Кіріспе

Уитвик – Англияның Лестершир графтығындағы Солтүстік-Батыс Лестершир ауданындағы ауыл және азаматтық округ. Ол ежелгі округ құрамында орналасқан, бұрын оған тарихи Thringstone және Swannington ауылдары да кірген. Орта ғасырларда Уитвик маңызды поместье болған, оның құрамында бір кезде Бардон мен Маркфилд, Хэгглскотт, Донингтон-ле-Хит, Ратби, Бочестон, Ньютаун-Антханк және Уитингтонның бөліктері болған. Кез келген 1293 жылы Уитвикте апталық базар және төрт күндік жәрмеңке өткізілген. 2001 жылғы халық санауы бойынша Уитвик халқы 10 815 адамды құрады. Олардың 8 092-сі 16-74 жас аралығындағы еңбекке жарамды жастағылар болды, бірақ олардың ішінде тек 4 689-ы жұмыс істеді. 2011 жылғы халық санауы бойынша ауыл халқы 8 612 адамға дейін азайды.

Тарих

Бұл жердің ең алғашқы атауларының бірі – Витевик, ол "Домсдей кітабында" кездеседі. Елді мекеннің атауы, мүмкін, "қоршау", "Ақ шаруашылық" немесе "Хвитаның шаруашылығы" деген мағынаны білдірген. Соңғы екеуі Вит және Вик сөздерінің кейінгі мағыналарына сүйенген сияқты және бұл жердегі ақ құмтас шөгіндісіне сілтеме болуы мүмкін. Бұл жер король Вильгельм I-нің Грю де Грандменилге берген жерлердің тізімінде болды. Жарты егістікке жетуге жеткілікті жер және бір футқа жарты фут өлшемдегі орман болған делінеді. Оның құны екі шиллингке бағаланған.

Қалқа

Уитвикте мотта және бейли қамалы болған, бірақ оның қалдықтары қалмаған. Ол, әдетте, Жеңімпаз Уильямның солтүстікке жасалған шабуылға дейін болған көтерілістерден кейін жылдам қамал салу кезеңінде салынған болуы мүмкін. Ағаштан және кейін тастан салынған қамалдың іздері бар. Ағаш қамалдың XI ғасырда болғаны және кейін "Henricus de Bello Monte, Consanguineus Regis" (Генри Бомонт, корольдың туысы) иеленгені ықтимал. 1320 жылы оған қамал қабырғаларын салуға рұхсат берілді. Осы рұхсаттан туындаған құрылыс жұмыстары сэр Джон Талботтың шабуыл жасауына себеп болған болуы мүмкін. Бомонт жерді әйелінен мұраға алған, ал Талбот Уитвикке құқығы бар деп ойлаған. Жиырма жылдан кейін бұл хабардың мәні болмады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Коулвиллдегі үлкен және жаңа базардың бәсекесі оның жабылуына әкелді. Жыл сайынғы жәрмеңке, немесе той, бір кезде өте танымал болды және шіркеу мейрамымен бірге өткізілді. XX ғасырдың басындағы танымалдылығының шарықталу кезінде үлкен ойын-сауықтар Ақ Ат тавернасының алдындағы кеңістікте орналасқан, жабайы аңдар көрсетіліп, олардың ішінде мөрлер резервуарларда жүзген. Жергілікті фотограф суреттерді (шыныға) түсіріп, тапсырыс берушілер күтіп тұрғанда тапсыратын. Сондай-ақ, Cademan көшесіндегі шамдарды безендіру үшін көкбас қолданылған "Көкбас көшесінің тойы" деген есімді, тегін шығуы белгісіз той болған.

Қалқа тігу

18 ғасырда фрейм тоқу ауылда маңызды шағын өнеркәсіпке айналып, егіншілікті ығыстырды. 1723/24 жылдары Уильямның ұлы Уильям Кларк Джозеф Хаудың шәкірті болды. Оның оқу мерзімі 1723/24 жылғы Михайлов күнінен бастап жеті жылға белгіленді. Бұл тармақ желісі Коулвилл-Исттен (Ашби және Нюнетон бірлескен темір жолына (ANJR) қосылған) Дерби жолы станциясындағы Лафборо қаласына дейін созылды. Жолаушылар пойыздары 1931 жылдың 13 сәуірінде, ал жүк пойыздары 1963 жылдың 12 желтоқсанында тоқтатылды. Уитвик теміржол стансасында платформа және ескі станса ғимараты сияқты сақталған құрылымдар бар, қазір ол Уитвик тарихи тобының орны, ал Коулвиллге қарай созылған теміржол жолы жаяу жүргіншілерге арналған жолға айналды.

