Кіріспе
Американдық фермер, саясаткер және заңгер Сэмюэл Уорд (25 мамыр 1725 – 26 наурыз 1776) – американдық фермер, саясаткер, Род-Айленд Жоғарғы Сотының судьясы, Род-Айленд және Провиденс плантациялары колониясының губернаторы және Континенттік Конгресске делегат. Ол Род-Айленд губернаторы Ричард Уордтың ұлы, жақсы білім алған және Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында үлкен отбасында өскен. Ол әйелімен бірге Род-Айленд штатының Вестерли қаласындағы жерді әкесінен мұраға алды, сонда қоныстанды және фермерлікпен айналысты. Жас кезінде саясатқа қатысып, тез арада қатаң ақша мен қағаз ақша арасындағы дауға қатысты, қатаң ақшаны жақтады. Ақша мәселесі бойынша басты қарсыласы Провиденс саясаткері Стивен Хопкинс болды, екеуі де ащы жауы болды; олар колония губернаторы лауазымын бірнеше рет алмастырды. Осы саяси белсенділік кезінде Уорд Браун университетінің негізін қалаушыларының бірі және қамқорлар кеңесінің мүшесі болды. Губернаторлық үш жылдық мерзімінде ол ең көп дау тудырған мәселе – британдық парламент оның екінші рет қызметке кіріспей тұрып қабылдаған мөртаңба заңы болды. Мөртаңба заңы барлық ресми құжаттар мен газеттерге салық салды, бұл американдық отаршылдарды олардың келісімінсіз жасалғаны үшін ашуландырды. Колониялардың өкілдері заңды талқылау үшін жиналды, бірақ губернаторлар ұстаным қабылдау кезінде Уорд оған қарсы тұрып, өзінің лауазымын қауіпке тігіп, бірақ оны ұлы патриот ретінде танытты. Уордтың губернаторлық соңғы өкілеттігі 1767 жылы аяқталды, содан кейін ол Вестерлидегі фермасында жұмыс істеуге кетті. 1769 жылдың 5 тамызында 44 жасында Вестерлидің ескі шіркеуінде жеті күндік баптист ретінде суға батырылды. 1774 жылы Континенттік Конгресске делегат ретінде қайтадан шақырылды. Англиямен соғыс қаупі туды, сондықтан ол бар күш-жігерін осы мақсатқа жұмсады. Соғыс басталғаннан кейін Уорд: «"Жаратқан, елімді сақта!" – менің бірінші, соңғы және дерлік жалғыз дұғам», – деді. Ол Тәуелсіздік декларациясына қол қоюдан үш ай бұрын Филадельфиядағы Конгресс отырысы кезінде шешек ауруынан қайтыс болды және жергілікті зиратқа жерленді. Оның денесі кейін Ньюпорттағы ортақ зиратқа қайта жерленді.
others with this name
Samuel Ward (May 25, 1725 – March 26, 1776) was an American farmer, politician, Rhode Island Supreme Court justice, governor of the Colony of Rhode Island and Providence Plantations, and delegate to the Continental Congress where he signed the Continental Association. He was the son of Rhode Island Governor Richard Ward, was well educated, and grew up in a large family in Newport, Rhode Island. He and his wife received property in Westerly, Rhode Island from his father in law, and the couple settled there and took up farming. He entered politics as a young man and soon took sides in the hard money vs. paper money controversy, favoring hard money or specie. His primary rival over the money issue was Providence politician Stephen Hopkins, and the two men became bitter rivals; the two also alternated as governors of the colony for several terms. During this time of political activity, Ward became a founder and trustee of Brown University. The most contentious issue that he faced during his three years as governor involved the Stamp Act, which had been passed by the British Parliament just before he took office for the second time. The Stamp Act placed a tax on all official documents and newspapers, infuriating the American colonists by being done without their consent. Representatives of the colonies met to discuss the act, but when it came time for the governors to take a position, Ward was the only one who stood firm against it, threatening his position but bringing him recognition as a great Patriot. Ward's final term as governor ended in 1767, after which he retired to work on his farm in Westerly. On August 5, 1769, he was baptized at the age of 44 in the old church of Westerly as a Seventh Day Baptist. He was called back into service in 1774 as a delegate to the Continental Congress. War was looming with England, and to this end he devoted all of his energy. After hostilities began, Ward stated, "'Heaven save my country,' is my first, my last, and almost my only prayer." He died of smallpox during a meeting of the Congress in Philadelphia, three months before the signing of the Declaration of Independence, and was buried in a local cemetery. His remains were later re interred in the Common Burying Ground in Newport.
