Кіріспе
Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы
Уайт жүйесі бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 2-10-4 локомотивінің бір осьте екі жетекші дөңгелегі болады, көбінесе Биссель арбасында, бес осьте он жұмыс дөңгелегі және екі осьте төрт ізбесіз дөңгелегі болады, көбінесе богиде. АҚШ-тың көп бөлігінде бұл локомотивтерді «Техас» типі деп, Burlington Route-та «Колорадо» типі деп, ал Канадада «Селкирк» типі деп атады.
Шолу
2-10-4 Texas дөңгелекті құрылымы бастапқыда және негізінен АҚШ-та қолданылды. Осы локомотив түрінің эволюциясы 2-10-2 Санта-Фе типінен басталды, үлкен оттық камераны орнатуға мүмкіндік беретін төрт дөңгелекті артқы күштік тіреуге ие болды. Кейіннен жасалған нұсқасы – жүк көтергіштік шектерінде қалу үшін қосымша жетек дөңгелектері қажет болған 2-8-4 Berkshire типі. Осы эволюциялық дамудың екі түрінің де мысалдары бар.
Бельгиялық Конго
Техас түріндегі локомотивтер Африкада сирек кездесетін. 1939 жылы Société Anonyme John Cockerill компаниясы CF du Bas Congo au Katanga үшін 801 нөмірлі бір локомотив салды. Оның цилиндрлері және диаметрі қозғалтқыш дөңгелектері болған, жұмыс істеу массасы , тор ауданы , ал казан қысымы 65% болғандағы тартым күші құрады. Локомотив Букама мен Камина арасындағы қадам үшін салынған және қызмет ету мерзімінде жинақталған деп саналады. Өте үлкен болғанына қарамастан, ол қолмен отпен қыздырылған және екі өрт сөндірушісі бар екі оттық есігі болған.
Бразилия
Солтүстік Америкадан тыс аймақтарда 2-10-4 локомотивтері сирек кездесті. Оңтүстік Америкада Бразилияның Орталық темір жолы 17 2-10-4 локомотивке тапсырыс берді, олардың 10-ы 1940 жылы Болдуин компаниясынан, ал қалған 7-еуі 1947 жылы Америкалық локомотив компаниясынан жеткізілді.
Канада
Канадтық Тынық мұхиты (CP) Selkirk локомотивтерінің барлығы Монреаль локомотивтер зауыты (MLW) арқылы салынған. Бұл ірі локомотивтердің алғашқы 20-сы 1929 жылы салынды, T1a класы деп белгіленді және 5900-ден 5919-ға дейін нөмірленді. Олардың канадалық типтегі атауы Селькирк тауларынан алынған, олардың бойымен пайдалануға берілді, темір жолдың ең биік нүктесі Роджерс өткелінің астындағы Коннахт туннелінің батыс жағында орналасқан. MLW 1938 жылдың қараша және желтоқсан айларында CP үшін тағы 10 осындай сәтті локомотивтер салды, олар T1b класы деп аталды және 5920-дан 5929-ға дейін нөмірленді. Түпнұсқалық конструкцияға енгізілген өзгерістер T1b локомотивтерін 10 тоннаға жеңілдетті, ал олардың жұмыс істейтін бу қысымы артты. Локомотивтің FT типіндегі тендері ерекше эксперименттік типті құрылым болды, ол 2-8-2 дөңгелек тізбегінде алты жұп дөңгелектерді пайдаланды, ал жетекші және артқы дөңгелектер биссель типті шассиде орналасқан, ал қалған осьтер қатаң дөңгелек аралығымен бекітілген. Осыған ұқсас JV типіндегі тендер 1936 жылы сынақ мақсатында және FT типінің прототипі ретінде Кейптаундағы Солтүстік өзендегі шеберханаларда салынған. Алайда, тендердің дөңгелектерінің орналасуы өте табысты болмады және қайта қолданылмады. Санта-Фе, 2-10-4 типін жасаған, оны 1930 жылы №5000 локомотивімен қайта пайдаланды, оның аты Мадам Куин болды. Бұл локомотив C&O T 1 локомотивіне ұқсас болды, бірдей жүргізуші дөңгелектерімен, бірақ қазандық қысымы және 60% шектелген кесумен. Ол ATSF желісінде осы типтің тиімділігін дәлелдеді, бірақ Ұлы депрессия одан да көп локомотивтер сатып алу жоспарларын тоқтатты. 