Сент-Джон Баптист шіркеуі

Қасиетті Иоанн Шомылғанның приход шіркеуі – екі өзеннің тоғысына жақын, табиғи амфитеатр тәрізді орналасқан ежелгі құрылыс. Шіркеудің ғибадатханасының астынан бастау алатын бұлақ, шіркеу ауласының шығыс жағындағы тас қабырғадан шығып тұрған құбыр арқылы су арнасына құйылады. Бұл бұлақтың 19 ғасырда шіркеу органының үскілегін іске қосу үшін пайдаланылғаны айтылады. Бұл жердің христиан діні пайда болғанға дейін қасиетті саналғаны және осының шіркеу орналасқан жерін таңдауға әсер еткені мүмкін. Жергілікті тарихшы Джордж Гриннің Лафборо қаласынан болжамы бойынша, Нормандықтардан бұрынғы крест осінің фрагменті шіркеу қабырғасына енгізілген болуы мүмкін, бұл Англосаксон дәуірінде осы жерде шіркеу болғанын көрсетеді. Алайда, Domesday Survey-де Уитвикке байланысты дін қызметкері немесе шіркеу туралы ешқандай мәлімет жоқ. 13 ғасырдан кейінгі нақты құрылымдық дәлелдердің болмауына байланысты, шіркеу жақын жердегі қамалға қосымша ретінде салынған болуы ықтимал. Бүгінгі шіркеудің көп бөлігі 14 ғасырда салынған, тек оңтүстік есігі 13 ғасырға дейін сақталған. Батыс жағындағы зәулім мұнарада сегіз қоңырау бар, олардың төртеуі 1628 жылы құйылған. Солтүстік бөлігінде 1365 жылы қайтыс болған сэр Джон Талботқа арналған алабастрдан жасалған бұзылған мүсіні орналасқан. Талботтың алып адам болғаны айтылады, сондықтан ескерткіштің өлшемі ерекше үлкен. Шіркеу 19 ғасырда кең ауқымды қайта жаңарту жұмыстарынан зардап шекті, 1848–1849 жылдары Джеймс Пирс Сент-Обин шіркеудің ғибадатханасын қайта салды. Ғибадатхананың астында күмбезделген құрылым немесе крипт орналасқан, бірақ ол ешқашан шатыр үйі ретінде пайдаланылмаған. Бұл құрылымды салу, шығыс жағындағы тік беткейлі жерге байланысты ғибадатхана мен кеме арасындағы деңгейді сақтау үшін қажет болды. Кеменің оңтүстік сыртқы қабырғасында, кіреберіске жақын жерде шатырлы ойыс бар, дәстүр бойынша ол оңтүстік бөлімінің астындағы жерлеу орындарына апаратын есікті қамтыған. Бұл ойыста негізін қалаушының қабірі орналасқан болуы мүмкін. 1319 жылдан 1536 жылы таратылғанға дейін Уитвик шіркеуі Ланкаширдегі Уиган қаласына жақын Уфолланд бенедиктин монастырының игілігі болды. Корольдік секвестрден кейін, шіркеуге қараушылық құқығы корольге өтті және Уитвик шіркеуі Ұлыбританиядағы Королеваның (Ланкастер Герцогтығының құқығымен) қарауындағы қырық екі шіркеудің бірі болып табылады. Бүгінде шіркеу Трингстоун және Суаннингтонмен біріккен діни округтың бөлігі. Шіркеудің тізілімдері 1601 жылдан бастап сақталған. Шіркеу ауласы көп жыл бұрын жерлеуге жабылды. Соңғы жылдары 18-19 ғасырлардағы көптеген шиферлі қабір тастары бұзылып, зираттың оңтүстік бөлігінің шетіне қатарлап орнатылды; 20 ғасырлық бетонды соғыс ескерткіші қазір орталық жерді алып тұр. Кейбір тастар шіркеудің айналасын төсеу үшін пайдаланылды. Уитвик зираты, Чирч-Лейннен тыс, 1874 жылдың 24 маусымында қасиетті деп жарияланды және шамамен төрт акр жерді құрайды. Ол үш бөлімге бөлінді: Англия шіркеуі, католик және конформист, және бірлескен жерлеу комитетінің бақылауына берілді. Мұнда бірінші дүниежүзілік соғыстан бір және екінші дүниежүзілік соғыстан үш әскери қызметкердің қабірі бар, барлығы төрт одақтас әскери қабірі сақталған.

