Еуроодақтың әскери топтары: Құрамы, даму тарихы және мақсаты
EU Battlegroup
Еуроодақтың әскери топтары (EU BG) – ЕО-ның Қауіпсіздік және қорғаныс саясатының құрамындағы әскери бөлімдер. 1500 сарбаздық күш, құрамында бірнеше елдің әскері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ЕО ұрыс тобы (EU BG) – Еуропалық Одақтың (ЕО) Ортақ қауіпсіздік және қорғаныс саясатына (ОҚҚС) сәйкес келетін әскери құрама. Көбінесе мүше мемлекеттердің коалициясының үлесімен құрылатын, он сегіз ұрыс тобының әрқайсысы батальондық құрамдағы күштен (1500 сарбаз) және оларды қолдаушы элементтерден тұрады. Сарбаздар мен техника "жетекші елдің" басшылығымен Еуропалық Одақтың мүше мемлекеттерінен тартылады. 2004 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы Кофи Аннан бұл жоспарларды қолдап, ұрыс топтарының БҰҰ-ға дағдарыстық ошақтармен күресуге көмектесудегі құндылығы мен маңыздылығын атап өтті.
An EU Battlegroup (EU BG) is a military unit adhering to the Common Security and Defence Policy (CSDP) of the European Union (EU). Often based on contributions from a coalition of member states, each of the eighteen Battlegroups consists of a battalion sized force reinforced with combat support elements (1,500 troops). The troops and equipment are drawn from the Member States of the European Union under the direction of a "lead nation". In 2004, United Nations Secretary General Kofi Annan welcomed the plans and emphasised the value and importance of the Battlegroups in helping the UN deal with troublespots.
Бастапқы жағдай (1999-2005)
Еуропалық одақ құрамында көпұлтты, батальондық құрамдағы бірлескен қарулы бөлімшелер құру туралы идея алғаш рет 1999 жылдың 10-11 желтоқсанында Хельсинкиде өткен Еуропалық кеңес саммитінде қойылды. Кеңес 2003 жылғы Басты мақсатты белгілеп, мүше мемлекеттердің шағын күштерін жоғары дайындық деңгейінде ұстауы қажетті жылдам ден қою қабілетінің қажеттігін нақтылады. Бұл идея 2003 жылдың 4 ақпанында Ле-Тукеде өткен Франко-Британ саммитінде қайта айтылды, онда жылдам ден қою қабілетін арттыру қажеттігі басымдық ретінде аталып, "соның ішінде 5-10 күн ішінде құрлық, теңіз және әуе күштерін алғашқы рет орналастыру" мәселесіне ерекше назар салынды. Бұл "2010 жылға арналған Басты мақсат" бағдарламасында да маңызды деп танылды. 2003 жылғы "Артемида" операциясы Еуропалық одақтың жылдам әрекет етуін және күштерді қысқа мерзімде орналастыруын көрсетті – Еуропалық одақ үш апта ішінде дағдарысты басқару тұжырымдамасынан операцияны бастауға дейін жетті, содан кейін күштерді толық көлемде орналастыруға тағы 20 күн жұмсалды. Оның табысы болашақтағы жылдам ден қою операцияларының үлгісін берді, бұл идеяны практикалық тұрғыдан қарастыруға мүмкіндік жасады. Сол жылдың қарашасында өткен Франко-Британ саммитінде операция тәжірибесіне сүйене отырып, Еуропалық одақтың БҰҰ сұранысы бойынша 15 күн ішінде күш жөнелтуге дайын және қабілетті болуы керек екені айтылды. Ол "шамамен 1500 құрлық әскерінен және қызметкерлерден тұратын, бір мемлекет немесе көпұлттық күштер тобы арқылы ұсынылатын "Батальондық топ" мөлшеріндегі күштер" қажеттігін атап көрсетті. 2004 жылдың 10 ақпанында Франция, Германия және Ұлыбритания "Батальондық топ" тұжырымдамасын баяндайтын құжат жариялады. Құжатта "Артемида" операциясына негізделген, автономды, шамамен 1500 адамнан тұратын және 15 күн ішінде орналастырыла алатын бірнеше топтар қарастырылды. Бұл топтар негізінен БҰҰ-ның жедел сұраныстарын орындау үшін құрылатын болып, нақты міндеттерге жылдам бейімделуге қабілетті болар еді. Олар, мысалы, БҰҰ немесе БҰҰ мандатымен әрекет ететін аймақтық бейбітшілік сақтаушы күштерінің келуіне дейін, көпірлік операцияларды жүргізуге және топты дайындауға баса назар бөлер еді. Жоспар 2004 жылы барлық топтармен бекітілді және сол жылдың қарашасында алғашқы он үш Батальондық топ тиісті қабілеттермен жабдықталды.