1938 жылы темір жолдың жағдайы жақсарғанда, ATSF тағы 10 2-10-4 локомотивін сатып алды. Бұл ATSF 2-10-4 локомотивтері ең жылдам және заманауи болып есептелді. Алғашқы он локомотивтің бесеуі мұнаймен, ал бесеуі көмірмен жұмыс істеді, бірақ Санта-Фе 1944 жылы жеткізілуге тиіс тағы 25 локомотивке тапсырыс бергенде, барлығы мұнаймен жұмыс істеуге жабдықталды. 1944 жылғы партияның алғашқы локомотиві жол сынағында рекордтық қуат көрсеткішін – көрсетті, бұл екі цилиндрлі бу локомотивтері үшін ең жоғары көрсеткіш.
The locomotive's Type FT tender was an unusual experimental type using six pairs of wheels in a 2 8 2 wheel arrangement, with the leading and trailing wheels in bissel type pony trucks and the rest of the axles mounted with a rigid wheelbase. A similar Type JV tender had been built in the Salt River shops in Cape Town in 1936 for test purposes and as a prototype to the Type FT. The tender's wheel arrangement did not prove to be very successful, however, and was not used again. Santa Fe, which had originated the 2 10 4 type, adopted it again in 1930 with No. 5000, named Madame Queen. This locomotive was similar to the C&O T 1, with the same drivers, but with boiler pressure and 60% limited cutoff. It proved the viability of the type on the ATSF, but the Great Depression shelved plans to acquire more. In 1938, with the railroad's fortunes improving, ATSF acquired 10 more 2 10 4 locomotives. These came with diameter drivers and boiler pressure, making these ATSF 2 10 4s the fastest and most modern of all. Of the original order of ten, five were oil burning and five coal burning, but when Santa Fe ordered 25 more for delivery in 1944, all were delivered equipped to burn oil. The first of the 1944 batch produced on road test, the highest figure known for a two cylinder steam locomotive.
Техас және Тынық мұхит
2-10-4 типті локомотив 1925 жылы Лима локомотивтер зауытында қайта жаңғыртылды. Бұл жолы ол Лиманың бұрыннан дамытқан 2-8-4 "Беркшир" типінің кеңейтілген нұсқасы болды. "Беркширдің" сегіз емес, 10 жетекші дөңгелегі бар түрі логикалық даму саналады және алғашқылары Техас және Тынық мұхиты темір жолына жеткізілді, кейіннен осы типке осы ат берілді. Төрт дөңгелекті көмекші шасси үлкен оттық камераны қамтамасыз етті, соның арқасында жылуды және осымен буды өндіруге қабілет артты. Лиманың маркетинг бөлімі "Суперқуат" деп атаған бұл конструкция жылдамдықпен жоғары қуатты дамыта білетін, бірақ бу өндіру қабілеті таусылмайтын локомотивті жасауға мүмкіндік берді.
Бессемер және Эри көлі
Болдуин 1929 және 1944 жылдар аралығында темір кенін тасымалдаушы "Бессемер және Эри көлі" темір жолы үшін 601–647 нөмірленген сегіз субкласта 47 H 1 класты 2-10-4 локомотивтерден тұратын флот құрды. Есептелген тарту күші , орташа салмағы , ал қазандық қысымы болды. 1951 жылы он сегізін тағы бір кен тасымалдаушы "Дулут, Миссабе және Темір жол" темір жолына сатылып, олар 700–717 деп қайта нөмірленді. 1960 жылдардың басына қарай, біреуін қоспағанда, барлығы металл тескісіне сатылды. Ерекшелігі – 643 нөміріндегі локомотив, ол 1990 жылдардың соңында экскурсиялық қызметте жұмыс істеуге жақын болды, бірақ оның үлкен өлшемдері кедергі келтірді. Қазір ол "Steam Roundhouse" қолында.
