Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үлкен әскери құралым (3–6 батальон / 3–10 мың сарбаз) әскери бөлімнің түрі
Large military formation (3–6 battalions / 3–10 thousand troops)
a type of military unit
НАТО картасы символдары: достық бригада, жаушы бригада, достық жаяу әскер бригадасы, достық біріктірілген қару бригадасы, жаушы бронетанкті бригада, жаушы инженерлік бригада
NATO Map Symbols a friendly brigade a hostile brigade a friendly infantry brigade a friendly combined arms brigade a hostile armored brigade a hostile engineer brigade
Бригада – әдетте үштен алты батальоннан және қолдау элементтерінен тұратын маңызды тактикалық әскери құралым. Ол шамамен кеңейтілген немесе күшейтілген полкке тең. Екі немесе одан көп бригада дивизия құрауы мүмкін. Дивизия құрамындағы бригадалар көбінесе жаяу әскер немесе бронетанктік (кейде біріктірілген қару бригадалары деп аталады) болады. Жауынгерлік бөлімшелерден өзге, оларға жауынгерлік қолдау бөлімшелері немесе артиллерия, инженерлік және логистикалық бөлімшелер кіруі мүмкін. Тарихи тұрғыдан, мұндай бригадалар кейде бригадалық топтар деп аталған. Операция кезінде бригада өз құрамындағы және қосымша элементтерден, соның ішінде белгілі бір міндет үшін уақытша қосылған элементтерден тұруы мүмкін. Бригадалар сондай-ақ мамандандырылған болуы мүмкін және бірдей тармақтың батальондарын қамтуы мүмкін, мысалы, атты әскер, механикаландырылған, бронетанктік, артиллерия, әуе қорғанысы, авиация, инженерлік, байланыс немесе логистика. Кейбір бригадалар тәуелсіз немесе жеке жіктеледі және дәстүрлі дивизия құрылымынан тәуелсіз жұмыс істейді. НАТО стандартындағы бригаданың құрамында шамамен 5000 сарбаз болады. Алайда, Швейцария мен Австрияда бұл көрсеткіш 10000 сарбазға жете алады. КСРО және оның ізбасарлары көбінесе бригаданың орнына "полк" терминін қолданады, бұл Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Еуропаның көп бөлігінде кең таралған еді. Бригада командирі әдетте генерал-майор, ал Бразилия, Чили, Жапония және Тайваньдағы Қытай Республикасында – бригадалық генерал, полковник немесе бригада командирі болады. Кейбір армияларда командир генерал шеніне ие. Бригада командирінің өз штабы мен штаб қызметкерлері болады. Бас штаб офицері, әдетте подполковник немесе полковник, штаб бастығы болып тағайындалады. 20 ғасырдың соңына дейін британдық және оған ұқсас армияларда бұл лауазым "бригадалық майор" деп аталатын, ал көптеген британдық бригадаларда штаб бастығы – майор болған. Кейбір бригадаларда командирдің орынбасары да болуы мүмкін. Штабтың штаб офицерлерінен және көмекші қызметкерлерден (хатшылар, көмекшілер және жүргізушілер) тұратын ядросы бар, олардың саны бригада түріне байланысты өзгеруі мүмкін. Операция кезінде қосымша мамандандырылған бөлімдер қосылуы мүмкін. Штабтың әдетте өз байланыс бөлімі болады. Кейбір жандармерия күштерінде бригадалар негізгі ұйымдық бірлік болып табылады.
