Кіріспе
Еуропалық Одақтың әскери корпусы – Еурокорп Франциядағы Страсбург қаласында (Bas Rhin) орналасқан көпұлтты корпустың штаб-пәтері. 1992 жылы Франция мен Германия құрған бұл ұйымға бүгінде алты негізгі және бес серіктес елдің қызметкерлері кіреді. Негізгі елдер Еурокорпусты Еуропалық Одақ (ЕО) және НАТО қызметіне ұсынады, ол 2002 жылы оны тоғыз жоғары дайындық деңгейіндегі құрлық штабтарының бірі деп мойындады. Еурокорптың бастауы 1989 жылға дейін барып жетеді, ол кезде Германия канцлері Гельмут Коль және Франция президенті Франсуа Миттеран француз-неміс қорғаныс және қауіпсіздік кеңесін құру арқылы әскери ынтымақтастықты бастады, сондай-ақ 1991 жылы қолданысқа енгізілген бірлескен бригаданы құрды. Кейіннен 1992 жылы Ла-Рошельде өткен саммитте екі ел Еурокорп құруға себеп болған есепке қол қойды. Сол жылы алғашқы неміс және француз офицерлері құрамаға қосылды. 1993 жылы Бельгия, ал бір жылдан кейін Испания қосылды. 1995 жылы ол ресми түрде толыққанды жұмыс істей бастады, ал келесі жылы Люксембург қосылды. 2022 жылы Польша алтыншы негізгі ел атанды. Қазіргі таңда бес серіктес ел бар: Грекия, Түркия, Италия, Австрия және Румыния. Әртүрлі кезеңдерде Канада (2003–2007), Ұлыбритания (1999–2002), Нидерланды (1999–2002) және Финляндия (2002–2005) әскери қызметкерлерін де ұсынған. Еурокорп заңдық негізде «Еурокорп туралы шарт» және оның штаб-пәтерінің мәртебесі арқылы, сондай-ақ «Страсбург шарты» деп белгілі келісім арқылы ресми түрде құрылды. Бұл келісімге 2004 жылғы 22 қарашада Брюссельде сол кездегі бес мүше елдің (Германия, Франция, Бельгия, Испания және Люксембург) қорғаныс министрлері қол қойды және олардың ұлттық парламенттері ратификациялады. Ол 2009 жылғы 26 ақпанда күшіне енді. 2-баптағы ереже бойынша, еуропалық әскери топ – «Бас штабы мен оған қатысты келісім жасаушы тараптар қолбасшылықты Еурокорптың Бас қолбасшысына жүктеген бөлімдерден тұратын көпұлттық әскери корпус». Еурокорптың міндеттеріне қатысты 3-бапта олардың Біріккен Ұлттар Ұйымы, Батыс Еуропалық Одағы (БЕО) және Солтүстік Атлантика Шарты Ұйымы (НАТО) аясында эвакуациялық, гуманитарлық, бейбітшілік сақтау немесе дағдарыс басқару миссияларын жүктеу мүмкіндігі қарастырылған.
Eurocorps, located in the French city of Strasbourg (Bas Rhin), is a multinational corps headquarters. Founded by France and Germany in 1992, it is today composed of personnel from six framework nations and five associated nations. The framework nations place the Eurocorps at the service of the European Union (EU) and NATO, which certified it in 2002 as one of its nine High Readiness Land Headquarters (HRF (L) HQ). The precedents of the Eurocorps date back to 1989, when German Chancellor Helmut Kohl and the President of the French Republic, François Mitterrand, initiated military cooperation by establishing the Franco German Defense and Security Council and creating a joint brigade, which became operational in 1991. Subsequently, in 1992, at the La Rochelle summit, both countries signed the report that led to the creation of Eurocorps. That same year, the first German and French officers joined the unit. In 1993 Belgium joined the unit, followed by Spain a year later. In 1995 it was officially declared operational, and the following year Luxembourg joined. In 2022 Poland became the sixth framework nation. Currently there are five associated countries: Greece, Turkey, Italy, Austria and Romania. There have also been, during different periods, military personnel from Canada (2003–2007), the United Kingdom (1999–2002), the Netherlands (1999–2002) and Finland (2002–2005). The Eurocorps was formally established on a legal basis by the Treaty concerning the Eurocorps and the status of its headquarters, also known as "Treaty of Strasbourg", an agreement signed in Brussels on 22 November 2004 by the defense ministers of the five member countries at that time (Germany, France, Belgium, Spain and Luxembourg) and ratified by their respective national parliaments. It became effective on 26 February 2009. Article 2 defines the European military group as "the multinational army corps consisting of the Headquarters and the units in respect of which the Contracting Parties have effected the transfer of command to the Commanding General of the Eurocorps". As for Eurocorps missions, article 3 states that they may be entrusted to it in the context of the United Nations, the Western European Union (WEU) and the North Atlantic Treaty Organization (NATO) evacuation missions, humanitarian missions, peacekeeping or crisis management.
