upbringing. He used tobacco but did not drink alcohol. He refused to sign a temperance pledge, however, stating that "if I sign the temperance pledge I feel that I am bound, and I wish to do just right, without being bound to do it; I want my liberty." Young married Miriam Angeline Works, whom he had met in Port Byron in October 1824. They first resided in a small house adjacent to a pail factory, which was Young's main place of employment at the time. Their daughter, Elizabeth, was born on September 26, 1825. According to William Hayden, Young participated in the Bucksville Forensic and Oratorical Society. Young converted to the Reformed Methodist Church in 1824 after studying the Bible. Upon joining the Methodists, he insisted on being baptized by immersion rather than by their normal practice of sprinkling. In 1828, the family moved briefly to Oswego, New York, on the shore of Lake Ontario, and in 1828 to Mendon, New York. Young's father, two brothers, and sister had already moved to Mendon. In Mendon, Young first became acquainted with Heber C. Kimball, an early member of the LDS Church. Young worked as a carpenter and joiner, and built and operated a saw mill.

Соңғы күннің қасиеттілері

1828 жылы Янг Мендонға көшіп келген кезде ол Реформацияланған методист шіркеуінен шығып, христиандық ізденуші болды, себебі ол Иса Мәсіхтің нағыз билігіне ие шіркеуді тапқанына көз жеткізбеген еді. 1830 жылы Янг Мормон кітабының бір данасын ағасы Финес Хоудың Сэмюэл Х. Смиттен алған нұсқасы арқылы білді. Янг Мормон кітабының құдайдан келгеніне бірден сенбеді. 1831 жылы Соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысының бес миссионері – Элеазер Миллер, Элиал Стронг, Альфеус Гиффорд, Енос Кертис және Дэниел Боуэн – Колумбиядағы (Пенсильвания) шіркеу филиалынан Мендонға уағыз айту үшін келді. Янгтың пікірінше, бұл топтың үйретулерінің маңызды бөлігі – тілдерде сөйлеу және пайғамбарлық сияқты рухани сыйлықтарды қолдануы болды. Янг бұл нәрсені әйелі Мириаммен және Хебер К. Кимболлмен бірге Колумбиядағы шіркеу филиалына сапар жасағанда көріп, сезінді. Жозеф Смитпен кездескеннен кейін, Янг 1832 жылдың 9 сәуірінде Мәсіх шіркеуіне қосылды. Оны Элеазер Миллер шомылдырды. Сол жылы немесе одан кейін Янгтың бауырлары мен олардың әйелдері де шомылдырылды. 1832 жылдың сәуір айында Мендонда шіркеу филиалы құрылды; он бес отбасының сегізін Янгтар құрады. Сол жерде Янг Альфеус Гиффордтың тілдерде сөйлегенін көрді, ал оған жауап ретінде Янг өзі де тілдерде сөйледі. Янг шомылдырылғаннан кейін, Вилат Кимболл оның отбасына күтім жасады. Мириамның қайтысынан кейін Вилат Бригамның балаларына күтім жасауды жалғастырды, ал ол, Хебер және Джозеф Янг Огайо штатындағы Киртлендке Джозеф Смитпен кездесу үшін сапарға шықты. Сапар барысында Бригам Смит оны "Адам тілі" деп атаған тілмен сөйледі. 1832–1833 жылдардың қысында Бригам Киртлендте Джозеф Смитпен кездескеннен кейін ағасы Джозефпен бірге уағыз айтуға шықты. Джозеф бұрын Реформацияланған методист уағыздаушысы болған, және екеуі де Канаданың шығысында ұқсас "уағыз жолымен" саяхаттады. Олар Мормон кітабын Езекиел кітабының 37-тарауында айтылған "Жүсіптің таяғы" деп сипаттады. Янг 1833 жылдың шілдесінде екі канадалық жаңа мүшемен бірге Киртлендке барды. Сол жазда Янг пен оның екі қызы Кимболл отбасымен бірге Киртлендке көшіп келді. Бұл жерде ол Род-Айлендтен келген Мэри Энн Ангеллмен танысты, және олар 1834 жылдың ақпанында үйленді, ал 1834 жылдың 31 наурызында неке куәлігін алды. 1834 жылдың мамырында Янг Сион лагерінің мүшесі болып, Миссуриге сапар шекті. Ол лагерь мүшелерімен бірге тамыз айында Киртлендке оралды. Киртлендке оралғаннан кейін Янг ағаш ұсталық, сурет салу және шыны жапқышпен жұмыс істеп ақша тапты. Ол сонымен қатар Киртленд ғибадатханасының құрылысында жұмыс істеді және грамматикалық мектепке барды. Оның үшінші баласы және тұңғыш ұлы Джозеф А. Янг оралғаннан кейін көп ұзамай дүниеге келді. Мэри Энн, жүкті болғандықтан, Янгтың екі қызын және оның ағасы Соломон Ангелдің және олардың досы Лоренцо Буттың балаларын күткенде, Янг Сион лагерімен сапарда болды.