A brigade is a major tactical military formation that typically comprises three to six battalions plus supporting elements. It is roughly equivalent to an enlarged or reinforced regiment. Two or more brigades may constitute a division. Brigades formed into divisions are usually infantry or armored (sometimes referred to as combined arms brigades). In addition to combat units, they may include combat support units or sub units, such as artillery and engineers, and logistic units. Historically, such brigades have sometimes been called brigade groups. On operations, a brigade may comprise both organic elements and attached elements, including some temporarily attached for a specific task. Brigades may also be specialized and comprise battalions of a single branch, for example cavalry, mechanized, armored, artillery, air defence, aviation, engineers, signals or logistic. Some brigades are classified as independent or separate and operate independently from the traditional division structure. The typical NATO standard brigade consists of approximately 5,000 troops. However, in Switzerland and Austria, the numbers could start as high as 10,000 troops. The Soviet Union, its forerunners and successors, mostly use "regiment" instead of brigade, and this was common in much of Europe until after World War II. A brigade's commander is commonly a major general,Brazil, Chile, Japan, and the Republic of China on Taiwan brigadier general, brigadier or colonel. In some armies, the commander is rated as a general officer. The brigade commander has a self contained headquarters and staff. The principal staff officer, usually a lieutenant colonel or colonel, may be designated chief of staff. Until the late 20th century British and similar armies called the position 'brigade major' and most British brigades have a major as the chief of staff. Some brigades may also have a deputy commander. The headquarters has a nucleus of staff officers and support (clerks, assistants and drivers) that can vary in size depending on the type of brigade. On operations, additional specialist elements may be attached. The headquarters will usually have its own communications unit. In some gendarmerie forces, brigades are the basic level organizational unit.
Шығу тегі
Француз тіліндегі "бригада" сөзінен алынған термин, итальян тіліндегі "brigata" есімінен шыққан, ал ол итальян тіліндегі "brigare" етістігінен туындаған, мағынасы – таласу немесе күресу. Бұл сөз алғаш рет 17 ғасырда Англияда эскадрон немесе полктан үлкен әскери бөлімді атау үшін қолданылған. Бұл атау алғаш рет армиялар бір полктан үлкен құрамалардан құрала бастағанда пайда болды. Бұрын әр полк, батальон, ат әскерінің эскадрильясы немесе артиллерия батареясы өздерінің далалық офицері (яғни полковник, подполковник немесе майор) немесе батарея командирі (әдетте капитан) тікелей далалық күш немесе "армия" командиріне есеп беретін. Мұндай "далалық армия" кеңейген сайын, оның бағынышты командирлерінің саны аталған армияның бас қолбасшысы, әдетте генерал-майор үшін тиімді басқаруға қиындық тудыратын. Командалық байланыстарды оңайлату және, әсіресе, бірлескен қару түрлері операцияларында (яғни, жаяу әскердің ат әскерімен және/немесе артиллерия күштерімен үйлестірілуін қамтитын) тактикалық бақылаудың белгілі бір деңгейін қамтамасыз ету үшін команданың аралық деңгейі құрылды. Швеция королі Густав Адольф бригаданы тактикалық бөлім ретінде жетілдірді және оны 1631 жылы Оттыз жылдық соғыс барысында швед армиясын қайта ұйымдастыру кезінде енгізді. Бригаданың құрылуы дәстүрлі армия құрылымына тән үйлестірудің жетіспеушілігін жойды. Бұл құрылым өздік басшыларымен тәуелсіз әрекет ететін жаяу әскер полктерінен және қолдаушы қару түрлерінен (яғни ат және артиллерия) тұратын. Густав Адольф осы майдандық үйлестіруді жаяу әскер батальондарын, ат әскерлерін және артиллерия батареяларын "жауынгерлік топқа", яғни "бригадаға" біріктіріп, жоғары полковник немесе подполковниктің басшылығымен жүзеге асырды, олар бригадир генерал ретінде тағайындалған. Францияда маршал Тюрен (1611–1675) бригада ұйымдастыруын үлгі етті; ол оны тұрақты бөлім етті, 1667 жылы "бригадир дес армей дю руа" (сөзбе-сөз "патша армиясының бригадирі") тұрақты шенінің құрылуын қажет етті. Швеция бригадаларынан айырмашылығы, француз бригадалары сол кезде бірдей қару түрінің екі-бес полкінен тұрды (кавалерия бригадасы, жаяу әскер бригадасы және т.б.). Полковник пен маршал де лагерь арасындағы шен 1788 жылы жойылды және оны бригадир генералмен шатастырмау керек, ол бригадир генералға тең. (Қазіргі заманғы генерал де бригада кейде бригадир деп аталады.)