The initial idea to create EU multinational roughly battalion sized combined arms units was first publicly raised at the European Council summit on 10–11 December 1999 in Helsinki. The Council produced the Headline Goal 2003 and specified the need for a rapid response capability that members should provide in small forces at high readiness. The idea was reiterated at a Franco British summit on 4 February 2003 in Le Touquet which highlighted as a priority the need to improve rapid response capabilities, "including initial deployment of land, sea and air forces within 5–10 days." This was again described as essential in the "Headline Goal 2010". Operation Artemis in 2003 showed an EU rapid reaction and deployment of forces in a short time scale – with the EU going from Crisis Management Concept to operation launch in just three weeks, then taking a further 20 days for substantial deployment. Its success provided a template for the future rapid response deployments allowing the idea to be considered more practically. The following Franco British summit in November of that year stated that, building on the experience of the operation, the EU should be able and willing to deploy forces within 15 days in response to a UN request. It called specifically for "Battlegroup sized forces of around 1500 land forces, personnel, offered by a single nation or through a multinational or framework nation force package". On 10 February 2004, France, Germany and the United Kingdom released a paper outlining the "Battlegroup concept". The document proposed a number of groups based on Artemis that would be autonomous, consisting of about 1500 personnel and deployable within 15 days. These would be principally in response to UN requests at short notice and can be rapidly tailored to specific missions. They would concentrate on bridging operations, preparing the group before a larger force relieved them, for example UN or regional peacekeepers under UN mandate. The plan was approved by all groups in 2004 and in November that year the first thirteen Battlegroups were pledged with associated niche capabilities.
Ерте дамуы (2005-2015 жылдар)
2005 жылдың 1 қаңтарынан бастап ұрыс топтары бастапқы операциялық мүмкіндікке ие болды; толық операциялық мүмкіндікке 2007 жылдың 1 қаңтарында қол жеткізілді. Еуроодақтың мүше мемлекеттері бастапқыда тізімді толтыруға белсенділік танытса да, қатысушы мемлекеттердің өзінің қаржысын өтеуі, әсіресе шағын мемлекеттер үшін үлкен жүк болды, бұл оларды тартындырды. Сонымен қатар, көптеген Еуроодақ мүше мемлекеттері ISAF және НАТО-ның жедел әрекет тобы сияқты бірнеше міндеттемелерді бір уақытта орындауға тиіс болды. Бұған қоса, Еуроодақ ұрыс топтары саяси шешімдердің кешігуіне байланысты ешқашан қолданылмады (бірақ әртүрлі сарапшылардың пікірінше, 2006 және 2008 жылдары Конго Демократиялық Республикасында және 2011 жылы Ливияда қолданылуы мүмкін немесе қажет болған бірнеше жағдай болды), нәтижесінде дайындық тізіміндегі олқылықтар артты. Ортақ қаржыландыру және нақты қолдану осы мәселелерді шешуге көмектеседі.
From 1 January 2005 the Battlegroups reached initial operational capacity; full operational capacity was reached on 1 January 2007. Although EU member states were initially highly motivated to volunteer to fill up the roster, the fact that participating member states have to cover their own costs, which especially burdened the smaller states, has made them more reluctant. Besides, many EU member states had simultaneous obligations to fulfill for ISAF and the NATO Response Force, amongst others. This combined with the fact that EU Battlegroups have never been deployed (due to slow political decision making), despite several occasions in which they according to various experts could or should have been (most notably DR Congo in 2006 and 2008 and Libya in 2011), has led to increasing gaps in the standby roster. Joint funding and actual usage may resolve these issues.