Қатысушы елдер
Корпусқа мүше мемлекеттер ретінде алты ел қатысады. Шарт бойынша, кез келген ЕО мүше мемлекеті Еурокорпусқа мүше болуға құқылы, бірақ бұл Еурокорпус мүшелерінің келісіміне байланысты. Бұдан өзге, бес серіктес мемлекет бар. Еурокорпус құрамында негізгі және серіктес елдерден келген қызметкерлер жұмыс істейді.
Қатысқан мүшелері
1992 жылғы 22 мамырда Ла-Рошельде өткен франко-герман саммитінде Франция президенті Франсуа Миттеран мен Германия канцлері Гельмут Коль жобаны іске қосу және Еврокорпустың штаб-пәтерін құру туралы шешім қабылдады. Бастапқыда франко-германдық қауымдастық болғанымен, Еврокорпус көп ұзамай Батыс Еуропалық Одақтың (БЭО) барлық мүше мемлекеттеріне ашылды. 19 маусымда Еуропалық Одақ Петерсберг декларациясын қабылдады, онда БЭО-ға сеніп тапсырылатын және Еврокорпус жүзеге асыратын міндеттер анықталды: одақтас елдердің ортақ қорғанысын қамтамасыз ету, Біріккен Ұлттар Ұйымы немесе Еуропадағы қауіпсіздік және ынтымақтастық ұйымының игілігі үшін бейбітшілік сақтау операцияларын жүргізу, сондай-ақ гуманитарлық сипаттағы басқа да міндеттер. 1992 жылдың 1 шілдесінде Францияның Страсбург қаласында уақытша Бас штаб құрылды, ол Еврокорпус штаб-пәтерін құрудың негізін қалады. 1993 жылдың 21 қаңтарында SACEUR-мен келісімге қол қойылды, ол Еврокорпусты Солтүстік Атлантикалық Шарты Ұйымының (НАТО) қарамағына берді. Сол жылдың 1 қазанында, бірнеше ай бұрын іске қосылған Бас штабтың негізінде Еврокорпустың штаб-пәтері Страсбургте толыққанды құрылды. Осы алғашқы жылдары бірнеше ел франко-германдық бастамаға қосылды. 1993 жылдың 12 қазанында Бельгия механикаландырылған дивизиямен Eurocorps-қа қосылды; 1994 жылдың 1 шілдесінде Испания Министрлер Кеңесі Испанияның механикаландырылған дивизиямен қатысуына рұқсат берді; Люксембург 1996 жылдың 7 мамырында жобаға қосылды. 1995 жылдың қарашасында Еврокорпус ресми түрде іске қосылу үшін қажетті жағдайларға қол жеткізді. Ол кезде Еврокорпусқа келесі бөлімшелер тұрақты түрде қатысты: 1-ші француздық бронетанктік дивизиясы, 10-шы неміс бронетанктік дивизиясы, 1-ші бельгиялық механикаландырылған дивизиясы (оған Люксембургтің барлау ротасы кірді), "Брунетте" механикаландырылған дивизиясы және франко-неміс бригадасы, барлығы 50 000 әскер, 645 танк, 1400 бронетранспорттық құрал және 360 артиллериялық құрал. Бұл жағдай 1999 жылға дейін сақталды, ол кезде Еврокорпустың бес негізгі мемлекетінің басшылары Кельнде өткен Еуропалық кеңесте (3 және 4 маусым) «Еуропалық армия корпусын, әсіресе оның штабын жаңа стратегиялық жағдайға бейімдеуге және оны Еуропалық Одақтың дағдарысты басқару операцияларына бейімделген күштерге ие болу тілегіне жауап ретінде Еуропалық жедел әрекет корпусына айналдыруға» келісті. Саяси мәлімдеме кейіннен 1999 жылдың қарашасындағы Люксембургтік есепте әзірленді, онда аталған трансформацияның жалпы бағыттары белгіленді, сонымен қатар трансатлантикалық және еуропалық бағытты екі есе сақтап, Еврокорпусты НАТО мен ЕО-ның дағдарысты басқару операциялары үшін қолжетімді етуге мүмкіндік берді. Польша 2010 жылы мүшелікке қабылданды. Бұл 2016 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енуі күтілді, бірақ 2015 жылғы Польша сайлауындағы үкіметтік өзгеріс толық мүшелікке үміткерлікті кері тартуға әкелді, оның орнына серіктес мүше болып қалуға басымдық берілді. 