Теңізшілердің демалысы Голливудта немесе "Жағалар көтерілді" фильмі
Anchors Aweigh (film)
«Anchors Aweigh» (1945) фильмі – Фрэнк Синатра, Джин Келли, Кэтрин Грейсон жұлдыздығы музыкалық комедия. Голливудтағы демалыс, ән, би және Том мен Джерри!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1945 жылы Джордж Сиднидің түсірген фильмі
1945 film by George Sidney
«Жағалаудағы тірек» (Anchors Aweigh) – Джордж Сиднидің режиссерлік еткен, Франк Синатра, Кэтрин Грейсон және Джин Келлидің басты рөлдерде ойнаған, Жюль Стайн мен Сэмми Кэннің әндерімен түсірілген 1945 жылғы американдық музыкалық комедия. Фильмде Хосе Итурби, Памела Бритон, Дин Стоквелл және Шарон Макманус та қатысқан. Сюжет Голливудта төрт күндік демалысқа шыққан екі теңізшінің, жас баламен және оның әпкесі – болашақ әншімен танысуы мен оған Metro Goldwyn Mayer студиясында Хосе Итурбидің алдында өнер көрсетуге көмектесу әрекеттерінен тұрады. Көріністік және анимациялық фантазиялық сахнада Келли «Том мен Джерри» мультсериалының кейіпкері Джерри тышқанымен билейді, ал Том мысық қысқаша камео рөлде пайда болады. Фильмге сын-ескертулер айтылғанмен, ол қаржылық жағынан табысқа жетті.
Anchors Aweigh is a 1945 American musical comedy film directed by George Sidney, starring Frank Sinatra, Kathryn Grayson, and Gene Kelly, with songs by Jule Styne and Sammy Cahn. The film also features José Iturbi, Pamela Britton, Dean Stockwell, and Sharon McManus. The plot concerns two sailors on a four day shore leave in Hollywood, who meet a young boy and his aunt, an aspiring young singer, and try to help her get an audition for José Iturbi at Metro Goldwyn Mayer. In a live action/animated fantasy sequence, Kelly dances with Jerry Mouse, the cartoon mouse of the Tom and Jerry series, and Tom Cat has a brief cameo appearance. The film received mixed reviews but it became a financial success.
Сюжет
Қарулы топтың екінші сыныптық шебері Джо Брейди мен бірінші сыныпты теңізші Кларенс Дулиттл - Голливудта төрт күндік демалыста жүрген теңізшілер. Джо өзінің қызына (өзінің ешқашан көрмеген) Лоламен уақыт өткізуге бел буған. Кларенс, қорқынышты хор ұлы, теңізші болып, Джодан қыздарды қалай алуға болатынын үйретуін сұрайды. Дональд, әскери-теңіз флотына қосылғысы келетін кішкентай баланы бульварда адасып жүргенін байқаған полиция қызметкері оны полиция бөлімшесіне алып барады. Кларенс пен Джоны полиция Дональдты үйіне қайтуға көндіру үшін ұстап алады. Екі теңізші үйде күтіп, Дональдты көңіл көтеретіннен кейін Дональдтың әпкесі Сюзи келеді. Кларенс оған басынан-ақ ғашық. Сюзан оларға музыка саласында жұмыс іздеп жүргенін және Хосе Итурбимен бірге өнер көрсетуді қалайтынын айтады. Сюзанды Кларенске таң қалдыруға тырысқан Джо Кларенстің Итурбидің жеке досы екенін және Сюзанның онымен бірге сынақ өткізуін ұйымдастырғанын айтады. Сол түні олар кафеге (Ольвера көшесінің MGM қайта жасалуы) барып, Кларенс Бруклиннен келген қызбен танысады және олар жақсы көреді. Келесі күні Джо Дональдтың мектебінде болып, балаларға медальді қалай алғандығы туралы