By the time Young moved to Mendon in 1828, he had effectively left the Reformed Methodist Church and become a Christian seeker, unconvinced that he had found a church possessing the true authority of Jesus Christ. Sometime in 1830, Young was introduced to the Book of Mormon by way of a copy that his brother, Phineas Howe, had obtained from Samuel H. Smith. Young did not immediately accept the divine claims of the Book of Mormon. In 1831, five missionaries of the Latter Day Saint movement—Eleazer Miller, Elial Strong, Alpheus Gifford, Enos Curtis, and Daniel Bowen—came from the branch of the church in Columbia, Pennsylvania, to preach in Mendon. A key element of the teachings of this group in Young's eyes was their practicing of spiritual gifts like speaking in tongues and prophecy. This was partly experienced when Young traveled with his wife, Miriam, and Heber C. Kimball to visit the branch of the church in Columbia. After meeting Joseph Smith, Young joined the Church of Christ in April 9, 1832. He was baptized by Eleazer Miller. Young's siblings and their spouses were baptized that year or the year afterwards. In April 1832, a branch of the church was organized in Mendon; eight of the fifteen families were Youngs. There, Young saw Alpheus Gifford speak in tongues, and in response, Young also spoke in tongues. Young and Kimball spent the summer following their baptism conducting missionary work in western New York, while Vilate Kimball cared for Young's family. After Miriam died of consumption, Vilate continued to care for Brigham's children while he, Heber, and Joseph Young traveled to visit Joseph Smith in Kirtland, Ohio. During the visit, Brigham spoke in a tongue that Smith identified as the "Adamic language". After visiting Joseph Smith in Kirtland, Brigham set out to preach with his brother Joseph in the winter of 1832–1833. Joseph had been a Reformed Methodist preacher and the two made a similar "preaching circuit" in eastern Canada. They described the Book of Mormon as the "stick of Joseph", mentioned in Ezekiel 37. Young continued to preach in eastern Canada in the spring and accompanied two Canadian converts to Kirtland in July 1833. Young and his two daughters moved to Kirtland along with the Kimball family later that summer. Here he became acquainted with Mary Ann Angell, a convert to the faith from Rhode Island, and the two were married in February 1834 and obtained a marriage certificate on March 31, 1834. In May 1834, Young became a member of Zion's Camp and traveled to Missouri. He returned to Kirtland with members of the camp in August. After his return to Kirtland, Young did carpentry, painting, and glazing work to earn money. He also worked on the Kirtland Temple and went to a grammar school. His third child and first son, Joseph A. Young, was born shortly after his return. Mary Ann, who was pregnant at the time, had provided for Young's two daughters and the children of her brother Solomon Angell and their friend Lorenzo Booth while Young was away with Zion's Camp.

