Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы
Locomotive wheel arrangement
Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 4-2-0 көрсеткіші екі осьте орналасқан төрт жетекші дөңгелек, бір осьте екі күш беруші дөңгелек және артқы дөңгелектердің болмауын білдіреді. Бұл типтегі локомотивтер көбінесе бастапқы конструкторының атымен аталған Джервис типі деп танылады.
Under the Whyte notation for the classification of steam locomotives, 4 2 0 represents the wheel arrangement of four leading wheels on two axles, two powered driving wheels on one axle and no trailing wheels. This type of locomotive is often called a Jervis type, the name of the original designer.
Шолу
4-2-0 дөңгелек орналымының түрі 1830-шы жылдардан 1850-ші жылдарға дейін АҚШ теміржолдарында кең таралған. 1832 жылы Мохок және Гудзон теміржолы үшін салынған алғашқы 4-2-0 – «Эксперимент» локомотиві болды, кейін «Brother Jonathan» деп аталды. Оны Джон Б. Джервис жасаған жоба бойынша Вест-Пойнт құю зауыты салды. Басқа деректердің жетіспеуіне байланысты, өндірушілер қазандығы мен клапандық механизмдерін ағылшын Роберт Стивенсонның локомотивтерінің үлгісімен жасады. Америкада Стивенсон локомотивтерінің бірнеше мысалы қолданыста болғандықтан, инженерлерге бастапқы идеяларын алу үшін алыс сапарға шығудың қажеті болмады. Англияда 4-2-0 локомотиві 1840 жылдары Стивенсонның алғашқы Ұзын қазандық локомотивінің 2-2-2 дизайнынан дамытылды. Ол тұрақтылықты арттыру үшін алдыңғы жағына екі жұп дөңгелек пен олардың арасына сыртқы цилиндрлер орнатылып, өзгертілді. АҚШ-та бұл модель сол кезде кеңінен қолданылған 0-4-0 локомотивінің модификациясы болды. 0-4-0 локомотиві сол кездегі теміржолдар үшін тым қатаң болып шықты және американдық теміржолдардың тар бұрылыстарында және биіктіктің күрт өзгерулерінде жиі рельстен шығып қалатын. 4-2-0 локомотиві үшін Джервис локомотивтің түтін қорабының астына төрт дөңгелекті жетекші шасси орнатты. Ол ағылшын 4-2-0 локомотивтерінен айырмашылығы, локомотивтің негізгі рамасынан тәуелсіз айналды. Поршеньдер локомотивтің артқы жағындағы, оттықтан кейінгі бір жетекші осьті қоздырды. Бұл конструкция 0-4-0 локомотивіне қарағанда әлдеқайда тұрақты локомотив жасады, ол қисықтарға өздігінен оңай бағытталатын. Бұл модель американдық теміржолдарда өте тиімді болды, сондықтан көптеген ертедегі 0-4-0 локомотивтері 4-2-0 локомотивтеріне қайта жаңартылды. 4-2-0 локомотиві жолдан шықпай қалу қабілетімен ерекшеленді, әсіресе оттықтың артында бір жетекші осьтері бар локомотивтер, олардың басты артықшылығы – тұрақтылық. Алайда, оттықтың артында бір ғана жетекші ось болғандықтан, локомотивтің салмағы аз ғана қозғалмалы дөңгелектерге таралып, оның жабысу салмағы едәуір төмендеді. 4-2-0 локомотивтерінде жетекші ось оттықтың алдында орналасқанда, жабысу салмағы артты. Бұл жоспар локомотивтің салмағын көбірек жетекші оське жүктесе, ал жетекші шассидің салмағын азайтып, оны рельстен шығуға бейім етті.
The 4 2 0 wheel arrangement type was common on United States railroads from the 1830s through the 1850s. The first 4 2 0 to be built was the Experiment, later named Brother Jonathan, for the Mohawk and Hudson Railroad in 1832. It was built by the West Point Foundry based on a design by John B. Jervis. Having little else to reference, the manufacturers patterned the boiler and valve gear after locomotives built by Robert Stephenson of England. A few examples of Stephenson locomotives were already in operation in America, so engineers did not have to travel too far to get their initial ideas. In England, the 4 2 0 was developed around 1840 from the 2 2 2 design of Stephenson's first Long Boiler locomotive, which he had altered to place two pairs of wheels at the front to improve stability, with the outside cylinders between them. In the United States, the design was a modification of the 0 4 0 design, then in common use. The 0 4 0 proved to be too rigid for the railroads of the day, often derailing on the tight curves and rapid elevation changes of early American railroads. For the 4 2 0, Jervis introduced a four wheel leading truck under the locomotive's smokebox. It swiveled independently from the main frame of the locomotive, in contrast to the English 4 2 0 engines which had rigid frames. The pistons powered a single driving axle at the rear of the locomotive, just behind the firebox. This design resulted in a much more stable locomotive which was able to guide itself into curves more easily than the 0 4 0. This design proved so effective on American railroads that many of the early 0 4 0s were rebuilt as 4 2 0s. The 4 2 0 excelled in its ability to stay on the track, especially those with the single driving axles behind the firebox, whose main virtue was stability. However, with only one driving axle behind the firebox, the locomotive's weight was spread over a small proportion of powered wheels, which substantially reduced its adhesive weight. On 4 2 0 locomotives which had the driving axle in front of the firebox, adhesive weight was increased. While this plan placed more of the locomotive's weight on the driving axle, it reduced the weight on the leading truck which made it more prone to derailments.