және жас жалғыз патшаға (Том мен Джерридің анимациялық сериясында Мысық Джерри ойнады) қалай бақыт әкелгені туралы және патшалықтың орман жануарларына қуаныш әкелгені туралы әңгімелейді. Осы уақыт аралығында Кларенс Метро Голдвин Майер студиясына Ітурбиді табу үшін кіруге тырысып, сәттіліксіз қалды. Итурбимен сөйлесуге тырысқан көптеген сәтсіз әрекеттерден кейін (соның ішінде Голливуд Боулдағы репетициядан кейін) Джо мен Кларенс үшін барлық үміт жоғалады, олар Сьюзанға шындықты айтып, оған сынақ болмайтынын айтуды қалайды. Кларенс пен Джоның соңғы демалыс күнінде Сюзан студияның кассирханасында Итурбиге тап болады, ол прослушивание туралы ештеңе білмейтін. Сюзан Джоға, қазір ол ғашық болған Джоға, айқайлай бастайды. Итурби оны тоқтатып, экрандық сынақ өткізуге келіседі, бұл өте сәтті болып шығады. Фильмнің соңында Итурби "Anchors Aweigh" әнін орындап, Джо мен Сьюзан, Кларенс және "Бруклиннен келген қыз" өбесе, хорды басқарады.
Gunner's Mate Second Class Joe Brady and Seaman First Class Clarence Doolittle are USN sailors who have a four day leave in Hollywood. Joe has his heart set on spending time with his girl (the never seen) Lola. Clarence, the shy choir boy turned sailor, asks Joe to teach him how to get girls. Donald, a little boy who wants to join the navy, is found wandering around the boulevard by a cop, who takes him to the police station. Clarence and Joe end up being picked up by the cops to help convince Donald to go home. After the two sailors wait at home and entertain Donald, Donald's Aunt Susie arrives. Clarence is smitten with her from the beginning. Susan goes on to tell them that she has been trying to find work in music, and longs to perform with José Iturbi. Trying to make Susan impressed with Clarence, Joe tells her that Clarence is a personal friend of Iturbi, and that he has arranged an audition for Susan with him. That night, they go out to a café (on an MGM recreation of Olvera Street) where Clarence meets a girl from Brooklyn, and they hit it off. The next day, Joe visits Donald's school, and tells the kids the story of how he got his medal, and how he brought happiness to a young lonesome king (played by Jerry the Mouse in an animated sequence from Tom and Jerry), and joy to the forest animals of the kingdom. Meanwhile, Clarence has been trying to get into Metro Goldwyn Mayer Studios to find Iturbi, with no luck. After many failed attempts to speak to Iturbi (including a rehearsal at the Hollywood Bowl), all hope is lost for Joe and Clarence, who want to come clean with Susan and tell her there was no audition. On Clarence and Joe's last day of leave, Susan runs into Iturbi in the studio commissary, who has no idea of the audition. Susan begins to call Joe, whom by now she has fallen in love with, to yell at him. Iturbi stops her and agrees to get her a screen test, which turns out to be very successful. The movie ends as Iturbi conducts the choir in singing "Anchors Aweigh", while Joe and Susan, and Clarence and the "Girl from Brooklyn," kiss.