Дін қызметі

1835 жылғы 14 ақпанда өткен конференцияда Бригам Янг Он Екі Елшінің кворумының мүшесі болып тағайындалды және киялы зерттелді. 1835 жылғы 4 мамырда Янг және басқа елшілер шығыс жағалауға, атап айтқанда Пенсильвания мен Нью-Йоркке миссионерлік сапарға аттанды. Оның міндеті – «Жозефтің қалдықтарына» уағыздау болды, шіркеудегі адамдар осылай жергілікті халықты атады. 1835 жылғы тамызда Янг және Он Екі Елшінің қалған мүшелері Дәріс және Келісімдердің құдайдан келгеніне куәлік берді. Ол Киртленд ғибадатханасының аяқталуын қадағалап, 1836 жылы оның арналуында тілдерде сөйледі. Содан кейін Янг ағасы Джозефпен Нью-Йорк пен Жаңа Англияға тағы бір миссионерлік сапарға шықты. Бұл сапарда ол әпкесі Рода Хоу Ричардстың отбасына барды. Олар шіркеуге кірді, оның ішінде оның туысы Уиллард Ричардс та болды. 1837 жылғы тамызда Янг шығыс штаттарына тағы бір миссионерлік сапарға аттанды. Содан кейін ол Киртлендке оралды, онда ол 1837 жылғы желтоқсанда Киртленд қауіпсіздік қоғамының сәтсіздігіне наразы болғандықтан қауымнан қашуға мәжбүр болды. Содан кейін ол 1838 жылы Миссури штатының Фар-Уэст қаласына көшкенге дейін інісі Лоренцомен бірге Дублинде (Индиана штаты) қысқа уақыт тұрды. Кейіннен оған Миссуридегі шіркеудің басқа мүшелері мен отбасы қосылды. Дэвид Пэттен Крукт-Ривер шайқасынан кейін қайтыс болғаннан кейін ол Он Екі Елшінің кворумының ең үлкен мүшесі болды. Джозеф Смит Фар-Уэстке келген кезде, ол Янгты Томас Марш пен Дэвид Паттенмен бірге Миссуридегі «уақытша президенттік» ретінде тағайындады. Янгтың басшылығымен кворум 1838 жылы Миссуриден Иллинойсқа соңғы күндердің қасиеттілерінің көшіп кетуін ұйымдастырды. Ол сондай-ақ Ұлыбританияда бір жыл миссионерлік қызмет атқарды. Сол жерде ол шіркеу жұмысын ұйымдастыруға және Джозеф Смит пен басқа елшілермен жақсы қарым-қатынас сақтауға қабілетті екенін көрсетті. Оның басшылығымен Ұлыбританиядағы мүшелері «Миллениум жұлдызы» атты әндер жинағын, сондай-ақ Мормон кітабының жаңа басылымын шығара бастады. Янг Науводағы шіркеу мүшелері арасында әртүрлі басшылық және қоғамдық ұйым рөлдерінде де қызмет етті. Ол 1841 жылы Науву қалалық кеңесіне қосылды және Наувудың аяқталмаған ғибадатханасында өлгендер үшін алғашқы шомылдыру рәсімдерін бақылады. Ол 1842 жылғы 7 сәуірде Наувоодағы масондарға қосылды және сол жылғы мамыр айында Джозеф Смит басқарған алғашқы сыйлау рәсіміне қатысып, Майланған кворумның мүшесі болды. Осы уақыттан бастап Янг және басқа елшілер шіркеудің миссионерлік жұмысына және жаңадан дінге келгендердің көшіп келуіне басшылық етті. Янг Шығыс жағалауға тағы бір миссионерлік сапарға шықты. Наувоода болған кезінде Джозеф Смит шіркеу басшылары арасында көп әйел алу туралы ілімді енгізді. 1842 жылдың басында Янг Джозеф Смиттың екі көп әйелінің мөрлену рәсімін орындады. Янг сол кезде он жеті жаста болған және Англияның Манчестер қаласынан жаңа ғана көшіп келген Марта Бротхертонға үйленуді ұсынды. Бротхертон Янг пен кейін Смит көп әйел алуды қабылдауға қысым көрсеткенін мәлімдеді. Бұл мәлімдеме Джон К. Беннетттің өтініші бойынша, оның қауымнан шығарылғаннан кейін және шіркеудің көп әйел алуы туралы шындықпен аралас жалған ақпаратты таратуымен байланысты жасалды. Бригам Янг пен Уильям Смит Бротхертонның беделін түсірді, ал Бротхертон өзі кейіннен шіркеумен байланыспады. Янг Беннетттің Джозеф Смит «рухани әйелдік» жасады деген айыптамаларына қарсы науқан жүргізді; Янг Смит көп әйел алудың жасырын тәжірибесін білген. Ол Хирамды көп әйел алуды қабылдауға көндірді. 1842 жылғы маусымда Янг Люси Энн Декерге үйленді, бұл оның алғашқы көп әйелі болды. Янг оның әкесі Айзек Декерді Нью-Йоркте таныған. Люси Янг онымен тұрмысқа шыққанда Уильям Силиге әлі үйленген болатын. Янг бауырластар Навуодағы өз үйінде тұрып, екі баласын асырап отырды. Люси мен Янгтың жеті баласы болды. Янг Наувоуда көп әйел алған алғашқылардың бірі болды және Наувоода басқа көп әйелдерге қарағанда көп әйелге үйленді. Наувоуда ол Кларисса Декер, Кларисса Росс, Эмили Доу Партидж, Луиза Биман, Маргарет Мария Алли, Эммелин Фри, Маргарет Пис және Зина Дианта Хантингтонға үйленді. Олар Ютаға көшіп келгеннен кейін, оның балалары болды. Ол Наувоода үйленді, бірақ Аугуста Адамс Кобб, Сюзанна Снивли, Элиза Боукер, Эллен А. Роквуд және Нама К. Дж. Картермен балалы болмады. Янгтың Наувоодағы сегіз көп әйелінің сегізін Жүсіп Смиттың жесірлері құрады. Янг 1843 жылғы шілдеден қазанға дейін Уилфорд Вудрафф пен Джордж А. Смитпен Науву ғибадатханасы мен оның қонақ үйі үшін қаражат жинау миссиясымен шығысқа сапарлады. Янгтың алты жасар қызы Мэри Энн осы миссияда қайтыс болды. 1843 жылғы 22 қарашада Янг және оның әйелі Мэри Энн екінші жамауды алды, бұл олардың құтқарылуы мен биікке көтерілуі болатынын қамтамасыз ететін рәсім. 1844 жылғы наурызда Бригам Янг Кеңес Елуінің бастапқы мүшесі болды, ол кейін Наувоодан мормондардың көшіп кетуін ұйымдастырды. 1844 жылы Янг Джозеф Смит үшін президенттік науқанында дауыс жинау үшін тағы бір рет шығысқа сапарлады. 1844 жылғы маусымда Янг алыс болғанда, Джозеф Смит сотқа тартылғаннан кейін түрмеде шабуыл жасап өлтірілді. Янг оның қазасы туралы шілде айының басында ғана білді. Джозеф Смит қайтыс болғаннан кейін, шіркеу президенті лауазымына бірнеше үміткерлер пайда болды. Сидни Ригдон, шіркеудің Бірінші Президенттігінің аман қалған ең үлкен мүшесі, қайтыс болған пайғамбардың орнына ешкім бола алмайтынын және оның Джозефтің «сөйлеушісі» болып қалуы және шіркеудің қорғаушысы болуы керек деп мәлімдеді. Янг шіркеуге тек сөйлеуші ғана емес, Он Екі Елшінің кілттері, биліктері және «Құдайлықтың толықтығы» қажет екенін айтты. Янг елші ретіндегі лауазымының арқасында Құдайдың мұрагерін білу үшін уахидқа қол жеткізе алатынын мәлімдеді. Көпшілік дауыс беру нәтижесінде Он Екі Елшінің шіркеуді басқаруына келісім берілді. Янгтың көптеген жақтастары естеліктегі әңгімелерінде (ең ертесі 1850 жылы, соңғысы 1920 жылы) Янгтың жиынға сөйлегенде Смит сияқты көрінгенін немесе дауыстағанда оған ұқсағанын айтты, оны Құдайдың күшіне жатқызды. Янг содан кейін шіркеудің президенті ретінде әрекет ете бастады, бірақ әлі толық президенттік құрамы болған жоқ. Ол сондай-ақ Майланған кворумды басқарды. Барлық шіркеу мүшелері Янгты қолдаған жоқ. Ригдон Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында орналасқан жеке шіркеу ұйымының президенті болды, сондай-ақ қозғалыстың басқа діндерін құраған бірнеше басқа да үміткерлер пайда болды. Янг 1847 жылғы 5 желтоқсанға дейін шіркеу президенті ретінде Он Екі Елшінің кворумын басқарды, сол күні кворум бірауыздан Янгты шіркеу президенті етіп тағайындаған жаңа Бірінші Президенттік құрамын құруға келісті. 1847 жылғы 27 желтоқсанда Иова штатында өткен шіркеу конференциясы Янгты және оның Бірінші Президенттігін қолдады. Наувоодан шығар алдында Янг Наувоо ғибадатханасын аяқтауға баса назар аударды. Сыртқы жағы 1845 жылғы 10 желтоқсанда аяқталғаннан кейін мүшелер күні-түні ғибадатханалық сыйлықтарды алды, ал Янг осы сессиялардың көп бөлігін өткізді. 1845 жылғы 10 желтоқсан мен 1846 жылғы ақпан аралығында шамамен 5000 мүше сыйлық алды. 1845 жылғы қаңтарда Наувоо хартасы күшін жойғаннан кейін Наувоодағы шіркеу мүшелері соттарын, полициясын және жасақтарын жоғалтты, олар оларды шабуылдарға осал қылды. Янг Наувоодың шетіндегі антимормондық зорлықтың құрбандарын Наувооға көшуге шақырды. Янг Стивен А. Дугласпен келісімге келді және көшіп кету үшін бейбітшілікке келісті. Кейбір мормондар американ және мексикалық ақшаны жасады, ал 1845 жылы үлкен қазылар алқасы Янгты және басқа шіркеу басшыларын айыптады. Офицерлер Янгты қамау үшін Наувоо ғибадатханасына келгенде, ол Янгтың шляпасы мен плащысын киген Уильям Миллерді жіберді. Миллер қамауға алынды, бірақ ол Бригам Янг емес екені анықталғаннан кейін босатылды. Янг өзі жасалған ақшаны айыптады. Джон Тернердің өмірбаяны...