Ата-бабалары мен ерте өмір
Уорд 1725 жылы Род-Айленд колониясы мен Провиденс плантациясындағы Ньюпорт қаласында, Род-Айленд колониясының губернаторы Ричард Уордтың ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы Мэри Тиллингхаст, Джон Тиллингхаст пен Изабел Сейлстің қызы және Англияның Сассекс графтығындағы Сейвен Клиффс қаласынан келген Пардон Тиллингхасттың немересі болды. Ол Джон Сейлс пен Мэри Уильямстың немересі, ал Род-Айлендтің негізін қалаушы Роджер Уильямстың шөбересі еді, осылайша Уорд колонияның негізін қалаушының шөбересіне айналды. Уордтың арғы атасы Джон Уорд Англияның Глостер қаласында туған және Оливер Кромвель армиясында офицер болған, бірақ ол король Карл II таққа отырғаннан кейін Америка колонияларына келді. Уорд 14 баланың тоғызыншысы еді. Ол либералдық көзқарастар мен әдептілікке баулыған отбасыда өсті, және туған қаласындағы танымал грамматикалық мектептің тәртібімен және оқуымен тәрбиеленді. 1733 жылы Гарвард колледжін бітірген ағасы Томас оған жеке сабақтар берген болуы мүмкін. Жас шағында Уорд Блок-Айлендтегі бай фермердің қызы Энн Рейге үйленді, олар Вестерлиде жер алып, фермерлікпен айналысты. Ол үй жануарларының тұқымын жақсартуға көп еңбек жұмсады, сондай-ақ "Наррагансет" деп аталатын жарыс жылқысының тұқымын өсірді.
Отбасы және мұра
Сэмюэл мен Анна Уордтың 11 баласы болды. Олардың екінші ұлы Сэмюэл Уорд кіші, Континенттік армиядағы 1-ші Род-Айленд полкінің подполковнигі болды. Оның шөбересі Джулия Уорд Хоу «Республиканың шайқас әнұранын» жазды. Уордтың тәтесі Мэри Уорд, губернатор Бенедикт Арнольдтың немересі Сион Арнольдқа үйленді. 1937 жылы Уэстерли қаласы Уордтың есімін мәңгі есте сақтау үшін оның атымен орта мектеп ашты. 20-ғасырдың соңында ол Вестерли орта мектебі деп аталды, бірақ негізгі концерт залына оның есімі берілді.
Саяси өмір
Уорд алғаш рет 1756 жылы Вестерлиден депутат болып сайланғанда саясатқа белсенді түрде қатысты. Сол кездегі ең қақтығысты мәселе – қолма-қол ақшаны (немесе монетаны) қағаз ақшаға қарағанда пайдалану еді, және Уорд монетаны қолдады. Оның басты қарсыласы – қағаз ақшаны жақтаған Провиденстің Стивен Хопкинс болды. Осы екі адамның арасындағы антагонизм соншалықты күшті болғандықтан, Хопкинс Уордқа қарсы қорлау ісін қозғады. Әділ сот процесі үшін іс Массачусетс штатына ауыстырылды, және 1759 жылы сот Хопкинстің пайдасына шешім шығарды. Он жыл бойы екеуі де колонияның губернаторы болып, әрқайсысының басында күшті партиялар тұрды. 1768 жылы Жозиас Линдон келісімді кандидат ретінде сайланды, соның нәтижесінде дауласулар тоқтады. Хопкинс 1758 жылы губернатор сайлауында жеңіске жетті және келесі үш сайлауда да Уордты жеңді. 1761 жылы Ассамблея Уордты Род-Айленд Жоғарғы Сотының бас судьясы лауазымына тағайындады, бірақ ол бұл лауазымда бір жыл ғана қызмет етті, соңында 1762 жылы губернатор болып сайланды. Губернаторлық қызметінің алғашқы жылында Уорд Род-Айленд колониясында колледж ашу идеясын қолдады және «Род-Айленд колледжінің» құрылысына, кейін Браун университетіне белсенді қатысты. Оқу орны 1765 жылы құрылды, ол оның сенімділер кеңесінің мүшесі және ең жомарт демеушілерінің бірі болды.