Өндіріс
Фильмнің сценарийін Натали Марсин (тарихы) және Изобель Леннарт (сценарийі) жазды, ал режиссері Джордж Сидни болды. Бұл Келлидің (қалыпқа келмейтін) ұялшақ әнші Синатрамен бірге ойнаған үш дос туралы фильмнің біріншісі, одан кейін 1949 жылы «Take Me Out To The Ball Game» және «On the Town» фильмдері шықты. Фильм бұрынғы MGM хиттерінен, мысалы, «Meet Me in St. Louis» (1944) сияқты сәтті сюжет элементтері мен декорацияларды пайдалануға тырысты. Фильм Джин Келлинің анимациялық егеуқыр Jerry Mouse (Сара Бернердің дауысы) пен біте қатар билеген музыкалық номерімен есімде қалды. Том Кэт Уильям Ханна мен Джозеф Барбера басқарған эпизодта қысқаша уәзір ретінде пайда болады. Анимацияны Кеннет Мьюз, Рэй Паттерсон және Эд Бардж толығымен жасады. Бастапқыда продюсерлер осы бөлімге Микки Маусты пайдалануды жоспарлаған. Кейбір дереккөздер Уолт Дисней бастапқыда Миккиді уақытша беруге келіскенін, бірақ Рой Дисней келісімге қол қоймағанын мәлімдейді. Боб Томас Рой Дисней туралы кітабында студияның Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қарызда екенін және өз фильмдерін уақтылы шығаруға тырысқанын жазады. Ройдың сөзіне қарағанда, олардың басқалар үшін мультфильм жасауға қатысы жоқ. Дисней ұсыныстан бас тартқаннан кейін Келли MGM мультфильм студиясының басшысы Фред Квимбиге барды. Квимби де қызығушылық танытпады, бірақ Келли табандылық танытып, Ханна мен Барбераның кеңсесіне барып, мәселені шешуге тырысты. Би сахнасы үшін мұқият сценарий қажет болды; Келлидің биі түсірілгеннен кейін аниматорлар ротоскопияны пайдаланып, анимацияланған кейіпкердің қозғалысын Келлидің қозғалысына, тіпті жылтыратылған би алаңындағы көлеңкелеріне дейін сәйкес келтірді. Фильмде соғыс жылдарындағы MGM студиясының сирек кездесетін түсті көріністері көрсетілген, оның ішінде Тальберг ғимараты, алдыңғы қақпа, артқы алаң, асхана және дыбыс жазу студиясының бірі, сондай-ақ MGM студиясының оркестрінің нағыз мүшелерінің экрандағы өнері көрсетілген. Саундтеатр сахнасында ауыр бумға орнатылған MGM-нің соңғы камерасының жұмысы кеңінен көрсетілген, операторлар кадрларды дұрыс орналастыру үшін және операторлар панельді шеберлікпен бұрып немесе фокусты реттеу үшін бұрандалы видоискательді пайдаланды. Сонымен қатар, Голливуд Боулдағы есімде қалған сыртқы сахна бар, онда Синатра Итурби мен жас пианистер Франц Листтің Венгриялық рапсодиясының №2 орындағаннан кейін «Мен тым оңай ғашық боламын» әнін орындайды. Итурбимен өткен кастинг сахнасында Грейсон Пётр Ильич Чайковскийдің «Струналарға серенада» вальсінің колоратура сопраносы мен оркестр үшін Эрл Бренттің арнайы аранжировкасын орындайды. Ал Итурби әннің тақырыбын патриоттық күймен орындау үшін АҚШ Әскери-теңіз оркестрін басқарады. Кейбір сахналар кейіннен «That's Entertainment!» (1974) фильмінде MGM-ге арналған құрмет ретінде көрсетілді.