At a conference on February 14, 1835, Brigham Young was named and ordained a member of the Quorum of the Twelve Apostles. On May 4, 1835, Young and other apostles went on a mission to the east coast, specifically in Pennsylvania and New York. His call was to preach to the "remnants of Joseph", a term people in the church used to refer to indigenous people. In August 1835, Young and the rest of the Quorum of the Twelve issued a testimony in support of the divine origin of the Doctrine and Covenants. He oversaw the finishing of the Kirtland temple and spoke in tongues at its dedication in 1836. Shortly afterwards, Young went on another mission with his brother Joseph to New York and New England. On this mission, he visited the family of his aunt, Rhoda Howe Richards. They converted to the church, including his cousin Willard Richards. In August 1837, Young went on another mission to the eastern states. He then returned to Kirtland where he remained until dissenters, unhappy with the failure of the Kirtland Safety Society, forced him to flee the community in December 1837. He then stayed for a short time in Dublin, Indiana, with his brother Lorenzo before moving to Far West, Missouri, in 1838. He was later joined by his family and by other members of the church in Missouri. He became the oldest member of the Quorum of the Twelve Apostles when David Patten died after the Battle of Crooked River. When Joseph Smith arrived in Far West, he appointed Young, along with Thomas Marsh and David Patten, as "presidency pro tem" in Missouri. Under Young's direction, the quorum organized the exodus of Latter Day Saints from Missouri to Illinois in 1838. Young also served a year long mission to the United Kingdom. There, he showed a talent for organizing the church's work and maintaining good relationships with Joseph Smith and the other apostles. Under his leadership, members in the United Kingdom began publishing Millennial Star, a hymnal, and a new edition of the Book of Mormon. Young also served in various leadership and community organization roles among church members in Nauvoo. He joined the Nauvoo city council in 1841 and oversaw the first baptisms for the dead in the unfinished Nauvoo temple. He joined the Masons in Nauvoo on April 7, 1842, and participated in an early endowment ritual led by Joseph Smith that May and became part of the Anointed Quorum. Young and the other apostles directed the church's missionary work and the immigration of new converts from this point forward. Young served another mission to the Eastern seaboard. During his time in Nauvoo, Joseph Smith introduced the doctrine of plural marriage among church leaders. Young performed the sealing ordinances for two of Joseph Smith's plural wives in early 1842. Young proposed marriage to Martha Brotherton, who was seventeen years old at the time and had recently immigrated from Manchester, England. Brotherton signed an affidavit saying that she had been pressured by Young and then Smith to accept polygamy. The affidavit was created at John C. Bennett's request, after his excommunication and in conjunction with his distribution of false information combined with true information about the church's practice of polygamy. Brigham Young and William Smith discredited Brotherton's character, and Brotherton herself did not associate with the church afterwards. Young campaigned against Bennett's allegations that Joseph Smith practiced "spiritual wifery"; Young knew of Smith's hidden practice of polygamy. He also helped to convince Hyrum to accept polygamy. Young married Lucy Ann Decker in June 1842, making her his first plural wife. Young knew her father, Isaac Decker, in New York. Lucy was still married to William Seeley when Young married her. Young supported her and her two children while they lived in their own home in Nauvoo. Lucy and Young had seven children together. Young was one of the first men in Nauvoo to practice polygamy, and he married more women than any other polygamist while in Nauvoo. While in Nauvoo, he married Clarissa Decker, Clarissa Ross, Emily Dow Partidge, Louisa Beaman, Margaret Maria Alley, Emmeline Free, Margaret Piece, and Zina Diantha Huntington. These wives bore him children after they moved to Utah. He also married in Nauvoo, but did not have children with Augusta Adams Cobb, Susannah Snively, Eliza Bowker, Ellen A. Rockwood, and Namah K. J. Carter. Eight of Young's plural marriages in Nauvoo were to Joseph Smith's widows. Young traveled east with Wilford Woodruff and George A. Smith from July to October 1843 on a mission to raise funds for the Nauvoo temple and its guesthouse. Young's six year old daughter Mary Ann died while he was on this mission. On November 22, 1843, Young and his wife Mary Ann received the second anointing, a ritual that assured them that their salvation and exaltation would occur. In March 1844, Brigham Young was an inaugural member of the Council of Fifty, which later organized the Mormon exodus from Nauvoo. In 1844, Young traveled east again to solicit votes for Joseph Smith in his presidential campaign. In June 1844, while Young was away, Joseph Smith was killed by an armed mob who stormed the jail where he was awaiting trial for the charge of treason. Young did not learn of the assassination until early July. Several claimants to the role of church president emerged during the succession crisis that ensued. Sidney Rigdon, the senior surviving member of the church's First Presidency, argued there could be no successor to the deceased prophet and that he should stay Joseph's "spokesman" and become guardian of the church. Young argued that the church needed more than a spokesman and that the Twelve Apostles, not Rigdon, had the keys, powers, and "the fulness of the Priesthood", referring to the second anointing. Young claimed access to revelation to know God's choice of successor because of his position as an apostle. The majority in attendance voted that the Quorum of the Twelve was to lead the church. Many of Young's followers stated in reminiscent accounts (the earliest in 1850 and the latest in 1920) that when Young spoke to the congregation, he looked or sounded exactly like Smith, which they attributed to the power of God. Young began acting as the church's president afterwards, though he did not yet have a full presidency. He also led the Anointed Quorum. Not all church members followed Young. Rigdon became the president of a separate church organization based in Pittsburgh, Pennsylvania, and several other potential successors emerged to lead what became other denominations of the movement. Young led the church as president of the Quorum of the Twelve until December 5, 1847, when the quorum unanimously agreed to organize a new First Presidency with Young as president of the church. A church conference held in Iowa sustained Young and his First Presidency on December 27, 1847. Before departing Nauvoo, Young focused on completing the Nauvoo temple. After the exterior was completed on December 10, 1845, members received their temple endowments day and night, and Young officiated many of these sessions. An estimated 5,000 members were endowed between December 10, 1845, and February 1846. With the repealing of Nauvoo's charter in January 1845, church members in Nauvoo lost their courts, police, and militia, leaving them vulnerable to attacks by mobs. Young instructed victims of anti Mormon violence on the outskirts of Nauvoo to move to Nauvoo. Young negotiated with Stephen A. Douglas and agreed to lead church members out of Nauvoo in the spring in exchange for peace. Some Mormons counterfeited American and Mexican money, and a grand jury indicted Young and other church leaders in 1845. When officers arrived at the Nauvoo temple to arrest Young, he sent William Miller out in Young's hat and cloak. Miller was arrested but released when it was discovered he was not Brigham Young. Young himself condemned the counterfeiting. John Turner's biography states: "it remains unclear whether Young [ ] had sanctioned the bogus making operation". The indictment of Young and other leaders, combined with rumors that troops would prevent the Mormons from leaving, led Young to start their exodus in February 1846.