Borrowed from the French cognate word brigade, the term originates from the Italian noun brigata, itself derived from the Italian verb brigare, to contend or fight. The word is first attested in England in the 17th century as a term for a larger military unit than the squadron or regiment. It was first adopted when armies began to consist of formations larger than a single regiment. Previously each regiment, battalion, cavalry squadron, or artillery battery operated somewhat independently, with its own field officer (i. e., colonel, lieutenant colonel, or major) or battery commander (usually a captain) reporting directly to the field force or "army" commander. As such a "field army" became larger, the number of subordinate commanders became unmanageable for the officer in general command of said army, usually a major general, to effectively command. In order to streamline command relationships, as well as effect some modicum of tactical control, especially in regard to combined arms operations (i. e., those involving a coordination of infantry with cavalry and/or artillery forces), an intermediate level of command came into existence. The Swedish king Gustavus Adolphus improved the brigade as a tactical unit, introducing it in 1631 during a reorganization of the Swedish Army in the course of the Thirty Years' War. The invention of the brigade overcame the lack of coordination inherent in the traditional army structure consisting of independent regiments of infantry and units of supporting arms (viz., cavalry and artillery) acting separately under their individual commanding officers. Gustavus Adolphus accomplished this battlefield coordination by combining battalions of infantry with cavalry troops and artillery batteries into a "battle group", viz., brigada or "brigade" commanded by a senior colonel, or lieutenant colonel, appointed as a brigadier general. In France, Marshal Turenne (1611–1675) copied the brigade organization; he made it a permanent standing unit, requiring the creation in 1667 of a permanent rank of brigadier des armées du roi (literally translating to "brigadier of the armies of the king"). Unlike the Swedish brigades, French brigades at that time comprised two to five regiments of the same branch (brigade de cavalerie, brigade d'infanterie etc.). The rank, intermediate between colonel and maréchal de camp, disappeared in 1788 and should not be confused with that of général de brigade, which is equivalent to a brigadier general. (A modern général de brigade is referred to occasionally as brigadier.)
Аргентина
Аргентина армиясында, типтік бригада штаб-пәтер компаниясынан, бригаданың негізгі түрінің (жаяу әскер немесе бронетанкілік кавалерия) екі немесе үш батальонынан (тарихи себептермен "полк" деп аталады), бригадаға оның атауын беретін (механикаландырылған, бронетанкілік, әуе шабуылы, таулы немесе орманы) бөлімдерден, сондай-ақ екінші түрінің бір батальонынан, бір немесе екі артиллериялық топтан, инженерлік батальон немесе компаниясынан, байланыс компаниясынан, барлау компаниясынан, армия авиациялық бөлімінен және логистикалық батальоннан құралады. Тау бригадаларында сонымен қатар арнайы күштер ("Тау рейнджерлері" деп аталады) компаниясы да болады. Бригадаға әдетте бригадир-генерал немесе аға полковник басшылық етеді, ол бригада командирі қызметін атқару кезінде генерал дәрежесіне көтерілуі мүмкін.
In the Argentinian Army, the typical brigade comprises an HQ company, two or three battalions (called "regiments" for historical reasons) of the brigade's main branch (infantry or armoured cavalry), which give the brigade its denomination (mechanized, armoured, airborne, mountain or jungle), plus one battalion of the other branch, plus one or two artillery groups, an engineers battalion or company, a signals company, and intelligence company, an army aviation section and a logistics battalion. Mountain brigades have also a special forces (called "Mountain rangers") company. The brigade is usually commanded by a brigadier general or a senior colonel, who may be promoted to general during his tenure as brigade commander.
Австралия
Австралия армиясында бригада әрқашан ең кішкентай тактикалық құралым болды, себебі полктер батальондардың әкімшілік топтамалары (жаяу әскерде) немесе батальон мөлшеріндегі бөлімшелер (атқыштарда) болып табылады. Типик бригада шамамен 5500 адамнан – екі механикаландырылған жаяу әскер батальоны, броньды полк, броньды артиллерия полкі және басқа да логистикалық және инженерлік бөлімшелерден тұрады. Бригаданы әдетте бригадир шені бар офицер басқарады, ол "бригада командирі" деп аталады.
In the Australian Army, the brigade has always been the smallest tactical formation, since regiments are either administrative groupings of battalions (in the infantry) or battalion sized units (in the cavalry). A typical brigade may consist of approximately 5,500 personnel between two mechanised infantry battalions, an armoured regiment, an armoured artillery regiment, and other logistic and engineering units. The brigade is usually commanded by an officer holding the rank of brigadier, who is referred to as the "Brigade Commander".