The film was written by Natalie Marcin (story) and Isobel Lennart (screenplay) and directed by George Sidney. It was the first of three buddy pictures teaming the cocky dancing Kelly with the (against type) shy singing Sinatra, followed by Take Me Out To The Ball Game and On the Town, both in 1949. The production tried to mix some of the more successful story elements and set pieces from earlier MGM musical hits, such as Meet Me in St. Louis (1944). The movie is remembered for the musical number in which Gene Kelly dances seamlessly with the animated Jerry Mouse (voiced by Sara Berner). Tom Cat appears briefly as a butler in the sequence supervised by William Hanna and Joseph Barbera. The animation was entirely undertaken by Kenneth Muse, Ray Patterson and Ed Barge. Originally, the producers wanted to use Mickey Mouse for this segment. Some sources claim Walt Disney initially agreed to loan out Mickey, but Roy Disney rejected the deal. According to Bob Thomas's book on Roy Disney, the studio was in debt after World War II and they were focusing on trying to release their own films out on time. According to Roy, they had no business making cartoons for other people. After Disney turned the offer down, Kelly went to Fred Quimby, the head of MGM's cartoon studio. Quimby was also not interested, but Kelly persisted, reportedly showing up at Hanna and Barbera's office to press the case. The dance sequence required meticulous storyboarding; after Kelly's dance was filmed, the animators used rotoscoping to painstakingly match the animated character's movement to Kelly's, even down to their shadows cast on the polished dance floor. The film offers rare color glimpses of the wartime MGM studio, including the Thalberg Building, the frontgate, the backlot, the commissary, and one of the scoring stages, as well as an on screen performance by real members of the MGM studio orchestra. During the soundstage scenes the operation of MGM’s latest camera mounted on a heavy boom is extensively demonstrated, including a side bolted cutout viewfinder for the cinematographer to line up the shots and the operators deftly swiveling the pan controls or pulling the focus. There is also a memorable exterior scene at the Hollywood Bowl, where Sinatra sings "I Fall in Love Too Easily", after Iturbi and a group of young pianists have performed an arrangement of Franz Liszt's Hungarian Rhapsody No. 2. In the audition scene with Iturbi, Grayson sings a special arrangement by Earl Brent for coloratura soprano and orchestra of the waltz from Pyotr Ilyich Tchaikovsky's Serenade for Strings. And Iturbi conducts the United States Navy Band for a patriotic rendition of the title tune. Some of the scenes in this film were later featured in the That's Entertainment! (1974) tributes to MGM.
Қабылдау
The New York Times газетінің сыншысы Босли Кроутер былай жазды: "Джо Пастернак Metro компаниясы үшін тағы бір керемет музыкалық фильм жасады, "Анхорс Авейг" фильмінен жақсы ойын-сауық табу қиын". Variety журналы бұл фильмді "барлық жағдайға сай, сапалы музыкалық туынды" деп атады. Сахналық қойылымдар тартымды, әндері әдемі әуенді, түс беру өте жақсы. "Харрисонның есептері" мынадай пікір білдірді: "Көпшілікке арналған өте жақсы фильм. Technicolor түсірілген бұл қойылым өте әсем, жақсы комедия, романтика, әуенді әндер мен тартымды билер бар. Сюжеті жұқа, бірақ адамдарға қызығушылық тудырады, сондай-ақ көптеген қызықты жағдайлар болғандықтан, көрермен көбінесе күліп отырады". Film Daily газеті: "Музыкалық фильмге қосылатын барлық элемент осы фильмде бар. MGM компаниясының басқа музыкалық фильмдерінен осы фильмді асыру қиын. Бұл фильм жылдың ең үздік фильмдерінің бірі ретінде танылуы керек". MGM деректеріне сәйкес, фильм АҚШ және Канадада 4,498,000 доллар, ал басқа елдерде 2,977,000 доллар табыс етті, нәтижесінде 2,123,000 доллар пайдаға ие болды.
Bosley Crowther of The New York Times wrote: "Another humdinger of a musical has been produced by Joe Pasternak for Metro for a popular entertainment, 'Anchors Aweigh' is hard to beat." Variety called the film "solid musical fare for all situations. The production numbers are zingy; the songs are extremely listenable; the color treatment outstanding." Harrison's Reports wrote: "Very good mass entertainment. Photographed in Technicolor, the production is extremely lavish, has good comedy, a romance, tuneful songs, and effective dancing. The story is thin, but it has some human interest, and there are so many humorous situations that one is kept laughing most of the way." Film Daily wrote: "Everything that could possibly be crammed into a musical is in evidence in this production It is hard to think of an MGM musical excelling it. There is no reason why the film should not gain recognition as one of the year's best of its type." According to MGM records the film earned $4,498,000 in the US and Canada and $2,977,000 elsewhere, resulting in a profit of $2,123,000.