Батысқа көшіру

Наувудағы қайта-қайта туындаған қақтығыстар Янгты соңғы күнгі қасиеттілер тобын сол кезде Мексиканың құрамына кірген Солтүстік Лейк аңғарына көшіруге мәжбүр етті. Янг 1846 жылы мормон пионерлерін Небраска штатындағы Винтер-Квартерге, ал содан кейін Солтүстік Лейк аңғарына жеткізетін сапарды ұйымдастырды. Янг соңғы пунктке келген кезде, ол Мексикамен соғыс салдарынан АҚШ-тың бақылауына өтті, бірақ АҚШ-тың егемендігі 1848 жылға дейін толыққандай расталмады. Янг 1847 жылдың 24 шілдесінде Солтүстік Лейк аңғарына келді, бұл күн қазір Юта штатында Пионерлер күні ретінде тойланады. Келгеннен екі күн өткен соң, Янг және Он екі елші қаланың солтүстігіндегі төбеге шығып, "Азаттық белгісі" деп атаған американдық туды көтерді. Янгтың аңғарға келгеннен кейінгі алғашқы істерінің бірі – қалаға "Ұлы Тұзды көл қаласы" деген ат беру және оны он акрлік блоктарға бөлу болды, әрқайсысы сегіз тең бөлікке бөлінген. 7 тамызда Янг лагерь мүшелерінің сенімдері мен уәделеріне деген адалдығын жаңартқандығын білдіру үшін қайтадан суға батыру рәсімін өткізуді ұсынды. Янг тау қызуынан айығу үшін аңғарда бір айдан астам уақыт өткізіп, 31 тамызда Винтер-Квартерге оралды. Янгтың экспедициясы батысқа қарайғы ең ірі және ең ұйымдасқан саяхаттардың бірі болды, және ол басқа топтарға сапарларында көмектесу үшін Солтүстік Лейк аңғары мен Винтер-Квартер арасында бірнеше рет сапар жасады. Он екі елшілер кворумының президенті ретінде шіркеуді үш жыл басқарғаннан кейін, Янг 1847 жылдың 27 желтоқсанында Винтер-Квартерде жаңа Бірінші Президенттікті қайта құрып, оны шіркеудің екінші президенті ретінде бекітті. Янг Хебер К. Кимболлды бірінші кеңесшісі, ал Уиллард Ричардсты екінші кеңесшісі етіп тағайындады. 1850 жылдың қыркүйегінде Солтүстік Лейк-Ситиде өткен шіркеу конференциясында Янг және оның кеңесшілері шіркеу мүшелері тарапынан бірауыздан қолдау тапты.

Юта территориясының губернаторы

Юта территориясы Конгресс тарапынан 1850 жылғы келісімнің бір бөлігі ретінде құрылды. Солт-Лейк-Ситидің негізін қалаушы және отарлаушы ретінде Янг 3 ақпанда 1851 жылы президент Миллард Филлмор территорияның бірінші губернаторы және американдық үндістер ісі жөніндегі бақылаушы етіп тағайындады. Ол сот Дэниел Х. Уэллспен жылына 1500 доллар жалақымен ант берді және қосымша 1000 доллар жалақымен Үнді істерінің бастығы болып тағайындалды. Губернатор болған кезінде Янг қазіргі Юта, Айдахо, Аризона, Невада, Калифорния және Колорадоның оңтүстігі мен Мексиканың солтүстігіндегі елді мекендерді құруға басшылық етті. Оның басшылығымен мормондар жолдар, көпірлер, бекіністер және суару жобаларын салды; қоғамдық қамқорлық орнатты; әскери күштер ұйымдастырды; еркек Тимпаногостарға қарсы «таңдап жою» бұйрығын шығарды; және бірнеше соғыстан кейін, ақыр соңында жергілікті американдықтармен татуласты. Янг сонымен қатар бірінші трансконтинентальдық темір жолды салу үшін Union Pacific акцияларына жазылушылардың бірі болды. Ол сондай-ақ Солт-Лейк-Ситиді Union Pacific трансконтинентальдық теміржолына жалғастыратын Юта-Центральді теміржол желісін салуға рұқсат берді. Янг Ютаның алғашқы аумақтық заң шығарушы жиналысын ұйымдастырды және Филморды аумақтың алғашқы астанасы ретінде белгіледі. 1849 жылы Янг алтын шаққанда, алтынға құмарлық кезінде саяхатшылардан жиналған алтын шаңын пайдалана отырып, монеталар шақтырды. Ақша шағатын үйді 1861 жылы Янгтың губернаторлық мұрагері Альфред Камминг жапты. Сондай-ақ, Янг Солт-Лейк аңғарында университет құру үшін регенттер кеңесін ұйымдастырды. 1850 жылы 28 ақпанда Дезрет университеті ретінде құрылды, кейін атауы Юта университеті болып өзгертілді. 1849 жылы Янг баспа станогын Солт-Лейк аңғарына әкелуді ұйымдастырды, ол кейін Deseret News басылымын басып шығару үшін пайдаланылды. 1851 жылы Янг және бірнеше федералды лауазымды тұлғалар, оның ішінде аумақтық хатшы Брутон Харрис, бірлесіп жұмыс істей алмады. Бірнеше ай ішінде Харрис және басқалары Ютадағы лауазымдарынан алмастырушылар тағайындалмай-ақ кетіп қалды, ал олардың орындары келесі екі жыл бойы бос қалды. Кейіннен бұл тұлғалар 1851 жылғы қашқан лауазымды тұлғалар деп аталды. Янг құлдықты және оның Ютаға таралуын қолдады және оның құлдыққа қатысты сенімдеріне негізделген 1852 жылғы «Қызмет туралы» заңда құлдықты заңдастыру мен реттеуге бағытталған күш-жігерді жетекшілік етті. Янг 1852 жылы сөйлеген сөзінде: «Біз Киелі кітапқа сенгеніміздей, құлдыққа да сенуіміз керек. Бұл түсті нәсіл өздеріне әкелген ауыр қарғыстарға ұшырады», деді. Жеті жылдан кейін, 1859 жылы, Янг Нью-Йорк Трибьюне берген сұхбатында құлдықты «жоюға болмайтын құдайлық институт» деп санайтынын айтты. 1856 жылы Янг Бригам Янг экспресс және тасымалдау компаниясы деп аталатын тиімді пошта қызметін ұйымдастырды, ол Миссури мен Калифорния арасында пошта мен жолаушыларды тасымалдады. 1858 жылы Юта соғысының оқиғаларынан кейін ол губернаторлық орынбасары Альфред Каммингке өкілеттік берді.