MPCC, EDF және PESCO (2016-2020)
2016 жылдың 23 маусымында Brexit референдумы Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуына дауыс берумен аяқталды. Ұлыбритания мен Франция ЕО ішіндегі ең ірі әскери державалар болғандықтан, бұл жалпы еуропалық қорғаныс үшін қол жетімді күштерді айтарлықтай азайтуды білдірді. 28 маусымда Жоғарғы өкілі Федерика Могерини Еуропалық одаққа мүше мемлекеттер арасындағы қатаң әрі қарай Еуропалық әскери интеграцияны қамтамасыз ету үшін жаңа жоспарды – қауіпсіздік және сыртқы саясат жөніндегі жалпы Еуропалық одақ стратегиясын ұсынды. Бұл жоспарға миссияларды жоспарлауда, әскерилерді даярлау мен жаттығуларда, сондай-ақ Еуропаның қорғаныс өнеркәсібін дамытуда ынтымақтастықты күшейту кірді. Әсіресе, Еуропалық одақ әскери топтары үшін жоспарда олардың тез орналасуына кедергі келтіретін кедергілерді жою көзделді, мысалы, Еуропалық әскери штабтың болмауы. НАТО көптеген ЕО елдері үшін ең маңызды қорғаныс ұйымы болып қала беретінін атап өткен Могерини, қажет болған жағдайда қауіпсіздік мәселесінде "автономиялы" әрекет етуге мүмкіндік болуы керектігін айтты. Ол Еуропаның дипломатиялық және даму рекордына сілтеме жасап, "Жұмсақ күш жеткіліксіз" деді және әлемдегі қауіпсіздіктің төмендеуіне, әсіресе Brexit-тен кейін, ортақ іс-қимылға бұрынғыдан да көбірек қажет екенін мәлімдеді. 2016 жылғы 14 қарашада 56 Еуропалық сыртқы істер және қорғаныс министрлері қауіпсіздік және сыртқы саясат жөніндегі жалпы Еуропалық одақтың стратегиясына келісті. Бұл Еуропадан тыс қақтығыс аймақтарында, мысалы, БҰҰ бейбітшілікті сақтау күштері келгенге дейін, азаматтық және әскери операцияларды әуеден қолдаумен, Еуропалық одақтың жауынгерлік топтарын тез орналастырудың жаңа мүмкіндіктерін қамтиды. Могерини стратегия "еуропалық армия емес" немесе "НАТО-ның көшірмесі" емес екенін айтқанмен, Еуропалық министрлердің шешімдеріне АҚШ президенті Дональд Трамптың жақында өткен президенттік сайлауының әсері болды. Брекзит пен Трамптың сайлануымен қатар, Ресейдің әскери экспансионизмі мен Еуропадағы көшіп-қону дағдарысы да оларды ынталандырып, салыстырмалы түрде оңай келісімге келді, бұл талдаушылар үшін үлкен жетістік саналды. 2017 жылғы 6 наурызда сыртқы істер және қорғаныс министрлері Брюсселде шетелдегі әскери оқу миссиялары үшін шағын еуропалық командалық орталық құру туралы келісімге келді, ол болашақта еуропалық әскери "штаб-пәтер" болуы мүмкін. Бұл Әскери жоспарлау және жүргізу қабілеті (MPCC) 2017 жылғы 8 маусымда Еуропалық Одақ Кеңесі тарапынан бекітілді. Бұл Еуропалық Комиссия "қорғаныс саласындағы зерттеулерге, прототиптерді әзірлеуге және қорғаныс техникасы мен технологиясын сатып алуға" ұлттық инвестицияларды үйлестіру, толықтыру және кеңейту үшін жылына 5,5 миллиард евро көлеміндегі Еуропалық қорғаныс қорын (EQF) іске қосқаннан кейін бір күн өткен соң болды. Осы уақытқа дейін ЕО ұрыс топтарының тиімді операциялық жұмысына кедергі келтіретін негізгі фактор – ортақ әскери қордың болмауы еді. 22-23 маусымда Брюсселде өткен ЕО саммитінде қорғаныс саласындағы тұрақты құрылымдалған ынтымақтастық (PESCO) туралы келісімге қол жеткізілді. 2021 жылдың қарашасынан бастап 2025 жылға дейін 5000 сарбаздан тұратын "Еуропалық әскердің елеулі өзгертілген ұрыс топтарын" құру көзделеді. ЕО сыртқы істер министрі Жозеп Боррель Еуропаның интервенциялық күштері НАТО-мен бәсекелесуге тиіс емес екенін атап көрсеткенмен, 2021 жылдың тамызында Кабулдағы әуе көпірінде айқын болғандай, ЕО әскери құралымдарының көбірек дербестікпен жұмыс істеуі үшін АҚШ-қа операциялық тәуелділікті азайту маңызды еді. 2020 жылдың соңынан бері әзірленіп келе жатқан болса да, Украинаға Ресейдің 2022 жылғы 24 ақпандағы шабуылдары Стратегиялық компасты әзірлеуді және қабылдауды жеделдетті. Стратегиялық компастың бір бөлігі ретінде "қатерлі жағдай туындаған жағдайда азаматтық және әскери миссияларда тез және дұрыс әрекет ету үшін" Еуропалық Одақтың жауынгерлік топтарын (EUBG) одан әрі дамыту арқылы Еуропалық Одақтың жедел орналастыру қабілетін (EU RDC) құру туралы шешім қабылданды.