Франция
1791 жылдың 1 қаңтарында Франция бұрынғы Корольдік режиммен байланысты болған "полк" сөзін "demi brigade" терминімен алмастырды. Франция 1999 жылы дивизияларын бригадалармен ауыстырды (мысалы, 2-ші бронетанкті дивизия 2-ші бронетанкті бригадаға айналды). 2016 жылы тағы да екі дивизия (1-ші және 3-ші) құру туралы шешім қабылданды, олар төрт және үш бригададан тұрады, барлығы жеті бригада: екі бронетанкті, екі "аралық", екі жеңіл бригада (тау және парашютшілік) және франко-неміс бригадасы. Әскери авиация басқаруына бағынышты әуе шабуылдық бригада да бар. Бейбіт уақытта бригадалар негізінен күштерді ұсынушы ретінде қызмет етеді. Жіберілген бөлімшелер (жауынгерлік топтар мен міндеттік күштер) бригада құрамындағы полктермен қамтамасыз етілген батальондық деңгейдегі бөлімшелер болып табылады.
On 1 January 1791, France replaced the word "Regiment" that had been associated with the former Royal regime with the term "demi brigade". France replaced its divisions with brigades in 1999 (so for example the 2nd Armored Division became the 2nd Armored Brigade). It was decided in 2016 to again form two divisions (1st and 3rd) made up of four and three brigades for a total of seven brigades: two armored, two "intermediate", two light brigades (alpine and parachute) and the Franco German Brigade. There is also an airmobile brigade subordinated to the army aviation command. In peacetime, brigades serve primarily as force providers. The units deployed (battlegroups and task forces) are battalion size units provided by the regiments composing the brigades.
Үндістан
Үндістан армиясында бригада штабтан, үш батальоннан және оларды қолдайтын әскерлерден құралады. Оған бригадир (бір жұлдызды командир) шені бар әскери офицер басшылық етеді.
In Indian army, a brigade consists of a HQ, three battalions along with supporting troops. It is commanded by an army officer of the rank of Brigadier (Single star commander).
Норвегия
Норвегия армиясының негізгі құрамы – Бригада Норд, оған сегіз батальон кіреді, олардың төртеуі жауынгерлік батальон (бір жаяу әскер, бір механикаландырылған жаяу әскер, бір артиллерия және бір бронеттанқ) ал қалғаны – түрлі қолдау батальондары. Бригада кез келген уақытта жауынгерлік дайын болуға тиіс. Жауынгерлік батальондарда кәсіби сарбаздардың (мамандардың) айтарлықтай үлесі бар. Жауынгерлік дайындықтағы қолдау күштерінің салыстырмалы түрде үлкен көлемі, сондай-ақ үлкен резервтік жаяу әскері болып табылатын Heimevernet-ті (аударғанда "Ұлттық қорғаныс") күшейту үшін, сонымен қатар жаулап алу жағдайында халықаралық ынтымақтастық күштеріне (мысалы, НАТО) қолдау көрсетуге бағытталған.
The main core of the Norwegian Army is the Brigade Nord, consisting of eight battalions of which four are combat battalions (one infantry, one mechanized infantry, one artillery and one armored) and the rest are various types of support battalions. The brigade is intended to be combat ready at all times. The combat battalions have a significant portion of professional soldiers (specialists). The fairly large size of the combat ready support contingent is also intended to complement the Heimevernet (translates as "Home Defense") which is a large reserve infantry force, as well as act in a support capacity for an international cooperation force (e. g. NATO) in case of an invasion.
Пәкістан
Бригада бригадирдің басқаруында болады және оның мақсатына қарай түрлі құрамалардың үш немесе одан көп батальонын қамтиды. Тәуелсіз бригада артиллериялық бөлімше, жаяу әскер бөлімшесі, броньды техника бөлімшесі және олардың іс-қимылын қамтамасыз ету үшін логистикалық бөлімшеден тұрады. Мұндай бригада ешқандай дивизия құрамына кірмейді және тікелей корпус басшылығында болады. 7 тәуелсіз броньды бригада, 7 инженерлік бригада және 8 әуе қорғанысы бригадасы бар. Тәуелсіз броньды және жаяу әскер бригадалары, қысқа мерзімді логистикалық немесе жақын қолдау үшін жоғары штабқа тәуелді болмай, ұзаққа созылатын операцияларды жүргізе алады. Олар қарсы шабуылдарда, шабуылды дамытуда немесе қысымға ұшыраған құрамаларды күшейту үшін жылдам қимылда қолданылуы мүмкін.