The Utah Territory was created by Congress as part of the Compromise of 1850, and as colonizer and founder of Salt Lake City, Young was appointed the territory's first governor and superintendent of American Indian affairs by President Millard Fillmore on February 3, 1851. He was sworn in by Justice Daniel H. Wells for a salary of $1,500 a year and named as superintendent of Indian Affairs for an additional $1,000. During his time as governor, Young directed the establishment of settlements throughout present day Utah, Idaho, Arizona, Nevada, California, and parts of southern Colorado and northern Mexico. Under his direction, the Mormons built roads, bridges, forts, and irrigation projects; established public welfare; organized a militia; issued a "selective extermination" order against male Timpanogos; and after a series of wars, eventually made peace with the Native Americans. Young was also one of the first to subscribe to Union Pacific stock, for the construction of the First transcontinental railroad. He also authorized the construction of the Utah Central railroad line, which connected Salt Lake City to the Union Pacific transcontinental railroad. Young organized the first Utah Territorial Legislature and established Fillmore as the territory's first capital. Young established a gold mint in 1849 and called for the minting of coins using gold dust that had been accumulated from travelers during the Gold Rush. The mint was closed in 1861 by Alfred Cumming, gubernatorial successor to Young. Young also organized a board of regents to establish a university in the Salt Lake Valley. It was established on February 28, 1850, as the University of Deseret; its name was eventually changed to the University of Utah. In 1849, Young arranged for a printing press to be brought to the Salt Lake Valley, which was later used to print the Deseret News periodical. In 1851, Young and several federal officials—including territorial Secretary Broughton Harris—became unable to work cooperatively. Within months, Harris and the others departed their Utah appointments without replacements being named, and their posts remained unfilled for the next two years. These individuals later became known as the Runaway Officials of 1851. Young supported slavery and its expansion into Utah and led the efforts to legalize and regulate slavery in the 1852 Act in Relation to Service, based on his beliefs on slavery. Young said in an 1852 speech, "In as much as we believe in the Bible we must believe in slavery. This colored race have been subjected to severe curses which they have brought upon themselves." Seven years later in 1859, Young stated in an interview with the New York Tribune that he considered slavery a "divine institution not to be abolished". In 1856, Young organized an efficient mail service known as the Brigham Young Express and Carrying Company, which transported mail and passengers between Missouri and California. In 1858, following the events of the Utah War, he stepped down to his gubernatorial successor, Alfred Cumming.

ЛДС шіркеуінің президенті

Янг - қазіргі уақытқа дейін ИСА шіркеуінің ең ұзақ қызмет еткен президенті, ол 29 жыл қызмет етті.

Білім беру іс-шаралары

Пайғамбар және губернатор болған кезінде Янг епископтарды өз қауымдары үшін бастауыш мектептер құруға ынталандырды, олар ерікті еңбек пен ондықтан берілетін ақшалармен қаржыландырылатын еді. Янг білімді Құдай Патшалығын жер бетінде іске асыру жолын үйрену процесі деп есептеді, ал оның «білім беру философиясының» негізі – шіркеудің адамзатты материалдық, рухани және интеллектуалды тұрғыдан құтқару үшін барлық қажетті мүмкіндіктерге ие екендігіне сенім болды. 1875 жылдың 16 қазанында Янг Юта штатының Прово қаласындағы ғимараттар мен жерді білім беру мекемесін құру үшін сенімділер кеңесіне берді, бұл ресми түрде Десерет университетінің бір бөлігі ретінде қарастырылды. Янг: «Провода соңғы күндердің қасиеттілерінің балалары елдегі көптеген жоғары оқу орындарында кездесетін зиянды атеистік ықпалдардан таза жақсы білім алатын академия ашылғанын көргім келеді» деді. Бұл Бригам Янг университетінің алғашқы қадамы болды. Шіркеу ішінде Янг 1867 жылы әйелдердің «Көмек қоғамын» қайта ұйымдастырды және 1869 жылы жас әйелдер, ал 1875 жылы жас ерлер үшін ұйымдар құрды. Жас әйелдер ұйымы бастапқыда «Қысқарту қауымдастығы» деп аталды және жас қыздарды әлемнің қымбат және ысырапшыл жолдарынан бұруға бағытталған еді. Кейіннен ол «Жас ханымдардың өзара жетілдіру қауымдастығы» деп аталды және Ұлттық әйелдер кеңесі мен Халықаралық әйелдер кеңесінің құрылтай мүшесі болды. Янг сондай-ақ 1847 және 1854 жылдар аралығында жасалған Десерет әліпбиін жетілдіру үшін комиссия құрды. Әліпби өзінің гүлденген кезеңінде «Десерет жаңалықтарында» екі мақалада, екі бастауыш оқулығында және Мормон кітабының аудармасында қолданылды. 1870 жылға қарай ол пайдаланудан мүлдем жойылды.

Ғибадатхананың құрылысы

Янг LDS шіркеуінің мүшелігінің барлық кезеңінде ғибадатхана салуға қатысты және шіркеу президенті қызметінде бұл мәселеге басымдық берді. Смит басшылығымен Янг Киртленд және Науво ғибадатханаларын салуға қатысты. Солтүстік-Лейк аңғарына келгеннен кейін төрт күн өткен соң Янг Солтүстік-Лейк ғибадатханасының орнын анықтады; ол көп жылдардан кейін, 1853 жылғы 6 сәуірде оның негізін қалады. Қызметінің барысында Янг Солтүстік-Лейк шатырын салуды бақылады және Сент-Джордж (1871), Манти (1875) және Логан (1877) ғибадатханаларын салу жоспарларын жариялады. Ол сондай-ақ "Эндаумент Хаус" құрылысын ұйымдастырды, ол "уақытша ғибадатхана" ретінде 1855 жылдан бастап шіркеу мүшелеріне ғибадатханалық рәсімдерді өткізу үшін пайдаланылды, ал Солтүстік-Лейк ғибадатханасы салынып жатқан кезде.