On 23 June 2016, the Brexit referendum resulted in a vote in favour of the United Kingdom leaving the European Union. Since the UK and France were the largest military powers within the EU, this would mean a serious reduction in forces available for common European defence. On 28 June, High Representative Federica Mogherini presented a new plan, the Global EU Strategy on Security and Foreign Policy, for rigorous further European military integration between the EU member states. These included more cooperation when planning missions, training and exercising soldiers, and the development of a European defence industry. For the EU Battlegroups specifically, the plan aims to remove the obstacles preventing their rapid deployment, such as the lack of a European military headquarters. Although stressing that NATO will remain the most important defence organisation for many EU countries, Mogherini stated that the Union should be able to operate 'autonomously if necessary' on security matters. Referring to the EU's diplomacy and development record, she said that 'Soft power is not enough', and that in a less secure world, especially after Brexit, common action was needed more than ever. On 14 November 2016, the 56 European Ministers of Foreign Affairs and Defence agreed to the Global EU Strategy on Security and Foreign Policy. This included new possibilities for the rapid deployment of EU Battlegroups with aerial support for civil and military operations in conflict zones outside Europe, for example, before a UN peacekeeping force can arrive. Although Mogherini said the Strategy was 'not a European army' or a 'NATO duplicate', the recent U. S. presidential election of Donald Trump, who had previously implicitly threatened to abandon NATO if its European member states continued to fail in meeting their funding obligations, influenced the European Ministers' decision as well. Besides Brexit and the election of Trump, Russia's military expansionism and the European migrant crisis motivated them as well, making them agree relatively easily, which analysts regarded as a breakthrough. On 6 March 2017, the foreign and defence ministers agreed to establish a small European command centre in Brussels for military training missions abroad, which could grow out to become a European military 'headquarters' in the future. This Military Planning and Conduct Capability (MPCC) was confirmed and established by the Council of the European Union on 8 June 2017. This came one day after the European Commission launched the European Defence Fund (EDF), comprising €5.5 billion per year, to 'coordinate, supplement and amplify national investments in defence research, in the development of prototypes and in the acquisition of defence equipment and technology'. Until then, the lack of a common military fund had been the main obstacle to the effective operational deployment of the EU Battlegroups. An agreement on Permanent Structured Cooperation in Defence (PESCO) was reached at 22–23 June EU summit in Brussels. as of November 2021 envisioning 'substantially modified EU battlegroups' of 5,000 soldiers by 2025. While EU foreign chief Josep Borrell emphasised the EU intervention force should not be in competition with NATO, it was important to reduce operational dependency on the United States to allow EU military formations to function more autonomously, as had become more apparent during the August 2021 Kabul airlift. Although it had already been in development since late 2020, 24 February 2022 Russian invasion of Ukraine accelerated the development and adoption of the Strategic Compass on 21 March 2022 in Brussels at the meeting of EU foreign and defence ministers, who jointly strongly condemned Russia's actions, made a strong commitment to the complementary cooperation between the EU and NATO, and discussed plans to increase the EU's defensive capabilities. As part of the Strategic Compass, it was decided to create the EU Rapid Deployment Capacity (EU RDC) by further developing the EU Battlegroups (EUBG) 'to be able to act quickly and appropriately, in both civilian and military missions, in the event of a crisis.'