Уитвиктің викарийлері 15512020

Викарийлер:
Питер Финч, MA 1551Және Рейвенстоун шіркеуінің ректоры, 1549 – 59 ж. Джордж Халстед15511553Роберт Грейс15531576Генри Линни15761578Лестердегі Сент-Мартин шіркеуінің викарі, 1578 – 1585 ж. Томас Хант15781595Барлоу 1601 жылы викарий ретінде тіркелген. Майкл Кросли16121642Джон Беннет – 1662Ж. 1662-де қызметтен босатылды. 1672 ж. Литтловерде нонконформист ретінде лицензия алды. Джон Брентналл, BA16751691Эльвастон және Тёрлстон, Амбастон шіркеулерінің викарі, 1691 – 1695 ж.; Локингтон шіркеуінің викарі 1695 – 1703 ж. Уильям Хант, MA16911700Колд Овертон шіркеуінің ректоры, 1700 – 1727 ж. Уильям Рамсер, BA17001705Джон Хаггер, BA17051711Кропуэлл епископының викарі, 1711 – 1735 ж. Уильям Бэнкс, BA17111715Чарльз Кларк, BA17151736Чарльз Франк, MA17361767Франсис Харрис, BA17671819Уитвик шіркеуінің ең ұзақ қызмет еткен викарі – 51 жыл, 6 ай. Франсис Мереуэтер, MA18191864Сонымен қатар Коулортон шіркеуінің ректоры, 1815 – 1864 ж. Коулвилл, Суаннингтон және Трингстонда шіркеулерді құрды. Сэмюэл Смит, DD186418751869 жылы тегін Пьемонтқа өзгертті. Аугуст Фрэнсис Толлемах, MA18751894Жеймс Уилсон Александр Маккензи, MA18941913Томас В. Уолтерс, MA, RD19131937Фредерик Г. Хогарт, MA, RD19371970Ральф Э. Уитон, Дип. Теология19711981Ауылдық декан, 1979–1981 ж. Петр С. Лори19811996Дерик И. Чарнок, Дип. ТИ теология, ONC Бизнес19982006Жохан Семан, BA20082012Алан Берджесс20122015Лиз Ангел, BA (Hons)20162020Уитвик шіркеуінің алғашқы әйел викарі.