A brigade is under the command of a brigadier and comprises three or more battalions of different units depending on its functionality. An independent brigade would be one that primarily consists of an artillery unit, an infantry unit, an armour unit and logistics to support its actions. Such a brigade is not part of any division and is under direct command of a corps. There are 7 independent armoured brigades, seven engineering brigades and eight air defense brigades. Independent armoured and infantry brigades are capable of extended operations without necessarily being reliant on a higher HQ for short term logistic or intimate support. They can be used in counter attack, exploitation of an advance, or rapid movement to reinforce formations under pressure.
Қытай Республикасы
NRA бригадасы (旅 (lǚ)) – Қытай Республикасының Ұлттық революциялық армиясының әскери құрамы. Жаяу әскер және ат әскер бригадалары екі жаяу әскер полкінен тұрды. 1938 жылғы реформалардан кейін, қолбасшылық құрылымын жеңілдету мақсатында жаяу әскер дивизиясының құрамында бригадалар полктерге біріктірілді.
An NRA Brigade, 旅 (lǚ), was a military formation of the Chinese Republic's National Revolutionary Army. Infantry and cavalry brigades comprised two infantry regiments. After the 1938 reforms, the brigade was dispensed with within the infantry division in favour of the regiment to simplify the command structure.
Ұлыбритания
Бригадалар, аймақтық әкімшілік емес, далалық рөлде, әдетте 19-шы ғасырдан бері атаулы типте және нөмірленген (мысалы, атты бригада немесе жаяу әскер бригадасы). Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері бригада нөмірлері бірегей болып келеді және тип бойынша қайталанбайды. Дивизиядағы бригадалар әдетте өздерінің жауынгерлік қолдау және жауынгерлік қызмет көрсету бөлімшелеріне басшылық етпейді. Бұл бөлімшелер дивизиялық басқаруда қалады, бірақ олар белгілі бір бригадамен тұрақты түрде байланысты болуы мүмкін («бригада тобы» ретінде). Тарихи тұрғыдан алғанда, жаяу әскер немесе атты/броньды бригадалар әдетте үш немесе төрт жауынгерлік батальоннан құралған, бірақ қазіргі уақытта үлкен бригадалар кең таралған, ал оларға қосылған артиллерия және инженерлік полктер қосылғанда олар одан да үлкенейеді. 1918 жылға дейін бригада штабының бастығы бригада майоры деп аталған. 1922 жылға дейін британдық армия бригадаларына әдетте бригадир-генерал шені бар (АҚШ армиясындағы «бір жұлдызды» шенімен тең) генерал-офицерлер басшылық еткен; одан кейін бригада командирі бригадир шені бар офицерлерге берілді, олар кейін генерал-офицерлер емес, далалық офицерлер ретінде жіктелді. Бүгінде бұл жағдай барлық елдерде осылай. 1859 жылдан 1938 жылға дейін «бригада» («бригадалық дивизия» 1885–1903) термині Корольдік артиллерияның батальондық бөлімшесін атау үшін де қолданылды. Себебі, жаяу әскер батальондары мен атты полктер органикалық болғандықтан, артиллерия бөлімшелері жеке нөмірленген батареялардан тұрды, олар «бригада» болып біріктірілді. Мұндай бригаданың командирі подполковник болды. 1938 жылы Корольдік артиллерия осы өлшемдегі бөлімше үшін «полк» терминін қабылдады, ал «бригада» сөзі өздерінің нормативтік мағынасында, әсіресе бригада командирі басқаратын зениттік артиллерия полктерінің топтары үшін қолданыла бастады. Екінші дүниежүзілік соғыста танк бригадасы үш танк полкінен тұрды және жаяу әскер дивизияларын қолдау үшін жаяу әскер танктерімен жабдықталды. Бронетанкті бригадалар крейсерлік танктермен немесе (АҚШ-тың ленд-лиз бағдарламасы бойынша) орташа танктермен және мотопехота батальонымен жабдықталды. Бронетанкті дивизиялар бір немесе бірнеше бронетанкті бригадаларды қамтыды.