Тапсырмалары
Топтар кеңес мақұлдағаннан кейін 5–10 күн ішінде жерде орналастырылуы тиіс. Олар кем дегенде 30 күн бойы қолданылуы керек, ресурстармен қамтамасыз етілген жағдайда 120 күнге дейін ұзартылуы мүмкін. Жауынгерлік топтар Бірыңғай қауіпсіздік және қорғаныс саясаты шеңберіндегі міндеттерді, атап айтқанда Петерсберг міндеттерін (гуманитарлық, бейбітшілік сақтау және бейбітшілік орнату сипатындағы әскери міндеттерді) орындауға арналған. Жоспарлаушылар жауынгерлік топтардың барлық міндеттерді орындауға жеткілікті мүмкіндігі бар екенін мәлімдейді, бірақ топтардың шағын мөлшеріне байланысты мұндай міндеттердің "көлемі мен қарқындылығы" шектелуі керек. Мұндай миссиялар қақтығысты алдын алу, эвакуациялау, гуманитарлық көмек көрсету немесе бастапқы тұрақтандыруды қамтуы мүмкін. Жалпы алғанда, олар үш санатқа бөлінеді: қазіргі әскерлерге қысқа мерзімді қолдау көрсету, үлкен күштерді қабылдауға дайындық шараларын жылдам жүзеге асыру немесе кішкентай ауқымдағы жедел жауап беру миссиялары.
The groups are intended to be deployed on the ground within 5–10 days of approval from the council. It must be sustainable for at least 30 days, which could be extended to 120 days, if resupplied. The Battlegroups are designed to deal with those tasks faced by the Common Security and Defence Policy, namely the Petersberg tasks (military tasks of a humanitarian, peacekeeping and peacemaking nature). Planners claim the Battlegroups have enough range to deal with all those tasks, although such tasks ought to be limited in "size and intensity" due to the small nature of the groups. Such missions may include conflict prevention, evacuation, aid deliverance or initial stabilisation. In general these would fall into three categories; brief support of existing troops, rapid deployment preparing the ground for larger forces or small scale rapid response missions.
Арнайы жарналар туралы қосымша мәліметтер
Швеция мен Финляндия бірлескен скандинавиялық ұрыс тобын құру туралы жариялады. Қажетті 1500 санды құрау үшін олар Норвегияны, бұл елдің ЕО-ға мүше еместігіне қарамастан, ұрыс тобына үлес қосуға шақырды. Жақында бұл сан 2400-ге дейін көтерілді, оның 2000-ін Швеция қамтамасыз етеді. Швед газеттерінің мәліметінше, 2008 жылғы 6 айлық құны 1,2 миллиард швед кронасы (шамамен 150 миллион еуро) болды және бұл ұрыс тобы қолданылмады. Финляндия химиялық және биологиялық қарумен күресуге даярланған әскерлерді, сондай-ақ минометтік рота сияқты басқа да бөлімшелерді жіберуі күтілуде. Литва су тазарту жөніндегі мамандарды ұсынуы күтілуде. Грекия теңіз көлігі дағдылары бар әскерлерді беруге уәде берді. Ирландия өз үлесі ретінде бомбаларды жою жөніндегі сарапшыларды ұсынды. Ұрыс топтары жобасын жоспарланған Хельсинки мақсаты күштерімен шатастыруға болмайды, ол кем дегенде бір жылға орналастырылатын және бір-екі айға дейін дайын болуын қажет ететін 60 000-ға дейін сарбазды қамтиды. Ұрыс топтарының мақсаты – халықаралық дағдарыстарда одан да жылдам және қысқа мерзімді орналасу, бұл, әлдебір уақытта оларды ауыстыратын ірі және дәстүрлі күштерге жол ашуға мүмкіндік береді.