Ұстазы

Янгтың көп бөлігі уағыздары "Журнал дискурстерінде" жазылып, өңделген 19 томдық жинақта қамтылған. ЛДС шіркеуінің "Дін және Келісімдер" кітабында Янгтың 1876 жылы қасиятты жазу ретінде қабылданған бір бөлімі бар.

Көп әйел алу

Көп әйел алуды Джозеф Смит, Янгтың алдыңғысы, қолданғанмен, бұл практика көбінесе Янгпен байланыстырылады. Кейбір Соңғы күндердің қасиеттілері, мысалы, Мәсіх қауымы, Янгты "Мормон көп әйелділігінің әкесі" деп санайды. 1853 жылы Янг шіркеу Ютаға келгеннен бергі бұл мәселе бойынша алғашқы ресми мәлімдеме жасады. Янг осы ілімнің көптеген әйелдер үшін қиын екенін мойындады, бірақ үлкен отбасылар құру үшін оның қажеттігін айтты: "Бірақ бірінші әйел: "Бұл қиын, мен күйеуіммен жиырма немесе отыз жыл бірге өмір сүрдім, оған балалар тәрбиеледім, оның тағы әйелдері болуы мен үшін ауыр сынақ" десе, мен оны бала туатын басқа әйелдерге беру уақыты келді деймін". Янг, жыныстық құштарлықты адамзаттың жалғасуын қамтамасыз ету үшін Құдай бергендігіне сенді және жыныстық қатынастың некеде ғана болуы керек деп ойлады.

Адам ата-Құдай ілімі және қанның күнәдан тазартуы

Мормон реформациясы кезінде Янгтың ең даулы тұжырымдарының бірі Адам-Құдай ілімі болды. Янгтың сөзіне қарағанда, Смит оған Адамның "біздің Әкеміз және Құдайымыз, сондай-ақ біздің араласатын жалғыз Құдай" екенін айтқан. Осы ілім бойынша, Адам бір кезде өлшеулі адам болған, бірақ кейін қайта тіріліп, дәрежесі биікке көтерілген. Адам өзінің әйелі Хауаны басқа планетадан жерге әкелді, олар білім ағашының жемісін жеп өлшеулі болды. Адам мен Хауа жерде балалар туып, адамзат нәсілін қалыптастырғаннан кейін, көктегі тақтарына оралды, онда Адам осы әлемнің Құдайы ретінде әрекет етеді. Кейін, Янг түсіндіргендей, Адам Исаның биологиялық әкесі болу үшін жерге оралды. ЛДС шіркеуі Адам-Құдай ілімін қабылдамайды. Янг қан арқылы күнәдан тазару ілімін де үйретті, онда Исаның құрбандығы мәңгілік күнәларды, оның ішінде діннен тайға басуды, ұрлықты, бой бермеуді (бірақ содомияны емес) немесе зинаны кешіре алмайды. Оның орнына, мұндай күнә жасағандар өмірін құрбан ету арқылы, қан төгіп, күнәсінің бір бөлігін өтеуге болатын еді. ЛДС шіркеуі бұл ілімді 1889 жылы және Янг заманынан бері бірнеше рет ресми түрде жоққа шығарды.

Қара еркектерге діни қызметкерлікке тыйым салу

Янг шіркеуде қара африкалық текті еркектерге діни қызметкерлік беруге тыйым салғандығы жиі айтылады, бұл еркектер Смит президенттігі кезінде ақ еркектермен бірдей қарастырылған болатын. 1848 жылы Ютаға қоныс аударғаннан кейін Янг бұл тыйымды жариялады. 1863 жылы Янг былай деді: «Сізге Құдайдың африкалық нәсілге қатысты заңы туралы айтайын ба? Егер таңдалған тұқымға жататын ақ адам Қаиннің тұқымымен араласса, Құдай заңы бойынша жазасы – бірден өлім. Бұл әрқашан солай болады». Янг сондай-ақ адамның полигенезі теориясына қарсы болды, барлық адамдар бір жаратылыстың өнімі екенін қатысты түрде айтты. Пайғамбар ретіндегі қызметінің барысында Янг қара нәсілді еркектерге діни қызметкерлік берілмеуіне байланысты өзінің автор екендігі туралы болжамдарды жоққа шығаруға көп күш жұмсады, оның орнына Иеміз деп мәлімдеді. Янгтың пікірінше, бұл мәселе оның жеке бақылауынан тыс және көптеген адамдар ойлағандай, тарихи немесе жеке емес, құдайлық деңгейде белгіленген. Янг қара нәсілді еркектердің діни қызметкерлікке ие болатын күні келеді деп үйретті, «Адамның барлық басқа балалары діни қызметкерлікті алу, Құдайдың Патшалығына кіру, жердің төрт бұрышынан құтқарылу және өлімнен қайта тірілу мүмкіндігіне ие болғаннан кейін, Қаин мен оның ұрпағынан қарғысты алып тастауға уақыт жетеді» деді. Бұл нәсілдік шектеулер 1978 жылға дейін күшінде болды, содан кейін шіркеу президенті Спенсер У. Кимболл бұл саясатты жойды, ал шіркеу кейіннен бұл тыйымды түсіндіру үшін «өткенде алға қойылған теорияларды жоққа шығарды», тыйымның бастауын Янгқа толығымен жатқызды.