Мөр белгісі туралы заң
1763 жылы Хопкинс тағы да Уордты губернатор сайлауында жеңіп, келесі екі жыл қызмет етті. Алайда 1765 жылы Уорд екінші рет жеңіске жетті. Осы кезеңде британдық парламенттің екі палатасы мөртаңба заңын қабылдады, бұл дәуірдің ең даулы мәселесіне айналып, бұрын бөлінген топтарды ортақ мақсатқа біріктірді. Бұл заң колонияларға салық салу жоспары болды, онда барлық сауда және заңдық құжаттар үкіметтік шенеуніктер белгілеген бағамен сатылатын мөрленген қағазға жазылуы тиіс еді, сондай-ақ газеттерге де салық салынуы керек болды. Парламент колонияларға салық салу және қант, кофе сияқты тауарларға қосымша баж салыу құқығын өзіне алды. Бұған қоса, колониялардан шығарылатын ағаш пен темір тек Англияға экспортталуы керек еді. Бұл жаңалық отаршылдарды қатты ашуландырды. Массачусетс штатынан Самуэль Адамс барлық колонияларды Нью-Йорк қаласындағы делегаттар құрылына шақырды, мақсаты – әділетсіз салықтардан құтылу жолдарын талқылау болды. 1765 жылдың тамызында Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы Вирджиниялық Патрик Генридің үлгісімен қарар қабылдады. Род-Айленд штатының мөртаңба таратушысы болып тағайындалған бас прокурор Огастус Джонсон, бірақ ол «Біздің Егеменді Халықтың еркіне қарсы» қызметін атқарудан бас тартты. 1765 жылдың қыркүйегінде Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы тағы да Шығыс Гринвич қаласында жиналып, Нью-Йорк құрылысына делегаттарды сайлады және мөртаңба заңын қарастыру үшін комиссия құрды. Комиссия британдық тәжге адалдықты тоқтатуға бағытталған алты қаулыны ұсынды, егер наразылықтар жойылмаса. Заң күшіне енуге бір күн қалғанда, барлық патшалық губернаторлар оны қолдайтындарына ант берді. Колониялық губернаторлардың ішінде Род-Айлендтен шыққан Сэмюэл Уорд қана бұл заңнан бас тартты. Осының нәтижесінде ол лауазымынан айырылып, ірі айыппұл төлеу қаупіне тап болды, бірақ бұл оны тоқтатпады. Ақырында заң күштен шығарылды, және 1766 жылдың мамырында колонияларға бұл жаңалық жетіп, халық қуанышқа бөленді. Тәуелсіздік күресі кейінге шегерілді, бірақ тоқтатылған жоқ.
Континенттік конгресс
1767 жылғы сайлауда Уорд өзінің басты қарсыласына тағы да жеңілді, бірақ Хопкинс 1768 жылдан кейін қайта сайлануға тырыспады. Көп ұзамай екі үлкен қарсылас достық қарым-қатынас орнатты. Атақты дау-жанжалдың орнын одан да маңызды күрес басты, ол жақын арада колонияны қамтитын болды. Губернатор Уорд Вестерлидегі өз иелігіне зейнетке шықты, бірақ 1774 жылы қайтадан белсенділікке кірісті. Сол жылдың мамыр айында өткен қалалық мәжілісте Провиденстің еркін азаматтары колониялардың бірігуі үшін Континенттік конгресс құруды ресми түрде ұсынды – бұл идея бірнеше колонияларда таралған болса да, осы шараны қолдаған алғашқы қадам болды. Жоспарлар нақтыланған соң, келесі айда Бас Ассамблея Ньюпорт қаласында жиналып, Уорд пен Хопкинсті делегаттар етіп сайлады. Уорд бірнеше маңызды комитеттерде, оның ішінде құпия мәселелер комитетінде жұмыс істеді және Конгресс толық құрамымен отырған кезде делегат болды. Ол бар күш-жігерін Континенттік конгресске арнады, Филадельфиядағы мәжілісте шешек ауруынан қайтыс болғанға дейін. Уорд Тәуелсіздік жариялануына үш айдан сәл ғана бұрын дүние салды. Ол бастапқыда Филадельфияда жерленді, бірақ 1860 жылы Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы ортақ зиратқа қайта жерленді.