2021 жылдың қарашасында Польша толыққанды мүше болуға қызығушылық танытты және 2022 жылы негізгі мүше атанды. 2003 жылдың 25 ақпанында Австрия мен Финляндия корпустың штаб-пәтеріне қызметкерлерді жіберуге рұқсат беретін келісімге қол қойды. Финляндия 2005 жылға дейін, ал Австрия 2011 жылға дейін корпустың серіктес мемлекеті болып қалды. Ал Австрия 2021 жылы серіктес мемлекет ретінде қайта қосылды. Сонымен қатар, Нидерланды мен Ұлыбритания корпустың штаб-пәтеріне байланыс офицерлерін жіберді. Еврокорпус модульдік философияны қабылдады және ірі бөлімшелердің мүшелігі енді тұрақты емес. Бүгінгі таңда мүшелік нақты миссияларға байланысты және оның жалғыз тұрақты бөлімшелері штаб пен көпұлтты қолдау бригадасы болып табылады. Еврокорпус қазіргі таңда НАТО-ның жоғары дайындық деңгейіндегі құрлықтағы штабтарының (HRF (L) HQ) тоғызының бірі болып табылады, 2003 жылы сертификатталған және НАТО-ның Жедел әрекет күшінің (NRF) ротациялық жүйесіне толыққанды интеграцияланған. Еврокорпус штабы сондай-ақ дағдарысты басқару операциялары үшін Еуропалық Одаққа құрлықтағы компоненттік командасы немесе Еуропалық Одақтың жедел әрекет топтарының штабы ретінде ұсынылады.
Саяси-әскери бағыт
Еурокорпус алты негізгі елге тиесілі және ешқандай жоғары тұрған ұлттық қорғаныс ұйымына бағынбастайды. Ол мүше мемлекеттерді, Қорғаныс бастығын және Сыртқы істер министрлігінің саяси директорынан құралған Ортақ комитеттің шешімімен жұмылдырылады. Оның мақсаты – күштердің саяси-әскери басқаруын, үйлестіруін және қолданылу шарттарын қамтамасыз ету, сондай-ақ Батыс қорғаныс одақтарымен (ЕО және НАТО) және басқа халықаралық ұйымдармен қарым-қатынасты ұйымдастыруға жауапты ұжымдық орган болып табылады. Бұл комитет БҰҰ, НАТО, ЕҚЫҰ сияқты көпұлттық ұйымдардан келіп түскен қолдау туралы өтініштерді қарастырады. Корпус сондай-ақ негізгі елдердің өтініші бойынша да жұмылдырылуы мүмкін.
Құрылымы
Еурокорпустың бас штабы Командирлік топ, Бас штаб, Көпұлттық қолдау бригадасы және ҰҚҚ-дан тұрады.
Командалық топ
"Обер де Винсел" казармасында орналасқан. Оның құрамына Еурокорпустың генерал-лейтенанты, бас қолбасшының орынбасары, штаб бастығы және Бас штабтың түрлі бөлімдерінің басшылары кіреді.
Бас штаб
"Обер де Винсел" казармасында орналасқан. Халықаралық сипаттағы бұл орталық, жоғары икемділікпен пайдалануға және қатысушы елдердің қызметкерлерімен кезең-кезеңімен, үйлесімді түрде толықтырылуы үшін құрылған. Жұмыс тілі – ағылшын тілі.
Көпұлттық қолдау бригадасы
"Обер де Винсел" және "Лизе" казармаларында орналасқан. Оған мүше елдердің әртүрлі әскери қызметкерлері кіреді. Штабтың жұмыс істеуіне қажетті қолдауды қамтамасыз ету – оның міндеті (коммуникация, қорғау, тамақтандыру, көлік, тұру жағдайларын ұйымдастыру).
ҰҚЖ
Ұлттық қолдау отряды. Ол түрлі мемлекеттердің ұлттық мәселелерімен айналысады және "Лизэ" казармасында дислокацияланған.
ЕО қорғаныс саясатымен қарым-қатынасы
Қазіргі уақытта Еуропалық корпус ЕО деңгейінде құрылмаған (Ортақ қауіпсіздік және қорғаныс саясаты, ҚБҚС деп аталады); мысалы, ол ҚБҚС-ның Тұрақты құрылымдалған ынтымақтастығы (PESCO) жобасы емес. Дегенмен, Еуропалық корпус және оның құралдары Еуропалық Одақ туралы шарттың (ЕОШ) 42.3 бабына сәйкес көпұлтты күш ретінде ұсынылған жағдайда, ҚБҚС-ты іске асыруға үлес қоса алады.