Мормондық реформация

1856 және 1857 жылдары Янгтың басшылығымен шіркеуде руханилыққа жаңаша назар аударылған, «Мормон реформасы» деп аталатын кезең болды. Мормон реформасы шіркеу мүшелері арасында рухани жаңаруды қажет етті және көбінесе Юта аймағында жүзеге асты. Реформацияның негізгі тұлғаларының бірі, Янгтың кеңесшілерінің бірі Джедедиа М. Грант, аумақ бойынша саяхаттап, соңғы күнгі қасиеттілер қауымдары мен елді мекендерге уағыз айтып, оларды күнәден бас тартып, рухани құндылықтарға бет бұруға шақырып, оларды ынталандыруға тырысты. Реформацияның бір бөлігі ретінде, дерлік барлық «белсенді» немесе қатысатын ЛДС шіркеу мүшелері олардың адалдығын нығайту үшін қайтадан шомылдырылды. 1856 жылдың 21 қыркүйегінде өткен шіркеу жиынында Бригам Янг: «Бізге осы халықтың арасында реформа керек; бізге толыққанды реформа қажет», - деді. Осы кезеңдегі ірі жиналыстар мен кездесулерді Янг және Грант жүргізді, ал Янг көп әйел алу, қайта шомылдыру, құлшынысты уағыз және шешендік сөздерге баса назар аудара отырып, Мормон реформасының таралуына маңызды үлес қосты. Осы кезеңде Янг қанмен тазарту туралы даулы доктринаны уағыздады, бірақ ол 1889 жылы жоққа шығарылды және шіркеу мүшелері оны ешқашан қолданған жоқ. Реформация 1858 жылдың басына қарай толығымен аяқталды.

Қақтығыстар

Янгтың ізашарлары келгеннен кейін көп ұзамай, соңғы күнгі қасиеттілердің жаңа колониялары Мексикадан алынған жерлер арқылы АҚШ құрамына енді. Янг АҚШ Конгресіне Дезерет штатын құру туралы өтініш жолдады. Бірақ 1850 жылғы келісімге сәйкес Юта территориясы құрылды, және Янг губернатор болып тағайындалды. Губернатор және шіркеу президенті ретінде Янг діни және экономикалық мәселелерді басқарды. Ол тәуелсіздік пен өзін-өзі қамтамасыз етуді қолдады. Юта штатындағы және көршілес штаттардағы көптеген қалалар мен елді мекендер Янгтың басшылығымен негізделді. Янгтың басшылық стилі авторитарлық деп есептеледі.

Юта соғысы

Федералдық билік өкілдері Юта штатындағы федералдық билік өкілдеріне (әсіресе судьяларға) кеңінен таралған және жүйелі түрде кедергі келтірілуі туралы хабарлар алғанда, АҚШ президенті Джеймс Бьюкенен 1857 жылдың басында мормон емес губернаторды тағайындауға шешім қабылдады. Бьюкенен ешқандай қосымша тергеу жүргізбей, қашқан шенеуніктердің хабарларын қабылдады, содан кейін жаңа, діни ағымға жатпайтын губернатор тағайындалып, 2500 әскермен бірге жаңа аумаққа жіберілді. Янг шілде айында федералдық әскерлердің оны алмастыратын адаммен бірге Ютаға бет алғанын естігенде, әскерін шақырып, федералдық күштерді тоқтату үшін кешіктіру тактикасын қолдануға шақырды. Юта соғысы деп аталатын Ютаның қорғанысы кезінде Янг АҚШ армиясын қыс бойы ұстап тұрып, олардың малын алып, жабдықтау машиналарын өртеп жіберді. Янг ақырында бейбітшілік комиссиясының көмегімен келісімге келді және губернаторлық қызметтен бас тартуға келісті. Бьюкенен кейін Янгты кешірді.

Тау алаптарының қырғыны

Янгтың 1857 жылы Вашингтон округінде болған Тау-Медоус қырғынына қатысының дәрежесі даулы. Леонард Дж. Аррингтон хабарлағандай, Янг қырғын күні кеңсесіне хабаршы келді, және ол Паруан мен Седар-Ситидегі шіркеу мүшелерінің жоспарлаған шабуылы туралы білгеннен кейін, Фанчер тобының аумақтан еркін өтуіне рұқсат беруді талап ететін хат жіберді. Янгтың хаты 1857 жылдың 13 қыркүйегінде, қырғыннан екі күн кейін келді. Губернатор ретінде Янг Юта территориясы арқылы өтетін көшпенділерді қорғайтынына федералды үкіметке уәде берген еді, бірақ осы оқиғада 120-дан астам ер адам, әйел және бала қаза тапты. Айналасындағы қауымдардан келген мормон дінтастарының қатысуы туралы ғалымдар арасында ешқандай дау жоқ. Тек жеті жасқа дейінгі балалар ғана аман қалды, оларды жергілікті мормон отбасылары күтімге алды, ал вагондармен келген қаза тапқандар жерленбеген күйі қалды. Кейіннен шамамен 40 адамның сүйегі табылып, жерленді. АҚШ армиясының офицері Джеймс Генри Карлтон жергілікті ағаштардан үлкен айқыш жасатып, көлденең бөлігіне «Құдай былай дейді: Мен өшім аламын» деген жазуды жаздырды және осы жерде тас үйіндісін орнатты. Одан бөлек, үлкен гранит тақта орнатылып, оған былай деп жазылды: «Осы жерде 1857 жылдың қыркүйек айының басында 120 ер адам, әйел және бала қырғынға ұшырады. Олар Арканзас штатынан келген». Екі жыл бойы монумент Испан жолымен Маунтин-Медоу арқылы сапарлағандарға ескерткіш ретінде тұрды. Уилфорд Вудраффтың сөзіне сәйкес, Янг 1861 жылы Маунтин-Медоузға бірге келген топпен бірге, монументтің орнына «Мен өшімді өзім аламын және аздап алдым» деп жазуды ұсынды.

Өлім

1877 жылы 29 тамызда Солт-Лейк-Ситиде қайтыс болғанға дейін Янг холера және ішек қабынуынан зардап шекті. Оның жарылған ішек қосымшасынан перитонит салдарынан қайтыс болғаны айтылады. 1877 жылы 2 қыркүйекте Янгтың жерлеу рәсімі Шатырда өтілді, шамамен 12 000-нан 15 000-ға дейін адам қатысты. Ол Солт-Лейк-Ситидің орталығындағы Мормон пионерлер ескерткішінің аумағында жерленген. Ол құрған Жастар және қыздар ұйымдарының мүшелері 1938 жылы 10 маусымда қабірге қола тақта орнатты.