Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы ағылшын драматургі және ақыны
17th century English playwright and poet
Генри Глэпторн (28 шілде 1610 жылы шомылдырылды – шамамен 1643 жылы) – ағылшын драматургі және ақыны, Кембриджширде шомылдырылған, Томас Глэпторн мен Фейт Хэтклифтің ұлы. Оның әкесі сэр Эдвард Коктың әйелі леди Хаттонның сот орындаушысы болған. Генри Глэпторн 14 жасқа толғанға дейін Кембридждегі Корпус-Кристи колледжіне зейнеткер студент ретінде қабылданған, бірақ оның академиялық дәреже алғаны туралы ешқандай жазба қалмаған. Содан кейін, 1630-шы жылдардың ортасында драматург ретінде көзге түрерге дейін оның өмірінен көп мәлімет белгілі емес. Ол бір кезде ақсүйек үйінде ат бағып, жүкті тасыған болуы мүмкін деген деректер бар – кейінірек бір құжатта ол "Глэпторн Портер" деп аталған, бірақ бұл туралы нақты мәлімет жоқ.
Henry Glapthorne (baptised, 28 July 1610 – c. 1643) was an English dramatist and poet, baptized in Cambridgeshire, the son of Thomas Glapthorne and Faith née Hatcliff. His father was a bailiff of Lady Hatton, the wife of Sir Edward Coke. Before turning 14, Henry Glapthorne had matriculated as a pensioner at Corpus Christi College, Cambridge, but there is no record of him ever taking a degree. From then until he emerges as a playwright in the mid 1630s, little is known of him. There is evidence that he may have been employed as a groom porter in a nobleman's household for some of that time – a later document refers to him as "Glapthorne the Porter" – but there is nothing conclusive.
Жазбалар
Оның ең танымал шығармасы – Сиднейдің «Аркадия» шығармасына негізделген «Аргалус және Парфения» (1633 ж., 1639 ж. басылған). Басқа пьесалар: «Голландер» комедиясы (1636 жылдың 12 наурызында қойылуға лицензия берілген), «Констебльдегі зиялылық» (шамамен 1638 ж.), «Ледис Привилегия» трагикомедиясы (барлығы 1640 ж. басылған) және тарихи трагедия «Альбертус Валенштейн» (шамамен 1634–1639 ж. басылған), ол Отыз жылдық соғыстағы әйгілі генералға негізделген. Глэпторн 1639 жылы «Лусиндаға» арналған өлеңдер жинағын және 1643 жылы Ричард Лавлейске арналған «Уайтхолл» атты өлеңін, сондай-ақ бірнеше ұсақ шығармаларды жариялады. 1874 жылы Генри Глэпторнның пьесалары мен өлеңдерінің жинағы жарық көрді. 1883 жылы редактор А. Х. Буллен Глэпторнға 1633–1635 жылдары жазылған «The Lady Mother» анонимді пьесасын жатқызды, бұл сыншылар пікірінің бірауыздан қабылдауымен бекітілді. 1654 жылы алғаш рет басылған және Джордж Чэпменге дұрыс емес жатқызылған «Құрмет үшін кек алу» пьесасы Глэпторнның тағы бір шығармасы болуы мүмкін; ол 1653 жылдың 29 қарашасында «Әке өлтіру, немесе Құрмет үшін кек алу» деген атпен Stationers' Register-ге оның еңбегі ретінде тіркелген. «Әке өлтіру» атты пьеса 1624 жылы қойылған, бірақ сол кезде Глэпторнға бар болғаны 14 жас болған.
His best regarded work is Argalus and Parthenia (c. 1633, printed 1639), based on Sidney's Arcadia. Other plays are the comedy The Hollander (licensed for performance 12 March 1636), Wit in a Constable (c. 1638), and the tragicomedy The Lady's Privilege (all printed 1640), and the historical tragedy Albertus Wallenstein (c. 1634–1639, printed 1639), based on a famous general in the Thirty Years' War. Glapthorne published a volume of Poems in 1639, with a series addressed to "Lucinda", and a 1643 poem entitled "Whitehall" dedicated to Richard Lovelace, among other minor works. A collected edition, The Plays and Poems of Henry Glapthorne, appeared in 1874. In 1883, the editor A. H. Bullen attributed to Glapthorne the anonymous play The Lady Mother, written c. 1633–1635, which has been accepted by the consensus of critical opinion. The play Revenge for Honour, first printed in 1654 and misattributed to George Chapman, may be another work of Glapthorne's; it was entered into the Stationers' Register on 29 November 1653, as his, under the title The Parricide, or Revenge for Honour. A play called The Parricide, was acted in 1624, but Glapthorne would have been only 14 years old at the time.
Кейінгі жылдар
1642 жылдың 1 шілдесінде оның қызы Лавлейс (әлде кем досы Ричард Лавлейстің құрметіне аталған) Лондон қаласының Флит-стриттегі Сент-Брайдс приходында крещениеден өтті; жазбада Глэпторнның әйелі Сьюзанның есімі де көрсетілген. 1643 жылдың 23 наурызында Сьюзан Холборндағы Сент-Эндрю приходына жерленді, ол күні бұрын Феттер-Лейнде қайтыс болған. Оның қайтыс болған жері Генри Глэпторнның "Феттер-Лейнде тұрған Глэпторн" екенін көрсетеді, ол 1643 жылдың 12 қаңтарында Лордтар палатасына "Лондонның құрметті қаласынан келген тыныштық туралы хабарламаға Оның Кішілігінің мейірімді жауабы" атты трактаттың авторы ретінде танылды (1643). Ол, оның баспагері Ричард Херн және басқалары бірнеше аптадан кейін бұл мәселе бойынша куәлік беру үшін шақырылуы керек еді, бірақ одан кейін оның тағдыры туралы ешқандай мәлімет табылмады. Джеральд Идс Бентли оның Реставрацияға дейін қайтыс болған болуы ықтимал деп санайды.
On 1 July 1642, his daughter Lovelace (probably named in honour of his friend Richard Lovelace) was baptized in the City of London parish of St Bride's, Fleet Street; the record also mentions the name of Glapthorne's wife as Susan. On 23 March 1643, Susan was buried in the nearby parish of St Andrew's, Holborn, having died the day before in Fetter Lane. The location of her death confirms that Henry Glapthorne is the "one Glapthorne, who lived in Fetter Lane", who on 12 January 1643 was identified to the House of Lords as the author of the tract His Maiesties Gracious Answer to The Message sent from the Honourable Citie of London, concerning Peace (1643). He, his printer Richard Herne and others, were supposed to be brought in to give evidence on the subject a few weeks later, but no further record has been found of what happened to him. Gerald Eades Bentley believes it likely that he died before the Restoration.