Кіріспе

13 ғасырдағы ағылшын корольі және Корнуолл графы, философ Ричард (5 қаңтар 1209 – 2 сәуір 1272) – 1257 жылдан өліміне дейін, 1272 жылға дейін римдіктер корольі болған ағылшын ханзадасы. Ол Англия корольі Джон мен Ангулем графинясы Изабелланың екінші ұлы еді. Ричард 1225 жылдан 1243 жылға дейін Пуату графы лауазымын атқарды, сондай-ақ 1225 жылдан бастап Корнуолл графтығын иеленді. Ол Еуропадағы ең бай адамдардың бірі болды және барондардың крест жорығына қатысты, онда ол тұтқындарды босату бойынша келіссөздер жүргізуде табысқа жетті және Аскалон қамалының құрылысына көмектесті.

Ерте өмір

1209 жылдың 5 қаңтарында Уинчестер қамалында Англия королі Джон мен Ангулем графинясы Изабелланың екінші ұлы дүниеге келді. Ол сегіз жасында Беркширдің жоғары шерифі болды, 1225 жылдан бастап Пуату графы атағын алды, және сол жылы он алты жасында ағасы, король Генрих III оған туған күніне сыйлық ретінде Корнуоллды берді, осымен оны Корнуоллдың жоғары шерифі етіп тағайындады. Ричард Корнуоллдан түскен табысы оны Еуропадағы ең бай адамдардың біріне айналдырды. Ол Генрих патшаның атынан Пуату және Бретаньдегі науқандарға қатысып, үш рет регенттік қызметін атқарды, бірақ Генрих билікке келген алғашқы жылдары ағайындылардың арақатынасы жиі шиеленісті болды, Генрих жеке билік құрғаннан кейін. Ричард оған қарсы үш рет көтеріліс ұйымдастырды және оны қымбат сыйлықтармен мойындатуға мәжбүр болды. 1225 жылы Ричард Герваз де Тинтегелмен сауда жасап, Мертен жерін (алғашқыда Винниантон иелігінің бір бөлігі) Тинтегел қамалымен айырбастады. 1233 жылы Ричард Геффри Монмутпен байланысты Артурий аңыздарымен байланыс орнату үшін осы жерде қамал салған деген пікір бар. Ричард осылайша Корнуолл халқының сенімін жеңіп алуды үміттенеді. Қамалдың өзі стратегиялық маңызы болған жоқ. Ричард тұсындағы мерзімдеме Ралег Радфордтың түсіндірмесін жоққа шығарды, ол қамалдың ең алғашқы элементтерін граф Реджинальд де Дунстанвиллге, ал кейінгілерін граф Ричардқа жатқызған болатын. Алайда Сидни Той қамалдың одан да ертерек салынғанын ұсынды.

Изабелге үйлену, 1231-1240

1231 жылдың наурыз айында ол Глостер графының бай жесірі Изабел Маршалға үйленді, бұл оның ағасы Генрих патшаның наразылығын тудырды. Генрих Маршал отбасының бай, ықпалды және көбінесе оған қарсы болғандықтан қорқып, Ричард та осы уақытқа қарай оларға қосылған еді. Ричардтың Маршал отбасына қосылуы осы көтерілістердің күшін арттырып, Генрих үшін қауіпті күшейтті. Ричард Изабелдің бұрынғы күйеуінен туған алты баласына әке болды. Сол жылы ол өзінің негізгі резиденциясын, Беркширдегі (қазіргі Оксфордшир) Уоллингфорд қамалын сатып алып, оны дамытуға көп ақша жұмсады. Оның Марлоу мен Чиппенхэмде де иелігі болды және Бэкингемширдегі Эрлс Рисбороудағы манаптық құқыққа ие болды. Изабель мен Ричардтың төрт баласы болды, олардың тек ұлы Генрих Альмен ғана ересек жасқа жетті. Ричард Симон де Монфортқа қарсы шығып, 1238 жылы қарындасы Элеонораның Симонға үйленуіне наразылық білдіру үшін көтеріліс ұйымдастырды. Ол тағы да жомарт сыйлықтармен көңілі тыныштырылды. 1240 жылы Изабель өлім төсегінде жатқанда, оны Теуксберидегі алғашқы күйеуінің қасына жерлеуді өтінді, бірақ Ричард оны Болиеу аббаттығына жерледі. Алайда, оның құдайға деген құрметін білдіре отырып, оның жүрегін Теуксбериге жіберді.

Крест жорығы және Санкьямен неке туралы, 1240 1243

Сол жылы Ричард Барондардың крест жорығы кезінде келген екінші крестшілер жасағын бастап, Киелі жерге аттанды. Ол ешқандай шайқаста соғыспады, бірақ тұтқындарды (әсіресе Амаури де Монфортты) босату және 1239 жылғы қарашада Газа шайқасында қаза тапқан крестшілердің мәйіттерін жерлеу мәселесі бойынша келіссөздер жүргізді. Сонымен қатар, ол Саладин бұрын қиратқан Аскалон қаласын қайта нығайтты. Киелі жерден оралғаннан кейін Ричард Фредерик II-нің император әйелі, әпкесі Изабелланы күтіп алды. 1239 жылы принц Эдуард дүниеге келгеннен кейін король қайтыс болған жағдайда, патшайым мен оның Савойя туыстарына басымдық берілді, ал Ричард мұрагерлік тізімінен шығарылды. Оның наразылығын болдырмау үшін король Генрих пен патшайым Елеонора оның отанына оралғаннан кейін, 1242 жылғы 28 қаңтарда Елеонораның қарындасы Санчиямен некелесу туралы ұсыныс жасады. Киелі жерге сапар барысында Ричард Санчиямен Прованста кездесіп, оның әкесі Реймонд IV Беренгер оны жылы қарсы алды. Ричард пен Санчия 1243 жылғы қарашада Вестминстерде үйленді. Санчияға үйлену Ричардты патшалық отбасымен және олардың мүдделерімен тығыз байланыстырды. Елеонора мен Санчияның кіші қарындасы Беатрис Неапольдің Карл I-іне тұрмысқа шықты, ал үлкен қарындасы Маргарет Франция королі Людовик IX-қа үйленді. Франция және Англия патшаларының, сондай-ақ олардың екі бауырларының Прованстан келген төрт әпкеге үйленуі екі ел арасындағы қарым-қатынасты жақсартты, нәтижесінде 1259 жылы Париж шарты жасалды.