Қыздар шіркеулері мен ұлттық мектеп

19 және 20 ғасырларда халық санының өсуіне байланысты Уитвик аймағының кең және ежелгі шіркеулік округінде жаңа шіркеулер салынды, олардың барлығы кейіннен дербес шіркеулік округтерге айналды. Бұл «қыздар шіркеулерінің» құрылуы көбінесе кездейсоқтықтан туындаған, бірақ олар Ұлыбританияның әулиелеріне арналған: Сент-Джордж, Суаннингтон 1825 жылы салынды; Сент-Эндрю, Трингстоун 1862 жылы салынды, ал Сент-Дэвид, Брум-Лейс 1933 жылы құрылды. Крайст-Чёрч, Коулвилл, 1836 жылы Уитвик шіркеуінен ішінара құрылды, алайда бұл жердегі шіркеу бастапқыда Ибсток аймағының ежелгі шіркеуіне, Хэгглскотт шіркеуіне қарасты жерде орналасқан. Суаннингтон, Коулвилл және Трингстондағы шіркеулердің барлығының құрылуына зор ықпал еткен тұлға – Мереветер, Уитвик шіркеуінің 50 жылдан астам уақыт бойы викарийі және Колеортон шіркеуінің ректоры болған, Рим католицизміне қарсы уағыз айтқан және көп жазған қарапайым теолог. Мереветер осы округтің шеткі аудандарында, сондай-ақ Уитвик өзінде ұлттық мектептер ашуға да сәттілік танытты. Ол Англиялықтардың кеңеюінің шағын империясын қалдырды, бұл, әсіресе, Грейс-Диу манорындағы Амброз де Лизльдің ықпалымен аудандағы «папистік» қайта жаңғыруға қарсы күресу ниетімен жасалған. Уитвик ұлттық мектебі, ерте Англия стиліндегі тас ғимарат, әлі күнге дейін нарықта тұр және қазір екінші дәрежелі мәдени ескерткіш саналады. 1903 жылы мектепке қосымша ғимарат салынды. 20 ғасырда мектеп Парсонвуд төбесіндегі Англия шіркеуіне қарасты жаңа мектеппен алмастырылды. Ескі мектеп қазір балалар бақшасы ретінде пайдаланылуда. Сент-Дэвидс, Брум-Лейс, 30 жылдан астам уақыт бойы Лестерширдегі Маркет-Харборо қаласының жанындағы Маусли санаториясындағы шағын ағаш шіркеумен қызмет етті, ол бөліктерге бөлініп, қазіргі орнына жеткізіліп қайта орнатылды. Бұл кішкентай құрылыс әлі күнге дейін қазіргі «фьютуристік» шіркеудің жанында тұр, оның құрылысы 1964 жылы басталды. Негізгі тас (Батыс Уэльстегі Сент-Дэвид шіркеуінен алынған уэльстік тақтаның бөлігі, сол собордың деканы сыйлаған) 1964 жылдың 26 қыркүйегінде шамамен бес жүз адамның қатысуымен салынды. Шіркеудің кіреберісінің үстінде «ciment fondu» құйылып жасалған және қола шайырмен қапталған қасиетті Давидтің мүсіні орналасқан. Кірпіштер «Blaby Grey» түсінде, ал тас жұмыстары жергілікті Уитвик карьерімен қамтамасыз етілді. 1835 жылы Де Лизльдің арқасында аймақта цистерциандық монастырь, Маунт-Сен-Бернард аббаттығы құрылды, ал 1837 жылы Парсонвуд төбесінде Пугин жобалаған шіркеу салынды. Миссиясын құру үшін Де Лизль Римнен харизматикалық діни қызметкер Алойзий Джентилиді шақырды, ол 1840 жылдың маусым айында Грейсдьеге келді. Келесі жылдың мамырына қарай Де Лизль Джентилидің жұмысының нәтижесінде шамамен бес жүз жиырма адам католик дініне өткенін мәлімдеді.

Жергілікті билік

2007 жылы Солтүстік-Батыс Лестершир округтік кеңесінің сайлауында Британдық Ұлттық партия Хэгглскотте және Уитвик округтерінде жеңіске жетті – бұл Лестерширде және Уитвикте Британдық Ұлттық партиясының жеңіп алған алғашқы орындары болды, ал Уитвик алғашқы консервативті кеңесшісін алды. Уитвик округінің кеңесшілері қазіргі таңда Дерек Хоу (Еңбек партиясы); Тони Гиллард (Консервативтік партия) және Рэй Вудвард (Еңбек партиясы). 2013 жылдың мамыр айынан бастап Уитвик округін округтік кеңес деңгейінде Леон Спенс (Еңбек партиясы) өкілдік етеді. Жергілікті халықтың ұйымдастыруымен аудандық кеңес қоғамдық басқаруды қарастырып, 2010 жылдың 12 мамырында жаңа еншілік кеңесін құру туралы шешім қабылдады. Уитвик еншілік кеңесінің құрылтай отырысы 2011 жылдың 18 мамырында өтті.

Сент-Бернард және Грацедье таулары

Маунт-Сен-Бернард аббаттығы, цистерциандық монастырь 1835 жылы Чарнвуд орманындағы Уитвик қауымында құрылды. Қазіргі монастырьді парламент үйлеріндегі жұмыстарымен танымал болған атақты сәулетші Август Уэлби Нортмор Пуджин жобалаған. 1840 жылы монастырь аумағындағы жыртылу жұмыстары кезінде екі мың римдік монетадан тұратын қазына табылды. Gracedieu Vineyard оңтүстікке қарай беткейлі және 1995 жылы Чарнвуд орманында құрылды. Оның "Green Man" шарабы Мадлен Анжевин жүзімінен жасалған.

Атақты тұрғындар

Томас Элсдон Эшфорд – Виктория кресінің иегері.

Қауымның бостандығы

Келесі адамдар мен әскери бөлімдер Уитвик қауымының құрметті азаматтығымен марапатталды.

Жеке тұлғалар

Сэнди Флэмсон: 2023 жылдың 14 ақпаны.