Кіріспе

Қозғалыс қабілеті – ағзаның метаболикалық энергияны пайдаланып, дербес қозғалу мүмкіндігі.

Анықтамалар

Қозғалыс қабілеті, ағзаның метаболикалық энергияны пайдалана отырып, өздігінен қозғалу мүмкіндігі, өзін-өзі қозғау құралына ие емес және әдетте қозғалмайтын организмдердің жағдайы – сессиалдыққа қарсы қойылуы мүмкін. Қозғалыс қабілеті жылжымалылықтан өзгеше, яғни бір заттың жылжу мүмкіндігінен. Вагильділік термині қозғалыс қабілеті мен жылжымалылықты қамтиды; өсімдіктер мен саңырауқұлақтар сияқты сессиалды организмдерде көбінесе жемістер, тұқымдар немесе споралар сияқты, жел, су немесе басқа организмдер арқылы таралатын вагильді бөліктері болады. Қозғалыс қабілеті генетикалық тұрғыдан анықталады, бірақ токсиндер сияқты қоршаған орта факторларының әсеріне ұшырауы мүмкін. Нерв және тірек-қимыл жүйелері сүтқоректілердің көп бөлігінің қозғалыс қабілетін қамтамасыз етеді. Жануарлардың қозғалысынан басқа, көптеген жануарлар қозғалмалы, бірақ кейбіреулері пассивті қозғалысқа ие, яғни вагильді болып сипатталады. Көптеген бактериялар, басқа микроорганизмдер және көпжасушалы организмдер қозғалмалы; көпжасушалы органдар мен тіндердегі сұйықтық ағынының кейбір механизмдері де, мысалы, асқазан-ішек қозғалысы сияқты, қозғалыс қабілетінің мысалдары болып саналады. Қозғалмалы теңіз жануарлары көбінесе еркін жүзушілер деп аталады, ал қозғалмалы, паразиттік емес организмдер – еркін тіршілік ететіндер деп аталады. Қозғалыс қабілеті организмнің тамақты ас қорыту жолы арқылы жылжыту мүмкіндігін де қамтиды. Ішек қозғалысының екі түрі бар: перистальтика және сегментация. Бұл қозғалыс асқазан-ішек жолының тегіс бұлшықеттерінің жиырылуы арқасында пайда болады, ол люмендегі мазмұнды әртүрлі секрециялармен араластырады (сегментация) және мазмұнды ауыздан анусқа қарай ас қорыту жолы арқылы жылжытады (перистальтика).