Оңтүстік Африка
1923 жылы Оңтүстік Африка темір жолдары бензин-парафинмен жұмыс істейтін жол-темір жол тракторының прототипін сынақтан өткізді және 1924 жылы Трансвальдағы Набумспруйт пен Синглвуд арасындағы жаңа тар теміржол желісінде кем дегенде екі Даттон булы жол-темір жол тракторын пайдалануға берді. Бензин-парафин прототипі және олардан бірі 4-2-0 дөңгелек конфигурациясына ие болды. Прототип – бұл өзгертілген «Деннис» тракторы, ол алдыңғы дөңгелектері арасына қойылатын жылжымалы богимен жабдықталған, олардың жерге тиіп қалмауы үшін жеткілікті биіктікке көтерілуін қамтамасыз етеді. Богидегі шарлы тіреуіш алдыңғы осьтегі ұяға бекітілген, ал тракторды екі пандус арқылы жоғары көтеріп, богиді оңай алып тастауға немесе орнатуға болады. Сериялық модель – бұл өзгертілген «Йоркшир» булы тракторы, алдыңғы жағында алдыңғы осьтің астына богиді жылжытуға және рельстерге бағыттауға мүмкіндік беретін тіреуіштермен жабдықталған. Богисіз, көлік құралы әдеттегі жолдарда да жүре алады, сонымен қатар, оның артықшылығы – поездді айналып өту үшін арнайы тікелей бұрылыстар қажет болмайды. Тракторды рельсте кері жүргізу үшін, мысалы, маневр жасау кезінде, артқы дөңгелектер басқарылатын етіп өзгертілді.
In 1923, the South African Railways conducted trials with a prototype petrol paraffin powered road rail tractor and, in 1924, placed at least two Dutton steam road rail tractors in service on the new narrow gauge line between Naboomspruit and Singlewood in Transvaal. The petrol paraffin prototype and one of the latter had a 4 2 0 wheel arrangement. The prototype was a modified Dennis tractor which was fitted with a removable bogie between the front wheels to lift them high enough to prevent ground contact. A ball pin on the bogie fit into a socket in the front axle, and the bogie could easily be removed or replaced by running the tractor up a pair of ramps, placed on both sides of the track. The production model was a modified Yorkshire steam tractor, fitted with jacks at the front to allow a separate bogie to be manoeuvred into position underneath the front axle to guide it on the rails. Without the bogie, the vehicle could still be driven on ordinary roads and had the advantage of being able to be detached and run around the train, without requiring special loops for that purpose. For reversing on the track, as when shunting, the rear wheels were modified to be steerable.
Америка Құрама Штаттары
Чикаго қаласында жұмыс істеген алғашқы теміржол локомотиві – 1837 жылы Нью-Йорктегі «Утика және Шенектади» темір жолы үшін «Болдуин локомотивтер зауытында» салынған «Пионер» 4-2-0 локомотиві болды. Кейіннен Уильям Б. Огден оны сатып алып, «Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолының» ең көне алдыңғысы – «Галена және Чикаго Юнион» темір жолы үшін пайдаланды. Локомотив 1848 жылдың 10 қазанында шхунамен Чикагоға жетті және он бес күннен кейін, 1848 жылдың 25 қазанында қаладан батысқа қарай алғашқы пойызды жүргізді.
The first railroad locomotive to operate in Chicago, Illinois was a 4 2 0, the Pioneer, which was built in 1837 by Baldwin Locomotive Works for the Utica and Schenectady Railroad in New York. It was later purchased used by William B. Ogden for the Galena and Chicago Union Railroad, the oldest predecessor of the Chicago and North Western Railway. The locomotive arrived in Chicago by schooner on 10 October 1848 and it pulled the first westbound train out of the city fifteen days later, on 25 October 1848.