Sweden and Finland announced the creation of a joint Nordic Battlegroup. To make up the required 1500 number, they also urged Norway to contribute to the Battlegroup despite that country not being part of the EU. Recently, the number has been raised to 2400 troops with Sweden providing 2000 of these. According to Swedish newspapers the price for the 6 months in 2008 was 1.2 billion Swedish kronor (app. 150,000,000 euros) and the Battlegroup was not used. Finland is expected to commit troops trained to combat chemical and biological weapons, among other units such as a mortar company. Lithuania is expected to offer experts in water purification. Greece is pledging troops with maritime transport skills. Ireland has offered bomb disposal experts among its contribution. The Battlegroups project is not to be confused with the projected Helsinki Headline Goal force, which concerns up to 60,000 soldiers, deployable for at least a year, and take one to two months to deploy. The Battlegroups are instead meant for more rapid and shorter deployment in international crises, probably preparing the ground for a larger and more traditional force to replace them in due time.
Батыс Балқандағы ұрыс тобының ұсынысы
2010 жылы Белград қауіпсіздік саясаты орталығының сарапшылар тобы 2020 жылға дейін Батыс Балқандардың жауынгерлік тобын құруды ұсынды. "Батыс Балқандардағы жауынгерлік топқа қарай: Сербияның ЕО-ға қорғаныс интеграциясының 2010-2020 жылдарға арналған көрінісі" деген саяси тұжырымдамада олар мұндай жауынгерлік топтың құрылуы бұрынғы Югославия республикаларының ЕО-ға қосылуын үдеткіш фактор ғана емес, сонымен қатар 1990 жылдардағы апатты соғыстардан кейін келісім мен қауіпсіздік қауымдастығын қайта құрудың маңызды символдық хабары боларына сендірді. Зерттеу авторлары сондай-ақ, барлық саяси қиындықтарға қарамастан, мұндай Батыс Балқан жауынгерлік тобы тілдік, мәдени және әскери өзара үйлесімділіктің жоғары деңгейіне ие болады деп мәлімдеді. Бастапқыда шешім қабылдаушылар Батыс Балқандардағы жауынгерлік топқа әлсіз қызығушылық танытса да, бұл идея Сербия парламентінің талқылауларында жақында қайтадан көтерілді.
In 2010, a group of experts from the Belgrade Centre for Security Policy proposed the establishment of a Western Balkans Battlegroup by 2020. In a policy vision titled "Towards a Western Balkans Battlegroup: A vision of Serbia's Defence Integration into the EU 2010 2020", they argued that the creation of such a Battlegroup would not only be an accelerating factor in the accession of the former Yugoslav republics into the EU, but also a strong symbolic message of reconciliation and security community reconstruction after the devastating wars of the 1990s. Furthermore, the authors of the study argued that such a Western Balkan Battlegroup, notwithstanding all the political challenges, would have a very high linguistic, cultural and military interoperability. Although decision makers initially showed a weak interest in the Western Balkans Battlegroup, the idea has recently reappeared in the parliamentary discussions in Serbia.
Жаттығулар
2008 жылы ЕО ұрыс тобы Вонталистің қиял елiнде алғашқы болып өткен еркiн сайлауды қорғау мақсатында әскери оқу-жаттығулар өткiздi. 2014 жылдың маусым айында Бельгия, Германия, Люксембург, Солтүстiк Македония, Нидерланды және Испаниядан 3000 сарбазды құраған EUBG 2014 II "Жылдам Арыстан" кодолық атымен Арденндерде "Көк елдегi" "Сұрлар" мен "Ақтар" арасындағы этникалық қақтығыстың алдын алуға бағытталған оқу-жаттығулар өткiздi.
In 2008, the EU Battlegroup conducted wargames to protect the first ever free elections in the imaginary country of Vontinalys. In June 2014, EUBG 2014 II with 3,000 troops from Belgium, Germany, Luxembourg, North Macedonia, the Netherlands and Spain conducted a training exercise in the Ardennes, codenamed 'Quick Lion', to prevent ethnic violence between the "Greys" and the "Whites" in the imaginary country of "Blueland".