Чесапик және Огайо штаттары
Лиманың алғашқы Техас типтерінің дөңгелектері диаметрі кішкентай болды, бұл өте ауыр және мықты бүйірлік және бас таяқшаларды, сондай-ақ мұндай қуатты локомотивтің поршень итермелеуіне толыққанды қарсы салмақ беруге жеткілікті орын қалдырмады. Бұл 1930 жылы Чесапик және Огайо темір жолында (C&O) өзгерді, ол Эри темір жолының жоғары дөңгелекті Беркшир типіндегі локомотивінің дизайнын кеңейтіп, C&O T 1 локомотивінің 40 данасын жасады. Бұл Техас типі, үлкен диаметрлі дөңгелектері бар, темір жолдар енгізген жаңа, жоғары жылдамдықты жүк тасымалы үшін жеткілікті қуатты және жылдам болды. Содан бері жасалған барлық Техас типтері осы үлкен дөңгелекті модельде жасалды.
Пенсильвания темір жолы
Пенсильвания темір жолы (PRR) 1930 жылдан кейін жаңа локомотивтерге сирек тапсырыс берді, себебі электрлендіру темір жолдың ресурстарын жұмсап, жаңа қуатқа қажеттілікті жойған артық бу локомотивтерін қамтамасыз етті. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін PRR-дың локомотив паркі жеткіліксіз болып көрінбеді. PRR-ға жаңа және заманауи жүк локомотивтері шұғыл түрде қажет болғанымен, Соғыс өндірісі жөніндегі кеңес жаңа үлгідегі жұмыстарға тыйым салды, сонымен қатар прототипті сынауға уақыт жетпеді. Сондықтан PRR, өздеріне бейімдеуге болатын басқа темір жолдардың жобаларын іздеді. Олар C&O-ның T1 локомотивін таңдады. Бұл "соғыс туғандары" үшін бірнеше өзгерістер енгізілді. Оларға PRR-дың құлағыш тіркегіштері, жалпақ болаттан жасалған алдыңғы бөліктері, PRR стиліндегі кабиналары, үлкен PRR тендерлері, алдыңғы жағындағы Keystone пішіндес нөмірлік тақталар және басқа да өзгерістер кірді. Дегенмен, ол PRR-дың танымал Belpaire оттық камерасының болмауымен және соңғы доңғалақтар жинағындағы қосымша қозғалтқышымен шетелдік шығу тегін көрсетіп берді. Барлығы 1942 және 1944 жылдар аралығында 125 локомотив салынды, бұл Техас типті локомотивтердің ең ірі паркіне айналды. Соңында, Пенсильвания темір жолы дизельдік локомотивтерге көшкен кезде, барлығы металл тескісі ретінде сатылды.