Пуату мен Сицилия

Ричард 1225 жылдың тамызынан бұрын Пуату графы болып тағайындалды. Дегенмен, Ричардтың Гаскония және Пуатуға деген құқықтары номиналды ғана болды, ал 1241 жылы Франция королі Людовик IX өзінің інісі Альфонсты Пуатуға берді. Сонымен қатар, Ричард пен Генридің анасы, Ангулемдік Изабелла, француз патшайымының өзіне құрметсіздік жасағанын мәлімдеді. Оларды Пуатуды қайтарып алуға әкесі Хью X Лузиньян итермеледі, бірақ Лузиньянның сатқындығынан кейін жорық әскери сәтсіздікке ұшырады. Ричард шамамен 1243 жылдың желтоқсанында Пуатудан бас тарды. Рим папасы Иннокентий IV Ричардқа Сицилия тажын ұсынды, бірақ Мэтью Паристің сөзінше, ол тым қымбат бағаға жауап ретінде: "Маған айды сатуға немесе сыйлауға болатынын айтқандайсың, тұрып алып ал" деді. Оның орнына, оның ағасы Генрих патша өз ұлы Эдмунд үшін осы патшалықты сатып алуға тырысты.

Кейінгі өмір, өлім және мұрагерлері

Ол 1263 жылы Букингемширдегі Бернхам аббаттығын, ал 1266 жылы Ахендегі де-Ахенді құрды. Ол екінші барон соғысында (1264–1267) Симон де Монфордың бүлікшілеріне қарсы күресте Генрих патшаға қосылды. Ливс шайқасындағы патшалық әскердің жеңілісінен кейін Ричард жел тегершігіне тығылды, оны тауып шықты және 1265 жылдың қыркүйегіне дейін түрмеде ұстады. 1270 жылы Ричард Треметон феодалдық барониясын сатып алды. 1271 жылдың наурыз айында Ричардтың ұлы және мұрагері Альмейндік Генрих Витербодағы Сан-Сильвестро шіркеуінде Гай және кіші Симон де Монфорттармен, олардың әкесі мен ағасы Генрих де Монфорт Евешем шайқасында қаза тапқаны үшін кек алу мақсатымен өлтірілді. Симон мен Гай Ричардтың жүректері болды және дереккөздер Ричардтың осы оқиғадан қалпына келмегенін айтады. 1271 жылдың желтоқсан айында оған инсульт осырды. Оның оң жағы сал болды және ол сөйлеу қабілетін жоғалтты. 1272 жылдың 2 сәуірінде Ричард Гертфордширдегі Беркхамстед қамалында қайтыс болды. Ол өзінің екінші әйелі Провансқа Санчия және бірінші әйелінен болған ұлы Альмейндік Генрихпен бірге өзі құрған Хайльс аббаттығында жерленді. Оның қайтысынан кейін Германияда билік үшін күрес басталды, ол 1273 жылы Габсбург әулетінің ұзақ тарихы бар асыл тегінің алғашқы өкілі Рудольф I-нің билікке келуімен аяқталды. Корнуоллда Ричардтың орнын екінші әйелі Санчияның ұлы Эдмунд басты.

Бірінші әйелі

Ричард 1231 жылдың 30 наурызында Букингемширдегі Фоллиде Изабел Маршалға (1240 жылы қайтыс болған) бірінші рет үйленді. Ол Пемброктың 1-ші графы Уильям Маршалдың әйелі Изабел де Клэрдің қызы еді, ал ол өз кезегінде сэр Ричард "Стронгбоу" де Клэр мен Аойф МакМюрроудың қызы болған. Изабел Маршал 1240 жылдың 17 қаңтарында Беркхамстед қамалында босанған кезде қайтыс болды және Болиеу аббаттығында жерленді. Изабел Маршаллдан төрт бала дүниеге келді, олардың тек біреуі ересек жасқа жетті:

Джон Корнуолл (31 қаңтар 1232 – 22 қыркүйек 1232), Букингемширдегі Марлоуда туып, сол жерде қайтыс болды, Рединг аббаттығында жерленді. Корнуоллдық Изабелла (шамамен 9 қыркүйек 1233 – 6 қазан 1234), Букингемширдегі Марлоуда туып, қайтыс болды, Рединг аббаттығында жерленді. Генрих Корнуолл (2 қараша 1235 – 13 наурыз 1271). "Альмендік Генрих" (Германия) деп аталды. Ол Глостерширдегі Хайлс аббаттығында жерленді. Оның балалары болған жоқ. Корнуоллдық Николай (17 қаңтар 1240 жылы Беркхамстед қамалында туған және қайтыс болған), туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды; анасымен бірге Болиеу аббаттығында жерленді.