Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан халық фронты (ҮХФ) 1982 жылдың 24-26 сәуір аралығында Делиде құрылған жаппай ұйымдық фронт болды. Оны Винод Мишра тұжырымдады және 1982–1994 жылдар аралығында CPIML Азаттығының ашық жаппай фронты ретінде қызмет етті. Фронттың негізгі мақсаты – адивасилер, далиттер және қоғамның мұқтаж топтарының әлеуметтік және экономикалық жағдайын жақсарту, оларды кәсіподақтар, митингілер мен конференциялар арқылы біріктіру болды. Ол Бихар штатында (қазіргі Джаркхандты қоса алғанда) маңызды рөл атқарды, сондай-ақ Уттар-Прадеш, Уттаракханд, Пенджаб және Батыс Бенгалия штаттарында ұлттық партия ретінде танылуға тырысты. Коммунистік партия (марксистік-лениндік) Азаттығы өздігінен сайлауға түскен кезде таратылды, оның ұйымдық құрылымын мұра етті. Фронттың басшыларының арасында Нагбушан Патнаик және Дипанкар Бхаттачарья болды. Автономиялық штат талаптары комитетінің төрағасы Жаянта Ронгпи де орталық комитеттің мүшесі болды. Орталық комитетіне сондай-ақ Рамешвар Прасад және Ганаури Азад Харижан да кірді.
The Indian People's Front (IPF) was a mass front organisation founded in Delhi between 24–26 April 1982. It was conceptualised by Vinod Mishra and it was operated as the open mass front of the CPIML Liberation between 1982–1994. The front primarily worked for the social and economic upliftment of Adivasis, Dalits and impoverished sections of society and mobilised them through the means of unions, rallies and conventions. It had a significant presence in the state of Bihar (including present day Jharkhand) and also operated in the states of Uttar Pradesh, Uttarakhand, Punjab and West Bengal attempting to project itself as a national party. It was disbanded when the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation began contesting elections on its own, inheriting its organisation. The leadership of the front included Nagbhushan Patnaik and Dipankar Bhattacharya. The chairperson of the Autonomous State Demand Committee, Jayanta Rongpi was also a member of the central committee. The central committee also included Rameshwar Prasad and Ganauri Azad Harijan, among others.
Қор
1979 жылы Үндістан Коммунистік партиясы (марксистік-лениндік) Азаттық конференциясын өткізді, онда ашық халықтық ұйым құру туралы шешім қабылданды. Бұл идея партияның бас хатшысы Винод Мишра тарапынан «халықтық, демократиялық және патриоттық бағдарлама» негізінде басқа демократиялық күштермен бірігіп ұйымдастыру және сайлау саясатына қатысу мүмкіндігін беру мақсатымен ұсынылды. Партия Үндістанда төтенше жағдай режимі енгізілгеннен бері жасырын жұмыс істеп келді. Үндістан Халық фронты 1982 жылғы 24-26 сәуір аралығында Делиде өткен Үндістан Коммунистік партиясы (марксистік-лениндік) Азаттық конференциясында құрылды. Конференцияға Нагбушан Патнаик және Чандра Пулла Редди басқаратын Үндістан Коммунистік партиясының (марксистік-лениндік) бөлінген топтары қатысты. Олардың мақсаты – өзін Индира Ганди басқаратын Үнді Ұлттық Конгресіне «ұлттық балама» ретінде көрсету болды. Бастапқыда фронт түрлі революциялық топтардың біріккен майданы ретінде қарастырылғанмен, көптеген басқа топтар оның құрылу кезінде шығып кетті, нәтижесінде ол Үндістан Коммунистік партиясының (марксистік-лениндік) жаппай ұйымына айналды. Сатьянараян Сингх фронттың «ұлттық балама» болу идеясын ашық түрде сынап, қысым жасады. 1985 жылғы Бихар заңнамалық жиналысының сайлауында 49 мандатқа қатысып, бірде-бір мандатты жеңіп ала алмады. 1986 жылғы 19 сәуірде полиция Бихардың Арвал қаласында жерсіз шаруалардың (көбінесе далиттер) наразылық митингіне оқ атып, 23 адамның қаза табуына себеп болды. Азаматтық құқық белсенділері осы қырғынды кедей адамдарды «наксалиттер» деп таңбалап, жеке әскерлер мен Ранвир Сена сияқты бай земделердің жасақтарымен бірлесіп полициямен қақтығыста өлтіру арқылы жүйелі түрде жоюдың бір бөлігі деп сипаттады. Тамыз айында IPF Бихардағы оқиғаға наразылық білдіру үшін Бихар заңнамалық жиналысын қарулы түрде қоршады. Үндістан Коммунистік партиясы (марксистік-лениндік) бұл наразылықты революциялық демократиялық күштердің белсенділігінің жаңа кезеңі деп мәлімдеді. Сондай-ақ, 1987 жылғы қарашада Мумбаи маңындағы Амбернат қаласында «Үндістан жұмысшыларының барлық конференциясын» ұйымдастырды, оны кәсіби одақ жетекшісі Датта Самант басқарды. Жылдар өте келе, фронт Бихардағы Үндістан Ұлттық Конгресінен көптеген касталық сайлаушыларды өзіне тартты. Ол әлеуметтік және білім берудегі кемтарлық негізінде ғана квоталарды қолдау позициясын қабылдады және Мандал комиссиясының ұсынымдарын іске асыруды қолдады. 1990 жылғы сайлауда IPF 82 мандатқа қатысып, даулы мандаттарда 10,56% дауыс жинады. Үндістанда экономикалық либерализация кезінде ол бағаның өсуіне қарсы және жұмыс құқығы үшін науқандар ұйымдастырды, дәстүрлі солшыл идеологияны қабылдады. 1990 жылғы 8 қазанда фронт Делиде «бағаны тексеру және жұмыс беру» ұранымен ұлттық митинг ұйымдастырды. Бұл шара Карби Англонг сайлау округіндегі Автономиялық штат талап комитеті арқылы жүзеге асырылды. Сол жылы Бихар заңнамалық жиналысындағы төрт депутаты Лалу Прасад Ядав басшылығымен Мандал мәселесі бойынша поляризацияның шиеленіскен кезінде «Жаната Далға» өтті. Сонымен қатар, фронт 1992 жылғы Пәнжаб заңнамалық жиналысының сайлауында өзінің үміткері Суржан Сингх Жога Жога сайлау округінде жеңіске жеткен кезде Пәнжабтағы беделін кеңейте алды.