Техас түрлерінің Солтүстік Америка иелері
+2 10 4 Солтүстік Америка құрылыс тізімі Темір жол (саны; сынып атауы) Сынып Жол нөмірлері Өндіруші Құрылыс жылы Ескертулер Атчисон, Топека және Санта-Фе (37; Техас) 3800 3829 Болдуин 1919 Санта-Фе 2-10-2 типінде түпнұсқа, No. 3829 эксперименттік локомотив ретінде қолданылды және No. 3829 бастапқыда салынған екі дөңгелекті жүк шассисінің орнына төрт дөңгелекті жүк шассисімен жабдықталған алғашқы 2-10-2 бу локомотиві (конкурстық нұсқа) болды. Санта-Фе No. 3829 сондай-ақ АҚШ-та қолданылатын 2-10-4 "Техас" типі дөңгелек орнатуын қолданған алғашқы бу локомотиві (конкурстық нұсқа) болды. 1959 жылы жойылды 5000 5000 Болдуин 1930 Сақталған 5001 5001–5010 Болдуин 1938 1959 жылы жойылды 5011 5011–5035 Болдуин 1944 5011, 5017, 5021 және 5030 сақталған Бессемер және Эри көлі (47; Техас) B&LE-нің 2-10-4 локомотивтерінің 18-і Дулут, Миссабе және Айрон Рейндж (DMIR) компаниясына сатылды, олар осы локомотивтердегі "Техас" сынып атауын сақтады. H 1 601 Болдуин 1929 1951 жылы жойылды H 1a 602–610 Болдуин 1930 1952 жылы жойылды H 1b 611–620 Болдуин 1936 1952 жылы жойылды H 1c 621–630 ALCO 1937 1953 жылы жойылды H 1d 631–635 Болдуин 1941 1953 жылы жойылды H 1e 636–637 Болдуин 1942 1954 жылы жойылды H 1f 638–642 Болдуин 1943 1954 жылы жойылды H 1g 643–647 Болдуин 1944 643 сақталған Канадтық Тыныш мұхиты (37; Селкирк) T1a 5900–5919 MLW 1929 1959 жылы жойылды T4a 8000 CP Angus Shops 1931 1959 жылы жойылды T1b 5920–5929 MLW 1938 Жылтыратылған, 1959 жылы жойылды T1c 5930–5935 MLW 1949 Жылтыратылған. 5931 және 5935 сақталған Орталық Вермонт (10; Техас) T 3 a 700–709 ALCO 1928 1947 және 1958 жылдары жойылды Чесапик және Огайо (40; Техас) T 1 3000–3039 Lima 1930 1952 және 1953 жылдары жойылды Чикаго, Берлингтон және Куинси (18; Колорадо) M 4 6310–6321 Болдуин 1927 1952 жылы жойылды 6322–6327 Болдуин 1929 1953 жылы жойылды Чикаго Ұлы Батыс (36; Техас) T 1 850–864 880–882 Lima 1930 1948 жылдары жойылды T 2 865–873 Болдуин 1930 1948 жылдары жойылды T 3 874–879 Болдуин 1930 1949 жылдары жойылды T 3 883–885 Lima 1931 1950 жылдары жойылды Канзас-Сити Оңтүстік (10; Техас) J 900–909 Lima 1937 1954 жылы жойылды Пенсильвания Темір жолы (125; Техас) J1 6450–6474 PRR Altoona Works 1942 1958 жылы жойылды 6401–6434 6475–6500 PRR Altoona Works 1943 1958 жылы жойылды 6435–6449 6150–6174 PRR Altoona Shops 1944 1959 жылы жойылды Техас және Тыныш мұхиты (70; Техас) I 1 600–609 Lima 1925 1950 және 1951 жылдары жойылды I 1a 610–624 Lima 1927 610 сақталған I 1b 625–639 Lima 1928 1951 жылы жойылды I 1c 640–654 Lima 1928 1951 және 1952 жылдары жойылды I 1d 655–669 Lima 1929 1953 жылы жойылды
Солтүстік Америкадағы Техас түрлерінің сақталған түрлері
Темір жол Жол нөмірі Орналасқан жері AT&SF 5000 Амарилло, ТХ 5011 Ұлттық көлік мұражайы, Сент-Луис, МО 5017 Ұлттық темір жол мұражайы, Грин-Бэй, ВИ 5021 Калифорния штатының темір жол мұражайы, Сакраменто, КА 5030 Сальвадор Перес паркі, Санта-Фе, НМ B&LE 643 Компоненттері МакКис Рокстан Sugarcreek CP-ға дейін баяу жинақталуда 5931 Heritage Park тарихи ауылы, Калгари, АБ 5935 Канада темір жол мұражайы, Делсон, КК T&P 610 Техас штатының темір жолы, Палестина, ТХ