Brigades, with a field not a regional administrative role, have usually been of a named type and numbered since the 19th century (e. g. cavalry brigade or infantry brigade). Since the end of World War II, brigade numbers have been unique and not by type. Brigades in divisions do not usually command their combat support and combat service support units. These remain under divisional command, although they may be permanently affiliated with a particular brigade (as a "brigade group"). Historically, infantry or cavalry/armoured brigades have usually comprised three or four combat arm battalions, but currently larger brigades are normal, made larger still when their affiliated artillery and engineer regiments are added. Until 1918, the chief of staff of a brigade was known as a brigade major. Before 1922, British Army brigades were normally commanded by general officers holding the rank of brigadier general (equivalent to a "one star" rank in the US Army); after that date, the brigade commander was an appointment for officers with the rank of brigadier, which were then classified as field officers not general officers. This is universally the case today. From 1859 to 1938, "brigade" ("brigade division" 1885–1903) was also the term used for a battalion sized unit of the Royal Artillery. This was because, unlike infantry battalions and cavalry regiments, which were organic, artillery units consisted of individually numbered batteries that were "brigaded" together. The commanding officer of such a brigade was a lieutenant colonel. In 1938, the Royal Artillery adopted the term "regiment" for this size of unit, and "brigade" became used in its normal sense, particularly for groups of anti aircraft artillery regiments commanded by a brigadier. In the Second World War, a tank brigade comprised three tank regiments and was equipped with infantry tanks for supporting the infantry divisions. Armoured brigades were equipped with cruiser tanks or (US Lend Lease) medium tanks and a motorised infantry battalion. The armoured divisions included one or more armored brigades.
Теңіз әскерлері
АҚШ Теңіз жаяу әскерлеріндегі бригадалар теңіз экспедициялық бригадалары (MEB) деп аталады және әдетте бригада генерал-майор басқарады. MEB – бұл орта деңгейдегі теңіз, құрлық және әуе күштерінен құралған жасақ (MAGTF), негізінен "жартылай дивизия" құрайды. MEB ұйымдық құрылымы кем дегенде үш полк деңгейіндегі бөлімшелерден және басқару элементінен (полк жауынгерлік тобы, құрама теңіз авиациялық тобы, теңіз логистикалық полкі және MEB штаб-пәтері тобы) тұрады. Әрбір теңіз экспедициялық күшінде (MEF) экспедициялық міндеттерге жөнелтуге дайын MEB болады. MEB – бұл MEF және теңіз экспедициялық бөлімі (MEU) арасындағы аралық MAGTF. Теңіз жаяу әскерлері полктерімен бірге MEU (армия бригадасынан кіші) – USMC-нің армия бригадаларына ұйымдық жағынан баламасы болып табылады. MEU үш батальон деңгейіндегі бөлімшелерден және басқару элементінен тұрады (батальондық десанттық тобы, теңіз орташа ауыспалы роторлы эскадрильясы (күшейтілген), жауынгерлік-логистикалық батальон және MEU штаб-пәтері тобы). Теңіз жаяу әскерлері полктері, теңіз артиллерия полктерімен біріктіріліп, теңіз дивизияларының негізгі бөлігін құрайды. MEB мысалы – «Ирак Азаттығы» операциясы кезіндегі Тарава жедел тобы (2-ші теңіз экспедициялық бригадасы).
In the United States Marine Corps, brigades are designated as marine expeditionary brigades (MEB) and are usually commanded by a brigadier general. The MEB is a mid level marine air ground task force (MAGTF) essentially forming a "demi division". The MEB organizational structure consists of a minimum of three regimental equivalent sized units and a command element (a regimental combat team, a composite marine aircraft group, a marine logistics regiment, and a MEB headquarters group). Each marine expeditionary force (MEF) contains a MEB, available for deployment on expeditionary duty. The MEB is the intermediate MAGTF between the MEF and the marine expeditionary unit (MEU). Along with the marine infantry regiments, the MEU, (while smaller than an army brigade), are the USMC organizational equivalents of army brigades. The MEU consists of three battalion equivalent sized units and a command element (a battalion landing team, a marine medium tilt rotor squadron (reinforced), a combat logistics battalion, and a MEU headquarters group). The marine infantry regiments, combined with the marine artillery regiments, comprise the bulk of the marine divisions. An example of an MEB is Task Force Tarawa (2nd Marine Expeditionary Brigade) during the Operation Iraqi Freedom campaign.