In 1979, the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation held a conference which sanctioned the formation of an open mass organisation. The idea was conceptualized by the general secretary Vinod Mishra to enable the party to organise with other democratic forces on the lines of a "popular, democratic and patriotic programme" and participate in electoral politics. The party had been underground since the imposition of the Emergency in India. The Indian People's Front was launched in a conference organised by the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation which was held in Delhi between 24–26 April 1982. The conference was attended by the splinter factions of the Communist Party of India (Marxist–Leninist) led by Nagbhushan Patnaik and Chandra Pulla Reddy. It was intended to project itself as a "national alternative" to the Indira Gandhi led Indian National Congress. In the beginning, the front was projected as a united front of different revolutionary groups but most other factions dropped out during its formation and it effectively became a mass organisation of the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation. Satyanarayan Singh publicly denounced and ridiculed the notion of the front becoming a "national alternative". It contested 49 seats in the 1985 Bihar Legislative Assembly election but failed to win a single seat. On 19 April 1986, the police opened fire on a protest gathering of landless farmers (primarily dalits) which resulted in the deaths of 23 people in Arwal, Bihar. Civil rights activists described the massacre as part of a systematic eradication of the moblisation of impoverished people by branding them as "Naxalite" and killing them in police encounters in collaboration with private armies and militias of rich zamindars (landlords) such as the Ranvir Sena. In August, the IPF organised an armed gherao (picketing) of the Bihar Legislative Assembly in protest of the massacre. The protest is claimed by the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation, to mark a new phase in the assertiveness of revolutionary democratic forces. The front also organised an "all India worker's convention" in Ambernath, near Mumbai in November 1987, with trade union leader Datta Samant as the convener. Over the years, the front had acquired a large share of the Scheduled Caste voters from the Indian National Congress in Bihar. It took the position of supporting reservations solely on the basis of social and educational backwardness and supported the implementation of the recommendations of the Mandal Commission. In the 1990 election, the IPF had contested 82 seats and received a vote share of 10.56% on the contested seats. During the economic liberalisation in India, it launched campaigns against price hikes and for the right to work, adopting a traditional leftist discourse. On 8 October 1990, a national rally with the slogan of dam bandho kaam do (check prices and give jobs) was organised in Delhi by the front.) through the Autonomous State Demand Committee in the Karbi Anglong constituency. In the same year, four of its members in the Bihar Legislative Assembly defected to the Janata Dal under the leadership of Lalu Prasad Yadav at the height of polarisation on the Mandal issue. At the same time, the front was able to expand its footprint in Punjab when its candidate Surjan Singh Joga won the Joga constituency in the 1992 Punjab Legislative Assembly election.
Таратылуы
1992 жылдың желтоқсан айында Үндістан Коммунистік партиясы (марксистік-лениндік) Бостандығының бесінші съезі Калькутта қаласында өтті. Осыдан кейін партия жасырын күштен шығып, 1994 жылы Үндістан Халық фронтын таратып жіберді. Рикша және қол арба жүргізушілер одағы (РТКМС): рикша және қол арба жүргізушілерінің кәсіби одағы. Ганаури Азад Харижан – одақтың төрағасы және Үндістан Халық фронтының ұлттық атқару комитетінің мүшесі болды. Бихар шұңғыр және шатыр тұрғындары одағы (BJJBS): Патна қаласындағы шатыр тұрғындарының ұйымы. Динеш Сингх – балық сатушы және BJJBS төрағасы болды. Уттаракхандтағы алкоголь сатуды шектеу және реттеу қозғалысы да IPF-тің құрылтайлық конференциясынан бастап оған қосылды.
In December 1992, the Communist Party of India (Marxist–Leninist) Liberation held its fifth congress in Kolkata. Following which the party came out of the underground and eventually disbanded the Indian People's Front in 1994. Rickshaw Thela Chalak Mazdoor Sangha (RTCMS): an union of rickshaw and handcart drivers. Ganauri Azad Harijan was the president of the union and a member of the national executive of the Indian People's Front. Bihar Jhuggi Jhopri Bashi Sangha (BJJBS): an organisation of slum dwellers in Patna. Dinesh Singh was a fish seller and the president of the BJJBS. Uttarakhand Popular Anti Liquor Movement: The movement for the restriction and regulation of liquor sales in Uttarakhand was also affiliated to the IPF from the founding conference.